De afgelopen weken was het weer raak. Ondanks twee roofovervallen nabij het stuwmeer, waarvan één met schotverwondingen, een overval op een winkel aan het Molenpad en eentje aan de Paul Faveryweg, een overval op een woning aan de Commissaris Roblesweg, een overval op een carwash te Ephraimzegen en de ontsnapping van drie arrestanten uit het cellenhuis te Meerzorg,

In het recente nieuws presenteert de zogeheten werkgroep Luchtvaart zich plotseling als een soort 'nieuwe CASAS'. Dat is een misleiding van formaat. Een commissie hoort uitsluitend onderzoek te doen, te constateren, te rapporteren en te adviseren aan het orgaan dat haar heeft ingesteld. Niets meer niets minder.

December moet een maand van licht zijn, maar in Suriname kleurt het einde van het jaar opvallend vaak wit. Niet door sneeuw, maar door cocaïne. Terwijl elders kerstverhalen de gemoederen vullen, worden wij geconfronteerd met politie-invallen, achtervolgingen, internationale operaties en politieke rechtvaardigingen van dodelijk geweld.

Het bezoek van de Kroon ligt achter ons. Ondanks de poëzie van Bronto, de gerichte eis van Pawiroredjo en het protest van Jones, is het uur van symboolpolitiek gekomen en gegaan, met net zoveel vooruitgang voor Suriname als een ACS-conferentie van Ramdin of Chans bezoek aan China. De Kroon heeft het volk bewust met lege handen achtergelaten en president Simons met legitimiteit, verder het wereldtoneel op geholpen. Legitimiteit die een bekroning had moeten zijn van de speciale relatie van het presidentieel politiek huis van Santokhi en Ramdin met het Huis Oranje-Nassau. Maar één zetel aan Bouta-nostalgie gooide roet in het eten.

Volkshuisvesting en woningnood zijn al sinds de invoering van het algemeen kiesrecht, het onderwerp van uitdagingen en van wilde beloften van politici. Met zijn gebruikelijke mitsen-en-maren-taal, heeft de vicepresident in een interview met een Nederlandse radio-omroep, de ambitie uitgesproken in deze regeertermijn, gemiddeld 1000 woningen per jaar te bouwen. Rusland kent de realiteit van het dossier.

Suriname ervaart de laatste jaren significante migratiestromen via de Johan Adolf Pengel Internationale Luchthaven en andere toegangspunten, met name van reizigers uit Cuba en andere Latijns-Amerikaanse landen.

De plotselinge ontheffing van meerdere directeuren binnen het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC), roept serieuze vragen op. Niet alleen bij betrokkenen, maar bij vrijwel iedere weldenkende burger. Want als bijna de volledige top van een ministerie in één beweging wordt verwijderd, mag de samenleving op zijn minst verwachten, dat de regering duidelijk maakt wat er precies speelt.

De regering Simons beweegt in de richting van voedseldistributie op scholen. Het onderwerp is een mijnenveld voor meerdere regeringen. Niet in de laatste plaats vanwege de nyan patu en zweefteki die zich iedere keer bij de combinatie van mofinawans en grote overheidsuitgaven, weer herhalen.

De discussie rond de 500.000 SRD die elk ministerie ontvangt voor jaarafsluitingsactiviteiten, legt opnieuw een dieper probleem bloot, namelijk de manier waarop de overheid omgaat met schaarse middelen in een periode van grote economische malasie.

Het staatsbezoek van koning Willem-Alexander en koningin Máxima aan Suriname, heeft de afgelopen week veel aandacht getrokken. Niet alleen wegens de historische en diplomatieke betekenis, maar ook omdat een oude uitspraak opnieuw viraal ging: een fragment uit 2020, waarin Desi Bouterse, nu wijlen, toentertijd voorzitter van de NDP, waarschuwde, dat “de stad hermetisch zou worden afgesloten

Tijdens een recente lezing in het PALU-centrum, liet Sandew Hira weinig aan de verbeelding over: de excuses van koning Willem-Alexander voor het Surinaamse slavernijverleden zijn volgens hem, gebaseerd op een leugen. Het Nederlandse koningshuis presenteert zich als toeschouwer, maar was volgens Hira, actief betrokken bij de slavernij en profiteerde het grootschalig van de handel in tot slaaf gemaakte mensen.

