De diepste oorlogsverklaring werd niet op aarde ondertekend, maar in de hemel. Het Bijbelboek Ezechiël onthult de val van een wezen dat ooit het ‘zegel van volmaaktheid’ was, totdat ‘ongerechtigheid’ in hem werd gevonden en hij, gedreven door hoogmoed, werd ‘neergeworpen op de aarde’ [Ezechiël 28:12-17]. Dit is de oorsprong van alle conflicten: een geest die weigert te dienen, maar alleen heersen wil; die harmonie verwerpt voor geweld; die schepping verscheurt in plaats van haar heelheid – shalom – te bewaken.

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft een rapport gepubliceerd, waaruit blijkt dat het fonds bezorgd is over de Surinaamse economie. Met name de overheidsuitgaven en het afwijken van het beleid van de vorige regering kunnen niet op veel sympathie van het IMF rekenen.

Na ruim tien jaar pogingen tot ordening van de goudsector via commissies, zijn wij nog steeds ver van huis. Dusdanig ver dat president Simons heeft laten doorschemeren dat de royalty’s voor kleinschalige gouddelving, met bijna 20 procent zijn verlaagd.

Op dit enorme magazijn aan de Wicherstraat, liggen de zinkplaten al geruime tijd los en bestaat zeker het gevaar dat ze naar beneden kunnen komen, hetgeen groot gevaar inhoudt voor personen en voertuigen, die er voortdurend passeren. De eigenaar van dit magazijn behoort zo spoedig mogelijk hier in te grijpen, om deze gevaarzetting te verwijderen.

Leerlingen lijken slimmer dan ooit. Ze formuleren foutloze zinnen, gebruiken ingewikkelde woorden en leveren keurig gestructureerde opdrachten in. Toch slaan leerkrachten alarm, want achter die ogenschijnlijke slimheid, blijft steeds minder hangen. Wat vandaag een hoog cijfer oplevert, is morgen alweer vergeten. De oorzaak?

Met de aankondiging dat 2120 niet-geregistreerde ambtenaren uit overheidsdienst worden verwijderd, zet minister Marinus Bee van Binnenlandse Zaken (BiZa) een stevige stap in de richting van sanering van het ambtenarenapparaat. Na twee eerdere verplichte registratierondes, bleven 2159 personen weg; in een extra week meldden zich nog maar 39.

De minister van Justitie en Politie heeft zich in felle bewoordingen uitgelaten over de politie en over bewakers. Met scherpe oordelen als corruptie en moreel verval sprak hij zijn afkeuring uit op een manier die meer past bij een oppositieleider dan bij de bewindspersoon die de politieke verantwoordelijkheid en bevoegdheden behoort te dragen.

De verontwaardiging over de bezoldiging van de procureur-generaal (PG) is selectief en een mooie gelegenheid om de hypocrisie van politici te laten zien. Bee, Santokhi en Gajadien rennen allemaal de andere kant op, als het gaat om absurde bedragen die uitbetaald worden, maar die zonder een weigerachtige of zelfs oplettende houding van hun kant, niet tot stand zouden zijn gekomen.

Minister Tsang van Openbare Werken en ruimtelijke ordening (OWRO), heeft aandacht gevraagd voor de inzet van grondstoffen en bodemschatten voor de ontwikkeling van de gemeenschap. Niet in abstracte zin, maar specifiek: het ontginnen van eigen grondstoffen voor de aanleg van wegwerken. De minister overweegt zelfs eigen fabrieken voor asfalt en voor straatstenen, met het oog op toekomstige wegaanleg.

Surinamers lijden pijn als gevolg van een uitbraak van chikungunya, dengue en zika. De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, kwam in De Nationale Assemblee in het geweer over dit leed en zei, met woorden van gelijke strekking, geen ‘politiek te bedrijven met de volksgezondheid’. Hij beet dit haast verwijtend toe aan het geachte lid Jogi, die zelf nog nooit een crisis tegengekomen is waar hij geen politiek mee zou bedrijven.

