Politiek kritieke topics over Suriname. Lezers schrijven Keerpunt.
De onafhankelijkheid van de Centrale Bank is, net als die van bijvoorbeeld de rechterlijke macht, een criterium aan de hand waarvan de stabiliteit en handelspositie van een land beoordeeld worden. De partijpolitiek is altijd op zoek naar een manier om iedere invloed in het land centraal te houden en het spel steeds meer ‘winner takes all’ te maken.
De 19,5 miljoen euro die in april 2018 vanuit Suriname naar Nederland werd overgebracht en op Schiphol in beslag werd genomen, komt definitief niet terug. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat het beslag in stand blijft en heeft daarmee het eerdere besluit van het gerechtshof Den Haag bevestigd.
????????????????????????????????????
De NDP-parlementariër Afonsoewa, die tevens voorzitster is de vaste commissie Volksgezondheid, heeft verklaard dat er medio 2026, mogelijk een looncorrectie komt voor verpleegkundigen. In een gesprek met Sun Web TV kondigde Afonsoewa aan dat er medio 2026, een nieuwe loonreeks voor verpleegkundigen zal worden ingevoerd, die volgens haar zal leiden tot een loonsverhoging van ongeveer 75 procent.
Velen zijn er niet van op de hoogte dat Albina over een vliegveld beschikt. Ja lezers van Keerpunt, al decennialang. Maar ook hier heeft de ernstige verwaarlozing toegeslagen. Het gras en andere planten staan al heuphoogte. En daar moet wat aan gedaan worden.
Op zaterdagochtend 31 januari is een boot met zeven personen aan boord, gekapseisd en gezonken op de Marowijnerivier nabij Grand-Santi. Onder de opvarenden waren zes leraren en een bootsman. Twee leraren en de bootsman konden worden gered, maar vier personen zijn overleden.
Het reisgedrag van de regering Santokhi was, ondanks alle verhalen over een financiële crisis, niet veel minder dan dat van de regeringen Bouterse. Als de start van de regering Simons enige indicatie is, het reisgedrag van deze regering is ook niet minder dan dat van de regering Santokhi. In de marges en aan de oppervlakte zijn er wat correcties, dat moeten ook critici toegeven.
Het recente evaluatierapport van de Werkgroep Dak- en Thuislozen, dat aan minister André Misiekaba is overhandigd, legt de vinger op een hardnekkige maatschappelijke wond: dak- en thuisloosheid in Suriname neemt toe en er ontbreekt een structurele aanpak. Het rapport, dat een raamwerk biedt voor een duurzame en integrale oplossing, bevestigt dat het opheffen van het Bureau Dak- en Thuislozen, een kantelpunt is geweest. Sindsdien is er geen centrale organisatie meer die de zorg en coördinatie voor deze kwetsbare groep regelt.
Hiv blijft in Suriname een hardnekkige ziekte die systematisch wordt onderschat. Volgens de cijfers van 2024, leven ruim 8.000 mensen met hiv, maar bijna de helft weet niet dat zij besmet is. Deze mensen lopen onbewust rond met een virus dat niet alleen hun eigen leven bedreigt, maar ook dat van hun omgeving. Het kernprobleem ligt niet bij individuele keuzes, maar bij de structurele aanpak van hiv.
Minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken (BIS), eist de verantwoordelijkheid op voor het binnenhalen van USD 60 miljoen voor Suriname. Een kritische karikatuur heeft hem bewogen via sociale media, een rekensommetje te maken. Een rekensommetje met een enorme politieke vrijgevigheid aan het eigen adres
Overste Veira is vrijgesproken van alle strafrechtelijke narigheid rondom een deep state-poging om een Surinaamse dissident uit de gewapende macht op Surinaams grondgebied het zwijgen op te leggen. De omstandigheden zijn inmiddels alom bekend: de honey trap, de covid-avondklok, heftig drankgebruik, een heuse orgie (waarvan mediamateriaal achter gesloten deuren beoordeeld moest worden in de strafzaak), bezorgde buren, een korpschef die teruggefloten werd,
Does Travel & Cadushi Tours (anno 1960) won enkele jaren geleden een rechtszaak tegen de KLM over de 6 procent commissie voor reisagenten in Suriname. De rechter stelde destijds duidelijk, dat de KLM zich moet houden aan de wetten die in Suriname gelden en dat de 6 procent commissie, gehandhaafd blijft.
