Overste Veira is vrijgesproken van alle strafrechtelijke narigheid rondom een deep state-poging om een Surinaamse dissident uit de gewapende macht op Surinaams grondgebied het zwijgen op te leggen. De omstandigheden zijn inmiddels alom bekend: de honey trap, de covid-avondklok, heftig drankgebruik, een heuse orgie (waarvan mediamateriaal achter gesloten deuren beoordeeld moest worden in de strafzaak), bezorgde buren, een korpschef die teruggefloten werd,

Does Travel & Cadushi Tours (anno 1960) won enkele jaren geleden een rechtszaak tegen de KLM over de 6 procent commissie voor reisagenten in Suriname. De rechter stelde destijds duidelijk, dat de KLM zich moet houden aan de wetten die in Suriname gelden en dat de 6 procent commissie, gehandhaafd blijft.

Assembleelid Silvana Afonsoewa (NDP) stelt dat zij geen moeite heeft, haar hoge salaris als parlementariër in te leveren, mits daar wetgeving aan verbonden wordt. Tegelijkertijd geeft zij aan, dat het verlagen van topsalarissen geen oplossing is voor de lage lonen van leerkrachten, verpleegkundigen en andere landsdienaren.

Het aantal chikungunya-gevallen in Suriname vertoont een stijgende lijn. Volgens de minister van Volksgezondheid, André Misiekaba, zijn inmiddels 308 gevallen geregistreerd. De cijfers liegen er niet om, de besmettingen variëren van baby’s van enkele maanden oud tot een 96-jarige seniorenburger. Tijdens zijn toelichting voorafgaand aan de vergadering van de ministerraad, noemde de minister de situatie “niet rooskleurig”.

Juveneel enthousiasme’ leidde volgens fractiegenoot Sharman, tot het vergalopperen van DNA-debutante Jarbandhan, waarbij zij de politieke overtuiging van de procureur-generaal (PG) ter sprake bracht. DNA-voorzitter Adhin hamerde tactisch af en de eigen fractie liet Jarbandhan als een baksteen vallen. Na hervatting van de vergadering verergerden diverse leden het debacle.

Recente discussies en artikelen over leerkrachten in Suriname, schetsen vaak een eenzijdig beeld: een beroepsgroep die weinig inzet toont, veel klaagt en vooral veel vrije tijd zou hebben. Dit beeld botst met de dagelijkse realiteit in het onderwijs. Leerkrachten nemen hun werk mee naar huis:

De gewezen president Chandrikapersad Santokhi heeft op donderdag 5 februari opnieuw benadrukt, dat hij tijdens zijn presidentschap, nooit een bevel heeft gegeven aan een procureur-generaal (PG). Santokhi hield een betoog, waarbij hij uitgebreid inging op de constitutionele kaders rond het vervolgingsbeleid en de bevoegdheden van de regering,

De afgelopen dagen heeft de discussie over Guyana en Suriname veel losgemaakt. Dat is begrijpelijk. Economische groei, ongelijkheid en buitenlandse invloed raken mensen persoonlijk. Het zijn thema’s die snel emoties oproepen en vaak worden vermengd met geschiedenis, schuldvragen en wantrouwen.

Het begint vaak onschuldig. Een automobilist wijkt uit voor een gat in de weg. Een buschauffeur probeert een donkere weghelft te ontwijken. Een motorrijder verliest de controle over zijn vervoer op een slecht hersteld wegdek. Wat volgt, kennen we inmiddels al te goed een klap, sirenes, en soms een dode. Daarna volgen de verklaringen, de schuldvragen en het zwijgen.

Vanaf het beëindigen van de gewapende strijd in het binnenland van Suriname  tussen het Nationaal Leger en het zogeheten Jungle Commando, heeft zich een aanhoudende toevloed van buitenlanders en in het bijzonder Brazilianen, naar ons land voorgedaan. De buren uit Brazilië kwamen hoofdzakelijk om in de goudsector hun geluk te gaan beproeven.

‘Elke keer als de VHP aan de macht komt, moet er puin worden geruimd’, stelde voormalig president Chandrikapersad Santokhi afgelopen week in het tv-programma ‘To The Point’. Volgens Santokhi, treedt zijn partij steevast aan na perioden van chaos. Financiële chaos, een rechtsstatelijke crisis of zelfs een machtscrisis, volgens Santokhi liet men de VHP steeds een land achter dat in de problemen verkeerde.

