De eerste ronde aan diplomatieke benoemingen rolde uit de grabbelton met behoorlijk wat politieke goedmakertjes en restant benoemingen, naast hier en daar wat vakkennis en diplomatieke ervaring. Met de tweede, kleinere ronde, maar strategisch belangrijke standplaatsen Guyana en Indonesië, lijken de keuzes serieuzer, strategischer en meer inhoudelijk.

Waarom bestaat een regering eigenlijk? Niet om mooie toespraken te houden, leningen te nemen of om partijbelangen te verdedigen. De echte reden is simpel: mensen veilig houden. Zonder veiligheid is er geen vrijheid, geen economie en geen toekomst. Dat is de kern van de titel. Een regering die faalt in veiligheid, faalt in haar belangrijkste taak.

Er is al zo vaak over geschreven, maar er komt maar geen verandering c.q. verbetering, in. We hebben het nu voor de zoveelste keer over de chaotische taferelen in het verkeer. De stijging van het aantal verkeersdoden spreekt boekdelen. Ons roekeloos en bijna asociaal rijgedrag op de openbare weg, loopt de spuigaten uit. Men rijdt veel te hard op plekken, waar dat geheel onverantwoordelijk is en haalt in, terwijl het duidelijk is dat er een tegenligger is,

Steeds meer Surinamers kijken naar Nederland als een mogelijkheid om hun financiële en professionele toekomst te verbeteren. Dat is begrijpelijk. De verschillen tussen Surinaamse en Nederlandse inkomens kunnen op het eerste gezicht enorm lijken.

De langstzittende minister van Natuurlijke Hulpbronnen, David Abiamofo, heeft blijkbaar het lef om zijn mond open te doen over de problemen bij de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM). ‘’Abiamofo opo mofo abra SWM”. Maar voordat de minister met de vinger naar het waterbedrijf wijst, zou hij misschien eerst in de spiegel moeten kijken. Want wat vertelt Abiamofo ons eigenlijk? Dat de SWM onvoldoende is voorbereid op de extra druk die de ontwikkeling van de olie- en gassector met zich zal meebrengen.

Al jaren vernemen we dezelfde verontrustende berichten uit het binnenland. Illegale goudwinning, illegale houtkap, gewapende overvallen, stroperij tijdens gesloten jachtseizoenen en vooral milieuvervuiling door het gebruik van schadelijke chemicaliën. Het is begrijpelijk en verwachtbaar dat er af en toe controles worden uitgevoerd.

Terwijl politici spreken over economische groei, toekomstige olie- en gasinkomsten en de kansen die voor het land liggen, voltrekt zich ondertussen een stille leegloop. Goed opgeleide Surinamers zoeken hun toekomst steeds vaker buiten de landsgrenzen. Niet omdat zij hun land de rug willen toekeren, maar omdat zij hier onvoldoende zekerheid, waardering en perspectief ervaren.

Politieambtenaren die over de schreef gaan, zullen aangepakt worden. Dat is een goed begin. Sterker nog, het is noodzakelijk. Want een politieagent heeft een andere verantwoordelijkheid dan de gemiddelde burger. Hij of zij wordt juist betaald en opgeleid, om de wet te handhaven en mensen te beschermen.

Minister Wijnerman van Financiën en Planning heeft onlangs meegedeeld, dat de zogeheten pricecap op brandstof, niet gehandhaafd zal kunnen worden. Dat betekent dat de overheid de subsidie, die ze tot nog toe toepast op brandstof, zal opheffen.

Een jongeling maakt een fout, komt in aanraking met justitie en belandt in de cel. De straf wordt uitgezeten en op een bepaald moment gaat de deur weer open. Maar wat gebeurt er daarna? Dat is misschien wél de belangrijkste vraag die wij als samenleving moeten stellen. De discussie over resocialisatie van jongeren krijgt opnieuw aandacht. Het Koela-project wordt voortgezet in een modernere vorm en moet jongeren die uit detentie komen, onder meer begeleiden naar zelfstandigheid.

