Elke regeerperiode keert hetzelfde onderwerp terug in het publieke debat en in De Nationale Assemblée: de privatisering van staatsbedrijven. Wanneer de overheid geconfronteerd wordt met financiële druk, inefficiënte ondernemingen en een groeiende behoefte aan hervorming van de staatsfinanciën, wordt privatisering vaak genoemd als een noodzakelijke stap.

De Waterkant geldt al jaren als een van de meest herkenbare en beeldbepalende plekken van de hoofdstad. Met het PURP-project werd vorig jaar november nog ingezet op vernieuwing en verfraaiing van dit gebied, met nieuwe bestrating, bloempotten, plantjes en straatmeubilair dat het geheel een moderne en verzorgde uitstraling moest geven.

Suriname praat al jaren over de enorme kansen die de offshore olie-industrie moet brengen. De eerste productie in 2028 wordt gezien als een historisch moment, dat de economie moet transformeren. Maar achter de miljoeneninvesteringen, productieplatforms en exportinkomsten schuilt een fundamentele vraag die minder vaak centraal staat: heeft Suriname genoeg mensen om deze industrie te dragen?

De Surinaamse politie vervult een onmisbare rol in de samenleving. Wij moeten erop kunnen vertrouwen dat het korps de wet beschermt, criminaliteit bestrijdt en veiligheid biedt. Toch wordt dat vertrouwen de laatste jaren steeds vaker op de proef gesteld. Incident na incident haalt de media en zorgt ervoor, dat het imago van het Korps Politie Suriname (KPS), verder beschadigt.

Een opmerkelijk bericht, waar wij gisteren ook melding van maakten, en wel dat de Braziliaanse Federale Politie, bijgestaan door eenheden van de marine uit ons zuidelijk gelegen buurland, een vissersboot met een aanzienlijke hoeveelheid drugs voor onze kust heeft aangehouden. Het schip alsook de bemanning werd na geënterd te zijn, teruggevoerd naar de haven van Belem do Para.

De uitvoerende macht is meer dan twee jaar te laat met het delen van de FID-documenten met de wetgevende macht. Volgens de grondwet had dat binnen een maand moeten gebeuren. Binnen de meeste democratieën had het zelfs voorafgaand aan de ondertekening, plaats moeten vinden.

De toon die Guyana de afgelopen dagen aanslaat in de discussie over de Corantijnbrug verdient op zijn minst verbazing. Alsof Suriname zich tegenover Georgetown heeft te verantwoorden over een brug die grotendeels op Surinaams grondgebied zal verrijzen. Niet alleen president Irfaan Ali, maar ook het Guyanese ministerie van Buitenlandse Zaken heeft zich in ongekend stellige bewoordingen uitgesproken en daarbij de indruk gewekt, dat Suriname geen eigen koers meer zou mogen bepalen.

Surinamers zijn wreed verstoord in hun snurkende hangmat die zij al jaren hebben uitgehangen om vanaf 2028 daarin te kunnen liggen niksen, omdat zij dan al rijk geworden zijn. Zij zijn wreed verstoord door het artikel van mij in Dagblad De West, Nuchtere analyse laat zien dat Suri’s geen cent gaan zien uit Blok 58 in de regeerperiode Simons.

Op 1 juli heb ik verschillende opinies gelezen over herstelgelden en excuses voor historisch onrecht. Sommige daarvan waren scherp, andere emotioneel, maar één bijdrage van een hoofdredacteur van een bekend Surinaams nieuwsblad sprong er voor mij uit, en niet op een positieve manier. Zijn tekst vernauwde het debat tot een etnische claim en activeerde een oude, giftige reflex: het idee dat herstel en erkenning exclusief zouden moeten zijn voor één groep, terwijl andere bevolkingsgroepen die óók onder koloniale uitbuiting hebben geleden, doelbewust worden weggedrukt uit het gesprek.

