Politiek kritieke topics over Suriname. Lezers schrijven Keerpunt.
De officiële certificering van Suriname als malariavrij land in 2025, is zonder twijfel een historische prestatie. Het laat zien wat mogelijk is wanneer beleid consistent wordt uitgevoerd, middelen worden vrijgemaakt en verantwoordelijkheid helder wordt belegd. Juist daarom wringt de huidige aanpak van de hiv-problematiek des te meer.
In de maanden na de, heerst er steevast een somber beeld bij de samenleving. Het is een fenomeen dat zich telkens herhaalt. Groepen burgers blijven achter met teleurstelling over de uitslag, terwijl anderen aanvankelijk tevreden waren, maar gaandeweg het vertrouwen verliezen. De euforie van de overwinning, maakt plaats voor twijfel, frustratie en uiteindelijk scepsis. We kennen het allemaal, de beloften over zaken die kort na de verkiezingen, in orde gemaakt oftewel gerealiseerd zouden worden, maar die na bijkans zeven maanden, nog altijd op zich laten wachten.
Bij de vergaderingen van De Nationale Assemblee waart ook na de stoelendans van 25 mei 2025, het quorumspook nog altijd door de vertrekken. VHP-assembleelid Harriet Ramdien meende een pluimpje voor haar partij te veroveren, door de hoffelijke daad van het verlenen van quorum voor de vergadering met als onderwerp ‘
President Simons beseft - net als iedere andere politicus met een basaal begrip van de werking van de Surinaamse economie - het belang van goudwinning, goudexport en de honderden miljoenen USD die de staat elk jaar misloopt in elke schakel van de keten. Maar zij neemt gas terug ten opzichte van haar verkiezingstaal en zelfs haar inauguratietaal hierover.
Dit artikel is niet primair bedoeld voor de leden van De Nationale Assemblée, hoewel zij wettelijk verantwoordelijk zijn voor het controleren van milieubeleid en het waarborgen van volksbelangen. Helaas blijkt uit jarenlange ervaring dat communicatie met DNA-leden over urgente kwesties als afvalverwerking, vaak onbeantwoord blijft.
Albert Ramdin is in de recente discussie in de nationale media over protégé Xaviera Jessurun, weer aan de frontlinie. Een discussie over strafprocesrecht mag van de non-jurist gerust rekenen op zijn mening. Helaas voor hem was jurist en oud-ambassadeur mr. Aashna Kanhai, bereid voor de microfoons van Lim FM en D-TV,
Na de verkiezingen mocht president Simons haar debuut met confetti inluiden: van een verrassend internationaal onthaal bij de Verenigde Naties en in Time Magazine en andere internationale media, tot het succesvol ophalen van anderhalf miljard USD op de internationale obligatiemarkt en uiteindelijk het ontvangen van het koningspaar. Veel is te danken aan het voorwerk van Santokhi, Raghoebarsingh en Ramdin.
Het is inmiddels bekend dat het project Rehabilitatie van Wegen in Nickerie en Apoera ter waarde van meer dan USD 40 miljoen in het verkiezingsjaar om onverklaarbare redenen door het ministerie van LVV aangestuurd werd. Het is ook bekend dat er met de gunning van het project voldoende aan de hand was tijdens de VHP-regering, waardoor de kortgedingrechter de werkzaamheden stilgelegd heeft.
Leo Brunswijk is onvervangbaar. Ondanks alles wat mis gaat bij de EBS en ondanks interne kritiek vanuit zowel het bedrijf als coalitiepartijen, laat president Simons hem rustig zitten, waar president Santokhi hem geplaatst heeft. Met de massa aan vervangingen van Santokhi-benoemingen geldt dit als uitzondering, niet als regel.
Een bewogen en nieuwsrijk jaar loopt ten einde. We zijn een verkiezingsjaar, een intens nationaal voetbaljaar en een staatsbezoek verder. Het waren maanden waarin Suriname zichzelf opnieuw moest spiegelen, soms met trots, vaak met zorg. Voor ons als redactie betekende dit scherp blijven, doorvragen en blijven duiden in een tijd, waarin de actualiteit elkaar in hoog tempo opvolgt.
