Het milieu komt voor deze regering op de laatste plaats. Niemand ligt wakker van dit beleidsgebied, omdat niemand er formeel de verantwoordelijkheid voor draagt. Milieu viel onder de vorige regering onder een ministerie dat ook verantwoordelijk was voor ruimtelijke ordening, een beleidsgebied dat eveneens het kind van de rekening was als het ging om serieus beleid.

In het slachthuis van de coalitieonderhandelingen werd dat ministerie in tweeën gekapt, belandde Ruimtelijke Ordening bij Openbare Werken en werd Milieu als restafval behandeld. Misschien is de term ‘zwerfafval’ toepasselijker, omdat Milieu tijdens regeringen daarvoor, nog bij Arbeid werd ondergebracht, maar ook Arbeid is inmiddels als ongewenst stiefkind gehuisvest in de gelederen van Volksgezondheid.

De regering heeft vervolgens het spreekwoordelijke afval dat Milieu voor hen betekent, nooit op papier ondergebracht waar men nonchalant vindt dat het thuishoorde, namelijk bij Olie, Gas en Milieu.

NPS-fractieleider Pawiroredjo stak het niet onder stoelen of banken door aan te geven: “Het zweeft ergens nog rond. Wij kunnen niet met mondelinge mandaten blijven werken. Zaken moeten wettelijk geregeld worden.” Het noodlot slaat vervolgens toe.

In de middenloop van de Saramaccarivier, ter hoogte van het gebied Kamp, ongeveer 100 kilometer vanaf de monding en eveneens ongeveer 100 kilometer ten noorden van Brokopondo. In met name het midden en zuidelijke gedeelte van het stroomgebied, wordt aan goudwinning gedaan met weinig controle en met gebruik van behoorlijke hoeveelheden chemicaliën, waaronder kwik. Dit is echter op vrij grote afstand van het gebied waar de schade aan de biomassa aangetroffen is.

De autoriteiten zijn op onderzoek uitgegaan en waarschuwen niet alleen voor het eten van de dode vissen, maar ook voor gebruik van water uit de omgeving van de Moeroekreek en voor direct contact met het water nabij Kamp.

Waar de autoriteiten ook onderzoek naar doen, is het verdwijnen van 300 kilogram kwik, nota bene uit de boezem van de autoriteiten zelf. Als de met milieu belaste autoriteiten de middelen en bevoegdheden (kortom: tanden) hadden gekregen van de coalitie, hadden zij die nu kunnen inzetten en laten zien. Dat is nu echter niet mogelijk, vanwege het ontbreken van een staatsbesluit en het maar richtingloos aanmodderen met milieu.

De in stamverband levende gemeenschappen hebben zich gewend tot De Nationale Assemblée. Wie tot nu toe in het geheel niet op het matje geroepen is, maar zelfs in persoonlijke kring wederom politiek beloond is met de benoeming van de nieuwe Grassalco-directeur, is de ABOP. De hoek waar de hoofdschuldigen van illegale goudwinning en milieuvervuiling zich prima thuisvoelen.

Onze eerste bewoners hebben gelijk, wanneer zij vinden dat de vissterfte een noodsignaal is.

Wat zij inmiddels wel door moeten hebben, is dat ze van deze regering niet meer hoeven te verwachten dan krokodillentranen, totdat ander nieuws de aandacht weer afgeleid heeft.