Naar de mening van Keerpunt, spelen de N.V. Energie Bedrijven Suriname, EBS, in Albina sinds september 2024 met vuur door de gehele energievoorziening in het gebied, te doen afhangen van een back-up dieselgenerator, die toentertijd op last van president Santokhi, uit Nickerie naar de grensplaats werd gedirigeerd, omdat Albina en omgeving, helemaal zonder stroom waren komen te zitten.

Albina is al bijna een kwart eeuw niet meer zoals de ouderen, de meest oostelijk  gelegen grensplaats, hebben gekend. Albina is wel altijd de plek geweest van doorvoer c.q. smokkel van goederen, maar het dorp stond ook bekend als een heel aangename plek om er enkele dagen door te brengen.

Kersverse vicepresident Gregory Rusland sprak voorafgaand aan de regeringsvergadering de verzamelde pers toe met een buffet van platitudes. Het moet samen gedaan worden, de lasten moeten eerlijk verdeeld worden, de mofina wangs hebben genoeg geleden, de middelen zijn er niet, maar er moet gezocht worden naar oplossingen.

Willen we in Albina zoals voorheen, wat meer externe bezoekers hebben en of het toerisme bevorderen? Zo ja, dan moeten we de gehele omgeving in de grensplaats schoon gaan houden: de bermen op tijd wieden, de chaos minimaliseren en alvast de hinderlijke autokerkhoven verwijderen.

De nieuwe regering heeft de sleutels van het politiek huis ontvangen. Bij de eerste wandeling door de kamers, tuimelen de lijken al uit de kast. Alles wat de NDP jarenlang werd verweten en als ‘rotte vis’ werd afgedaan, lijkt een VHP-versie te hebben gekregen. Last minute benoemingen. Miljarden SRD’s voor het financieren van een pakkettencultuur. Leningen waar de honden geen brood van lusten. Een oerwoud van commissies, werkgroepen en teams.

Het aantal gevallen van winkeldiefstal blijkt de laatste tijd schrikbarend toe te zijn genomen. Scroll door sociale media, en je ziet bijna dagelijks beelden van mensen die op heterdaad betrapt worden bij diefstal. Foto’s en video’s gaan rond, en sommige winkeliers gaan zelfs zo ver om posters met gezichten van dieven op hun winkelramen te plakken.

Al vanaf een maand voor de verkiezingen vinden er duistere praktijken plaats die te maken hebben met forse geldbedragen en kostbare spullen die in bewaring zijn bij de Narcotica Brigade van het Korps Politie Suriname.

We zijn inmiddels in augustus. De begroting voor 2025 is nog altijd niet goedgekeurd. En alsof dat nog niet alarmerend genoeg is, wordt er nu via een nota van wijziging, haastig een paar miljard SRD extra bijgeschreven, omdat de regering anders haar eigen financiële huishouding niet eens kan volhouden, tot het einde van de maand. “We hebben eind juli nog kunnen overleven, maar augustus wordt een uitdaging”, zegt commissievoorzitter Rabin Parmessar.

Tot december 2024 is het de regering Santokhi-Brunswijk gelukt, het aantal landsdienaren terug te brengen van zo’n 53.000 naar 46.000. Een krimp van 7.000 ambtenaren binnen enkele jaren, dat mag gerust een prestatie van formaat genoemd worden. Zeker in een land als Suriname, waar het overheidsapparaat jarenlang is misbruikt als politiek vangnet, patronagesysteem en opslagplaats voor partijgetrouwen.

De slechte examenresultaten van het Voortgezet Onderwijs voor Senioren (VOS) liegen er niet om. Volgens een artikel van Parbode, is slechts 45 procent van de VWO-leerlingen, dit jaar direct geslaagd en bij het HAVO maar 26,3 procent. En hoewel het ministerie blijft wijzen naar de nasleep van de covid-pandemie, moeten we ons dringend afvragen, hoe lang die pandemie nog als excuus blijft dienen.

De uitspraken van de minister van TCT bij het kennismakingsbezoek aan de SLM, de uitspraken van de vicepresident bij de regeringsvergadering en het adhocluchtvaartcongres maken duidelijk, dat de ernst niet tot de nieuwe regering en de zittende spelers in de sector doordringt.