De interesse voor wat Surinamers weten en kunnen, is internationaal nog altijd groot. We hebben geen brain drain, omdat we onkundig of incompetent zijn. De interesse vanuit het hoger onderwijs en de arbeidsmarkt in de regio, heeft ermee te maken dat er vertrouwen is in onze basis als mensen met potentie voor productie en om een bijdrage te leveren. Surinamers zijn internationaal op allerlei gebieden succesvol.
In 1996 verscheen de eerste editie van de veelgelezen opinierubriek Keerpunt. Cliff Djamin legde als eerste redactielid, de basis voor een platform dat bijna drie decennia lang, de Surinaamse samenleving en de regio onder een kritisch vergrootglas plaatst.
Christmas, Noel, Kerstmis, Navidad, Natal om maar enkele aanduidingen te noemen die allemaal betrekking hebben op de viering van de geboorte van Jezus Christus over de gehele wereld door christenen. En deze kerst wordt door de christenen op hun geëigende manier gevierd. Het hangt er natuurlijk vanaf, wat je je als mens kan permitteren bij de viering van kerst. En dat is natuurlijk waar het allemaal om gaat. Wie het breed heeft, laat het breed hangen.
De één-zetel-meerderheid die Jenny Simons wist te bereiken, gevolgd door het aaneenrijgen van vreemde bondgenoten tot een politieke mamjo, bracht ons een coalitie waarvan de gezichten behoorlijk ‘paars bekend’ lijken. De VHP maakte een harde ommezwaai van bakens van evangelisten-van-hoop, naar donkere doemprofeten. Een koers van SRD 600 werd als doemscenario aan het volk voorgehouden.
Dat het stembureauersoneel maanden na de verkiezingen van 2025, nog steeds niet volledig is uitbetaald, is meer dan een administratieve misser. Het is een symptoom van een diepgeworteld probleem in de omgang van de overheid, met mensen die tijdelijk of projectmatig voor haar werken. Wie zijn werk naar behoren uitvoert, hoort daarvoor tijdig en volledig te worden betaald.
De alarmerende signalen vanwege de Surinaamse Politiebond (SPB), mogen niet langer worden genegeerd. Wat SPB-voorzitter Revelino Eijk schetst, is geen incidentenlijst, maar betreft structurele problemen die de kern raken van de politiezorg in Suriname. Politieambtenaren worden geacht orde, veiligheid en recht te handhaven, maar moeten dat doen onder omstandigheden, die zelf voortdurend ordelijk en veilig zijn.
Hoewel multilateralisme streeft naar samenwerking, gelijkheid en vrede, wijzen de Human Development Reports (HDRs) van 2024 en 2025 erop dat fundamentele oplossingen wereldwijd uitblijven. Dit is te wijten aan systemisch falen van leiderschap.
In 2025 is Suriname getuige van een politieke doorstart die in veel opzichten, verrassend weinig veranderd is. De huidige regering, officieel geleid door de NDP, zou het ‘systeem’ veranderen. We zouden gaan van ‘Wo set ing’, naar ‘Wo kenki a systeem’. Toch blijkt bij nadere beschouwing, dat de verschillen vooral cosmetisch zijn.
Dat Surinam Airways (SLM) in zwaar weer verkeert, zou voor niemand in Suriname nog een verrassing mogen zijn. Evenmin het feit dat de politiek, over opeenvolgende regeringen heen, deze melkkoe koste wat kost aan het infuus houdt. Niet omdat het zinvol is, niet omdat er perspectief is, maar omdat het profijt oplevert voor enkelen.
Maandenlang wachtten leerlingen en studenten op een studietoelage die ze is beloofd. Een bedrag van SRD 1000 per maand, bedoeld als ondersteuning in een tijd van stijgende kosten, blijft uit zonder uitleg, zonder planning en vooral zonder verantwoordelijkheid.
