Na zes jaar stilte lijken de bouwwerkzaamheden naast de Palmentuin opnieuw te zijn hervat. Daarmee keert niet alleen fysiek de activiteit terug op een omstreden locatie, maar ook een fundamentele vraag die Suriname nog altijd onvoldoende heeft beantwoord: van wie is publieke ruimte eigenlijk, en wie waakt over ons nationaal erfgoed?

Een klein jaar na het aantreden van de regering Simons-Rusland, kunnen we optekenen, dat we te maken hebben met de meest stijlloze transitie in de geschiedenis van dit land, staatsgrepen daarbij meegerekend. Deze transitieperiode heeft zich gekenmerkt door kennisvernietiging, kapitaalvernietiging en giftige partijdigheid. Een horde bloeddorstige en rancuneuze figuren die rekeningen te vereffenen hebben,

Van lezerszijde is Keerpunt erop gewezen, dat het goed fout zit met de vuilophaal. Op verschillende plekken in  en buiten onze hoofdstad, blijft vuilnis dagen achtereen liggen en is het geenszins duidelijk, wanneer de ophaal wederom langskomt. Deze foto werd gemaakt op de hoek van de Willem Campagnestraat en de Van ‘t Hogerhuysstraat.

De minister van JusPol meende transparant te handelen, toen hij openlijk toegaf, dat hij een persoon met een bevlekt verleden had aangesteld als adviseur. In zijn optiek was de kwestie daarmee afgedaan als een vorm van openheid. De maatschappelijke en parlementaire reactie liet echter iets anders zien: transparantie is niet alleen het geven van informatie, maar ook het afleggen van verantwoording over keuzes en de onderbouwing daarvan. Wij van Keerpunt kijken niet eens vreemd op van deze gebeurtenis, want het verleden kent genoeg voorbeelden van mensen met een beladen verleden die posities hebben bekleed binnen de regering.

Wat zich de laatste tijd afspeelt rond de raden van commissarissen bij bedrijven waarin de overheid een aandeel heeft, begint zorgwekkende vormen aan te nemen. Wat zou moeten getuigen van zorgvuldig toezicht en stabiel bestuur, ontaardt steeds vaker in een aaneenschakeling van abrupte besluiten, terugtrekkingen en onduidelijke koerswijzigingen.

Ministeries behoren plekken te zijn waar deskundigheid, verantwoordelijkheid en beleidsvorming, centraal staan. Toch ontstaat binnen de samenleving steeds vaker de indruk, dat tegenwoordig bijna iedereen zichzelf adviseur kan noemen of zonder duidelijke structuur of opleiding die kennis en kunde verrijken, toegang kan krijgen tot ministeries. Dat roept terechte vragen op over professionaliteit binnen het staatsbestuur. Een adviseur op ministerieel niveau, vervult immers geen gewone functie. Het gaat niet om simpele administratieve taken of vrijblijvende ondersteuning.