‘Carmessar’, die bij wisseling van de wacht in 2020, een VW Amarok probeerde over te nemen voor SRD 20.048,32 heeft nu het hoogste woord over de ex-ministers uit het kabinet Santokhi-Brunswijk, die het wagenpark overnemen onder de ‘Venetiaan-regeling’. Wat is de Venetiaan-regeling vraagt u, en vanwaar die naam?

Sinds het aantreden van de regering Santokhi in 2020 zijn volgens Parbode magazine, minstens 92 commissies, werkgroepen en stuurgroepen in het leven geroepen om het regeringsbeleid te ondersteunen. Gemiddeld hield zo’n commissie het minder dan een jaar vol. Onduidelijk is wat deze tijdelijke structuren de samenleving werkelijk hebben opgeleverd, behalve extra kosten voor de overheid.

Het is inmiddels een bekend refrein geworden in het Surinaamse bestuur: een nieuwe bewindsman treft bij zijn aantreden, een ‘precaire situatie’ aan. Zo heeft ook André Misiekaba, toen hij enkele weken geleden waarnemend minister van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) was, een crisisteam ingesteld om het beleid binnen zijn departement weer op gang te brengen.

UNESCO heeft op 23 juli de alarmbel geluid over de historische binnenstad van Paramaribo. Als Suriname zo doorgaat, verliest het niet alleen zijn werelderfgoedstatus, maar vooral zijn culturele waardigheid. Wat in 2002 met trots werd uitgeroepen tot werelderfgoed, dreigt in 2026 op de   List of World Heritage in Danger te belanden. En waarom? Omdat we onze eigen regels aan onze laars lappen, terwijl bulldozers ons verleden platwalsen.

De EBS als werkgever kreeg van de kortgedingrechter gelijk over het toepassen van ‘no work, no pay’ bij stakingen, georganiseerd door de vakbond OWOS. Algauw hierna raakten de gemoederen tussen de directie en de top van de bond weer verhit. Directeur Leo Brunswijk wil wederom van bondsvoorzitter Marciano Hellings af.

Wat zich vandaag in de Surinaamse luchtvaartsector ontvouwt, is geen toeval, maar een aangekondigde ramp. Meer dan vijf jaar geleden, waarschuwde ik al voor de structurele zwaktes in het systeem. Zoals zo vaak, werd er niet geluisterd. De toenmalige regering onder Santokhi, met ‘prins Albert’ in de voorlinie, koos ervoor om kritische stemmen te negeren, waarschuwingen te marginaliseren en het oude, rotte systeem in stand te houden.

De eerste paragraaf van onze nieuwste politieke geschiedenis zou de titel “Salarissen DNA leden” kunnen krijgen.  De issue kwam niet voor in het regeeraccoord. De salarissen van DNA leden zijn geen fundamenteel ontwikkelingsvraagstuk, maar de kwestie fungeert als kapstok voor wijd verbreide onlustgevoelens over het functioneren van DNA leden en de onproductiviteit van het politiek systeem. 

Het aannemingsbedrijf Tjongalanga N.V. is op zaterdag 2 augustus begonnen met wegwerkzaamheden aan de Watermolenstraat, op het traject tussen de Waterkant en de Henck Arronstraat. De uitvoering vindt plaats in opdracht van het Ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OW&RO) en duurt tot zondag 2 november 2025.

De loftuitingen en dankzeggingen van ondergeschikten aan scheidende bewindslieden voor hun leiderschap, zijn zonder enige waarde of betekenis. Het in het zonnetje zetten van deze figuren, om vervolgens een week later bij de nieuwe koning-voor-vijf-jaar, gal te spuwen en vuil te spuien, is niet alleen een schijnvertoning, het is een wanvertoning.

Minister Patrick Brunings verdedigde onlangs de bestuurlijke samenvoeging van de beleidsterreinen olie, gas en milieu (De West d.d. 29 juli jl.). Volgens hem biedt deze combinatie niet alleen efficiëntie, maar ook “kansen” voor integrale ontwikkeling. Deze uitleg lijkt op het eerste gezicht vooruitstrevend, maar is bij nadere beschouwing problematisch — institutioneel, juridisch en amoreel.