De viering van Srefidensi zou een dag van trots, waardigheid en nationale eenheid moeten zijn. Een moment waarop Suriname laat zien, dat het groots kan organiseren en zijn eigen tradities respecteert. Maar wat zich dit jaar voltrok, was eerder een pijnlijke illustratie van chaos, slechte planning en een schrijnend gebrek aan respect voor zowel deelnemers als publiek.

Er is in het verleden regelgeving tot stand gekomen die de binnenstad van Paramaribo in een keurslijf van behoud en erfgoedfanatisme gevangen houdt. Met name de keuze om niet per gebouw, maar de binnenstad als geheel te willen preserveren, plaatst ons in de positie dat behoorlijk en logisch onderhoud, langs elfendertig schijven bureaucratie moet.

Al bijna tien jaar staan leerkrachten in Suriname op straat, in vergaderruimtes, op schoolpleinen en bij ministeries, om aandacht te vragen voor iets wat vanzelfsprekend zou moeten zijn, een waardige, stabiele bestaansbasis. De stille acties, de werkonderbrekingen tot 11.00 uur, de massale demonstraties van 2016 en 2017 onder leiding van Wilgo Valies, iedereen herinnert zich die nog.

De operatiekamers van onze ziekenhuizen kampen al geruime tijd met een nijpend tekort aan personeel. Waar iedere operatiekamer normaal gesproken een team van drie gediplomeerde operatieassistenten nodig heeft om veilig en efficiënt te functioneren, is dat aantal door het voortdurende wegtrekken van personeel, teruggebracht tot één per kamer.

Wat ik ook had mogen verwachten, dit overtreft werkelijk alles. Men haalt iemand terug van wie een groot deel van het personeel jarenlang niet kon wachten tot hij met pensioen zou gaan, omdat zijn periode bij SLM miljoenen USD aan schade door aantoonbaar mismanagement heeft veroorzaakt. Een man die bekend stond als de ultieme jaknikker, volledig onderworpen aan politieke instructies en die tijdens diverse trainingen, als hoofd van de operationele dienst nota bene, openlijk toegaf, dat hij “nu pas leert wat operationele luchtvaartzaken zijn”.

Per 1 december 2025 is de prijs van de meest gebruikte 28lbs kookgascilinder verhoogd naar SRD 441. Een cilinder van 20lbs gaat van SRD 336 naar SRD 362,25. Voor de gemiddelde Surinamer betekent dit opnieuw een aanslag op het huishoudbudget. Het is de tweede keer dat kookgasprijzen stijgen onder de regering Simons-Rusland, na een eerdere verhoging op 1 september 2025.

Koning Willem-Alexander en koningin Máxima zijn zondagavond aangekomen op de nationale luchthaven van Suriname, aan het begin van hun driedaagse staatsbezoek aan de voormalige Nederlandse kolonie. Al snel werd Nederlandse media-aandacht getrokken door een zogenaamd ‘incident’ met Máxima’s tas, terwijl de koningin slechts geduldig op haar bagage wachtte.

De districtscommissarissen Marlon Budike (Paramaribo-Noord) en Ruchsana Ilahibaks (Paramaribo-Midden), melden dat de schoonmaak na de Srefidensi-vieringen, naar behoren is verlopen. Toch erkennen zij dat meteen opruimen wenselijk was geweest, al liet de massale aanwezigheid van publiek dit niet toe. Zij benadrukken terecht, dat een schone stad in de eerste plaats een verantwoordelijkheid van burgers is.

Mr. Hugo Essed bracht een belangrijke nuance aan in wat de Rekenkamer en de president menen over gronduitgiften in de periode 2023. Ten eerste leidt de opvatting van geen van beiden tot het vervallen of de vernietiging van de aanspraken van degenen aan wie grond is toegewezen. Ten tweede, verduidelijkte Essed, heeft de Rekenkamer niet elke afzonderlijke gronduitgifte bestudeerd, maar is steekproefsgewijs te werk gegaan.

