Burgers worden momenteel uit de binnenstad ‘gedreven’ door dak- en thuislozen. Natuurlijk niet letterlijk, maar wegens het gevaar dat ze vormen. Keerpunt had in januari dit jaar reeds in een artikel met als kop: ´Wie beschermt on tegen de dak- en thuislozen?´, gewezen op het gevaar dat delen uit deze groep vormen voor de burger die zich in de stad begeeft om naar het werk, school of elders te gaan.

Het beeld is gewoon aanstootgevend: afval dat zich ophoopt rond een historisch pand, midden in de stad. Bij Ston Oso, oftewel eens het ‘Zwarte Hof’, is het al dagen realiteit. Het Directoraat Openbaar Groen en Afvalbeheer (OGA) is al ruim een week bezig, de situatie onder controle te krijgen.

Monumentaal onderhoud en restauratie zijn een keurslijf en een financiële strop voor de weinige particulieren, die het zich met moeite kunnen veroorloven en zelfs voor de gevierde instituten, zoals het Rooms-Katholiek Bisdom. Monseigneur Choennie heeft president Simons gevraagd om fiscale verlichting.

Wederom werden we met de neus op de feiten gedrukt. Onze brandweerlieden ontberen materieel en materiaal, om efficiënt en effectief te kunnen optreden bij een grote brand. We hebben dat gezien, een jaar geleden bij de vuurzee aan de Henck Arronstraat, waarbij meerdere houten panden verloren gingen en nu weer bij de brand aan de Klipstenenstraat, in het gebouw van CLICO.

Wat zich momenteel voltrekt in het Caribisch gebied is geen gewone economische ontwikkeling. Het is een structurele verschuiving die de regio dreigt op te splitsen in winnaars en achterblijvers. De recente rapporten van de Wereldbank en Afreximbank maken dat pijnlijk duidelijk: de opkomst van olie- en gaslanden zoals Guyana en Suriname creëert een groeiende economische tweedeling in de regio. De Wereldbank spreekt niet voor niets van een ‘dual-track’ groeimodel.

Hoe laat je drie jonge kinderen achter in een voertuig? Die vraag betreft geen sensatie, maar pure verontwaardiging. Zeker wanneer achteraf blijkt dat hun dood niet het gevolg was van ziekte, maar van iets dat volledig te voorkomen was. Waarom wordt in zo’n geval niemand direct ter verantwoording geroepen? Waarom blijft het stil daar waar juist duidelijkheid en daadkracht nodig zijn? De drie peuters van één, twee en vier jaar, werden levenloos binnengebracht bij de Spoedeisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo.

Het wordt een steeds grotere chaos aan de Waterkant, na de oplevering van het zogeheten door de IDB gefinancierde PURP-project. Men parkeert langs de weg en negeert totaal het stopverbod. Het is zelfs zo erg, dat men nu ook in het park op de wandelstrook naast het fietspad parkeert. De bewaking van deze mooie plaats laat het totaal afweten of is gewoon absent.

De recente criminaliteitscijfers die minister Harish Monorath heeft gepresenteerd, laten weinig ruimte voor geruststelling. Integendeel, ze bevestigen wat veel burgers dagelijks ervaren: het gevoel van veiligheid in Suriname staat onder druk, en dat gevoel wordt steeds meer ondersteund door harde cijfers.

Na in 2024 op een coalitie van in stamverband levenden, milieuorganisaties en burgeractivisten te zijn gestuit en teleurstellingen bij de rechter en vanuit de politiek te hebben moeten incasseren, zijn de mennonieten wat stiller te werk gegaan, maar niet gestopt. Ondanks de waarschuwingen vanuit de internationale pers en vanuit landen die reeds slachtoffer zijn geworden van roofbouw,

Terwijl Guyana zijn goudsector verder uitbouwt en de opbrengsten ziet stijgen, kampt Suriname met een scherpe terugval in officiële goudexporten. Het contrast tussen beide buurlanden wordt steeds zichtbaarder en legt fundamentele verschillen bloot in beleid, vertrouwen en economische sturing. In Guyana groeit de goudsector stevig door. De totale productie nam in 2025 toe en ook de leveringen aan de Guyana Gold Board, lieten een sterke stijging zien. Grootschalige mijnbouw speelt daarbij een steeds belangrijkere rol.

