Een regering valt zelden door economische problemen alleen. Zij valt pas wanneer een georganiseerde oppositie erin slaagt, maatschappelijke onvrede om te zetten in politieke actie. En juist daar ontbreekt het vandaag aan. De grootste politieke overwinning van de NDP vond misschien wel ná de verkiezingen plaats.

De regering wil de algemene subsidies op water en elektriciteit geleidelijk afbouwen. Dat is op zich geen onredelijk uitgangspunt. Subsidies moeten terecht komen bij mensen die ze echt nodig hebben. Ook moeten controlemechanismen ingebouwd worden, waarbij men kan zien, dat het ook echt komt bij mensen die het nodig hebben.

Reeds jaren wordt er gesproken over een te groot ambtenarenapparaat, een hoge loonbelasting en de druk die dit legt op de overheidsfinanciën. Maar hoeveel mensen eigenlijk op de loonlijst staan voor de overheid, weten we tot nu toe niet precies. Met de onthulling dat inmiddels 1.448 salarissen van langdurig afwezige ambtenaren zijn geblokkeerd of dat betrokkenen uit overheidsdienst zijn verwijderd, schijnt de regering eindelijk werk te maken met het bestrijden van het vraagstuk dat al jaren bekend is.

De lancering van MapBiomas Suriname is zonder twijfel een belangrijke mijlpaal. Voor het eerst beschikt Suriname over een systematisch en gedetailleerd overzicht van hoe het landschap zich de afgelopen veertig jaar heeft ontwikkeld. Satellietbeelden brengen niet alleen veranderingen in kaart, maar leggen ook een ongemakkelijke realiteit bloot: terwijl Suriname zich internationaal presenteert als een van de meest beboste landen ter wereld, verandert het landschap

De president van de Republiek Suriname en de leden van De Nationale Assemblée zijn verantwoording verschuldigd aan het volk dat hen verkozen heeft. In juli is de president afgereisd naar het Verenigd Koninkrijk voor gesprekken met de partij die de obligatielening van 2025 heeft gearrangeerd.

Suriname is een gastvrij land met een vriendelijke bevolking die menig buitenlander op haar geëigende wijze verwelkomt en accepteert. Deze sociaal-maatschappelijke benadering van onze mensen ten opzichte van de buitenlander, is niet onbekend gebleven. Een enorm pluspunt voor Suriname en zijn bevolking, maar die heeft ook tot gevolg dat steeds meer mensen uit voornamelijk de regio, hier voor korte of langere tijd neerstrijken.

Op de regeringspersconferentie van maandag 3 augustus, die werd voorgezeten door ons staatshoofd Jennifer Simons, kwam onder meer naar voren, dat uit een diepgaand journalistiek onderzoek met betrekking tot migratie was voortgevloeid, dat er momenteel 60.000 Cubaanse migranten in ons midden zouden vertoeven. Als dit cijfer op waarheid berust, dan zouden deze grotendeels illegaal in Suriname verblijvende mensen, 10 procent van de bevolking uitmaken. Mocht dit cijfer kloppen, dan geeft dat ook meteen glashard aan, dat ons migratiesysteem van geen kant klopt en dat wij vooral gefaald hebben, de toevloed van Cubanen goed te reguleren en op zijn minst in staat moeten zijn geweest, ze op een moderne wijze te registreren.

Vanmorgen vroeg is een autobestuurder, om nog onbekende redenen, met zijn voertuig in de haag van het Presidentieel Paleis terechtgekomen. De schade is inmiddels zichtbaar. Maar de vraag die telkens weer rijst: wie draait hiervoor op?

Een recente aanval op de Vereniging van Economisten in Su-riname (VES) in een ingezonden bijdrage op een online nieuwsplatform, deed ons als redactie, de wenkbrauwen fronsen. De auteur schetst een overzicht van verschillende economische stromingen, zoals de nieuw-klassieke, keynesiaanse en monetaristische benaderingen.

Het dossier rond de ratificatie van het grensprotocol met Frankrijk, legt een pijnlijk gebrek aan bestuurlijke volwassenheid en politieke wil bloot. Al in februari 2021 ondertekende de Surinaamse regering het protocol in Parijs, met de belofte de gezamenlijke controle op de Marowijne- en Lawarivier te effectueren en illegale activiteiten vastberaden aan te pakken. Nu, jaren later, ligt het akkoord nog altijd te verstoffen in De Nationale Assemblée.