Daar gaan we weer, de oude cassette staat op replay. Niet alleen voorgaande regeringen, maar ook de huidige heeft er klaarblijkelijk niets van geleerd, om salarissen op tijd uit te betalen. Het blijft een hardnekkig probleem. Het lijkt inmiddels een structureel patroon te zijn geworden.

Het is een schok om te beseffen dat in slechts één maand tijd, vijftien levens verloren zijn gegaan op de wegen van Suriname. Vijftien mensen die nooit meer hun familie zullen knuffelen, nooit meer hun werk zullen hervatten, nooit meer een avond met vrienden zullen doorbrengen. Het zijn geen cijfers op papier, maar gezichten, verhalen, dromen die abrupt zijn geëindigd.

Onlangs lichtte het Hof van Justitie de uitspraken in hoger beroep toe tegen de verdachten Gillmore Hoefdraad, Robert van Trikt, Faranaz Hausil, Ashween Angnoe en Ginmardo Kromosoeto. Wat begon als een onderzoek naar vermeende corruptie bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS), is inmiddels uitgegroeid tot een breder maatschappelijk debat over de grenzen van strafrechtelijke aansprakelijkheid bij beleidsbeslissingen.

De autoriteiten hebben in het binnenland weer eens een illegaal vliegtuigje op een illegale landingsbaan ontdekt. Een bekende landingsbaan die tot verbazing en ontsteltenis van de autoriteiten, beter onderhouden en operatie klaar was dan menige legale landingsbaan. De drugstransport hekelende burger kan echter gerust slapen: op oude illegale landingsbanen wordt regelmatig een oogje gehouden, zo laten zij ons trots in de berichtgeving weten.

De Jules Wijdenboschbrug die Commewijne met Paramaribo verbindt, begint ernstige tekenen van verwaarlozing te vertonen. Hoewel sinds 2020 herhaaldelijk melding is gemaakt van onderhoudswerkzaamheden door de Wegenautoriteit Suriname en het ministerie van Openbare Werken,

Suriname staat aan de vooravond van een historische transformatie met de ontwikkeling van het GranMorgu-veld. Terwijl de euforie over de oliedollars toeneemt, zwelt ook de roep om rigide ‘local content’ regelgeving aan. Maar wat gepresenteerd wordt als een schild voor de nationale ondernemer, dreigt te veranderen in een verstikkend harnas dat onze economie isoleert van de rest van de wereld.

NPS-parlementariër Atompai hield de regering recentelijk een pijnlijke spiegel voor, dat is gebleken dat er wel geld is voor hoge salarissen en toelagen voor regeringsleden, maar niet voor looncorrecties, voor de gewone ambtenaar. Die constatering raakt aan meer dan alleen cijfers. Ze raakt aan vertrouwen.

De militaire decreten, of het nu gaat om domeingrond of mijnbouw, rammelen van alle kanten. Bijna dertig jaar na de laatste keer dat er een decreet geslagen werd, is het tijd om af te rekenen met de chaos die het gevolg is van deze producten van de dictatuur. Orde of chaos bij goudwinning is afhankelijk van de politieke wil om domeingrond, landbouwgrond,

Het centrum van Paramaribo is het hart van de stad: het bruisende middelpunt van werk, handel en cultuur. Maar ondanks deze centrale functie wordt het dagelijkse functioneren van deze zone ernstig belemmerd door foutparkeren. Auto’s en bromfietsen die op verboden plekken staan, blokkeren de doorstroming van het verkeer, vormen een gevaar voor voetgangers en fietsers, en veroorzaken frustratie bij bewoners en bezoekers.

Een van de grote Surinaamse politieke partnerschappen aller tijden, lijkt door een moeilijke periode te gaan. Jarenlang heeft in de relatie Saya Patrong en Chan Santokhi de ene hand de andere gewassen. Het vreemde fenomeen van de zogenaamde ‘ghettoleider’ is nooit volledig onderzocht of uitgelegd. Wat wel duidelijk is, is dat ondanks het feit dat Saya nationaal en internationaal in opspraak raakte en in verband gebracht werd en wordt met grootschalige operaties en justitiële onderzoeken, de oud-president zich daar weinig aan stoorde.