Het heeft er veel van dat verkeersveiligheid in Suriname steeds minder mensen iets kan schelen. Wie dagelijks aan het verkeer deelneemt, kan moeilijk ontkennen, dat het rijgedrag van een groot deel van de weggebruikers zorgwekkende vormen heeft aangenomen. Je ergert je gewoon verschrikkelijk. Automobilisten, buschauffeurs, bromfietsers en bestuurders van E-bikes, schijnen steeds vaker hun eigen verkeersregels te hanteren.

Een parlement dat vragen stelt over het handelen van de regering, doet niets uitzonderlijks. Het vervult een van zijn be-langrijkste taken, namelijk hetgeen waarvoor het dient. Maar al te vaak ontstaat de indruk, dat vragen om verantwoording af te leggen worden gezien als politieke tegenwerking, terwijl juist controle en transparantie noodzakelijk zijn, om het vertrouwen van burgers in het bestuur te behouden. Vooral als het gaat om reizen.

De oproep van Vidjaiprekash Thakoer dat Asiskumar Gajadien en Armand Achaibersing de krachten moeten bundelen, raakt de kern van wat de VHP nu nodig heeft. Beide mannen spreken verschillende delen van de achterban aan. De een verbindt beter met bepaalde traditionele netwerken en oudere generaties, terwijl de ander juist andere segmenten van de aanhang bereikt, waaronder jongeren en professionals.

De kwestie rond de mennonieten vraagt om meer dan een debat over wie het land moet verlaten. Zij stelt ook vragen over wie toezeggingen deed, wie toezicht hield en wie bestuurlijk verantwoordelijk was. Wie alleen optreedt tegen degenen aan de onderkant, maar de besluitvorming aan de top buiten schot laat, bedrijft geen consequent bestuur. Dat is selectieve verantwoording.

Het is zonder meer een goede zaak dat vicepresident Gregory Rusland Suriname vertegenwoordigt tijdens internationale bijeenkomsten. Tijdens het vijfde UNESCO Global Forum against Racism and Discrimination in Den Haag benadrukte hij de bijzondere positie van Suriname als multiculturele samenleving, waarin verschillende bevolkingsgroepen, religies, talen en tradities samen de nationale identiteit vormen.

Het tijdperk Jap A Joe is met vonnissen op het hoogste niveau ten einde gekomen. De laatste paar dagen van de strijd waren compleet paniekvoetbal, waarbij partijtoppers volledig uit hun rol vielen om wat in de ogen van het volk duidelijk krom was, enigszins recht te praten. Zo liet de voormalige president-commissaris van de TAS - tevens de huidige minister van Justitie en Veiligheid, die beide rollen vervulde namens de ABOP - zich in meerdere media horen over het salaris van de gewezen TAS-directeur, in vergelijking met de beloningen bij andere parastatalen.

In 2021 werd aangekondigd dat het BaZo-bestand grondig zou worden opgeschoond, nadat was gebleken dat ruim 40.000 van de 75.000 geregistreerde personen niet aan de voorwaarden voldeden. Herregistratie moest orde scheppen in het systeem en voorkomen dat overheidsgeld terechtkwam bij mensen die daar geen recht op hadden. Vijf jaar later blijkt uit een interne onderzoeksrapportage dat ruim 7.000 BaZo-kaarten in 2024 en 2025 buiten de voorgeschreven goedkeuringsprocedure zijn verwerkt en uitgeprint.

Vaak hoor je van jongeren in Suriname die bij een callcenter werken dat zij hun werk ervaren als een ‘verkapte vorm van slavernij’. Ja, slavernij is een zwaar woord, maar wanneer werknemers in een moderne economie zich genoodzaakt voelen hun werkdag midden in de nacht te beginnen, onder voortdurende prestatiedruk staan, nauwelijks rondkomen van hun salaris en bovendien vrezen hun baan te verliezen wanneer zij ziek worden of hun rechten opeisen, is het tijd om ongemakkelijke vragen te stellen.

Het betreft een tikkende tijdbom voor verzekerden van het Staatsziekenfonds (SZF). Wie maandelijks of jaarlijks zijn ziektekostenpremie betaalt, mag ervan uitgaan, dat hij bij ziekte of medische assistentie toegang heeft tot de zorg waarvoor hij verzekerd is. Dat hoort zeker zo te zijn. Maar wat gebeurt er wanneer het SZF in een geschil oftewel betalingsgeschil raakt met specialisten of zijn financiële verplichtingen niet nakomt?