De waarschuwing van minister Patrick Brunings van Olie, Gas en Milieu over de toenemende druk op de wereldwijde brandstofvoorziening, komt op een moment waarop de kwetsbaarheid van de internationale energiemarkt, opnieuw scherp zichtbaar wordt.

De Commissie van Rapporteurs heeft onlangs de aanpassingen van de Rijwet 1971 en de Wet Aansprakelijkheidsverzekering Motorrijtuigen besproken. Het doel is om de verkeersveiligheid te verbeteren en duidelijkheid te scheppen over aansprakelijkheid bij ongevallen.

Het onderwijscongres dat begin april door het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur werd opgestart, is een goede stap. Met name vanwege de bereidheid van het ministerie en de regering om concreet invulling te geven aan het principe van luisterend leiderschap.

We hebben er ‘tig’ keren over geschreven: de absoluut niet normale situatie in het oosten van het land, na de beëindiging van de binnenlandse gewapende strijd tussen het Nationaal Leger en de opstandelingen onder leiding van Ronnie Brunswijk, toentertijd bekend als het Jungle Commando.

De Rekenkamer van Suriname heeft haar verslag over het dienstjaar 2025 officieel aangeboden aan De Nationale Assemblee, de regering en de Staatsraad. Het rapport richt expliciet de aandacht op de noodzaak van ingrijpende hervormingen binnen het stelsel van Public Finance Management (PFM), dat volgens de Rekenkamer,

De overheid kampt met een personeelstekort, zo blijkt uit recente berichtgeving. Dit schept naar onze mening op zijn minst verwarring, want met bijna 50.000 mensen in overheidsdienst, zou je verwachten dat de staat over voldoende menskracht beschikt om haar kerntaken uit te voeren. Toch blijkt het tegendeel waar: ministeries zoeken massaal naar personeel, terwijl er tegelijkertijd een personeelsstop geldt.

De minister van Natuurlijke Hulpbronnen, de enige minister die in dezelfde rol als in het vorige kabinet is blijven aanzitten en de langstzittende minister van het kabinet, zegt zich alleen te focussen op de "garantie van de elektriciteitsvoorziening voor heel Suriname". Op het eerste gezicht klinkt die uitspraak geruststellend. Zolang er stroom uit het stopcontact komt, zitten we goed. En exact die houding ligt aan de basis van de disfunctie en corruptie, waar de minister het liever niet over wil hebben.

De regering bereidt wetgeving voor die het dragen van een valhelm en het afsluiten van een verzekering, verplicht stelt voor bestuurders van een e-bike. Volgens de minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, is ingrijpen noodzakelijk vanwege de toename van verkeersongevallen, waaronder recente dodelijke incidenten, waarbij e-bikes betrokken waren.

De hamer in de hand van Adhin, moet het lichtst aangevoeld hebben, sinds hij DNA-voorzitter werd, tijdens de rouwvergadering ter ere van Chandrikapersad Santokhi. De ruggesteun van een bomvolle VHP-fractie moet aanvoelen als iets waar hij wel aan zou kunnen wennen. Het leek symbolisch compleet dat de ABOP-fractie helemaal niet nodig was.

Ondanks herhaalde pogingen om duidelijkheid te krijgen over vluchtroutes en reisschema’s in de regio, is er tot op heden nog geen concreet overzicht beschikbaar gesteld. Vanwege de luchtvaartautoriteiten wordt terughoudend gereageerd op verzoeken om inzage, terwijl passagiers juist behoefte hebben aan transparantie en voorspelbaarheid in hun reisplanning.