Ik weet niet of ik de A20-voorzitter en parlementariër Steven Reyme, gelijk moet geven. Maar hij stelde dat de staat Suriname nog minstens twee zware jaren tegemoet zal treden, voordat er merkbare economische verbetering optreedt. Dat is een realistische, misschien zelfs eerlijke inschatting.

Solvabiliteit is een toestand dat iemand of een onderneming, in staat is aan al zijn of haar geldelijke verplichtingen, te voldoen. Dat wil zeggen, dat we eigenlijk allemaal in staat zouden moeten zijn, om aan onze maandelijkse verplichtingen te voldoen of kunnen voldoen. Maar de realiteit geeft aan, dat velen daartoe niet in staat zijn. We leven thans in een land en tijd, dat velen zelfs moeite hebben hun maandelijkse geldelijke verplichtingen op een juiste wijze na te komen.

Als je voor elke keer dat Surinaamse beleidsmakers met glimmende ogen over Dubai praten, een emoji mocht plaatsen, hadden we inmiddels een figuurtje met één wenkbrauw omhoog en een licht misselijk gezicht. Het soort blik dat zegt: dit verhaal ken ik al, en het wordt er niet beter van.

Suriname wil moderniseren, en dat geldt ook voor het onderwijs. Met de introductie van STEM-onderwijs (Science, Technology, Engineering, and Mathematics) en digitalisering, lijkt het erop dat onze kinderen klaar worden gestoomd voor een toekomst die sneller verandert dan ooit tevoren.

Als je alleen weet hoe te winnen, weet je niet hoe te verliezen. Zoals topsporters die na een eerste grote teleurstelling door de mand vallen als onsportief en blessuregevoelig, kunnen ook politici die van een hoge piek neerdalen, moeilijk hun draai vinden in de oppositiebanken.

De aankondiging dat 2154 ambtenaren hun salaris verliezen, omdat zij zich niet hebben geregistreerd, klinkt daadkrachtig. Het ministerie van Binnenlandse Zaken stelt dat herhaaldelijke oproepen zijn gedaan en dat wie zich niet heeft gemeld, kennelijk geen band meer heeft met de overheid. Lonen worden, hierdoor stopgezet, ministeries krijgen namenlijsten en waar nodig volgen ontslagprocedures.

Pukusjani en Pakittow, de laatste personen van wie je het zou verwachten, blazen de eigen loftrompet. Heeft hun activismeverleden hun substantiële en noemenswaardige kennis van de scheepvaartsector en het havenwezen opgeleverd? Of vieren we tegenwoordig de aanvang van verantwoordelijkheid als een mijlpaal? Indien dat wel zo is, wat zegt dat over zelfinschatting van de eigen kennis (van bijvoorbeeld binnenvaart, scheepsregistratie en kadeonderhoud). Veel smaken zijn er niet als het op governance en compliance aankomt.

De aanhouding van twee verdachten van een gewelddadige straatroof op een 78-jarige man in het centrum van Paramaribo, laat weinig ruimte voor discussie: het Safe City-camerasysteem werkt. Dankzij camerabeelden kon de politie niet alleen de daders identificeren, maar ook hun volledige vluchtroute reconstrueren.

Het zijn gewoon ukkepukjes, die zich steeds meer op de openbare weg tussen de auto’s, op e-bikes begeven en de raarste capriolen uithalen. En dat kan allemaal in het steeds chaotischer wordende Suriname. Al langer dan twee jaar zijn onze autoriteiten niet in staat gebleken wet- en regelgeving voor deze elektrische vervoersmiddelen door De Nationale Assemblee te krijgen en toepassen op de openbare weg.

De onafhankelijkheid van de Centrale Bank is, net als die van bijvoorbeeld de rechterlijke macht, een criterium aan de hand waarvan de stabiliteit en handelspositie van een land beoordeeld worden. De partijpolitiek is altijd op zoek naar een manier om iedere invloed in het land centraal te houden en het spel steeds meer ‘winner takes all’ te maken.