Het Openbaar Ministerie schijnt het onderscheid niet te kunnen maken tussen het assembleelid Somohardjo en de verdachte Somohardjo. In een persbericht, bedoeld om het standpunt van het instituut toe te lichten ten aanzien van het informatieverzoek van het assembleelid over etniciteit, statistieken en het vervolgingsbeleid, bijt het instituut flink van zich af met een grove herhaling van zetten, en wel op exact die onderdelen waarin de brief aan het assembleelid de grenzen van de ongrondwettelijkheid reeds opzocht.

De berichtgeving over het vertrek van een groepje mennonieten in Suriname roept meer vragen op dan antwoorden. Nadat verschillende media afgelopen week meldden dat ruim zestig mennonieten het land zouden hebben verlaten, verscheen op sociale media opnieuw een filmpje waarop een groep mennonieten te zien zou zijn bij de aankomsthal van de Johan Adolf Pengel International Airport te Zanderij.

Tijdens de derde sessie van de Suriname 3.0 Summit op donderdag 22 oktober 2026 heeft het ministerie van Olie, Gas en Milieu (OGM) samen met vertegenwoordigers van de overheid, het bedrijfsleven, kennisinstellingen, maatschappelijke organisaties en internationale partners een belangrijke stap gezet in de verdere ontwikkeling van de nationale toekomstvisie.

In een Whatsappgroep van huisartsen was er een discussie over de hoogte van het maandloon, dat een administratieve medewerkster op de poli  zou moeten ontvangen. Het minimumloon is door de overheid vastgesteld op srd 61.25 per uur, meldde een van de deelnemers. Iemand stelde voor “20.000 netto”, niet op basis van het aantal gewerkte uren, zei hij, maar uitgaande van wat het inkomen zou moeten of kunnen zijn

Minister Abiamofo van Natuurlijke Hulpbronnen, heeft in De Nationale Assemblée gezegd, te verwachten dat de geplande stroomonderbrekingen nog tot eind november van dit jaar zullen duren. De behoefte aan energie piekte deze week op 296 megawatt, terwijl de centrales tussen de 274 en 291 megawatt kunnen leveren. Loadshedding wordt vooral gevoeld in de woonwijken. Gezinnen zitten zonder koeling, kinderen kunnen 's avonds niet leren en ondernemers, klein en groot, verliezen inkomsten te midden van een zwakke economie.

Een samenleving laat zien, hoeveel waarde zij aan haar ouderen hecht, niet door mooie toespraken over hun bijdrage in het verleden, maar aandacht vestigen op de omstandigheden waarin zij vandaag moeten leven. Wanneer ouderen moeite hebben om hun dagelijkse uitgaven te betalen, is dat niet uitsluitend een persoonlijk financieel probleem. Het is ook een vraagstuk van sociale rechtvaardigheid.

Suriname heeft zeker buitenlandse investeringen nodig, dat is een feit. Het land moet zijn productie versterken, werkgelegenheid creëren en nieuwe economische kansen ontwikkelen. Maar economische ontwikkeling mag nooit betekenen, dat de naleving van wetten en regels ondergeschikt wordt gemaakt aan de verwachtingen, die rond een investeringsproject bestaan. Wie in Suriname wil ondernemen, moet weten dat economische kansen samengaan met wettelijke verplichtingen.

De VHP heeft volgens assembleelid Cedric van Samson, moeite met de bewering van NDP-ondervoorzitter Ramon Abrahams, dat wijlen president Santokhi tijdens de onderduikperiode van Desi Bouterse, contact met hem heeft gehad, evenals met de claim van zijn collega-assembleeleden Bronto Somohardjo (PL) en Edgar Sampie (ABOP), dat Santokhi ministers verplichtte, gunningen voor de aanschaf van auto’s aan zijn vrienden toe te kennen.

We hebben het er al zovele malen over gehad, dat Suriname op een ernstige wijze moet gaan werken aan een goed kloppende bevolkingspolitiek en dan een die in het bijzonder betrekking heeft op de migratie. Een migratie waar we al enkele jaren mee van doen hebben en die bij een ongewijzigde benadering, ons als land en zijn bevolking gaat opbreken. Suriname voert al enige jaren een migratiebeleid waar tal van haken en ogen aan kleven. En juist dat niet goed gestructureerde beleid, dat inherent dient te zijn aan een voormelde bevolkingspolitiek, heeft gemaakt dat buitenlanders hier bij duizenden zijn neergestreken en niet meer zijn vertrokken, omdat Suriname voor hen een plek is gebleken, waar het veel beter toeven is dan in het geboorteland.