????????????????????????????????????
Assembleelid Silvana Afonsoewa (NDP) stelt dat zij geen moeite heeft, haar hoge salaris als parlementariër in te leveren, mits daar wetgeving aan verbonden wordt. Tegelijkertijd geeft zij aan, dat het verlagen van topsalarissen geen oplossing is voor de lage lonen van leerkrachten, verpleegkundigen en andere landsdienaren.
Muskiet
Het aantal chikungunya-gevallen in Suriname vertoont een stijgende lijn. Volgens de minister van Volksgezondheid, André Misiekaba, zijn inmiddels 308 gevallen geregistreerd. De cijfers liegen er niet om, de besmettingen variëren van baby’s van enkele maanden oud tot een 96-jarige seniorenburger. Tijdens zijn toelichting voorafgaand aan de vergadering van de ministerraad, noemde de minister de situatie “niet rooskleurig”.
Juveneel enthousiasme’ leidde volgens fractiegenoot Sharman, tot het vergalopperen van DNA-debutante Jarbandhan, waarbij zij de politieke overtuiging van de procureur-generaal (PG) ter sprake bracht. DNA-voorzitter Adhin hamerde tactisch af en de eigen fractie liet Jarbandhan als een baksteen vallen. Na hervatting van de vergadering verergerden diverse leden het debacle.
Recente discussies en artikelen over leerkrachten in Suriname, schetsen vaak een eenzijdig beeld: een beroepsgroep die weinig inzet toont, veel klaagt en vooral veel vrije tijd zou hebben. Dit beeld botst met de dagelijkse realiteit in het onderwijs. Leerkrachten nemen hun werk mee naar huis:
De gewezen president Chandrikapersad Santokhi heeft op donderdag 5 februari opnieuw benadrukt, dat hij tijdens zijn presidentschap, nooit een bevel heeft gegeven aan een procureur-generaal (PG). Santokhi hield een betoog, waarbij hij uitgebreid inging op de constitutionele kaders rond het vervolgingsbeleid en de bevoegdheden van de regering,
De afgelopen dagen heeft de discussie over Guyana en Suriname veel losgemaakt. Dat is begrijpelijk. Economische groei, ongelijkheid en buitenlandse invloed raken mensen persoonlijk. Het zijn thema’s die snel emoties oproepen en vaak worden vermengd met geschiedenis, schuldvragen en wantrouwen.
Het begint vaak onschuldig. Een automobilist wijkt uit voor een gat in de weg. Een buschauffeur probeert een donkere weghelft te ontwijken. Een motorrijder verliest de controle over zijn vervoer op een slecht hersteld wegdek. Wat volgt, kennen we inmiddels al te goed een klap, sirenes, en soms een dode. Daarna volgen de verklaringen, de schuldvragen en het zwijgen.
Vanaf het beëindigen van de gewapende strijd in het binnenland van Suriname tussen het Nationaal Leger en het zogeheten Jungle Commando, heeft zich een aanhoudende toevloed van buitenlanders en in het bijzonder Brazilianen, naar ons land voorgedaan. De buren uit Brazilië kwamen hoofdzakelijk om in de goudsector hun geluk te gaan beproeven.
‘Elke keer als de VHP aan de macht komt, moet er puin worden geruimd’, stelde voormalig president Chandrikapersad Santokhi afgelopen week in het tv-programma ‘To The Point’. Volgens Santokhi, treedt zijn partij steevast aan na perioden van chaos. Financiële chaos, een rechtsstatelijke crisis of zelfs een machtscrisis, volgens Santokhi liet men de VHP steeds een land achter dat in de problemen verkeerde.
Daar gaan we weer, de oude cassette staat op replay. Niet alleen voorgaande regeringen, maar ook de huidige heeft er klaarblijkelijk niets van geleerd, om salarissen op tijd uit te betalen. Het blijft een hardnekkig probleem. Het lijkt inmiddels een structureel patroon te zijn geworden.