De 19,5 miljoen euro die in april 2018 vanuit Suriname naar Nederland werd overgebracht en op Schiphol in beslag werd genomen, komt definitief niet terug. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat het beslag in stand blijft en heeft daarmee het eerdere besluit van het gerechtshof Den Haag bevestigd.

De NDP-parlementariër Afonsoewa, die tevens voorzitster is de vaste commissie Volksgezondheid, heeft verklaard dat er medio 2026, mogelijk een looncorrectie komt voor verpleegkundigen. In een gesprek met Sun Web TV kondigde Afonsoewa aan dat er medio 2026, een nieuwe loonreeks voor verpleegkundigen zal worden ingevoerd, die volgens haar zal leiden tot een loonsverhoging van ongeveer 75 procent.

Velen zijn er niet van op de hoogte dat Albina over een vliegveld beschikt. Ja lezers van Keerpunt, al decennialang. Maar ook hier heeft de ernstige verwaarlozing toegeslagen. Het gras en andere planten staan al heuphoogte. En daar moet wat aan gedaan worden.

Op zaterdagochtend 31 januari is een boot met zeven personen aan boord, gekapseisd en gezonken op de Marowijnerivier nabij Grand-Santi. Onder de opvarenden waren zes leraren en een bootsman. Twee leraren en de bootsman konden worden gered, maar vier personen zijn overleden.

Het reisgedrag van de regering Santokhi was, ondanks alle verhalen over een financiële crisis, niet veel minder dan dat van de regeringen Bouterse. Als de start van de regering Simons enige indicatie is, het reisgedrag van deze regering is ook niet minder dan dat van de regering Santokhi. In de marges en aan de oppervlakte zijn er wat correcties, dat moeten ook critici toegeven.

Het recente evaluatierapport van de Werkgroep Dak- en Thuislozen, dat aan minister André Misiekaba is overhandigd, legt de vinger op een hardnekkige maatschappelijke wond: dak- en thuisloosheid in Suriname neemt toe en er ontbreekt een structurele aanpak. Het rapport, dat een raamwerk biedt voor een duurzame en integrale oplossing, bevestigt dat het opheffen van het Bureau Dak- en Thuislozen, een kantelpunt is geweest. Sindsdien is er geen centrale organisatie meer die de zorg en coördinatie voor deze kwetsbare groep regelt.

Hiv blijft in Suriname een hardnekkige ziekte die systematisch wordt onderschat. Volgens de cijfers van 2024, leven ruim 8.000 mensen met hiv, maar bijna de helft weet niet dat zij besmet is. Deze mensen lopen onbewust rond met een virus dat niet alleen hun eigen leven bedreigt, maar ook dat van hun omgeving. Het kernprobleem ligt niet bij individuele keuzes, maar bij de structurele aanpak van hiv.

Minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken (BIS), eist de verantwoordelijkheid op voor het binnenhalen van USD 60 miljoen voor Suriname. Een kritische karikatuur heeft hem bewogen via sociale media, een rekensommetje te maken. Een rekensommetje met een enorme politieke vrijgevigheid aan het eigen adres

Overste Veira is vrijgesproken van alle strafrechtelijke narigheid rondom een deep state-poging om een Surinaamse dissident uit de gewapende macht op Surinaams grondgebied het zwijgen op te leggen. De omstandigheden zijn inmiddels alom bekend: de honey trap, de covid-avondklok, heftig drankgebruik, een heuse orgie (waarvan mediamateriaal achter gesloten deuren beoordeeld moest worden in de strafzaak), bezorgde buren, een korpschef die teruggefloten werd,

Does Travel & Cadushi Tours (anno 1960) won enkele jaren geleden een rechtszaak tegen de KLM over de 6 procent commissie voor reisagenten in Suriname. De rechter stelde destijds duidelijk, dat de KLM zich moet houden aan de wetten die in Suriname gelden en dat de 6 procent commissie, gehandhaafd blijft.