Een goed functionerende overheid, staat of valt met de kwaliteit van haar ambtelijk apparaat. Loyaliteit aan de staat, professionaliteit in de uitvoering en neutraliteit ten opzichte van politieke machtswisselingen, vormen daarbij de onmisbare pijlers. Toch blijkt in Suriname de grens tussen politiek en bestuur in de praktijk nog vaak diffuus.

Met een ambtenarenapparaat van naar schatting 51.000 werknemers, beschikt Suriname over een aanzienlijke personeelscapaciteit binnen de overheid. Toch ervaren burgers dagelijks dat dienstverlening traag en omslachtig verloopt. Vaker wordt ook aangekaart, dat de sluitingstijden van bepaalde overheidskantoren voor irritatie zorgen.

Voor meeste Surinamers is het dagelijks leven de afgelopen jaren aanzienlijk zwaarder geworden. De stijgende prijzen van basisproducten, gecombineerd met achterblijvende inkomens, zorgen voor een voortdurende druk op huishoudens. De koopkracht neemt af en de gevolgen daarvan, zijn overal zichtbaar.

De angst zit er weer goed in. Berovingen, geweldsincidenten en huiselijke conflicten, die uit de hand lopen zijn, zullen er altijd zijn. Voor veel Surinamers is het geen ver-van-mijn-bed-show meer, maar dagelijkse realiteit. Maar zoveel als nu, had men kunnen voorkomen. De vraag die Keerpunt stelt, is: wanneer grijpt de overheid echt in? Veiligheid is één van de basisverantwoordelijkheden van de staat.

Het is een beeld dat nu nadrukkelijk opduikt in de binnenstad: bermen en stoepen die nog maar net zijn gerestaureerd, worden opnieuw opengebroken. Gewoon liggen looppaden weer bezaaid met zandhopen en losse tegels. Wie dagelijks door het centrum gaat, ziet het met lede ogen aan. Wat moet doorgaan voor ontwikkeling, voelt in de praktijk pure wanorde.

Er wordt vaak gezegd dat onderwijs de sleutel is tot ontwikkeling. Het is een gezegde dat in regeringsverklaringen en toespraken met grote regelmaat wordt gebezigd. Onderwijs wordt wereldwijd gezien als motor achter economische groei, sociale mobiliteit en maatschappelijke vooruitgang. Onderwijs biedt jongeren de kans, hun talenten te ontwikkelen, hun positie op de arbeidsmarkt te versterken en een bijdrage te leveren aan de samenleving.

Terwijl de verkiezingen van 2025 alweer bijna een jaar in de achteruitkijkspiegel zijn, zijn er nog geen verworvenheden in zicht. De huidige regering kwam aan de macht met een flinterdun mandaat, na een verkiezing met een zeer lage opkomst en haastige onderhandelingen. Of het nou ontevredenheid of onverschilligheid genoemd wordt, draagvlak konden noch de recent overleden ex-president noch de huidige regeringsleiders met de brede kant van hun mond opeisen.

Volgens professor Jack Menke blijft Suriname sinds de eerste verkiezingen in 1949, gevangen in oude hits, telkens opnieuw gebracht in een nieuw jasje. Vandaag klinkt diezelfde melodie in de offshore oliehit van de Staatsolie-directeur, ‘Nooit meer arm’, terwijl de nieuwe regering probeert de oude noten van ‘bedeling’ te recyclen onder het mom van armoedebestrijding via het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting.

Na geproefd te hebben van de glorie, kijken Chery, Margaret, Misidjan, Vaessen en Van der Kust nu de onzekerheid in de ogen wat betreft hun status als profvoetballer in de competities waar zij hun brood verdienen. Uitgerekend na de uitgebreide rapportages en zelfs een live-uitzending op de Nederlandse televisie. Paspoortgate bevat een vervelende boodschap en deze jonge talenten worden misbruikt als het medium van de boodschap.