Het is een schok om te beseffen dat in slechts één maand tijd, vijftien levens verloren zijn gegaan op de wegen van Suriname. Vijftien mensen die nooit meer hun familie zullen knuffelen, nooit meer hun werk zullen hervatten, nooit meer een avond met vrienden zullen doorbrengen. Het zijn geen cijfers op papier, maar gezichten, verhalen, dromen die abrupt zijn geëindigd.
Onlangs lichtte het Hof van Justitie de uitspraken in hoger beroep toe tegen de verdachten Gillmore Hoefdraad, Robert van Trikt, Faranaz Hausil, Ashween Angnoe en Ginmardo Kromosoeto. Wat begon als een onderzoek naar vermeende corruptie bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS), is inmiddels uitgegroeid tot een breder maatschappelijk debat over de grenzen van strafrechtelijke aansprakelijkheid bij beleidsbeslissingen.
De autoriteiten hebben in het binnenland weer eens een illegaal vliegtuigje op een illegale landingsbaan ontdekt. Een bekende landingsbaan die tot verbazing en ontsteltenis van de autoriteiten, beter onderhouden en operatie klaar was dan menige legale landingsbaan. De drugstransport hekelende burger kan echter gerust slapen: op oude illegale landingsbanen wordt regelmatig een oogje gehouden, zo laten zij ons trots in de berichtgeving weten.
De Jules Wijdenboschbrug die Commewijne met Paramaribo verbindt, begint ernstige tekenen van verwaarlozing te vertonen. Hoewel sinds 2020 herhaaldelijk melding is gemaakt van onderhoudswerkzaamheden door de Wegenautoriteit Suriname en het ministerie van Openbare Werken,
Suriname staat aan de vooravond van een historische transformatie met de ontwikkeling van het GranMorgu-veld. Terwijl de euforie over de oliedollars toeneemt, zwelt ook de roep om rigide 'local content' regelgeving aan. Maar wat gepresenteerd wordt als een schild voor de nationale ondernemer, dreigt te veranderen in een verstikkend harnas dat onze economie isoleert van de rest van de wereld.
NPS-parlementariër Atompai hield de regering recentelijk een pijnlijke spiegel voor, dat is gebleken dat er wel geld is voor hoge salarissen en toelagen voor regeringsleden, maar niet voor looncorrecties, voor de gewone ambtenaar. Die constatering raakt aan meer dan alleen cijfers. Ze raakt aan vertrouwen.
De militaire decreten, of het nu gaat om domeingrond of mijnbouw, rammelen van alle kanten. Bijna dertig jaar na de laatste keer dat er een decreet geslagen werd, is het tijd om af te rekenen met de chaos die het gevolg is van deze producten van de dictatuur. Orde of chaos bij goudwinning is afhankelijk van de politieke wil om domeingrond, landbouwgrond,
Het centrum van Paramaribo is het hart van de stad: het bruisende middelpunt van werk, handel en cultuur. Maar ondanks deze centrale functie wordt het dagelijkse functioneren van deze zone ernstig belemmerd door foutparkeren. Auto’s en bromfietsen die op verboden plekken staan, blokkeren de doorstroming van het verkeer, vormen een gevaar voor voetgangers en fietsers, en veroorzaken frustratie bij bewoners en bezoekers.
Een van de grote Surinaamse politieke partnerschappen aller tijden, lijkt door een moeilijke periode te gaan. Jarenlang heeft in de relatie Saya Patrong en Chan Santokhi de ene hand de andere gewassen. Het vreemde fenomeen van de zogenaamde ‘ghettoleider’ is nooit volledig onderzocht of uitgelegd. Wat wel duidelijk is, is dat ondanks het feit dat Saya nationaal en internationaal in opspraak raakte en in verband gebracht werd en wordt met grootschalige operaties en justitiële onderzoeken, de oud-president zich daar weinig aan stoorde.