De Staatsbegroting 2026 is aangenomen. Daarmee heeft de regering het wettelijke mandaat gekregen, haar plannen voor het komende jaar, uit te voeren. Tijdens de behandeling in De Nationale Assemblée werd gesproken over economisch herstel, investeringen in onderwijs, gezondheidszorg, woningbouw en de voorbereiding op de olie- en gasinkomsten. Maar de vraag blijft, is deze begroting een van hoop, of van uitstel? Hoop is belangrijk.

Bij vrijwel iedere maatschappelijke uitdaging in Suriname klinkt dezelfde constatering, problemen worden niet structureel aangepakt, of het nu gaat om onderwijs, gezondheidszorg, wateroverlast, problemen met rijstboeren, infrastructuur of economische ontwikkeling; vaak wordt pas ingegrepen, wanneer de situatie kritiek dreigt te worden. Het gevolg is, dat noodmaatregelen steeds vaker de plaats innemen van duurzaam beleid en of preventie.

De terugkeer van talentenjachten zoals Got Talent, zorgt voor enthousiasme onder veel Surinamers. Muzikanten, dansers, zangers en andere creatieve geesten, krijgen opnieuw een podium, om hun vaardigheden te tonen aan een breed publiek. Dat is positief, talent verdient immers erkenning. Maar zodra de spotlights doven en de camera’s uitgaan, blijft een belangrijke vraag over, wat gebeurt er daarna?

Als Benjamin van een oprukkend Oranjeleger, heeft DNA-lid Ramsukul een comfortabele positie gehad tijdens de vorige regeerperiode. De oranjegolf die hem de assemblee inspoelde, de comfortabele samenwerking met de ABOP en de toenmalige president die altijd wel een babyolifantje wat gunde, waren niet bepaald een vuurdoop in de Surinaamse politiek.

Een doorn in het oog van oud-voorzitter Venetiaan en zijn directe naasten waren de figuren die van meerdere walletjes probeerden te eten. Die altijd lid bleven van de partij, maar ervoor zorgden, nooit aan de frontlinie te staan bij kritiek op Bouterse. Die er vrienden op nahielden in beide kampen en hun zaakjes wel regelden. Figuren die de partij bejubelden bij het avondmaal, maar van wie niet voorspeld kon worden, hoe zij zich zouden gedragen als de haan drie keer zou kraaien.

Zowel de minister van Defensie als de nieuwe bevelhebber van het Nationaal Leger, hebben zonder enige terughoudendheid gezegd, ernstig bezorgd te zijn over de personeelsuitstroom bij onze grootste gewapende macht. Beide hooggeplaatste autoriteiten achtten het moment aangebroken, toch maar te vertellen, hoe het daadwerkelijk zit en om zo de ernst van de situatie aan te geven.

Na maanden van ergernis, oponthoud en dagelijkse frustratie in het verkeer, is het dan eindelijk zover: de Van ’t Hogerhuysstraat wordt aangepakt. Het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) heeft aangekondigd, dat een deel van de belangrijke verkeersader tijdelijk volledig wordt afgesloten voor noodreparatiewerkzaamheden. Het traject tussen de Lenienweg en het Molenpad gaat tot half juli 2026 op slot.

De Suriname Energy, Oil & Gas Summit (SEOGS 2026) heeft opnieuw laten zien, hoe groot de ambities zijn rond de toekomstige olie- en gasindustrie in Suriname. Internationale energiebedrijven, investeerders, overheidsfunctionarissen en lokale ondernemers verzamelden zich in een sfeer van optimisme, deals en strategische beloften.

Minister André Misiekaba heeft tijdens de begrotingsbehandeling in DNA bekendgemaakt, dat de officieel vastgestelde armoedegrens voor een eenpersoonshuishouden SRD 7.810 bedraagt. Dat cijfer is gebaseerd op een vaststelling uit december 2025 en wordt volgens de regering, periodiek gemonitord door een multidisciplinaire Werkgroep Armoedegrensbepaling.

