De langstzittende minister van Natuurlijke Hulpbronnen, David Abiamofo, heeft blijkbaar het lef om zijn mond open te doen over de problemen bij de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM). ‘’Abiamofo opo mofo abra SWM”. Maar voordat de minister met de vinger naar het waterbedrijf wijst, zou hij misschien eerst in de spiegel moeten kijken. Want wat vertelt Abiamofo ons eigenlijk? Dat de SWM onvoldoende is voorbereid op de extra druk die de ontwikkeling van de olie- en gassector met zich zal meebrengen.

Al jaren vernemen we dezelfde verontrustende berichten uit het binnenland. Illegale goudwinning, illegale houtkap, gewapende overvallen, stroperij tijdens gesloten jachtseizoenen en vooral milieuvervuiling door het gebruik van schadelijke chemicaliën. Het is begrijpelijk en verwachtbaar dat er af en toe controles worden uitgevoerd.

Terwijl politici spreken over economische groei, toekomstige olie- en gasinkomsten en de kansen die voor het land liggen, voltrekt zich ondertussen een stille leegloop. Goed opgeleide Surinamers zoeken hun toekomst steeds vaker buiten de landsgrenzen. Niet omdat zij hun land de rug willen toekeren, maar omdat zij hier onvoldoende zekerheid, waardering en perspectief ervaren.

Politieambtenaren die over de schreef gaan, zullen aangepakt worden. Dat is een goed begin. Sterker nog, het is noodzakelijk. Want een politieagent heeft een andere verantwoordelijkheid dan de gemiddelde burger. Hij of zij wordt juist betaald en opgeleid, om de wet te handhaven en mensen te beschermen.

Minister Wijnerman van Financiën en Planning heeft onlangs meegedeeld, dat de zogeheten pricecap op brandstof, niet gehandhaafd zal kunnen worden. Dat betekent dat de overheid de subsidie, die ze tot nog toe toepast op brandstof, zal opheffen.

Een jongeling maakt een fout, komt in aanraking met justitie en belandt in de cel. De straf wordt uitgezeten en op een bepaald moment gaat de deur weer open. Maar wat gebeurt er daarna? Dat is misschien wél de belangrijkste vraag die wij als samenleving moeten stellen. De discussie over resocialisatie van jongeren krijgt opnieuw aandacht. Het Koela-project wordt voortgezet in een modernere vorm en moet jongeren die uit detentie komen, onder meer begeleiden naar zelfstandigheid.

De Anti-Money Laundering Task Force is benoemd. De oppositie is onmiddellijk in de startblokken om de kwestie te politiseren. En niemand hoeft een traan te laten om de coalitie. Toen het hun beurt was in de oppositiebanken, hebben ook zij partijpolitiek garen gesponnen bij het loon van functionarissen, bij het partijpolitiek kleuren van levenslange vakmensen en bij de rapportages en resultaten.

De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, André Misiekaba, heeft eerder tijdens de vergadering van de Raad van Ministers verteld, dat er een groep van ongeveer tien tot vijftien verpleegkundigen in Nederland is, die bereid is terug te keren naar Suriname. Inmiddels is aangegeven, dat er wordt bekeken hoe deze verpleegkundigen kunnen worden teruggehaald, waarbij onder meer werk en huisvesting geregeld zouden worden.

De vraag of passagiers van Surinam Airways (SLM) mogelijk recht hebben op een compensatie van euro 600 na de recente vluchtproblemen, is juridisch interessant. Maar voor de SLM is er een veel belangrijkere vraag: Kan de maatschappij zich deze claims financieel veroorloven? De afgelopen dagen werd de SLM opnieuw geconfronteerd met een opeenstapeling van operationele problemen.

Het loopt dagelijks, en vooral na 18.00 uur in de middag, helemaal uit de hand aan de Waterkant bij het mooie project dat onder de banier van PURP en voorfinanciering van de IDB, kon worden gerealiseerd. Omdat er totaal geen sprake is van handhaving en een goed bemande beheersraad ontbreekt, is het een totale ‘free for all’ geworden.

