In Wanica is er onrust ontstaan over de plannen voor het opzetten van een industrieel goudverwerkingsbedrijf midden tussen woningen, een kinderopvang en een polikliniek. Bewoners vrezen dat de komst van Gold Grams N.V., hun gezondheid in gevaar kan brengen door mogelijke kwikemissies.

Naarmate de tijd vordert, wordt steeds duidelijker, welke stijl de nieuwe regering zich eigen maakt. Voor sommigen die nog steeds in een roes leven, lijkt alles fris en vernieuwend. Maar wie met nuchterheid en een kritische blik kijkt, ziet dat er in feite weinig veranderd is. Tot op heden ontbreekt er nog steeds een coherent nationaal beleidsplan, het fundament om als regering geloofwaardig en eensgezind naar buiten te treden.

Met de geplande productie van het GranMorgu-project voor onze kust, staan wij op de drempel van een economische doorbraak. De aankondiging van Patrick Pouyanné, CEO van TotalEnergies, onlangs tijdens hun kwartaalvergadering, dat de productie mogelijk tot 240.000 vaten per dag kan oplopen, hoger dan de oorspronkelijk voorziene 220.000, benadrukt het potentieel van Surinames offshore industrie.

 Minister Stephen Tsang van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening, heeft de bouw van de nieuwe vergaderzaal  van De Nationale Assemblee, DNA, aan de Grote Combéweg voor de periode van een maand stilgelegd. De bewindsman wenst zich uitvoerig te laten informeren over al hetgeen te maken heeft met dit bouwwerk, dat op zeer dubieuze wijze en ondanks de vele protesten, toch onder de vorige regering werd aangevangen. 

De president van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank (IDB) heeft het onlangs netjes gezegd: de bank zal het uiteindelijke besluit van de Surinaamse regering in de kwestie Van ’t Hogerhuysstraat respecteren. “Wij respecteren de soevereiniteit van het land”, benadrukte hij, met de diplomatieke toevoeging, dat de IDB zich wel aan haar eigen wetten en regels moet houden.

Dit is het beeld dat je krijgt bij hevige regenval in de Christoffel Kerstenstraat, een zijstraat van de Kankantriestraat. Bewoners klagen al jaren over de beroerde afwatering in deze straat. Maar voor deze straat en de bewoners heeft men geen tijd. Misschien moet er eerst een minister in deze straat woonachtig zijn om de riolering en afvoer van overtollig hemelwater goed te regelen.

Vrijwel naast het Torengebouw aan de zijde van de Mr. J.C. de Mirandastraat, staat een standbeeld van Mr. J.C. de Miranda. Mr. J.C. de Miranda was in leven jurist en politicus, later lid van het Hof van Justitie en in 1956 enkele maanden president van het voormelde Hof. Vanaf 1932 tot 1938 lid van de koloniale staten.

Als oud-collega van veel ambtenaren – opgeleid in het toenmalige opleidingscentrum aan de Commewijnestraat – en als voormalig hoofd Communicatie bij een hoogst verantwoordelijke organisatie, heb ik jarenlang in nauwe samenwerking met de politieorganisatie gefunctioneerd. Ons gezamenlijke doel was altijd, het publiek correct, tijdig en transparant te informeren.

Een regering treedt aan. De breedste coalitie met het grootste aantal partijen ooit. Een broos netwerk van een samenwerking van samenwerkingen en zijdeurtjes naar zijpoortjes. En dus maakt de dirigent de belofte iedereen een eerlijke kans te bieden en partijpolitiek aan een kant te laten.

In de afgelopen tien jaar hebben parlementaire debatten een opvallende verandering ondergaan. Waar discussies kenmerkend waren door inhoudelijke argumentatie, onderbouwd met feiten en gericht op het agendapunt van dat moment, zien we tegenwoordig een heel ander afwijkend beeld.