Bij elke verkiezingsronde hopen burgers op vernieuwing. Maar telkens wanneer een nieuwe regering aantreedt, zien we een soortgelijk patroon. Oude gezichten keren terug op het politieke toneel. Sommigen noemen dit ervaring, anderen noemen het stagnatie. Waar ligt het probleem dan precies? Is er echt een gebrek aan kader, of blijven we steken in het belonen van partijloyalisten?

Ik heb de afgelopen dagen nagedacht of ik nog wíl reageren op het besluit van deze nieuwe regering, laten we het beestje gewoon bij de naam noemen: de teruggekeerde NDP in een ander jasje, om de SLM, een failliete bodemloze put, opnieuw met miljoenen dollars in leven te houden. Ik vroeg me af: moet ik nog schrijven? Moet ik weer proberen Surinamers wakker te schudden uit hun collectieve roes?

Een heet hangijzer binnen de vorige coalitie was de uitgifte van circa 370 hectare grond in Stalweide Blok 3 aan de Stichting Radjie Rijst Instituut. Een veestapel van duizenden koeien van verschillende veehouders maakte sinds jaar en dag gebruik van de grond, min of meer in gemeenschapszin, onder beheer van het ministerie van LVV. De uitgifte door de ABOP-minister van GBB, kwam als donderslag bij heldere hemel. Er volgde een schaakspel van partijpolitiek, media en rechtszaken.

Dat ABOP wederom de sleutelposten op het gebied van de veiligheid heeft gekregen, doet de wenkbrauwen fronsen. Tijdens het vorige kabinet, had de partij al de leiding over het ministerie van Justitie en Politie, maar veel verschil heeft dat niet gemaakt in de aanpak van de criminaliteit, corruptie of het versterken van de rechtsstatelijkheid. Het is niet zo, dat de competenties van de nieuwe JusPol-minister onderschat worden.

Met de aankomende droge tijd, luidt het Korps Brandweer Suriname terecht de alarmbel. Grasbranden, woningbranden, bijennesten en verdrinkingsgevaar: het zijn reële risico’s c.q. gevaren, waarmee onze samenleving jaarlijks wordt geconfronteerd.

In een tijd waarin het vertrouwen van de samenleving in de politiek tot een dieptepunt schijnt te zijn gedaald, verrast de NPS-fractie in De Nationale Assemblee met een opmerkelijke daad van solidariteit. Fractievoorzitter Jerrel Pawiroredjo kondigde recent aan, dat de fractie maandelijks SRD 120.000 van haar bezoldiging zal bestemmen voor sociale projecten, ondergebracht in het NPS Fractiefonds:

Als roependen in de woestijn hebben burgers, deskundigen en de media, aandacht gevraagd voor het cultureel erfgoed. Dit leek bij de regering Santokhi en haar sponsoren aan dovemansoren gericht en zelfs tot verder machtsvertoon te leiden. Zo ging Santokhi, in plaats van in te grijpen bij de bouw van de parkeergarage, ertoe over, het initiatief te prijzen als de toekomst voor Suriname.

Tweeënhalf jaar lang hield Stichting MONAC vast aan een hoopvol idee: het omvormen van de Waterkant tot een bruisende Kunst- en Cultuurboulevard, een nationaal erfgoedproject van historische waarde. Het had een baken kunnen zijn van inspiratie, toerisme, trots en culturele herwaardering. Wat rest is bitterheid. Niet om wat er niet is gelukt, maar om de manier waarop het project opzettelijk is vertraagd, tegengewerkt en uiteindelijk genegeerd.

De controverse rondom het rehabilitatieproject Van ’t Hogerhuysstraat – Slangenhoutstraat heeft geleid tot stilstand, letterlijk en bestuurlijk. Dat het project tijdelijk is stilgelegd, eerst door de rechter, daarna op instructie van de president, ontslaat de overheid niet van haar fundamentele plicht om het dagelijkse verkeer in goede banen te leiden. Maar juist daarin verzaakt het ministerie van Openbare Werken.