Het Hof van Justitie heeft, evenals de Kantonrechter, de betrokkenen bij de malversaties bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS) schuldig geacht aan misdrijven en veroordeeld tot gevangenisstraffen. Robert van Trikt is de enige van hen die de gevangenisstraf nog niet volledig heeft uitgezeten. Hij moet nog een tijdje brommen. Het Openbaar Ministerie (OM) heeft Van Trikt inmiddels laten weten dat hij zich moet melden bij de gevangenis te Santo Boma.
Niet meer dan schandelijk dat zoveel ambtenaren bij de gewapende machten, het moeten doen met ondeugdelijke uniformen, waarbij het schoeisel reeds lang aan vervanging toe is en niet meer in overeenstemming is met de rest van het tenue.
Ten zuiden van Nickerie en Coronie zijn de mennonieten naar verluidt, weer bezig met kaalkap. Ondanks een kortgedingvonnis, dat de staat verplicht heeft om milieueffecten en de belangen van inheemsen mee te wegen bij grote bewegingen van de status van bosgrond, hebben politici met dubbele agenda's onder de vorige regering, niet stil gezeten.
Berichten dat president Simons op uitnodiging van een particuliere ondernemer uit Colombia met een privéjet is afgereisd naar een ziekenhuis in Colombia om daar ‘zaken te doen’, roepen fundamentele vragen op. Niet alleen over belangenverstrengeling, maar ook over integriteit aan de top van ons staatsbestel.
Polymaat Ori klom in de pen met een felicitatieboodschap aan de VHP’ers, als van een filosoof-koning, en een plaatje erbij dat statieportret waardigheid uitstraalt. Hij heeft geen enkele persoonlijke aanval onder woorden gebracht. Geen verwijten geuit op de manier waarop partijgenoot Jogi dat al weken lang doet. Maar hij heeft gedegen en indirect zijn kritiek in de mond, of beter gezegd, in de inkt van anderen gelegd.
Dat er problemen zijn in ons wegverkeer, is voor de meeste deelnemers allang geen geheim meer. De vele incidenten met kleine en ernstige blikschade aan verschillende voertuigen en ook ongelukken met dodelijke afloop, komen steeds vaker voor. Het is alsof niemand zich meer aan wet- en regelgeving wenst te houden en daar de controle op de naleving van deze belangrijke regels steeds verder vervaagt, maakt dat ongelukken zeker niet uitblijven.
De overheid pronkt graag met haar sociale vangnetten, maar wie goed kijkt, ziet dat deze netten voor veel mensen veranderen in kooien. Duizenden burgers zijn afhankelijk van sociale steun van het ministerie van Sociale Zaken. Deze mensen met een beperking, of zwakke huishoudens, ontvangen maandelijks een bepaald bedrag.
De vuilcontainers in het onlangs opgeleverde PURP-project aan de Waterkant, worden niet tijdig geledigd. Een smerige toestand dreigt hierdoor te ontstaan. Wat ook is opgevallen, is dat zwervers en andere daklozen, het project nu reeds onveilig maken en bevuilen. Zitbanken worden geoccupeerd door deze lui en ook de stoepen van monumentale panden in de omgeving, worden wederom als slaapplaatsen opgezocht.
In ons land worden loyalisten beloond, terwijl kundige mensen die kritisch durven te zijn, vaak worden overgeslagen. Hebben we dan niets geleerd van het verleden? Het accommoderen van partijmensen tot in de kleinste hoekjes van de politiek heeft, van wat ooit een instrument van structuur en vooruitgang had moeten zijn, een systeem gemaakt waarin politieke vriendjes elkaar bevoordelen.
Minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, spreekt over ‘voorzichtig positieve resultaten’ op het gebied van veiligheid. Volgens hem zijn operationele plannen geactiveerd, afdelingen versterkt en is er sprake van een dalende criminaliteit. Maar buiten de vergaderzalen en persmomenten, lijkt die vooruitgang voor veel burgers nauwelijks voelbaar. De vraag dringt zich op: waar zijn deze positieve resultaten concreet zichtbaar?