De opmerkingen van Baitali-CEO Farsi Khudabux tijdens de CEO Talk van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES), verdienen iedere bijval. Hij heeft het beestje bij de naam genoemd: in Suriname betaalt het zich vaak uit om de regels te negeren. Handhaving bestaat in de praktijk vrijwel niet voor partijpolitieke loyalisten. Wie de juiste politieke kleur draagt, geniet een de facto immuniteit en onaantastbaarheid.

Er is weinig dat de afgelopen jaren zoveel verwachtingen heeft opgewekt als de olie- en gassector. Vanaf 2028 worden grote inkomsten uit de offshore productie verwacht en vrijwel iedere sector schijnt inmiddels na te denken, over wat die ontwikkeling voor hem kan betekenen.

Deze president houdt niet van beloftes, zegt zij. Waar zij wel voor te vinden is, is een brede uitspraak, verpakt in beleidstaal, die een drastische afwijking van hoe zaken in het verleden liepen, moet signaleren aan een samenleving die daar meer dan genoeg versies van gehoord heeft van haar voorgangers.

De tijd dat er uitsluitend fysieke kranten gelezen werden, ligt (ver) achter ons. Dat betekent niet dat de krant verdwijnt. Integendeel: nieuwsorganisaties die zich aanpassen aan het veranderende mediagedrag, kunnen juist een veel groter publiek bereiken.

De kennismaking van Suriname met de mennonieten was een charmeoffensief. Albert Ramdin en Chan Santokhi stonden als kooplieden in de frontlinie. Zij prezen de harde werkers en grote oogsten. Zij spraken over voedsel en groei. De boodschap klonk lief en open. Lokale handlangers hielpen mee. Zij strooiden beloften rond. Goede verwachtingen werden gewekt. PR was sterk en glad.

De strijd tegen corruptie begint niet met mooie woorden over transparantie, maar met de bereidheid van degenen die het land besturen, zich aan dezelfde regels te onderwerpen als die zij van anderen verlangen. Daarom dringt zich een eenvoudige, maar belangrijke vraag op: heeft president Jennifer Simons haar Verklaring van Inkomen en Vermogen (VIV) ingediend? Dat is geen beschuldiging.

Suriname heeft een verkeersprobleem, dat allang niet meer als irrelevant kan worden afgedaan, als een paar ongelukken die toevallig hebben plaatsgevonden. Van januari tot en met juli 2026 zijn al 57 mensen omgekomen in het verkeer. In dezelfde periode kwamen 2.259 mensen na een verkeersongeval terecht op de Spoedeisende Hulp. Dat betekent gemiddeld bijna elf verkeersslachtoffers per dag.

Het klinkt bijna als goed nieuws, Surinaamse verpleegkundigen die naar Nederland zijn vertrokken, zouden terug willen keren naar Suriname. De minister van Volksgezondheid, André Misiekaba, heeft gezegd, dat een aantal verpleegkundigen heeft laten weten, terug te willen komen.

De veerverbinding tussen Albina en Saint-Laurent-du-Maroni, lijkt steeds meer op een infrastructurele mislukking zonder einde. Terwijl de oude La Gabrielle opnieuw wegens motorproblemen uit de vaart is genomen, zorgt de Malani, die juist als oplossing voor deze problemen moest dienen, inmiddels voor nieuwe zorgen.

De aankondiging van parlementariër Aziez Salarbaks dat het brutosalaris van de procureur-generaal van ongeveer 1,4 miljoen SRD per maand wordt teruggebracht naar rond de 400.000 à 500.000 SRD, klinkt voor velen als een daad van rechtvaardigheid. De verhoudingen zijn immers scheef. De PG verdient ongeveer honderdvijfentwintig keer het salaris van de laagste ambtelijke schaal, ongeveer twintig keer een doorsnee directeursloon,

De discussie over de aanwezigheid van mennonieten in Suriname, dreigt steeds meer te veranderen in een debat over de mennonieten zelf. Daarmee wordt de kern van de kwestie uit het oog verloren. Want de meest prangende vraag is niet alleen waarom de regering-Simons/Rusland nu kritisch staat tegenover hun verdere vestiging, maar vooral, hoe deze situatie überhaupt heeft kunnen ontstaan.