Met een nieuwe benoeming, dit keer voor veiligheid in de luchtvaartsector, kiest de NDP steeds weer voor de eigen vertrouwelingen. Brunswijk zei het voor de camera wat platter: “Den man na gangster.” De NDP heeft het over partners en zit in een coalitie, maar houdt de andere partijen tevreden met kruimels.

De recente beelden waarop de districtsplannen voor 2027 door de districtscommissarissen aan de minister van Regionale Ontwikkeling en Sport werden overhandigd, ogen op het eerste gezicht als een succesvol moment van bestuurlijke voortvarendheid.

De krediet rating van Suriname blijft ongewijzigd bij het bureau Moody’s en het vooruitzicht blijft positief. Hiermee wordt de kredietwaardigheid van Suriname nog steeds als speculatief beschouwd, met een hoog risico en een zeer matig betaalgedrag. Desondanks zijn wij al enige tijd geklauterd uit het diepe dal van default, plat gezegd ‘bankroet’

Wat ooit begon als een nobel initiatief om de meest kwetsbaren in Suriname te ondersteunen, is uitgegroeid tot een systeem dat steeds vaker wordt geassocieerd met politieke bevoordeling en misbruik. De Moni Karta, geïntroduceerd in 2018 om financiële inclusie te bevorderen, dreigt haar geloofwaardigheid volledig te verliezen.

De toelichting van het Openbaar Ministerie bij het verzoek tot in staat van beschuldigingstelling van Bronto Somohardjo, schetst een beeld van de inzet van personeel, materieel en geld van de staat voor het partijbelang van Pertjajah Luhur, het persoonlijke voordeel van partijtoppers en het zakelijke belang van de oud-minister.

Chan Santokhi had een speciale plek in mijn hart. Hij heeft mij jaren geleden, toen hij minister van Justitie was, geholpen met een persoonlijk probleem. Dat zat zo. Mijn geesteszieke jongere broer had in een vlaag van waanzin, onze moeder vermoord. Hij zat maandenlang in het cellenhuis van Geyervlijt en daarna acht jaar in Santo Boma.

Het wegdek aan de Middenstandspolder in Nickerie verkeert in een vreselijke staat. Hier kan slechts stapvoets gereden worden, wil de bestuurder geen zware schade aan het onderstel van het voertuig veroorzaken.

Suriname wordt te vaak neergezet als een land dat pech heeft gehad, alsof omstandigheden ons hebben ingehaald en externe krachten ons klein hebben gehouden, maar wie eerlijk durft te kijken, ziet iets veel ongemakkelijkers en fundamentelers: Suriname is geen slachtoffer,

Chandrikapersad Santokhi heeft in de afgelopen jaren het politieke landschap meerdere keren veranderd en laat nationaal en internationaal onuitwisbare sporen achter met zijn plotselinge heengaan. Santokhi is onlosmakelijk verbonden geweest met het gezicht van een VHP, die hij van een etnisch gestuurde partij naar een nationaal draagvlak toe wilde werken.

Twee dodelijke aanrijdingen met e-bikers op één dag. Twee levens verloren in het verkeer. Twee momenten die opnieuw blootleggen wat al langer zichtbaar is: het Surinaamse verkeer is geen systeem meer, maar een risicozone waar regels vervagen en handhaving tekortschiet.

In onze relatie met onze westerburen, maakt regering na regering, zich schuldig aan poëzie. Een sentiment van hoe wij graag zouden willen dat het moet zijn. De realiteit waar politici voor wegrennen, is de volgende. Ten eerste zijn wij territoriaal gerechtigd tot de volledige Corantijnrivier, het gehele stroomgebied daarvan en de volledige hoogwaterlijn die vanuit de linkeroever door de maritieme zones loopt.