De cijfers van het Algemeen Bureau voor de Statistiek laten weinig aan de verbeelding over: bouwen in Suriname wordt steeds duurder en een bijna onmogelijk wordende opgave. Een stijging van 5,4 procent in één kwartaal en ruim 15 procent op jaarbasis, betekent voor velen meer dan statistiek.
Brownsberg Natuurpark moet een symbool zijn van Surinaams natuurschoon, biodiversiteit en ecotoerisme. In werkelijkheid is het uitgegroeid tot een dramatische metafoor voor het falen van beleid, zwakke handhaving en politieke theatrale retoriek zonder echte actie. De recente plannen van de overheid om illegale goudwinning ‘krachtig aan te pakken’, klinken mooi in de krant, maar tegelijkertijd blijft het beeld van Brownsberg schrijnend en tragisch.
De MoniKarta, ooit bedoeld als steunmiddel voor de meest kwetsbaren in Suriname, is verworden tot een speeltuin voor vriendjespolitiek, nepotisme en grove corruptie. Wat had moeten dienen om de koopkracht van de armen te verbeteren, is veranderd in een systeem waarin familie en vrienden van machtige politici herhaaldelijk profiteren,
De strafzaak tegen Danielle Veira, voormalig directeur van het Directoraat Nationale Veiligheid (DNV), is nog niet afgerond. Tijdens de zitting op 15 december, handhaafde het Openbaar Ministerie (OM) de eerder geëiste gevangenisstraf van negen jaar, ondanks de verweren van de verdediging, dat deze eis buitensporig zou zijn.
De recente uitspraken van VHP-parlementariër Cedric van Samson over Ingrid Bouterse-Waldring, hebben op sociale media veel reacties uitgelokt, ook van valse profielen, maar verdienen een serieuze beschouwing. Van Samson stelt dat de NDP-parlementariër, weduwe van oud-president Desi Bouterse, blijft bijdragen aan polarisatie in plaats van aan nationale verzoening.
We schrijven al drie jaar over de beschadigde koepel op het zogeheten Torengebouw aan de Tamarindelaan, pal tegenover het Onafhankelijkheidsplein. Beschadigd geraakt door een zeer brutale diefstal van de koperen platen van de koepel, ofschoon er bewaking was en is bij het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen en het Presidentieel Paleis.
De excuses van koning Willem-Alexander zijn aanvaard. Niet half, niet voorwaardelijk, maar volledig en met waardering voor de moed om ze op Surinaamse bodem uit te spreken. Inheemse en tribale leiders, verenigd in Fiti Makandra, de VIDS en de FPP, erkennen de symbolische kracht van het moment.
Bromfietser aangereden. foto- George Cheng (Bombelman)
Aan de Verlengde Gemenelandsweg vond vorige week donderdag een aanrijding plaats met dodelijke afloop. Daardoor kwam onze verkeersbarometer op 60 verkeersdoden. Dat is geen statistiek, dat zijn 60 levens die in één jaar abrupt zijn beëindigd. Zestig gezinnen die verder moeten met leegte, verdriet en vragen die nooit meer beantwoord zullen worden.
“Het is niet fout om te dansen”, met die stelling verdedigde minister Marinus Bee het besluit het jaar feestelijk af te sluiten met een budget van ongeveer SRD 500.000. In een land als Suriname, waar cultuur, saamhorigheid en feestmomenten diep verankerd zijn in de samenleving, klinkt dat op het eerste gezicht logisch. Niemand betwist, dat mensen na een jaar hard werken recht hebben op ontspanning.
Het recente geweldsincident bij de Hendrik G. Sylvesterschool, waarbij een leerling, eerder zelf slachtoffer van een steekpartij, probeerde een andere scholier aan te vallen met een houwer, markeert een zorgwekkende grens. Dit is geen onschuldige streek van enkele jeugdigen en ook geen op zichzelf staand geval. Dergelijke geweldsincidenten doen zich steeds vaker voor en wijzen op een verontrustende verruwing onder jongeren.
Nog geen twee weken geleden presenteerde de waarnemende korpschef cijfers, waaruit een daling van de criminaliteit zou blijken. Op papier lijkt het geruststellend, maar in de dagelijkse realiteit ervaart de samenleving iets totaal anders. Integendeel, sinds de bekendmaking van deze cijfers, worden er gemiddeld nog altijd zo’n twee ernstige strafbwaardige incidenten per dag genoteerd. Exact hetzelfde patroon als voorheen.