De Nationale Assemblee is nog niet voltallig, of er worden al quorumspelletjes gespeeld. Verrassend is dit niet, want de tegenstellingen tussen partijen zijn groot, de VHP voelt zich in de steek gelaten en verraden en de overname van regeerverantwoordelijkheid lonkt. Een gewone meerderheid is maar negen zetels verwijderd, oftewel twee middelgrote coalitiepartners of één grote en twee kleintjes. Daarmee kunnen de president en vicepresident, al naar huis gestuurd worden.

De recente arrestaties van twee buitenlanders, die betrokken zouden zijn bij de illegale handel in jaguarpasta en lichaamsdelen, maken duidelijk dat stroperij en smokkel van beschermde katachtigen, in Suriname nog altijd onverminderd plaatsvinden. Ondanks de bestaande wetgeving, zoals het Jachtbesluit van 2002, en internationale verdragen als CITES, blijven de jaguar en ocelot kwetsbaar. Dit is een ernstige zorg, gezien hun ecologische rol en de wettelijke bescherming waar ze recht op hebben.

Toen de regering onder leiding van Chandrikapersad Santokhi sprak over de idee van Royalty’s Voor Iedereen, hadden wij al onze twijfels. Nu lijkt het erop dat dit idee dreigt te verworden tot een stille uitverkoop van waardigheid. In totaal hebben 3.318 tachtigplussers tot eind juni hun RVI-certificaten overgedragen aan de Hakrinbank. In ruil daarvoor, ontvingen zij 750 Amerikaanse dollar per certificaat, goed voor een totaalbedrag van bijna 2,5 miljoen dollar.

Kroonprins Akiemboto is de hoogst rangerende politicus die de voorhoede verlaat om in een beleidsrol op het Kabinet van de President te gaan functioneren. Een van zijn eerste taken is het bestuderen van de veelheid aan presidentiële commissies en het functioneren daarvan. Net als zijn voorgangers kiest hij het verkeerde startpunt door ‘de lijst op te vragen’.

Al ruim 40 jaar staat dit pand aan de F.H.R. Lim A Postraat te verpieteren en is een aanfluiting voor alle panden in de omgeving van het Onafhankelijkheidsplein. Het betreft gewoon een ruime en de slopershamer moet hier toegepast worden. De nieuwe regering moet hier slagvaardig optreden en dit rommelhok afbreken.

Het zijn treurige dagen voor de NPS.   Ik zag het voor mijn ogen gebeuren, Ronald Venetiaan die gebroken werd door de manier waarop het partijbestuur zijn adviezen negeerde, uit de coalitie met de VHP stapte om de NDP te joinen.

Niet alleen de Van ‘t Hogerhuysstraat verkeert in een vreselijke, bijna onbegaanbare staat. Ook de Willem Campagnestraat zit vol diepe gaten en ook hier dient ten spoedigste te worden ingegrepen. We beseffen wel dat de overheid krap bij kas is, maar sommige zaken verdienen prioriteit, om te voorkomen dat de schade niet aanzienlijker wordt.

Niet alleen de kwestie rond de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM), maar de luchtvaartsector als geheel, is een zaak die de aandacht van de nieuwe regering Simons/Rusland heeft. In een vroeg stadium zijn er reeds gesprekken gevoerd met de SLM en belanghebbenden uit de luchtvaartsector.

Zoals de NDP-regering vóór haar, vertrekt ook de VHP-regering met het ondertekenen van ditjes en datjes op het allerlaatste moment. Zoals de VHP-regering vóór haar, treedt de NDP aan, zich bejammerend en beklagend over hoe ongehoord dergelijk gedrag in de blessuretijd wel niet is.

De brede coalitie leidt tot een behoorlijk aantal nieuwkomers in De Nationale Assemblee. Het begrip ‘verkiesbare plek’ blijkt genuanceerd in de politieke werkelijkheid van vandaag. Het zwaargewicht, de olifant in de zaal, is Chandrikapersad Santokhi. De laatste oud-president die bewilligde en zitting nam in het college, heeft zijn zittingstermijn niet afgemaakt. Santokhi zal naar verwachting, het fractievoorzitterschap overnemen van Asiskumar Gajadien, hetgeen een aderlating zal zijn in de zin van financiën en prestige. Het fractievoorzitterschap voor een fractie van de omvang van de VHP, betaalt bijna net zo goed als het presidentschap.