De veerverbinding tussen Albina en Saint-Laurent-du-Maroni bevindt zich al geruime tijd in een kwetsbare en onzekere situatie. Wat bedoeld was als een gemoderniseerde grensovergang tussen Suriname en Frans-Guyana, functioneert in de praktijk nog steeds grotendeels onder tijdelijke en verouderde omstandigheden.

De politieke arena van Suriname heeft de afgelopen weken, een nieuwe fase bereikt. Het debat gaat allang niet meer over de gebruikelijke verwijten tussen coalitie en oppositie. De discussie is verschoven naar een veel fundamenteler niveau: de geloofwaardigheid van politici, de integriteit van het grondbeleid en uiteindelijk het vertrouwen in de rechtsstaat zelf. DNA-lid Bronto Somohardjo, heeft zijn beschuldigingen namelijk aanzienlijk aangescherpt.

Het loopt de spuigaten uit in het verkeer. De chaos is al geruime tijd compleet. De verkeerspolitie kan het duidelijk niet aan. Een verwerpelijk fenomeen betreft het rijgedrag van de lijnbuschauffeurs, die zich aan geen enkele verkeersregel houden. Bij filevorming rijden deze asocialen gewoon op het rijwielpad, om later op een zeer brutale wijze, in te voegen.

Sociale vangnetten vormen een essentieel onderdeel van iedere samenleving. Zij bieden ondersteuning aan mensen, die door bepaalde omstandigheden tijdelijk of langdurig niet in staat zijn, volledig in hun eigen levensonderhoud te voorzien. In Suriname vervullen sociale programma’s daarom een belangrijke functie.

Omdat een gedegen beheer in het door PURP aan de staat opgeleverde project van de Waterkant ontbreekt, heerst er een chaotische toestand. Het is niet duidelijk of er regels zijn, die een ordelijk verloop binnen het park moeten waarborgen. Het is dan ook niet uitgesloten, dat lieden de openbare orde kunnen komen verstoren.

De Surinaamse politiek heeft de afgelopen maanden een ontwikkeling doorgemaakt die veel verder gaat dan de dagelijkse discussies over begrotingen, benoemingen en politieke verklaringen. Achter de schermen speelde zich een machtsstrijd af, die uiteindelijk draaide om één fundamentele vraag: wie controleert de belangrijkste democratische instituties van het land? Wie de gebeurtenissen zorgvuldig analyseert, kan moeilijk ontkennen, dat er sprake was van een poging om niet alleen de uitvoerende macht, maar ook de wetgevende macht stevig onder politieke controle te brengen.

De goudwinning in Suriname is op twee manieren verbonden met Afrikaanse bronnen: geologisch, omdat de goudrijke afzettingen dezelfde formatie delen als West-Afrika, en cultureel, via de Marrons van Afrikaanse afkomst die de ambachtelijke mijnbouwsector draaiende houden. Suriname ligt in het sterk gemineraliseerde Guiana-schild, dat oude, precambrische gesteenteformaties bevat. Geologisch gezien waren deze gesteenten miljarden jaren geleden fysiek verbonden met het goudrijke West-Afrikaanse kraton, voordat de Atlantische Oceaan zich opende.

Ondanks schokkende gebeurtenissen uit het recente verleden, staan wij steeds weer verbaasd, hoe gemakkelijk onze nationale veiligheid in gevaar wordt gebracht en dat onze autoriteiten, daar geen antwoord op schijnen te vinden of bewust wegens bepaalde belangen, de andere kant opkijken.

Het is in principe niet slecht dat de overheid tracht te anticiperen op het tekort aan leslokalen door containers in te zetten. Maar wanneer de overheid moet terugvallen op containerlokalen om duizenden leerlingen onder te brengen, is dat niet juiste maatregel. Het is ook een teken dat er iets fundamenteel mis is gegaan in de planning en ontwikkeling van het onderwijs. En dan praten we niet over nu, er is jaren achteren geen adequate investering gepleegd in het onderwijs.

Nadat duizenden US-dollars door een jong NDP-talentje betaald werden om thuis te vergaderen met de Raad van Commissarissen, nota bene een Raad van Commissarissen waarin niet één, maar twee gerenommeerde juristen zitting hadden, is de TAS wederom in opspraak.