Minister Marinus Bee schetst een beeld van bestuurlijke harmonie. Volgens hem, wordt beleid binnen het ministerie in gezamenlijk overleg uitgezet en uitgevoerd, ongeacht de politieke achtergrond. Dat zou zorgen voor ‘ownership’. Op papier klinkt dat aantrekkelijk, in de praktijk is het pijnlijk in strijd met de realiteit die door minister Diana Pokie wordt geschetst.
UNESCO heeft Suriname opnieuw geschreven. Niet zo-maar een brief, maar een dringende waarschuwing over de ernstige en onomkeerbare impact die het nieuwe gebouw van De Nationale Assemblee veroorzaakt in het hart van de historische binnenstad. Het is een laatste waarschuwing, gestuurd op 27 november 2025, waarin de organisatie duidelijk maakt,
Onze leraren en verpleegsters trekken in groten getale naar het buitenland. Degenen die achterblijven, bereiken massaal de callcenters en laten het klaslokaal en de ziekenzaal achter voor een betere beloning. Ook personeel van de gewapende machten dat de opleiding heeft afgerond, is welkom in het buitenland, zowel bij de politiediensten als in de beveiliging. Voor een deel wordt betaald voor de bereidheid om bepaald werk te doen, terwijl het andere deel te maken heeft met het feit dat de vooropleiding, ondanks kinderziekten en terugval, nog altijd behoorlijk degelijk en gerenommeerd is.
De gebroeders Brunswijk vertrouwen hun eigen schaduw niet. En daar is goede reden toe. Een kleurrijk leven, dat hen zonder al te veel ouderwets ‘werk’ tot multimiljonairs en onbegrensd machtige mannen maakte, leerde hun om wantrouwig te zijn. Het aantal doden waar Ronnie door de jaren heen verantwoordelijk voor is, is niet op twee handen te tellen. En met een drugsveroordeling in den vreemde, is hij persoonlijk niet reisgraag.
De Wet Centrale Bankwezen 2022 werd in april 2023 aangenomen onder druk van het IMF-programma ‘Extended Fund Facility’. De wet moest de Centrale Bank van Suriname beschermen tegen precies datgene wat nu opnieuw dreigt te gebeuren: politieke bemoeienis die de onafhankelijkheid van het instituut ondermijnt. Zowel de regering, De Nationale Assemblee als de Centrale Bank zelf,
Minister Bee van Binnenlandse Zaken (BiZa), meent een loonlijst van 7000 monden te moeten voeden. Een schrikbarend aantal van meer dan 10 procent van het totale ambtenarenapparaat. En terwijl alles wat incidenteel rondzwerft, zoals verkiezingspersoneel, hier en daar een personeelslid van een van de driehonderd commissies en een ter beschikking gestelde politieke parastatale topper,
Ik kreeg even de neiging om triomfantelijk te zeggen: ik had dit voorspeld, maar er is weinig reden voor zulke gevoelens. Hellings en Atompai die door Rusland werden binnengehaald als ikonen van zijn “nyun pasi” gaan hun eigen weg op. De zoveelste mislukte berekening van Rusland. Zijn politieke loopbaan is bezaaid met mislukte berekeningen: eerst met dan zonder DVF, van Mapane naar De Olifant, in en uit de coalitie,
Zeg over Bouterse wat je wilt - en er is genoeg te zeggen - maar er was een directheid over taboes in de politiek, die je zelden bij andere politici terugziet. Toen bij zijn aantreden als president het begon op te vallen dat de bodem van de pot geschraapt werd om tot de laatste OCER-dweil aan werk te helpen, zei hij doodleuk: “Wij moeten onze mensen accommoderen."
Het inkt op onze kritiek over cosmetisch te aantrekkelijke cijfertjes van de autoriteiten was nog niet droog, of de achtervolging met vuurwapengeweld over een ripdeal, die eindigde tot voor de deur van een politiebureau, werd in rap tempo gevolgd door het nieuws van nog meer ontsnappingen: dit keer jeugddelinquenten.