De Anti-Money Laundering Task Force is benoemd. De oppositie is onmiddellijk in de startblokken om de kwestie te politiseren. En niemand hoeft een traan te laten om de coalitie. Toen het hun beurt was in de oppositiebanken, hebben ook zij partijpolitiek garen gesponnen bij het loon van functionarissen, bij het partijpolitiek kleuren van levenslange vakmensen en bij de rapportages en resultaten.

De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, André Misiekaba, heeft eerder tijdens de vergadering van de Raad van Ministers verteld, dat er een groep van ongeveer tien tot vijftien verpleegkundigen in Nederland is, die bereid is terug te keren naar Suriname. Inmiddels is aangegeven, dat er wordt bekeken hoe deze verpleegkundigen kunnen worden teruggehaald, waarbij onder meer werk en huisvesting geregeld zouden worden.

De vraag of passagiers van Surinam Airways (SLM) mogelijk recht hebben op een compensatie van euro 600 na de recente vluchtproblemen, is juridisch interessant. Maar voor de SLM is er een veel belangrijkere vraag: Kan de maatschappij zich deze claims financieel veroorloven? De afgelopen dagen werd de SLM opnieuw geconfronteerd met een opeenstapeling van operationele problemen.

Het loopt dagelijks, en vooral na 18.00 uur in de middag, helemaal uit de hand aan de Waterkant bij het mooie project dat onder de banier van PURP en voorfinanciering van de IDB, kon worden gerealiseerd. Omdat er totaal geen sprake is van handhaving en een goed bemande beheersraad ontbreekt, is het een totale ‘free for all’ geworden.

De opmerkingen van Baitali-CEO Farsi Khudabux tijdens de CEO Talk van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES), verdienen iedere bijval. Hij heeft het beestje bij de naam genoemd: in Suriname betaalt het zich vaak uit om de regels te negeren. Handhaving bestaat in de praktijk vrijwel niet voor partijpolitieke loyalisten. Wie de juiste politieke kleur draagt, geniet een de facto immuniteit en onaantastbaarheid.

Er is weinig dat de afgelopen jaren zoveel verwachtingen heeft opgewekt als de olie- en gassector. Vanaf 2028 worden grote inkomsten uit de offshore productie verwacht en vrijwel iedere sector schijnt inmiddels na te denken, over wat die ontwikkeling voor hem kan betekenen.

Deze president houdt niet van beloftes, zegt zij. Waar zij wel voor te vinden is, is een brede uitspraak, verpakt in beleidstaal, die een drastische afwijking van hoe zaken in het verleden liepen, moet signaleren aan een samenleving die daar meer dan genoeg versies van gehoord heeft van haar voorgangers.

De tijd dat er uitsluitend fysieke kranten gelezen werden, ligt (ver) achter ons. Dat betekent niet dat de krant verdwijnt. Integendeel: nieuwsorganisaties die zich aanpassen aan het veranderende mediagedrag, kunnen juist een veel groter publiek bereiken.

De kennismaking van Suriname met de mennonieten was een charmeoffensief. Albert Ramdin en Chan Santokhi stonden als kooplieden in de frontlinie. Zij prezen de harde werkers en grote oogsten. Zij spraken over voedsel en groei. De boodschap klonk lief en open. Lokale handlangers hielpen mee. Zij strooiden beloften rond. Goede verwachtingen werden gewekt. PR was sterk en glad.

De strijd tegen corruptie begint niet met mooie woorden over transparantie, maar met de bereidheid van degenen die het land besturen, zich aan dezelfde regels te onderwerpen als die zij van anderen verlangen. Daarom dringt zich een eenvoudige, maar belangrijke vraag op: heeft president Jennifer Simons haar Verklaring van Inkomen en Vermogen (VIV) ingediend? Dat is geen beschuldiging.

Suriname heeft een verkeersprobleem, dat allang niet meer als irrelevant kan worden afgedaan, als een paar ongelukken die toevallig hebben plaatsgevonden. Van januari tot en met juli 2026 zijn al 57 mensen omgekomen in het verkeer. In dezelfde periode kwamen 2.259 mensen na een verkeersongeval terecht op de Spoedeisende Hulp. Dat betekent gemiddeld bijna elf verkeersslachtoffers per dag.