Wie corruptie wil bestrijden, moet bereid zijn verantwoording af te leggen, ook binnen de eigen gelederen. Meldingen van mogelijke misstanden mogen niet uit beeld verdwijnen zodra de publiciteit afneemt. De samenleving heeft recht op zorgvuldig onderzoek, transparantie en gelijke toepassing van de wet. De Vereniging van Economisten in Suriname (VES) wijst erop dat er rond het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV), eerder vragen zijn gerezen over mogelijke misstanden, terwijl volgens de organisatie, weinig nieuwe informatie naar buiten komt.

Een akkoord tussen de regering en onderwijsbonden kan een belangrijke stap zijn naar meer waardering voor leerkrachten. Maar wie denkt dat daarmee de problemen in het Surinaamse onderwijs zijn opgelost, kijkt slechts naar een deel van het vraagstuk. Een beter salaris is noodzakelijk, maar een goed onderwijssysteem, vraagt veel meer dan een financiële regeling.

Er zijn grenzen aan wat een brandweer met beperkte middelen kan blijven verrichten. Terwijl brandweerlieden zich inspannen om woningen, bedrijven, natuurgebieden en mensenlevens te beschermen en of redden, dreigt de opeenstapeling van branden, een probleem te worden, dat veel groter is dan de capaciteit van de hulpdiensten. De zorgen over de beschikbare blusvoertuigen en de toegenomen druk op het personeel, zijn niet nieuw.

Op 03 augustus 2026 deed ik, directeur van een onderwijsinstelling in Paramaribo, aangifte van verduistering bij de afdeling Fraude en Economische Delicten. Meer dan tweeënhalve maand later: geen voortgang, geen terugkoppeling. Ook een schriftelijk rappel aan de procureur-generaal van 19 oktober jongstleden door mijn raadsman, bleef onbeantwoord.

Er lijkt zich binnen een deel van de Surinaamse staatsbedrijven een hardnekkig patroon te hebben ontwikkeld: directies die met elkaar overhoop liggen, raden van commissarissen die zelf onderwerp van controverse worden, vakbonden die tegenover de bedrijfsleiding staan en bestuurders die van het toneel verdwijnen voordat er sprake is van duurzame verbetering. Intussen blijft de samenleving achter met de rekening. Kijk maar naar het meest recente tafereel bij de TAS. Wij van Keerpunt zijn van mening dat er bij verschillende staatsbedrijven, steeds weer situaties ontstaan rond een wisseling van de wacht.

Een oproep aan bewoners en eigenaren van verkavelingsprojecten in Paramaribo-Noord, om geen vuil en droog gras in brand te steken. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn, maar blijkbaar is zelfs daarvoor een waarschuwing nodig. Terwijl het ministerie van Volksgezondheid waarschuwt voor de gezondheidsrisico’s van de rookontwikkeling door de bosbrand in Commewijne, zijn er mensen die zelf vuur aansteken in hun woonomgeving.

Wij van Keerpunt kwamen niet bij van het lachen. Per 1 januari 2027 mogen houders van Surinaamse diplomatieke en dienstpaspoorten, visumvrij naar Nederland, België en Luxemburg reizen. Minister Melvin Bouva van buitenlandse Zaken, presenteert het als een resultaat van overleg met zijn Nederlandse ambtgenoot Tom Berendsen.

Nog ongeveer vijf weken loadshedding, mogelijk zelfs tot eind november. Voor huishoudens, ondernemers en bedrijven betekent dit opnieuw plannen, aanpassen en rekening houden met een elektriciteitsvoorziening die niet betrouwbaar is. De minister van Natuurlijke Hulpbronnen, David Abiamofo, heeft in De Nationale Assemblée toegelicht, waarom de stroomonderbrekingen voorlopig noodzakelijk blijven.

Bij verkiezingen kan de bekendheid van een individu, een grote rol spelen. Een persoon die regelmatig op televisie verschijnt, populair is op sociale media of bekendheid geniet binnen de samenleving, kan rekenen op herkenning bij het electoraat. Maar herkenning is geen garantie voor deskundigheid, leiderschap of het vermogen om de problemen van een land, aan te pakken. Het risico bestaat namelijk, dat kiezers zich laten leiden door de naam en populariteit van een kandidaat, zonder voldoende stil te staan bij diens kwaliteiten, plannen en maatschappelijke bijdrage.