De Surinaamsche Waterleiding Maatschappij, SWM, komt met een televisiepresentatie over haar aanwas van goed opgeleide veldmedewerkers, die in staat moeten zijn, goed drinkwater aan de samenleving te bieden. De kwaliteit van het drinkwater moet door deze ‘goed’ opgeleide werkers gegarandeerd zijn.

De criminaliteitscijfers in Regio Paramaribo laten een opvallend positieve trend zien. Overvallen, berovingen, inbraken, gekwalificeerde diefstal, zware misdrijven, zelfs suïcidegevallen en verkeersdoden in alle hoofdsegmenten noteert het Korps Politie Suriname (KPS) een daling. Dat blijkt uit een vergelijking van gegevens tussen 1 januari en 25 november 2025 en in dezelfde periode vorig jaar.

De vervolging van de interim-leiding bij de SLM, die een opdracht tot herstructurering meekreeg, is een ondermijnend en diep verkeerd signaal aan iedereen die zijn handen durft te branden aan de moeilijke opdracht van het brengen van een ommekeer bij staatsbedrijven.

Wij van Keerpunt hadden dit ongetwijfeld verwacht. De bloempotten die in het kader van het PURP-project op de trottoirs aan de Waterkant zijn geplaatst, worden nu reeds als vuilniston gebruikt en een onverlaat heeft het zelfs klaargespeeld, een bloempot om te gooien, waardoor de plantaarde op het verhoogde voetpad terecht is gekomen. Toppunt van onhebbelijkheid, sabotage en ongegeneerdheid, valt nu aan Waterkant en Mr. Dr. J.C. de Mirandastraat te constateren.

De PL en de ABOP waren tijdens het Santokhi-tijdperk vier jaar lang vier handen op één buik. De diepe persoonlijke band tussen Somohardjo senior en Brunswijk voert decennia terug. En met negen zetels en een hele berg aan ministeries en functies bij parastatalen, had Brunswijk plotseling veel meer invloed dan inzicht. Somohardjo senior functioneerde enige tijd als de Bismarck of Kardinaal de Richelieu binnen het ABOP-keizerrijk.

De heropening van de N.V. Medhulp Huisartsenspoedpost aan de Fred Derbystraat, lijkt op het eerste gezicht een overwinning voor de gezondheidszorg: 24 uur per dag toegankelijk, gratis voor SZF-verzekerden en bedoeld om de Spoedeisende Hulp te ontlasten.

Branden op vuilnisbelten en verkavelingsprojecten in Suriname zijn geen incidentele ongelukken meer, maar een structureel probleem. De rook en stank bedreigen de gezondheid van omwonenden, de brandweer staat zwaar onder druk, en de materiële schade loopt in de miljoenen.

President Simons benadrukte bij haar toespraak op Srefidensi, de drie pijlers van onafhankelijkheid. Politiek, economisch en psychologisch onafhankelijk worden en blijven is de opdracht. Politieke onafhankelijkheid moet tegen het licht worden gehouden van besluitvorming en onze interafhankelijkheid ten aanzien van landen met wie wij betrekkingen van partnerschap aangaan.

Terwijl het spelletje van ‘catch and release’ doorgaat, omdat het Quick Scan Team met flinterdunne bewijsmiddelen ‘corruptie’ roept, in plaats van een gedegen dossier op de bouwen, slinkt onze nationale veestapel. Als u het idee heeft dat bijvoorbeeld rundvlees taaier, kleiner en duurder geworden is, is dat ook werkelijk zo. Kleinere, magerdere en jongere dieren worden geslacht omdat wij onze veestapel kannibaliseren.

Terwijl Suriname in de roes is van de viering van 50 jaar onafhankelijkheid, staan wij volgens het Internationaal Monetair Fonds (IMF), op een cruciale tweesprong. Jaren van herstel van macro-economische stabiliteit en versterking van economische instituties, hebben het land voorbereid op een periode van groei, maar zonder snelle en consistente hervormingen, dreigen de verwachte olie-inkomsten de economie eerder te destabiliseren, dan te versterken.