Tijdens een recent parlementair debat, sprak NDP-parlementariër Ebu Jones harde woorden, over wat hij “kameleonachtige gedragingen” noemde. Zijn boodschap was, dat hij geen hypocriet gedrag wenst te hebben in het bestuurlijke. Het is volgens hem hypocriet, om nu hevig te protesteren tegen het ontslaan of vervangen van hoge functionarissen, handelingen dezelfde praktijk in het verleden zonder overleg werden toegepast.

De scheidende korpschef Isaacs heeft bij zijn vertrek een rake opmerking gemaakt. Hij stelde, dat de functie van korpschef géén politieke functie is. En hij heeft volledig gelijk. Sterker nog, geen enkele functie, behalve die van president, vicepresident en leden van De Nationale Assemblee, zou in essentie politiek verbonden moeten zijn.

Lid van de ‘klas van 2017’ van activisten, mevrouw (en inmiddels meester) Xaviera Jessurun, is onderdeel van internationale rapportages. Zij was één van de indieners van de aangifte tegen Gillmore Hoefdraad, toenmalig minister van Financiën, die uiteindelijk veroordeeld werd en tot op de dag van vandaag, voortvluchtig is. Jessurun omarmde het imago van voorvechter van het volk, in diverse interviews.

Met de beëdiging van vijftien leden van de Staatsraad door president Jennifer Simons, is een nieuwe zittingstermijn voor dit belangrijke adviesorgaan van start gegaan. De ceremonie, gehouden op het Presidentieel Paleis, was plechtig en doordrenkt van woorden als 'goed bestuur', 'samenwerking' en 'transparantie'.

 In verband met de jongste berichten inzake een helikopter  en een vermeende hoeveelheid goud, die uit de helikopter zou  zijn vermist, en er zelfs in de gemeenschap zou zijn gesuggereerd, dat leden van  het Korps Politie Suriname, KPS, die een onderzoek in deze zaak pleegden, haar deels zouden hebben verduisterd, klapte de voorlichting van de politie uit de school.

Al jaren weten we het, en toch verandert er nauwelijks of helemaal niets. Suriname investeert veel te weinig in zijn onderwijs. Terwijl de regionale norm ligt tussen de 15 en 20 procent van het bruto binnenlands product (bbp) voor onderwijsinvesteringen, halen wij amper 10 procent. Dat is geen acceptabel verschil, maar een structureel tekort dat ons hele onderwijssysteem verzwakt.

In de afgelopen weken maakten verschillende media melding van bewoners die zich zorgen maken over de vestiging van een goudopkoopbedrijf in een woonwijk in Paramaribo. Bewoners maken zich ernstig zorgen over de giftige kwikdampen die vrijkomen bij de verwerking van goud.

Op 30 mei 2025 vierde Suriname met trots de benoeming van Albert Ramdin tot secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS). Zijn aantreden werd door velen gezien als nationale erkenning en een kans om democratie, transparantie en goed bestuur in het inter-Amerikaanse systeem te versterken. Nauwelijks twee maanden later wordt dat optimisme overschaduwd door scherpe beschuldigingen van wanbeheer, nepotisme en prioriteitsvervaging, zoals gepubliceerd door Centranews.

De opkomst van elektrische fietsen, beter bekend als e-bikes, in het straatbeeld, is niet meer te negeren. Op drukke hoofdwegen, in woonwijken en zelfs tussen het gewone verkeer door, zoeven jongeren met hoge snelheid voorbij – zonder helm, zonder verzekering en vaak zelfs met passagiers achterin. Dit gebeurt terwijl onze wetgeving zwijgt. Keerpunt zet zich in voor verkeersveiligheid en burgerbewustzijn en luidt de alarmbel: het is tijd voor duidelijke, bindende en handhaafbare wetgeving voor e-bikes.

Suriname bereidt zich voor om met een delegatie van 36 personen, deel te nemen aan Carifesta XV in Barbados, een evenement dat onze culturele rijkdom moet etaleren op het internationale podium. Er is een budget van 63.000 dollar vrijgemaakt, wat op het eerste gezicht misschien geen buitensporig bedrag lijkt, maar als je kijkt naar de situatie in ons land, begint deze uitgave vraagtekens op te roepen.