De voorzitter van De Nationale Assemblee heeft het Reglement van Orde overtreden, overboord geworpen en als dweil gebruikt in diens vertoon van machtspolitiek ten opzichte van de oppositie bij de vergadering van 22 juni 2026. Zijn mening heeft hij geventileerd in een persverklaring die start met:

De Guyaanse minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Vickram Bharrat, te gast in ons land en aanwezig op de Suriname Energy Oil and Gas Summit (SEOGS), heeft aanstoot genomen aan de op de summit getoonde landkaart van de Republiek Suriname, waarop de delta, gelegen tussen Coeroeni Cutari, het Acarai gebergte en de Boven-Corantijn, het zogeheten Tigri-gebied, als Surinaams territoir wordt afgebeeld.

De minister van Financiën en Planning gaat voorlopig door met de OMO’s. Dezelfde OMO’s waar haar eigen partij, geen goed woord voor over had tijdens de vorige regering en onder het bewind van haar voorganger. De Nationale Assemblee voelde haar niet aan de tand, maar stelde met behulp van een rapportage van een onderzoekscommissie, speciaal daarvoor ingesteld, en de nodige cijfers, die miljardenverliezen aantonen, gerichte vragen.

Suriname heeft er weer een ambassadeur bij. Apostel Steve Meye is onlangs beëdigd als ambassadeur met accreditatie voor Israël. Op zichzelf hoeft daar niets mis mee te zijn. Landen benoemen immers regelmatig niet-residerende ambassadeurs die vanuit hun thuisland opereren. De vraag die echter gesteld moet worden, is niet waar de ambassadeur woont, maar wie wij als land benoemen om de Republiek Suriname te vertegenwoordigen.

De huidige strijd tegen illegale goudwinning en kwikvervuiling in de Amazone lijkt vaak een reactie op recente criminaliteit, maar de wortels van het probleem reiken decennia terug en laten een patroon zien, dat steeds duidelijker en verontrustender wordt. De historische basis van de hedendaagse kwikproblematiek ligt in de Minamata-ramp in Japan in de jaren vijftig.

Het beleid van de regering Simons-Rusland is volgens de regering zelf, vooral gericht geweest op het stabiliseren van de economie. Dat is mooie politieke taal voor het beteugelen van de wisselkoers. Als wij niets anders willen erkennen, kunnen wij daar ruimhartig en erkentelijk over zijn. Het is ze een jaar na de verkiezingen gelukt. De wisselkoersen zijn acceptabel gelijkmatig gebleven.

Hoe kan je in hemelsnaam iets goed behouden, als je nauwelijks of helemaal geen aandacht besteedt aan het onderhoud. Voor ons is het devies altijd geweest: onderhoud is behoud. Maar bij de overheid heeft men al decennialang geen kaas gegeten van het onderhoud van alles wat haar vastgoed betreft en natuurlijk geldt dat ook voor al haar civiele werken.

In een democratische rechtsstaat draait vertrouwen niet alleen om wetten en procedures, maar ook om de signalen die bestuurders uitzenden. Juist daarom verdient de vermeende terugkeer van voormalig adviseur Bernard Fritz-Krockow naar het ministerie van Financiën, serieuze aandacht. Fritz-Krockow was geen onbekende figuur binnen het netwerk rond de voormalige minister van Financiën, Gillmore Hoefdraad.

Minister Soeropawiro van Grondzaken en Bosbeheer, vond het begin juni nodig om de grondconversie, zoals toegepast tijdens de regering Santokhi, onder vuur te nemen tijdens de persconferentie behorende bij de vergadering van de Raad van Ministers. De PL kan alle afleiding voor de strafrechtelijke perikelen van haar fractievoorzitter gebruiken en de uitspraken hebben de nodige controverse opgeroepen.