De aan de dodenakker toegebrachte schade, houdt maar aan. Al maanden geleden werd er een groot gat gemaakt in de bakstenen muur aan de Henck Arronstraat. Herstel werd niet gepleegd. Recentelijk werd er bij ontbossing van het monumentale kerkhof, enorme schade toegebracht door opzettelijke brandstichting, die totaal uit de hand liep.

Waar eindigt noodzakelijke bescherming en waar begint een mogelijk te ruime inzet van staatsmiddelen? Die vraag is opnieuw actueel, nu minister Harish Monorath van Justitie en Politie zegt, dat sommige VIP’s over 18 tot 21 politieambtenaren beschikken, terwijl het Korps Politie Suriname (KPS) kampt met een ernstig personeelstekort. Volgens de minister heeft het korps ongeveer 3.500 manschappen nodig, maar zijn er momenteel slechts 2.600 beschikbaar.

We weten inmiddels dat in Suriname veel zaken afhankelijk zijn van politieke besluiten. Heel veel valt en staat letterlijk met de politiek. Maar juist daarom is het belangrijk dat burgers zich niet volledig afhankelijk maken van politieke leiders en zich verdiepen in wat er speelt, vragen stellen en kritisch nadenken. Dat begint bij lezen, hetgeen een heleboel mensen niet meer of heel weinig doen.

Wanneer bedrijven tijdens graafwerkzaamheden waterleidingen beschadigen, is de SWM degene die de schade moet herstellen om de watervoorziening zo snel mogelijk te herstellen. Dat is noodzakelijk, maar de gevolgen voor de samenleving kunnen aanzienlijk zijn. Door beschadigde waterleidingen kunnen buurten dagenlang zonder water komen te zitten.

De toelichting van het Openbaar Ministerie (OM) op de column van Nita Ramcharan op Starnieuws geeft inzicht in de procedurele stand van zaken van enkele geruchtmakende strafzaken. Tegelijkertijd blijkt dat verschillende dossiers zich nog in de onderzoeksfase bevinden of wachten op een volgende juridische stap. Daarmee blijft de vraag actueel, hoelang het duurt voordat onderzoeken worden afgerond en vervolgingsbeslissingen worden genomen.

De regering noemt de agrarische sector en het toerisme belangrijke pijlers voor de ontwikkeling van Suriname. Toch blijft een duidelijke beleidskoers voor de landbouw uit. Terwijl boeren kampen met plantenziekten en klimaatrisico’s, blijft de afhankelijkheid van voedselimport bestaan. De discussie over de komst van mennonieten en de zorgen over kaalkap, leggen bovendien tegenstrijdigheden in het overheidsbeleid bloot.

De verkeersbarometer in Suriname heeft inmiddels 80 verkeersdoden overschreden. Daarmee is het aantal slachtoffers verder gestegen ten opzichte van de 61 verkeersdoden, waarmee 2025 werd afgesloten. In september werd binnen vier dagen melding gemaakt van twee dodelijke verkeersongevallen met bromfietsers.

De situatie bij de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS) roept opnieuw vragen op over de manier, waarop leidinggevende functies binnen overheidsinstellingen, worden ingevuld en overgedragen. Wanneer de benoemingstermijn van een directeur verstrijkt, behoort de wet het uitgangspunt te zijn en niet de persoonlijke verhouding tussen de betrokken functionarissen.

Over bepaalde zaken kunnen er geen grappen gemaakt worden. Water is daar één van. Ieder gezin heeft het dagelijks nodig om te koken, te drinken, schoon te maken en te baden. In Commewijne is een situatie ontstaan, waarbij de toegang tot schoon drinkwater vanwege de hoge kosten, voor sommige huishoudens onbetaalbaar schijnt te worden.

Armand Achaibersing, de populairste beleidsman uit de periode Santokhi, is bereid leiding te geven aan de grootste oppositiepartij. Hij is ook de eerste niet-zittende leider van een grote politieke partij in de recente geschiedenis die eerlijk zijn ambitie kenbaar maakt, zodat partijleden weten, waar zij aan toe zijn. Presumptieve kandidaten hebben om de hete brij heen gedraaid en zich in wollige taal uitgelaten in de periode sinds het overlijden van oud-voorzitter Santokhi, die stierf in het harnas.

Werldwijd gingen vorig jaar 5,8 miljoen vluchtelingenkinderen niet naar school. Het is een schrikbarend aantal, maar voor Suriname zou het vooral stof tot nadenken moeten zijn. Want hoewel Suriname geen land is dat met vluchtelingenstromen van dezelfde omvang als veel andere landen te maken heeft, kennen wij wel degelijk kinderen die tegen barrières aanlopen, wanneer zij onderwijs willen volgen.