Het lijkt erop dat wij dezelfde les iedere keer opnieuw moeten leren. Mijnbouw is geen honingpot en net zo min een tovermiddel. Het ontginnen van grondstoffen is een handel van kosten en baten, net zoals ieder ander ambacht. De wereldmarktprijzen en de mogelijkheden qua financiering doen niets af aan het feit dat er een plafond is aan de moeite, investeringen en risico’s die men internationaal bereid is te aanvaarden om binnen jouw landsgrenzen actief te zijn in deze branche.

Het spektakel is voorbij. De vlaggen zijn gestreken, de stoelen van het VIP-podium weggehaald. Suriname keert terug naar de rauwe realiteit van alledag. We hebben een nieuwe regering, een nieuwe coalitie en voor het eerst in onze geschiedenis een vrouwelijke president. Op papier een mijlpaal. Maar de doorsnee burger vraagt zich terecht af: en nu? Wat betekent dit concreet voor mijn toekomst, mijn gezin, mijn land?

De macro-economische cijfers vertellen over de periode Santokhi, een vrij duidelijk verhaal. Het IMF-programma was onmisbaar. Zelfs uit onverwachte richtingen wordt nu erkend, dat een tweede IMF-programma op korte termijn, een noodzaak zou kunnen zijn. Er zijn drie behoeften waarin een dergelijk programma voorziet, terwijl Suriname een periode van herstel, behoud en voorbereidingen doormaakt.

 De recente opzegging van het lidmaatschap van de Nationale Partij Suriname (NPS) door Ivan Fernald heeft geleid tot een overweldigende reactie vanuit diverse hoeken van de samenleving. Fernald heeft in een uitgebreide verklaring onderstreept dat zijn besluit niet slechts een persoonlijke kwestie is, maar een signaal dat de interne problemen van de partij dringend om serieuze aandacht vragen.

Begin dit jaar werd governor Maurice Roemer van de Centrale Bank van Suriname, slechts voor één jaar herbenoemd, hetgeen in strijd is met de wettelijke termijn van zeven jaar volgens de Centrale Bankwet 2022. Dit zette meteen een politiek schaakspel in gang, waarbij de NPS, die volgens de samenwerkingsovereenkomst de voordracht voor deze positie in 2026 zou doen, stevig werd gepositioneerd. In het bijzonder op het gebied van Financiën, monetair beleid en economie.

Regering Simons-Rusland zal het ‘Royalty’s Voor Iedereen’ initiatief, de politieke stunt van Santokhi, evalueren. De geloofwaardigheid van alle betrokkenen in de keten heeft moeten inboeten. Juristen en economen waar het er al roerend over eens, namelijk dat royalty’s niet verdiend worden voorafgaand aan 'First Oil' en dat het verdelen van geld dat er niet is aan de bevolking als geheel, te midden van een schuldencrisis en een begrotingstekort, onverantwoord tot illegaal is.

Op woensdag 16 juli 2025 werden president Simons en vice-president Rusland tijdens een plechtige bijeenkomst met pracht en praal ingezworen.  De afgelopen dagen werden de media, met name de sociale media, overspoeld met berichten van mensen die zeggen zielsgelukkig te zijn.

De feestelijke stemming tijdens de inauguratie van president Jenny Geerlings-Simons, markeerde een belangrijk symbolisch moment voor Suriname. Maar zoals de president zelf terecht opmerkte, na vandaag begint het echte werk. De uitdagingen zijn groot, en het vertrouwen van de samenleving broos. Toch gloort er hoop aan de horizon, als woorden worden omgezet in concrete daden.

Terwijl de nieuwe ministers aantreden en er teruggeblikt wordt, zullen de rapportcijfers voor het kabinet Santokhi-Brunswijk uiteenlopen. Ook wij hebben regelmatig kritiek geuit op beleidsniveau, op niveau van de functionaris en op persoonlijke keuzes die de werkprestatie beïnvloeden.

President-elect en vicepresident-elect riepen in koor bij hun verkiezing bij acclamatie, dat regeren aanvoelt als een opdracht, niet als een beloning. Dat thema is niet terug te herkennen in de samenstelling van hun kabinet. Het ministerschap is verdeeld als beloning voor allerlei vogels van diverse pluimage, die niet het hoogste vliegen en ook niet het beste zingen.