“We zijn begonnen aan een reparatiefase.” Met die woorden schetste president Jennifer Simons de koers van het kabinet Simons-Rusland, tijdens de recente persconferentie. Er werd gesproken over hervormingen, een ontwikkelingsplan, verbetering van de gezondheidszorg, onderwijs, grondenrechten, staatsbedrijven en de voorbereiding op toekomstige olie-inkomsten.

De Nationale Milieu Autoriteit (NMA) meldt, dat de eerste laboratoriumresultaten van het onderzoek naar de massale vissterfte in de Boven-Saramacca binnen zijn. Toch blijft een definitieve conclusie voorlopig uit. Aanvullende analyses van sediment- en vismonsters zouden nog moeten volgen en pas daarna kan worden vastgesteld, wat de oorzaak van de ramp is. Een zorgvuldig onderzoek is belangrijk.

De recente versterking van de samenwerking tussen Suriname en het United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC), komt op een moment waarop de noodzaak voor een betere controle op de grensoverschrijdende criminaliteit steeds duidelijker wordt. De uitbreiding van het Container Control Programme, de komst van nieuwe scanners en de plannen voor strengere controles op havens en luchthavens zijn belangrijke stappen.

Kritische burgers worden nog steeds uitgemaakt voor tegenstanders van de regering. Het moment dat je een bepaald beleid of een activiteit van de regering bekritiseert, behoor je tot de tegenpartij. En zo gaat het dus ook binnen de politiek; ben je aan het ‘zeiken’ over de NDP, dan ben volgens haar van de VHP en ga zo maar verder.

‘Snitches get stitches.’ Deze bekende uitspraak uit de straatcultuur verwijst naar de angst voor vergelding, wanneer iemand informatie deelt over anderen. Juist daarom is de introductie van een anonieme meldlijn binnen de overheid een ontwikkeling die niet alleen enthousiasme oproept, maar ook de mensen aan het denken zet die overwegen te ‘klikken’.

“Wij waren al op de hoogte, maar er wordt onderzoek verricht.” Het is een cd die Surinamers de afgelopen jaren, vaker hebben gehoord. Of het nu gaat om problemen binnen een school, achterstallig onderhoud aan overheidsgebouwen, defecte sluizen, slecht onderhouden wegen of financiële onregelmatigheden bij een instelling, achteraf blijkt regelmatig, dat de verantwoordelijke autoriteiten al langer wisten, dat er iets mis was.

Met de behandeling van de ´Plukwet´, wordt er een belangrijke stap gezet in de richting van strijd tegen georganiseerde criminaliteit. Het uitgangspunt van de wet is eenvoudig, met andere woorden mogen mensen niet profiteren van geld of bezittingen die met misdrijf zijn verkregen. Toch is wetgeving slechts een onderdeel van een effectieve aanpak.

In principe kan je na een jaar Simons haar niet beoordelen langs een beleidsplan, want dat is er niet. Dat op zich is een bewijs van onvermogen, een brevet van onvermogen om te mogen besturen. Zelfs een padvindersclub heeft een plan. Maar Simons kwam met veel bravoure binnen en dacht zonder een plan te kunnen. Mislukking op alle fronten.

Met de ratificatie van het protocol van de Verenigde Naties tegen de doodstraf, is dat botte en bloederige instrument nu definitief ten grave gedragen. Het is ongeveer een eeuw geleden sinds de straf voor het laatst uitgevoerd werd hier te lande. De dode letter werd een fatale verwonding toegebracht in 2015 en een paar jaar geleden, formeel afgeschaft.

Het behoort het mooiste en prachtig onderhouden plein van een land te zijn. Vooral als je de staatkundige soevereiniteit van de natie verbindt aan dit oudste en mooiste plein tegenover je Presidentieel Paleis. Maar als je dat niet weet, beseft of zelfs ontkent, dan maak je er een rommel van en ontkracht je de benaming Onafhankelijkheidsplein op een vreselijke wijze.

Rashied Doekhie, voormalig NDP-presidentskandidaat, stelde in een interview, dat hij wel wat budgettips heeft voor Surinamers, om ze te leren met hun geld om te gaan, in plaats van er altijd over te klagen. Het is een vast patroon van zittende regeringspartijen om de indruk te wekken, dat het gejammer van het volk met een korreltje zout genomen moet worden en dat het met de persoonlijke armoede wel meevalt. Iedereen is vanuit de oppositie betrokken, een armoedebestrijder en half activist.