 Met verheven mondhoeken begon ik aan een nieuwsartikel waarin bekendgemaakt wordt dat het Openbaar Ministerie (OM), overstapt op een volledig digitaal systeem voor vuurwapenvergunningen. Deze stap van het OM om vuurwapenvergunningen volledig te digitaliseren is een positieve ontwikkeling.

Wanneer de onruststoker bijna gelijk krijgt, dan is er niet anders te doen, dan lelijk op jouw neus kijken. Enkele weken geleden klonk er een luide waarschuwing door de gangen van justitie: een juriste trok publiekelijk aan de bel, over vermeend wangedrag binnen het politiekorps. Niet zomaar een loze beschuldiging, maar een duidelijke stelling.

Naar de mening van Keerpunt, spelen de N.V. Energie Bedrijven Suriname, EBS, in Albina sinds september 2024 met vuur door de gehele energievoorziening in het gebied, te doen afhangen van een back-up dieselgenerator, die toentertijd op last van president Santokhi, uit Nickerie naar de grensplaats werd gedirigeerd, omdat Albina en omgeving, helemaal zonder stroom waren komen te zitten.

Albina is al bijna een kwart eeuw niet meer zoals de ouderen, de meest oostelijk  gelegen grensplaats, hebben gekend. Albina is wel altijd de plek geweest van doorvoer c.q. smokkel van goederen, maar het dorp stond ook bekend als een heel aangename plek om er enkele dagen door te brengen.

Kersverse vicepresident Gregory Rusland sprak voorafgaand aan de regeringsvergadering de verzamelde pers toe met een buffet van platitudes. Het moet samen gedaan worden, de lasten moeten eerlijk verdeeld worden, de mofina wangs hebben genoeg geleden, de middelen zijn er niet, maar er moet gezocht worden naar oplossingen.

Willen we in Albina zoals voorheen, wat meer externe bezoekers hebben en of het toerisme bevorderen? Zo ja, dan moeten we de gehele omgeving in de grensplaats schoon gaan houden: de bermen op tijd wieden, de chaos minimaliseren en alvast de hinderlijke autokerkhoven verwijderen.

De nieuwe regering heeft de sleutels van het politiek huis ontvangen. Bij de eerste wandeling door de kamers, tuimelen de lijken al uit de kast. Alles wat de NDP jarenlang werd verweten en als ‘rotte vis’ werd afgedaan, lijkt een VHP-versie te hebben gekregen. Last minute benoemingen. Miljarden SRD’s voor het financieren van een pakkettencultuur. Leningen waar de honden geen brood van lusten. Een oerwoud van commissies, werkgroepen en teams.

Het aantal gevallen van winkeldiefstal blijkt de laatste tijd schrikbarend toe te zijn genomen. Scroll door sociale media, en je ziet bijna dagelijks beelden van mensen die op heterdaad betrapt worden bij diefstal. Foto’s en video’s gaan rond, en sommige winkeliers gaan zelfs zo ver om posters met gezichten van dieven op hun winkelramen te plakken.

Al vanaf een maand voor de verkiezingen vinden er duistere praktijken plaats die te maken hebben met forse geldbedragen en kostbare spullen die in bewaring zijn bij de Narcotica Brigade van het Korps Politie Suriname.

We zijn inmiddels in augustus. De begroting voor 2025 is nog altijd niet goedgekeurd. En alsof dat nog niet alarmerend genoeg is, wordt er nu via een nota van wijziging, haastig een paar miljard SRD extra bijgeschreven, omdat de regering anders haar eigen financiële huishouding niet eens kan volhouden, tot het einde van de maand. “We hebben eind juli nog kunnen overleven, maar augustus wordt een uitdaging”, zegt commissievoorzitter Rabin Parmessar.

Tot december 2024 is het de regering Santokhi-Brunswijk gelukt, het aantal landsdienaren terug te brengen van zo’n 53.000 naar 46.000. Een krimp van 7.000 ambtenaren binnen enkele jaren, dat mag gerust een prestatie van formaat genoemd worden. Zeker in een land als Suriname, waar het overheidsapparaat jarenlang is misbruikt als politiek vangnet, patronagesysteem en opslagplaats voor partijgetrouwen.