Het klinkt bijna als goed nieuws, Surinaamse verpleegkundigen die naar Nederland zijn vertrokken, zouden terug willen keren naar Suriname. De minister van Volksgezondheid, André Misiekaba, heeft gezegd, dat een aantal verpleegkundigen heeft laten weten, terug te willen komen.

De veerverbinding tussen Albina en Saint-Laurent-du-Maroni, lijkt steeds meer op een infrastructurele mislukking zonder einde. Terwijl de oude La Gabrielle opnieuw wegens motorproblemen uit de vaart is genomen, zorgt de Malani, die juist als oplossing voor deze problemen moest dienen, inmiddels voor nieuwe zorgen.

De aankondiging van parlementariër Aziez Salarbaks dat het brutosalaris van de procureur-generaal van ongeveer 1,4 miljoen SRD per maand wordt teruggebracht naar rond de 400.000 à 500.000 SRD, klinkt voor velen als een daad van rechtvaardigheid. De verhoudingen zijn immers scheef. De PG verdient ongeveer honderdvijfentwintig keer het salaris van de laagste ambtelijke schaal, ongeveer twintig keer een doorsnee directeursloon,

De discussie over de aanwezigheid van mennonieten in Suriname, dreigt steeds meer te veranderen in een debat over de mennonieten zelf. Daarmee wordt de kern van de kwestie uit het oog verloren. Want de meest prangende vraag is niet alleen waarom de regering-Simons/Rusland nu kritisch staat tegenover hun verdere vestiging, maar vooral, hoe deze situatie überhaupt heeft kunnen ontstaan.

De brandstofsubsidie van de Surinaamse overheid, lijkt zijn langste tijd te hebben gehad. Financiënminister Adelien Wijnerman heeft inmiddels duidelijk gemaakt, dat de regering de brandstofprijs niet onbeperkt kan blijven subsidiëren. Zonder subsidie zou diesel volgens haar, rond SRD 64 per liter en unleaded rond SRD 62 kosten.

De Indira Gandhiweg, het Garnizoenspad en de Martin Luther Kingweg komen volgens het Verkeersveiligheidsinstituut (VVI), vaker voor in de registraties van dodelijke verkeersongevallen. Dat zou voldoende reden moeten zijn om deze wegen grondig onder de loep te nemen. Niet pas nadat er opnieuw een dodelijk ongeval heeft plaatsgevonden, maar voordat er nog meer slachtoffers vallen.

Een eigen huis bouwen wordt voor steeds meer Surinamers een onbereikbaar streven. Voor veel Surinamers was dat jarenlang een belangrijk onderdeel van het toekomstbeeld, een stuk grond, langzaam bouwen, steen voor steen, totdat er een woning staat die zekerheid moet bieden voor het gezin.

Je zou denken dat als het geld op jouw rekening staat, moet je er gewoon over kunnen beschikken. Maar in Suriname wordt zelfs dat steeds duurder. Vanaf 1 augustus kost een geldopname bij een CASHPNT-automaat geen SRD 11 meer, maar SRD 17,60. Voor alleen het opvragen van je saldo, betaal je inmiddels SRD 1,10. Je hebt je geld op de bank staan, je gaat naar een ATM om het op te nemen, en voordat je het in handen hebt, is er alweer een bedrag vanaf.

Steeds vaker horen we berichten over jongeren die betrokken zijn bij berovingen, geweld en andere strafbare feiten. Jeugdwerkers hebben opnieuw aan de bel getrokken over de ontwikkeling van de jeugdcriminaliteit. Vooral op scholen, zouden jongeren steeds vaker te maken krijgen met leeftijdgenoten die betrokken zijn bij strafbare feiten.