Assembleelid Silvana Afonsoewa (NDP) stelt dat zij geen moeite heeft, haar hoge salaris als parlementariër in te leveren, mits daar wetgeving aan verbonden wordt. Tegelijkertijd geeft zij aan, dat het verlagen van topsalarissen geen oplossing is voor de lage lonen van leerkrachten, verpleegkundigen en andere landsdienaren.

Het aantal chikungunya-gevallen in Suriname vertoont een stijgende lijn. Volgens de minister van Volksgezondheid, André Misiekaba, zijn inmiddels 308 gevallen geregistreerd. De cijfers liegen er niet om, de besmettingen variëren van baby’s van enkele maanden oud tot een 96-jarige seniorenburger. Tijdens zijn toelichting voorafgaand aan de vergadering van de ministerraad, noemde de minister de situatie “niet rooskleurig”.

Juveneel enthousiasme’ leidde volgens fractiegenoot Sharman, tot het vergalopperen van DNA-debutante Jarbandhan, waarbij zij de politieke overtuiging van de procureur-generaal (PG) ter sprake bracht. DNA-voorzitter Adhin hamerde tactisch af en de eigen fractie liet Jarbandhan als een baksteen vallen. Na hervatting van de vergadering verergerden diverse leden het debacle.

Recente discussies en artikelen over leerkrachten in Suriname, schetsen vaak een eenzijdig beeld: een beroepsgroep die weinig inzet toont, veel klaagt en vooral veel vrije tijd zou hebben. Dit beeld botst met de dagelijkse realiteit in het onderwijs. Leerkrachten nemen hun werk mee naar huis:

De gewezen president Chandrikapersad Santokhi heeft op donderdag 5 februari opnieuw benadrukt, dat hij tijdens zijn presidentschap, nooit een bevel heeft gegeven aan een procureur-generaal (PG). Santokhi hield een betoog, waarbij hij uitgebreid inging op de constitutionele kaders rond het vervolgingsbeleid en de bevoegdheden van de regering,

De afgelopen dagen heeft de discussie over Guyana en Suriname veel losgemaakt. Dat is begrijpelijk. Economische groei, ongelijkheid en buitenlandse invloed raken mensen persoonlijk. Het zijn thema’s die snel emoties oproepen en vaak worden vermengd met geschiedenis, schuldvragen en wantrouwen.

Het begint vaak onschuldig. Een automobilist wijkt uit voor een gat in de weg. Een buschauffeur probeert een donkere weghelft te ontwijken. Een motorrijder verliest de controle over zijn vervoer op een slecht hersteld wegdek. Wat volgt, kennen we inmiddels al te goed een klap, sirenes, en soms een dode. Daarna volgen de verklaringen, de schuldvragen en het zwijgen.

Vanaf het beëindigen van de gewapende strijd in het binnenland van Suriname  tussen het Nationaal Leger en het zogeheten Jungle Commando, heeft zich een aanhoudende toevloed van buitenlanders en in het bijzonder Brazilianen, naar ons land voorgedaan. De buren uit Brazilië kwamen hoofdzakelijk om in de goudsector hun geluk te gaan beproeven.

‘Elke keer als de VHP aan de macht komt, moet er puin worden geruimd’, stelde voormalig president Chandrikapersad Santokhi afgelopen week in het tv-programma ‘To The Point’. Volgens Santokhi, treedt zijn partij steevast aan na perioden van chaos. Financiële chaos, een rechtsstatelijke crisis of zelfs een machtscrisis, volgens Santokhi liet men de VHP steeds een land achter dat in de problemen verkeerde.

Daar gaan we weer, de oude cassette staat op replay. Niet alleen voorgaande regeringen, maar ook de huidige heeft er klaarblijkelijk niets van geleerd, om salarissen op tijd uit te betalen. Het blijft een hardnekkig probleem. Het lijkt inmiddels een structureel patroon te zijn geworden.

Het is een schok om te beseffen dat in slechts één maand tijd, vijftien levens verloren zijn gegaan op de wegen van Suriname. Vijftien mensen die nooit meer hun familie zullen knuffelen, nooit meer hun werk zullen hervatten, nooit meer een avond met vrienden zullen doorbrengen. Het zijn geen cijfers op papier, maar gezichten, verhalen, dromen die abrupt zijn geëindigd.