De vervolging roept vragen op over de periode, toen Robert van Trikt governor was bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS). Niet in de minste plaats, omdat de feiten zo nauw samenhangen met de korte periode en de reeds uitgebreid behandelde feiten en delicten, waarvoor er reeds een veroordeling is geweest. Een veroordeling die breed uitgemeten en grotendeels uitgezeten is. Ten eerste is de betrokkenheid van anderen bij hetzelfde feitenrelaas, tot nu toe geen aanleiding geweest voor het Openbaar Ministerie om broodkruimels te volgen.

Minister Monorath heeft onlangs aan leden van de pers verteld, dat het terrein van ongeveer 50 hectare dat bij de gevangenis te Santo Boma hoort, al na 150 meter vanaf de gevangenis is uitgegeven. Ondanks zijn beklag bij de president worden er op dit terrein woningen gebouwd, terwijl het oorspronkelijk bedoeld was voor activiteiten ten behoeve van de gedetineerden.

Dat we ons niet schamen voor de teloorgang van onze nationale monumenten, daar hebben we het al ‘tig’ malen over gehad.  Neem nou de historische dodenakker, gelegen tussen de Henck Arronstraat, de Nassylaan en de Swalmbergstraat, de ‘Oranjetuin’, waar veel prominenten uit onze verre en contemporaine geschiedenis, een laatste rustplaats  hebben gevonden.

De verhoogde marineaanwezigheid van de Verenigde Staten en de gewapende acties tegen Venezolaanse schepen, introduceren nog meer spanningen in een regio die al zwaar onder druk staat. De toename van offshore activiteiten in het Guyanaschild, de oplopende spanningen rond grenskwesties tussen Guyana en twee van zijn buurlanden, Venezuela en Suriname, en de aanwezigheid van drugsbendes, smokkelaars en piraten voor de kust van alle drie landen waren al risicovol.

Met vijftig jaar achter ons, klinkt vanuit alle hoeken de oproep tot vooruitblikken. De Srefidensi Conferentie 2025 moet breed gedragen plannen smeden voor de komende vier en de komende vijfentwintig jaar. Het liefst specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden, en zonder al te veel achterom te kijken.

De wittebroodsweken zijn voorbij voor het kabinet Simons-Rusland. In rap tempo hebben de Deviezencommissie-blunder, de Chinalco-blunder en de benoeming van de Surinaamse ambassadeur bij het Koninkrijk der Nederlanden, een periode van kalm en gematigd optimisme verstoord.

Een paarse dinosaurus is beloond. Er is, vanuit welke visie op buitenlandbeleid of relatie met Nederland dan ook, geen enkele andere denkbare reden waarom uitgerekend deze kandidaat, op dit moment, voor de NDP, NPS, ABOP, PL, BEP en de A20-combinatie, de beste beschikbare optie leek. Ervaren diplomaten met serieuze resultaten, waaronder Henry Mac Donald, Gilbert van Lierop of Marc Schalkwijk zijn gepasseerd, terwijl ervaren bestuurders die het land van bestemming en de diasporagemeenschap kennen,

Het regent bij onze redactie wederom aan klachten uit Albina, die betrekking hebben op de beroerde watervoorziening. Volgens bewoners van de grensplaats en de noordelijker gelegen dorpen, komt er dagelijks bijna geen druppel water uit de kraan. En als er op bepaalde momenten wel wat water door de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij, SWM, wordt verpompt, is het water roestig gekleurd en nauwelijks drinkbaar.

De grensstreek tussen Suriname en Frans-Guyana staat al jaren onder druk. Migratie, gezondheidszorg en veiligheid vormen dagelijks een uitdaging aan beide zijden van de Marowijnerivier. Terwijl de Franse media, zoals Le Figaro, de situatie kritisch belichten vanuit Frans perspectief, is het vanuit Suriname essentieel te kijken naar de effecten voor de lokale gemeenschap.