Tijdens de regeringspersconferentie begin augustus, herhaalden zich twee bekende patronen van regeringen, maar vooral van deze regering en deze president. Het eerste patroon is de vaste techniek van verslaggevers om presidenten hun verkiezingsbeloften voor te houden en te wijzen op het gebrek aan resultaten - of zelfs het verslechteren van een situatie - onder het bewind van de zittende regering.

De strafzaken rond de voormalige leiding van de Centrale Bank van Suriname (CBvS) blijven de samenleving bezighouden. Niet alleen vanwege de veroordelingen en de langdurige juridische procedures, maar vooral vanwege de vraag of de kern van het probleem, wel voldoende is blootgelegd.

In internationale media leest men er steeds vaker over: het fenomeen van de volwassene die halverwege de veertig, nog steeds bij zijn of haar ouders woont. In rijkere landen wordt dit breed uitgemeten als een opvallende maatschappelijke trend of een manier om samen de kosten te delen. Maar waar het in het buitenland vaak een herontdekking van het gezinsleven wordt genoemd,

Met de SLM vliegen begint steeds meer te lijken op een gok: je koopt een ticket, maar weet nooit zeker of je op tijd en volgens planning, op je bestemming aankomt. Voor passagiers die het afgelopen weekend strandden, was het helaas geen kwestie van pech, maar opnieuw een confrontatie met de kwetsbaarheid van de nationale luchtvaartmaatschappij. Een technisch probleem.

Suriname wordt vaak neergezet als een van de groenste landen ter wereld. Met ongeveer 93 procent bosbedekking, hebben we een rijkdom waar veel landen alleen maar van kunnen dromen. Maar de vraag die gelijk gesteld moet worden is: hoe lang kunnen we die positie behouden, als we niet zuinig omgaan met wat we hebben? De zorgen over ontbossing, illegale mijnbouw en vervuiling nemen toe.

Het besluit van de Hakrinbank om haar belang van bijna 18 procent in De Surinaamsche Bank (DSB) via een openbare digitale inschrijving te verkopen, markeert een historisch ‘keerpunt’ in het financiële landschap van Suriname. Deze ingrijpende stap hertekent niet alleen de krachtsverhoudingen binnen de bancaire sector,

Suriname praat al jaren over economische diversificatie. Over minder afhankelijk worden van goud, olie en hout. Over nieuwe inkomstenbronnen, werkgelegenheid en duurzame ontwikkeling. Maar terwijl beleidsmakers blijven zoeken naar nieuwe sectoren, ligt een van de grootste economische kansen letterlijk op straat. Elke dag verdwijnen er tonnen plastic, rubber, hout, elektronisch en organisch afval naar stortplaatsen of worden ze verbrand.

Het is allang niet merkwaardig meer, maar overal waar de overheid een dikke vinger in de pap heeft, heerst verwaarlozing, achteruitgang en in veel gevallen totale verpaupering. De Centrale Markt aan de Waterkant is daar geen uitzondering op. Deze foto’s werden gemaakt op de bovenverdieping van de markt.

De regering lijkt de komst en vestiging van mennonieten in Suriname, een halt te willen toeroepen. President Jennifer Simons heeft onlangs duidelijk gemaakt dat personen die zich niet aan de Surinaamse wet- en regelgeving houden, niet op bescherming van de overheid hoeven te rekenen. Tegen de mennonieten die zich illegaal in het land hebben gevestigd, wordt volgens haar, actie ondernomen.

Robert van Trikt is woensdag 12 augustus, vervroegd vrijgekomen uit de gevangenis. Hij zat een meerjarige straf uit voor malversaties in zijn functie als governor van de Centrale Bank. De toekomst ziet er niet rooskleurig uit voor Van Trikt. Er loopt nog een strafzaak tegen hem vanwege vermeend misbruik van de kasreserves van de algemene banken.

Een regering valt zelden door economische problemen alleen. Zij valt pas wanneer een georganiseerde oppositie erin slaagt, maatschappelijke onvrede om te zetten in politieke actie. En juist daar ontbreekt het vandaag aan. De grootste politieke overwinning van de NDP vond misschien wel ná de verkiezingen plaats.