Suriname staat momenteel op een punt waar het niet terug kan naar tien jaar geleden. In toespraken en beleidsdocumenten klinken ambitie, want het land moet een energiehub worden, een speler van betekenis in de regio.

Elke verkiezingsperiode brengt nieuwe gezichten, nieuwe beloften en nieuwe hoop. Maar zodra de politieke stofwolken zijn opgetrokken, blijft één ding onveranderd: de problemen. Transparantie blijft een struikelblok. Financiële duidelijkheid komt vaak te laat of helemaal niet. Politieke benoemingen blijven onderwerp van discussie, waarbij deskundigheid niet altijd leidend blijkt. En binnen coalities ontstaan steeds opnieuw spanningen die het bestuur verlammen.

Een poging om een botsing met jongeren op e-bikes te vermijden, liep onlangs uit op een harde klap tegen een EBS-mast aan de Hannaslustweg. De mast brak zelfs in tweeën. De bestuurder van de auto bleef ongedeerd, maar de materiële schade en het gevaar voor betrokkenen waren aanzienlijk.

Wanneer het enkele dagen stevig heeft geregend, is het resultaat in Suriname voorspelbaar: ondergelopen straten, blanke erven en bewoners die opnieuw de schade opnemen. Wat zich voltrekt, is geen natuurramp, maar een bestuurlijk patroon. Elke zware regenval legt dezelfde zwakke plekken bloot en elke keer blijkt dat er weinig wezenlijk is veranderd.

Al twee maanden wachten Surinamers op de bestrijdingsmiddelen tegen de muskieten die het chikungunyavirus verspreiden. NPS-parlementariër en huisarts Jeffrey Lau, waarschuwde al in januari, maar minister André Misiekaba van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, meldde slechts, dat de middelen besteld zijn.

Wij van Keerpunt zijn het eens met de stelling van Tra Fas De, dat de Johan Adolf Pengel International Airport (JAP) de motor moet worden van de Surinaamse economie. Dat beeld werd op maandag 23 maart opnieuw neergezet tijdens de viering van het 30-jarige bestaan van N.V. Luchthavenbeheer. Een nieuwe terminal, één miljoen reizigers per jaar, een toegangspoort die klaar moet zijn voor de verwachte olie- en gasontwikkelingen.

Over zeven weken zit de NDP-NPS-ABOP-BEP-A20-PRO-plus een jaar aan. Er is weinig gedaan om de problemen van het land op te lossen. Er is weer geleend om hier en daar brandjes te blussen, maar we zijn geen stap dichter bij de oplossing van heikele vraagstukken zoals de ordening van de goudsector, de grondenrechten van de inheemsen, de export van rondhout, de infiltratie van de georganiseerde misdaad in politiek en bestuur, de woningnood.

Afgelopen weekend werd duidelijk dat de politie eindelijk probeert de orde te handhaven. Zo werden tientallen foutparkeerders aan de Waterkant beboet of weggesleept, en werden in het district Wanica bromfietsers met extreem luide uitlaten - de zogeheten drukpijpen - aangepakt.

In Suriname klinkt de kritiek op het beleid en leiderschap steeds luider. Waar onvrede eerder sporadisch naar voren kwam, lijkt het nu een veel voorkomend onderdeel van het maatschappelijk debat, te zijn geworden. Burgers uiten hun zorgen niet alleen over afzonderlijke beleidsmaatregelen, maar ook over de algemene koers van het land. Die ontwikkeling roept een fundamentele vraag op: wat gebeurt er wanneer vertrouwen plaatsmaakt voor twijfel?

In het hart van Paramaribo voltrekt zich een stille, maar  opvallende duidelijke groeiende crisis. Wat ooit incidenteel leek, een enkeling die op straat overnachtte, is uitgegroeid tot een zichtbaar en structureel probleem. Steeds vaker zijn er mensen te zien, die hun dagen en nachten doorbrengen op stoepen, in portieken of op verlaten plekken in de stad.