Een vermeende drugsvondst in een partij rijst van ondernemer Ramadhin, leidde op woensdag 14 oktober, tot berichten over een mogelijk drugsschandaal. De politie heeft de melding inmiddels als loos alarm bestempeld. Het zou gaan om gastabletten voor ongediertebestrijding. Toch roept de vondst van grijsachtig poeder in oude sokken, vragen op over de omstandigheden waaronder de middelen zijn aangetroffen.

Degrote vraag is of de mennonieten het Masoniagebied in Sipaliwini daadwerkelijk vóór vrijdag 23 oktober om 08.00 uur hebben verlaten. Het Korps Politie Suriname heeft personen die zonder de vereiste toestemming in het gebied verblijven, aangezegd te vertrekken en gewaarschuwd dat bij het uitblijven van vrijwillig vertrek, samen met het Nationaal Leger tot ontruiming kan worden overgegaan.

De koepel op het torengebouw aan de Tamarinde-laan annex Onafhankelijkheidsplein, verkeert in steeds slechtere staat, nadat hij enkele jaren geleden van zijn koperen dakbedekking werd beroofd. Door dit enorme gat in de dakbedekking, is het niet ondenkbaar dat dit historische monument aanmerkelijke waterschade heeft ondergaan.

De VHP-fractie verliet de vergaderzaal van DNA. Het lid Kishan Ramsukul kreeg geen spreekrecht. Hij stond op de lijst en was in het gebouw. Asiskumar Gajadien (VHP) vroeg een korte schorsing. Hij stelde dat het Reglement van Orde het spreekrecht beschermt. Het ontnemen van het woord mag alleen bij afwijking van het onderwerp of bij verstoring van de orde. Een korte schorsing voor een aanwezig lid is volgens hem, normaal gebruik.

De Surinaamse politiek bevat al jaren een opvallend verschijnsel, een politicus kan vandaag fel wijzen op fouten van de vorige regering, terwijl diezelfde politicus voorheen deel uitmaakte van het bestuur, dat nu wordt bekritiseerd. Zodra de politieke positie verandert, lijkt soms ook de herinnering aan de eigen verantwoordelijkheid te verdwijnen. Dat roept een heleboel vragen op.

Suriname heeft de Tier 1-status behouden in het Trafficking in Persons (TIP)-Report van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Hoewel deze beoordeling wijst op inspanningen bij de bestrijding van mensenhandel, laten recente zaken die door de politie en het Openbaar Ministerie zijn behandeld, zien dat de problematiek aandacht blijft vragen.

Het borrelt in de NDP. Binnen de partij heerst sinds de voortvluchtigheid van Bouterse, en zeker na diens overlijden, een diepe verdeeldheid. Oudgedienden staan recht tegenover elkaar en touwtrekken om macht en invloed. Zo uitte Ramon Abrahams openlijk zware kritiek op de huidige gang van zaken. Hij vindt dat de erfenis van Desi Bouterse wordt verwaarloosd.

De toenemende druk rond de ordening van de goudsector in Suriname, begint steeds meer het karakter van een gerichte politieke strategie te krijgen. Terwijl het staatsbelang formeel voorop wordt gesteld, ontstaat onmiskenbaar de indruk dat de overige coalitiepartijen, de ABOP stapsgewijs politiek vleugellam aan het maken zijn. Door de schijnwerpers en het handhavingsbeleid onafgebroken op de belangen en concessies van de familie Brunswijk en haar achterban in het binnenland te richten, wordt de partij klemgezet.

Suriname moet vóór de volgende evaluatieronde van de Caribbean Financial Action Task Force (CFATF) aantonen, dat het land witwassen, terrorismefinanciering en proliferatiefinanciering effectief bestrijdt. De vraag is, hoe de overheid de resterende werkzaamheden organiseert, de beschikbare middelen inzet en de uitvoering controleert.

In Suriname begint de ongelijkheid al op jonge leeftijd. Niet ieder kind krijgt dezelfde mogelijkheid om goed onderwijs te volgen en zich voor te bereiden op een vervolgopleiding en de arbeidsmarkt. Dat verschil heeft niet alleen te maken met de financiële situatie van gezinnen, maar ook met de mate waarin het onderwijssysteem in staat is, kinderen daadwerkelijk en regelmatig onderwijs te bieden.