De slechte examenresultaten van het Voortgezet Onderwijs voor Senioren (VOS) liegen er niet om. Volgens een artikel van Parbode, is slechts 45 procent van de VWO-leerlingen, dit jaar direct geslaagd en bij het HAVO maar 26,3 procent. En hoewel het ministerie blijft wijzen naar de nasleep van de covid-pandemie, moeten we ons dringend afvragen, hoe lang die pandemie nog als excuus blijft dienen.

De uitspraken van de minister van TCT bij het kennismakingsbezoek aan de SLM, de uitspraken van de vicepresident bij de regeringsvergadering en het adhocluchtvaartcongres maken duidelijk, dat de ernst niet tot de nieuwe regering en de zittende spelers in de sector doordringt.

‘Carmessar’, die bij wisseling van de wacht in 2020, een VW Amarok probeerde over te nemen voor SRD 20.048,32 heeft nu het hoogste woord over de ex-ministers uit het kabinet Santokhi-Brunswijk, die het wagenpark overnemen onder de ‘Venetiaan-regeling’. Wat is de Venetiaan-regeling vraagt u, en vanwaar die naam?

Sinds het aantreden van de regering Santokhi in 2020 zijn volgens Parbode magazine, minstens 92 commissies, werkgroepen en stuurgroepen in het leven geroepen om het regeringsbeleid te ondersteunen. Gemiddeld hield zo’n commissie het minder dan een jaar vol. Onduidelijk is wat deze tijdelijke structuren de samenleving werkelijk hebben opgeleverd, behalve extra kosten voor de overheid.

Het is inmiddels een bekend refrein geworden in het Surinaamse bestuur: een nieuwe bewindsman treft bij zijn aantreden, een ‘precaire situatie’ aan. Zo heeft ook André Misiekaba, toen hij enkele weken geleden waarnemend minister van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) was, een crisisteam ingesteld om het beleid binnen zijn departement weer op gang te brengen.

UNESCO heeft op 23 juli de alarmbel geluid over de historische binnenstad van Paramaribo. Als Suriname zo doorgaat, verliest het niet alleen zijn werelderfgoedstatus, maar vooral zijn culturele waardigheid. Wat in 2002 met trots werd uitgeroepen tot werelderfgoed, dreigt in 2026 op de   List of World Heritage in Danger te belanden. En waarom? Omdat we onze eigen regels aan onze laars lappen, terwijl bulldozers ons verleden platwalsen.

De EBS als werkgever kreeg van de kortgedingrechter gelijk over het toepassen van ‘no work, no pay’ bij stakingen, georganiseerd door de vakbond OWOS. Algauw hierna raakten de gemoederen tussen de directie en de top van de bond weer verhit. Directeur Leo Brunswijk wil wederom van bondsvoorzitter Marciano Hellings af.

Wat zich vandaag in de Surinaamse luchtvaartsector ontvouwt, is geen toeval, maar een aangekondigde ramp. Meer dan vijf jaar geleden, waarschuwde ik al voor de structurele zwaktes in het systeem. Zoals zo vaak, werd er niet geluisterd. De toenmalige regering onder Santokhi, met ‘prins Albert’ in de voorlinie, koos ervoor om kritische stemmen te negeren, waarschuwingen te marginaliseren en het oude, rotte systeem in stand te houden.

De eerste paragraaf van onze nieuwste politieke geschiedenis zou de titel “Salarissen DNA leden” kunnen krijgen.  De issue kwam niet voor in het regeeraccoord. De salarissen van DNA leden zijn geen fundamenteel ontwikkelingsvraagstuk, maar de kwestie fungeert als kapstok voor wijd verbreide onlustgevoelens over het functioneren van DNA leden en de onproductiviteit van het politiek systeem. 

Het aannemingsbedrijf Tjongalanga N.V. is op zaterdag 2 augustus begonnen met wegwerkzaamheden aan de Watermolenstraat, op het traject tussen de Waterkant en de Henck Arronstraat. De uitvoering vindt plaats in opdracht van het Ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OW&RO) en duurt tot zondag 2 november 2025.