Nu de 50-jarige onafhankelijkheidsviering achter ons ligt en het bezoek van het koningspaar voorbij is, keert het land langzaam terug naar de orde van de dag. Officiële cijfers van het ministerie van Justitie en Politie wijzen op een daling van de criminaliteit, maar wie de nieuwswebsites volgt, ziet een ander beeld. Roofovervallen, drugsvangsten, inbraken en zelfs het overlijden van een politieagent: de berichten stapelen zich op en geven reden tot bezorgdheid.
De afgelopen weken was het weer raak. Ondanks twee roofovervallen nabij het stuwmeer, waarvan één met schotverwondingen, een overval op een winkel aan het Molenpad en eentje aan de Paul Faveryweg, een overval op een woning aan de Commissaris Roblesweg, een overval op een carwash te Ephraimzegen en de ontsnapping van drie arrestanten uit het cellenhuis te Meerzorg,
In het recente nieuws presenteert de zogeheten werkgroep Luchtvaart zich plotseling als een soort 'nieuwe CASAS'. Dat is een misleiding van formaat. Een commissie hoort uitsluitend onderzoek te doen, te constateren, te rapporteren en te adviseren aan het orgaan dat haar heeft ingesteld. Niets meer niets minder.
December moet een maand van licht zijn, maar in Suriname kleurt het einde van het jaar opvallend vaak wit. Niet door sneeuw, maar door cocaïne. Terwijl elders kerstverhalen de gemoederen vullen, worden wij geconfronteerd met politie-invallen, achtervolgingen, internationale operaties en politieke rechtvaardigingen van dodelijk geweld.
Het bezoek van de Kroon ligt achter ons. Ondanks de poëzie van Bronto, de gerichte eis van Pawiroredjo en het protest van Jones, is het uur van symboolpolitiek gekomen en gegaan, met net zoveel vooruitgang voor Suriname als een ACS-conferentie van Ramdin of Chans bezoek aan China. De Kroon heeft het volk bewust met lege handen achtergelaten en president Simons met legitimiteit, verder het wereldtoneel op geholpen. Legitimiteit die een bekroning had moeten zijn van de speciale relatie van het presidentieel politiek huis van Santokhi en Ramdin met het Huis Oranje-Nassau. Maar één zetel aan Bouta-nostalgie gooide roet in het eten.
Volkshuisvesting en woningnood zijn al sinds de invoering van het algemeen kiesrecht, het onderwerp van uitdagingen en van wilde beloften van politici. Met zijn gebruikelijke mitsen-en-maren-taal, heeft de vicepresident in een interview met een Nederlandse radio-omroep, de ambitie uitgesproken in deze regeertermijn, gemiddeld 1000 woningen per jaar te bouwen. Rusland kent de realiteit van het dossier.
Suriname ervaart de laatste jaren significante migratiestromen via de Johan Adolf Pengel Internationale Luchthaven en andere toegangspunten, met name van reizigers uit Cuba en andere Latijns-Amerikaanse landen.
De plotselinge ontheffing van meerdere directeuren binnen het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC), roept serieuze vragen op. Niet alleen bij betrokkenen, maar bij vrijwel iedere weldenkende burger. Want als bijna de volledige top van een ministerie in één beweging wordt verwijderd, mag de samenleving op zijn minst verwachten, dat de regering duidelijk maakt wat er precies speelt.
De regering Simons beweegt in de richting van voedseldistributie op scholen. Het onderwerp is een mijnenveld voor meerdere regeringen. Niet in de laatste plaats vanwege de nyan patu en zweefteki die zich iedere keer bij de combinatie van mofinawans en grote overheidsuitgaven, weer herhalen.
De discussie rond de 500.000 SRD die elk ministerie ontvangt voor jaarafsluitingsactiviteiten, legt opnieuw een dieper probleem bloot, namelijk de manier waarop de overheid omgaat met schaarse middelen in een periode van grote economische malasie.