De gewapende beroving op een adres aan de Sunparklaan te Paramaribo-Noord, op vrijdag 13 juni 2025, heeft wederom het wankelende vertrouwen in de politie en de rechtsstaat blootgelegd. Bij deze ripdeal drongen zwaarbewapende mannen een woning binnen en namen drie kilogram goud, euro 7.000 en een iPhone mee. Later bleek dat het niet ging om goud, maar om drugs. Onder de verdachten bevonden zich twee leden van het Korps Speciale Troepen (KST).

Elk jaar pompt het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme maar liefst SRD 500 miljoen, in het openbaar busvervoer. Dat is bijna de helft van het volledige budget van het voormelde departement. Een bedrag van die omvang zou toch moeten leiden tot betrouwbaar, veilig en ordelijk vervoer voor de samenleving?

Opnieuw moest deze week het Academisch Ziekenhuis Paramaribo operaties uitstellen. Niet door een gebrek aan apparatuur, medicijnen of capaciteit, maar door een gebrek aan gekwalificeerd personeel. Het is een pijnlijk fenomeen dat zich inmiddels zo vaak herhaalt, dat het bijna normaal lijkt. Maar wat normaal lijkt, mag nooit normaal worden geacht. 

In de afgelopen decennia is het Surinaamse onderwijsstelsel blijven steken in structuren en methoden, die niet meer passen in een wereld waarin jongeren op moderne wijze willen opgroeien. De problemen zijn bekend, leerkrachten die worstelen met een salaris, dat nauwelijks aansluit bij hun verantwoordelijkheid laat staan marktconform zijn, scholen die onvoldoende middelen hebben en curricula die achterlopen op de praktijk.

Met de heropening van het tweede deel van de Waterkant binnen het Paramaribo Urban Rehabilitation Program (PURP), neemt Suriname een belangrijke stap in de revitalisering van een van de meest iconische plekken van ons historische stadscentrum. Het vernieuwde gebied, inclusief het nieuwe amfitheater, moet uitgroeien tot een levendig ontmoetingspunt waar erfgoed, recreatie en moderne stadsbeleving samenkomen. Het project weerspiegelt jaren van planning, internationale financiering en nationale ambities om Paramaribo als UNESCO Werelderfgoed zichtbaar te versterken.

Duizenden leerlingen uit het hele land hebben afgelopen zondag deelgenomen aan de nationale gymnaestrada op het Onafhankelijkheidsplein. Het plein kleurde rood, wit, groen en geel en werd een indrukwekkend schouwspel van discipline, creativiteit en nationale trots. Maar wie naar het geheel keek, zag iets dat pijnlijk afstak tegen de feestelijke sfeer: de prachtige Surinaamse vlag wapperde boven een grasmat die eruitzag alsof die al jaren geen zorg had gezien.

In het kader van het PURP-project Waterkant, Mirandastraat en een deel Keizerstraat, zijn er prachtige trottoirs aangelegd, met in het midden een geribbelde loopstrook, speciaal voor blinden. Meer dan logisch is het dat er geen voertuigen meer op dit verhoogde voetpad mogen worden geparkeerd. Maar de asocialen zijn er nog meer dan voldoende in dit land, en die plaatsen hun voertuigen toch nog gewoon op het trottoir.

Een ezel stoot zich in het algemeen, niet tweemaal aan dezelfde steen. Desondanks kiezen ABOP, PL, BEP en DOE, na alles wat zij in hun eerdere samenwerking met de NDP meegemaakt hebben, ervoor om een coalitie te vormen met uitgerekend deze partij. De NPS, A20 en PRO zouden goede nota moeten nemen van de geschiedenis en de werkwijze van de NDP.

Suriname kampt al jaren met een hardnekkig probleem dat het dagelijkse leven van velen beïnvloedt: asociaal rijgedrag, ongeorganiseerd parkeergedrag, het dumpen van afval én het achterlaten van hulpeloze dieren op straat. Het zijn kleine handelingen op zichzelf, maar samen vormen ze een patroon van onverschilligheid dat de samenleving schaadt.