De loftuitingen en dankzeggingen van ondergeschikten aan scheidende bewindslieden voor hun leiderschap, zijn zonder enige waarde of betekenis. Het in het zonnetje zetten van deze figuren, om vervolgens een week later bij de nieuwe koning-voor-vijf-jaar, gal te spuwen en vuil te spuien, is niet alleen een schijnvertoning, het is een wanvertoning.

Minister Patrick Brunings verdedigde onlangs de bestuurlijke samenvoeging van de beleidsterreinen olie, gas en milieu (De West d.d. 29 juli jl.). Volgens hem biedt deze combinatie niet alleen efficiëntie, maar ook “kansen” voor integrale ontwikkeling. Deze uitleg lijkt op het eerste gezicht vooruitstrevend, maar is bij nadere beschouwing problematisch — institutioneel, juridisch en amoreel.

Bij elke verkiezingsronde hopen burgers op vernieuwing. Maar telkens wanneer een nieuwe regering aantreedt, zien we een soortgelijk patroon. Oude gezichten keren terug op het politieke toneel. Sommigen noemen dit ervaring, anderen noemen het stagnatie. Waar ligt het probleem dan precies? Is er echt een gebrek aan kader, of blijven we steken in het belonen van partijloyalisten?

Ik heb de afgelopen dagen nagedacht of ik nog wíl reageren op het besluit van deze nieuwe regering, laten we het beestje gewoon bij de naam noemen: de teruggekeerde NDP in een ander jasje, om de SLM, een failliete bodemloze put, opnieuw met miljoenen dollars in leven te houden. Ik vroeg me af: moet ik nog schrijven? Moet ik weer proberen Surinamers wakker te schudden uit hun collectieve roes?

Een heet hangijzer binnen de vorige coalitie was de uitgifte van circa 370 hectare grond in Stalweide Blok 3 aan de Stichting Radjie Rijst Instituut. Een veestapel van duizenden koeien van verschillende veehouders maakte sinds jaar en dag gebruik van de grond, min of meer in gemeenschapszin, onder beheer van het ministerie van LVV. De uitgifte door de ABOP-minister van GBB, kwam als donderslag bij heldere hemel. Er volgde een schaakspel van partijpolitiek, media en rechtszaken.

Dat ABOP wederom de sleutelposten op het gebied van de veiligheid heeft gekregen, doet de wenkbrauwen fronsen. Tijdens het vorige kabinet, had de partij al de leiding over het ministerie van Justitie en Politie, maar veel verschil heeft dat niet gemaakt in de aanpak van de criminaliteit, corruptie of het versterken van de rechtsstatelijkheid. Het is niet zo, dat de competenties van de nieuwe JusPol-minister onderschat worden.

Met de aankomende droge tijd, luidt het Korps Brandweer Suriname terecht de alarmbel. Grasbranden, woningbranden, bijennesten en verdrinkingsgevaar: het zijn reële risico’s c.q. gevaren, waarmee onze samenleving jaarlijks wordt geconfronteerd.

In een tijd waarin het vertrouwen van de samenleving in de politiek tot een dieptepunt schijnt te zijn gedaald, verrast de NPS-fractie in De Nationale Assemblee met een opmerkelijke daad van solidariteit. Fractievoorzitter Jerrel Pawiroredjo kondigde recent aan, dat de fractie maandelijks SRD 120.000 van haar bezoldiging zal bestemmen voor sociale projecten, ondergebracht in het NPS Fractiefonds:

Als roependen in de woestijn hebben burgers, deskundigen en de media, aandacht gevraagd voor het cultureel erfgoed. Dit leek bij de regering Santokhi en haar sponsoren aan dovemansoren gericht en zelfs tot verder machtsvertoon te leiden. Zo ging Santokhi, in plaats van in te grijpen bij de bouw van de parkeergarage, ertoe over, het initiatief te prijzen als de toekomst voor Suriname.