Er zijn beleidsdossiers die door hun complexiteit vragen om zorgvuldige communicatie en strakke regie. En er zijn dossiers die door de manier waarop ze worden gepresenteerd vooral verwarring oproepen. Het grondbeleid in Suriname lijkt steeds vaker in die laatste categorie te vallen. Wat een ernstig en financieel zwaarbeladen beleidsdomein zou moeten zijn, krijgt door opeenvolgende verklaringen en bijstellingen het imago van een verhaal waarin de lijn zoek is geraakt.

Het heeft er alles van dat het smijten van vuil, epidemische vormen heeft aangenomen.  Vooral langs de weg en in de begroeide bermen, wordt met vuil gesmeten. Voetgangers smijten lege cups, petflessen, blikjes van aluminium en wat dies meer zij, neer. Ook uit voertuigen wordt rommel langs de weg neergekwakt.

De president en vicepresident en hun entourages, smijten vanuit de kabinetten met geld. De begrotingen voor hun kabinetten, die grondwettelijk geen enkele plaats in het staatsbestuur kennen, zijn bodemloze putten. Gemeten naar de maatstaven en standaarden van andere essentiële bestuursorganen, vallen wij steil achterover van wat wij lezen over de uitgaven die worden gedaan in naam van de twee coalitieleiders, die tijdens de verkiezingen, nog verandering en zuinigheid predikten.

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft Suriname opnieuw een duidelijke waarschuwing gegeven. Hoewel de economie buiten de olie- en mijnbouwsector blijft groeien, constateert het fonds dat de inflatie weer in dubbele cijfers is beland en dat de hervormingsagenda van de overheid aan kracht heeft verloren. Daarmee lijken enkele van de zwaarbevochten resultaten van het IMF-programma onder druk te komen staan. Uit de recente Post-Financing Assessment (PFA) van het IMF blijkt dat de niet-grondstoffeneconomie in 2025 naar schatting met 4,4 procent groeide.

Het bericht dat de Spoed Eisende Hulp (SEH) van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) mogelijk in een code zwart-situatie zou verkeren, raakte de samenleving diep. Niet alleen als nieuwsfeit, maar vooral omdat zoveel mensen duidelijk hebben ervaren hoe de medische zorg in rap tempo achteruit is gegaan.

De strafzaak tegen R.P., die verdacht wordt van opzettelijke brandstichting aan de Henck Arronstraat, waarbij meerdere panden in vlammen opgingen en voertuigen zwaar werden beschadigd, wordt inmiddels al geruime tijd gekenmerkt door één terugkerend knelpunt: het uitblijven van een psychiatrische rapportage.

Volgens oud-bankdirecteur Steven Coutinho, is de Surinaamse politiek een toneelstuk waarvan de acteurs wisselen, maar het script onveranderd blijft. Hij noemt het ‘hetzelfde circus’: een metafoor voor een samenleving waarin patronen van macht, gedrag en afhankelijkheid telkens opnieuw worden herhaald, ongeacht wie er aan het roer staat.

De strafzaak tegen R.P., die verdacht wordt van opzettelijke brandstichting aan de Henck Arronstraat, waarbij meerdere panden in vlammen opgingen en voertuigen zwaar werden beschadigd, wordt inmiddels al geruime tijd gekenmerkt door één terugkerend knelpunt: het uitblijven van een psychiatrische rapportage.

Het adagium ‘met wortel en tak uitroeien’, wordt vaak gebruikt wanneer de roep om harde actie tegen corruptie, luider wordt. Het suggereert een totale breuk met een systeem dat als diep verankerd en hardnekkig wordt ervaren. In de Surinaamse context wordt die uitspraak steeds vaker gekoppeld aan het functioneren van het politieke bestel zelf,

 De traditionele (fraude) driehoek en haar latere uitbreidingen bieden houvast, maar verklaren onvoldoende, hoe financiële ontsporing in de praktijk ontstaat. Er is een patroon dat me al jaren bezighoudt. Eerst is er de rel. Een groot fraude  of witwasschandaal, boetes van honderden miljoenen, parlementaire vragen, verontwaardigde opiniestukken.