De dodelijke verkeersongevallen in Suriname zijn geen samenloop van omstandigheden meer. Ze vormen een patroon van constant falend beleid, ontbrekende infrastructuur en een overheid die vooral reageert, nadat het fout is gegaan. Dagelijks vallen er slachtoffers, terwijl de oorzaken al jaren bekend zijn en grotendeels onopgelost blijven.
De districtscommissaris van Paramaribo-Noord staat in de schijnwerpers, naar aanleiding van een reactie op wat de vorige districtscommissaris uitgespookt heeft. Diens hertogdom reikte wat verder. Wat vroeger Paramaribo ‘Noord-Oost’ heette, bevatte een flinke hap van wat tegenwoordig ‘Centrum’ is en wie de formele grenzen erbij zou pakken, zou gevoelsmatig een deel ervan zelfs ‘Paramaribo-Zuid’ genoemd hebben.
Zaterdagochtend 17 januari 2026 werd Paramaribo opgeschrikt door een tragisch verkeersongeval op de kruising van de Johannes Mungrastraat en de Veldhuizenlaan. Een lijnbus en een witte Jaguar SUV botsten met enorme kracht, waardoor de bus meerdere keren over de kop sloeg en zwaar beschadigd tot stilstand kwam. Vier personen overleefden het ongeval niet, terwijl eenentwintig anderen gewond raakten.
Zoals de beste stuurlui aan wal staan, zitten de beste staatsgeleerden altijd in de oppositie van het moment. Als fractieleider van de NDP heeft Parmessar bijvoorbeeld, vaker erop gewezen, dat de VHP wat meer uit de doeken moest doen over internationale aangelegenheden zoals de Chinalco-deal, herschikking van de schuld met China en vooral de Final Investment Decision (FID) en de voorwaarden die overeengekomen zijn met de investeerders in GranMorgu
We leven in 2026. Suriname staat aan de vooravond van een olieboom, die ons land voorgoed kan veranderen. Overal horen we grootse beloften over transparantie, goed bestuur en het einde van oude praktijken. Maar wanneer het gaat om twee concrete projecten die direct grond, huizen en miljoenen publieke dollars raken, blijft het oorverdovend stil. Sabaku en Pan American Real Estate: waar is de voortgang?
Een vijftal topfunctionarissen was in 2019 en 2020, betrokken bij malversaties bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS). Zij werden daarvoor begin 2022 door de kantonrechter veroordeeld tot celstraffen variërende van drie tot twaalf jaar. De veroordeelden zijn in hoger beroep gegaan. Het Hof van Justitie heeft 19 januari 2026 vonnis gewezen en legt de veroordeelden iets kortere celstraffen op.
Bij een ernstig verkeersongeluk op de kruising van de Johannes Mungrastraat en de Veldhuizenlaan zijn zaterdag vier mensen om het leven gekomen (later overleed een vijfde persoon in het ziekenhuis) en raakten 21 anderen gewond. Volgens een voorlopig politieonderzoek, reed de 46-ja-rige buschauffeur S.J. over de Johannes Mungrastraat, komende vanuit de Tweede Rijweg richting de Kolonistenweg.
‘’Men creëert meer armoede met de manier van aanpak van zaken in Suriname’’, zegt Harriette Melcherts, maatschappelijk werkster, in gesprek met de krant. Melcherts legt uit dat er bijna geen data beschikbaar zijn voor maatschappelijk werkers. ‘’En zonder data kan je niet beginnen aan verandering.’’
In de column van de vorige week, liet ik mijn gedachten gaan over het begrip faalstaat en de conditie van Suriname. Wanneer kun je een land een ‘failed state’ noemen? Deze term wordt gebruikt voor de situatie in landen zoals Haïti en Congo, waar de staat in al zijn functies faalt en de samenleving wordt geteisterd door armoede en geweld.
Terwijl buurland Guyana in recordtempo transformeert tot een van ’s werelds snelst groeiende olie-economieën, bevindt Suriname zich op een kruispunt van hoop en onzekerheid. De spectaculaire opmars van Guyana, mogelijk gemaakt door enorme olievondsten in het gedeelde Guyana-Suriname-bekken, werpt een lange schaduw over Paramaribo.