Onlangs lichtte het Hof van Justitie de uitspraken in hoger beroep toe tegen de verdachten Gillmore Hoefdraad, Robert van Trikt, Faranaz Hausil, Ashween Angnoe en Ginmardo Kromosoeto. Wat begon als een onderzoek naar vermeende corruptie bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS), is inmiddels uitgegroeid tot een breder maatschappelijk debat over de grenzen van strafrechtelijke aansprakelijkheid bij beleidsbeslissingen.

De autoriteiten hebben in het binnenland weer eens een illegaal vliegtuigje op een illegale landingsbaan ontdekt. Een bekende landingsbaan die tot verbazing en ontsteltenis van de autoriteiten, beter onderhouden en operatie klaar was dan menige legale landingsbaan. De drugstransport hekelende burger kan echter gerust slapen: op oude illegale landingsbanen wordt regelmatig een oogje gehouden, zo laten zij ons trots in de berichtgeving weten.

De Jules Wijdenboschbrug die Commewijne met Paramaribo verbindt, begint ernstige tekenen van verwaarlozing te vertonen. Hoewel sinds 2020 herhaaldelijk melding is gemaakt van onderhoudswerkzaamheden door de Wegenautoriteit Suriname en het ministerie van Openbare Werken,

Suriname staat aan de vooravond van een historische transformatie met de ontwikkeling van het GranMorgu-veld. Terwijl de euforie over de oliedollars toeneemt, zwelt ook de roep om rigide 'local content' regelgeving aan. Maar wat gepresenteerd wordt als een schild voor de nationale ondernemer, dreigt te veranderen in een verstikkend harnas dat onze economie isoleert van de rest van de wereld.

NPS-parlementariër Atompai hield de regering recentelijk een pijnlijke spiegel voor, dat is gebleken dat er wel geld is voor hoge salarissen en toelagen voor regeringsleden, maar niet voor looncorrecties, voor de gewone ambtenaar. Die constatering raakt aan meer dan alleen cijfers. Ze raakt aan vertrouwen.

De militaire decreten, of het nu gaat om domeingrond of mijnbouw, rammelen van alle kanten. Bijna dertig jaar na de laatste keer dat er een decreet geslagen werd, is het tijd om af te rekenen met de chaos die het gevolg is van deze producten van de dictatuur. Orde of chaos bij goudwinning is afhankelijk van de politieke wil om domeingrond, landbouwgrond,

Het centrum van Paramaribo is het hart van de stad: het bruisende middelpunt van werk, handel en cultuur. Maar ondanks deze centrale functie wordt het dagelijkse functioneren van deze zone ernstig belemmerd door foutparkeren. Auto’s en bromfietsen die op verboden plekken staan, blokkeren de doorstroming van het verkeer, vormen een gevaar voor voetgangers en fietsers, en veroorzaken frustratie bij bewoners en bezoekers.

Een van de grote Surinaamse politieke partnerschappen aller tijden, lijkt door een moeilijke periode te gaan. Jarenlang heeft in de relatie Saya Patrong en Chan Santokhi de ene hand de andere gewassen. Het vreemde fenomeen van de zogenaamde ‘ghettoleider’ is nooit volledig onderzocht of uitgelegd. Wat wel duidelijk is, is dat ondanks het feit dat Saya nationaal en internationaal in opspraak raakte en in verband gebracht werd en wordt met grootschalige operaties en justitiële onderzoeken, de oud-president zich daar weinig aan stoorde.

Het Hof van Justitie heeft, evenals de Kantonrechter, de betrokkenen bij de malversaties bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS) schuldig geacht aan misdrijven en veroordeeld tot gevangenisstraffen. Robert van Trikt is de enige van hen die de gevangenisstraf nog niet volledig heeft uitgezeten. Hij moet nog een tijdje brommen. Het Openbaar Ministerie (OM) heeft Van Trikt inmiddels laten weten dat hij zich moet melden bij de gevangenis te Santo Boma.