De regering wil de algemene subsidies op water en elektriciteit geleidelijk afbouwen. Dat is op zich geen onredelijk uitgangspunt. Subsidies moeten terecht komen bij mensen die ze echt nodig hebben. Ook moeten controlemechanismen ingebouwd worden, waarbij men kan zien, dat het ook echt komt bij mensen die het nodig hebben.

Reeds jaren wordt er gesproken over een te groot ambtenarenapparaat, een hoge loonbelasting en de druk die dit legt op de overheidsfinanciën. Maar hoeveel mensen eigenlijk op de loonlijst staan voor de overheid, weten we tot nu toe niet precies. Met de onthulling dat inmiddels 1.448 salarissen van langdurig afwezige ambtenaren zijn geblokkeerd of dat betrokkenen uit overheidsdienst zijn verwijderd, schijnt de regering eindelijk werk te maken met het bestrijden van het vraagstuk dat al jaren bekend is.

De lancering van MapBiomas Suriname is zonder twijfel een belangrijke mijlpaal. Voor het eerst beschikt Suriname over een systematisch en gedetailleerd overzicht van hoe het landschap zich de afgelopen veertig jaar heeft ontwikkeld. Satellietbeelden brengen niet alleen veranderingen in kaart, maar leggen ook een ongemakkelijke realiteit bloot: terwijl Suriname zich internationaal presenteert als een van de meest beboste landen ter wereld, verandert het landschap

De president van de Republiek Suriname en de leden van De Nationale Assemblée zijn verantwoording verschuldigd aan het volk dat hen verkozen heeft. In juli is de president afgereisd naar het Verenigd Koninkrijk voor gesprekken met de partij die de obligatielening van 2025 heeft gearrangeerd.

Suriname is een gastvrij land met een vriendelijke bevolking die menig buitenlander op haar geëigende wijze verwelkomt en accepteert. Deze sociaal-maatschappelijke benadering van onze mensen ten opzichte van de buitenlander, is niet onbekend gebleven. Een enorm pluspunt voor Suriname en zijn bevolking, maar die heeft ook tot gevolg dat steeds meer mensen uit voornamelijk de regio, hier voor korte of langere tijd neerstrijken.

Op de regeringspersconferentie van maandag 3 augustus, die werd voorgezeten door ons staatshoofd Jennifer Simons, kwam onder meer naar voren, dat uit een diepgaand journalistiek onderzoek met betrekking tot migratie was voortgevloeid, dat er momenteel 60.000 Cubaanse migranten in ons midden zouden vertoeven. Als dit cijfer op waarheid berust, dan zouden deze grotendeels illegaal in Suriname verblijvende mensen, 10 procent van de bevolking uitmaken. Mocht dit cijfer kloppen, dan geeft dat ook meteen glashard aan, dat ons migratiesysteem van geen kant klopt en dat wij vooral gefaald hebben, de toevloed van Cubanen goed te reguleren en op zijn minst in staat moeten zijn geweest, ze op een moderne wijze te registreren.

Vanmorgen vroeg is een autobestuurder, om nog onbekende redenen, met zijn voertuig in de haag van het Presidentieel Paleis terechtgekomen. De schade is inmiddels zichtbaar. Maar de vraag die telkens weer rijst: wie draait hiervoor op?

Een recente aanval op de Vereniging van Economisten in Su-riname (VES) in een ingezonden bijdrage op een online nieuwsplatform, deed ons als redactie, de wenkbrauwen fronsen. De auteur schetst een overzicht van verschillende economische stromingen, zoals de nieuw-klassieke, keynesiaanse en monetaristische benaderingen.

Het dossier rond de ratificatie van het grensprotocol met Frankrijk, legt een pijnlijk gebrek aan bestuurlijke volwassenheid en politieke wil bloot. Al in februari 2021 ondertekende de Surinaamse regering het protocol in Parijs, met de belofte de gezamenlijke controle op de Marowijne- en Lawarivier te effectueren en illegale activiteiten vastberaden aan te pakken. Nu, jaren later, ligt het akkoord nog altijd te verstoffen in De Nationale Assemblée.