Net zoals er vijf jaar lang met een vergrootglas gekeken is naar het justitiële beleid van een oud-korpschef en oud-minister van Justitie die president werd, is daarvoor jarenlang met een vergrootglas gekeken naar het onderwijsbeleid van een oud-wetenschapper en minister van Onderwijs die president werd. Ons vergrootglas moet zich thans richten op een oud-dermatoloog, die met een achtergrond als arts, specialist en voorzitter van de wetgevende macht,

De regering kondigde trots aan, dat alle scholen op 1 oktober zijn gestart. Een mooie mijlpaal, zo werd gesteld eindelijk orde en voorspelbaarheid in het onderwijsproces. Maar hoe kun je spreken van succes, als honderden kinderen nog steeds geen plek hebben op school? Het beeld dat zich nu aftekent, is pijnlijk.

De recente verklaring van de Amerikaanse ambassade in Paramaribo dat Suriname de International Ship and Port Facility Security (ISPS) Code niet volledig naleeft, is een wake-up call voor de maritieme sector. Na een bezoek aan ons land in december 2023 concludeerde de Amerikaanse kustwacht dat commerciële zeehavens in ons land nog niet volledig voldoen aan internationale veiligheidsnormen.

Het verdwijnen van geld en juwelen die zich in de macht van de politie bevinden, is een ernstig maatschappelijk probleem. Het legt bloot dat er een groeiende noodzaak is voor het controleren van de controleurs. Een van de eerste en meest ernstige tekortkomingen daarin is een gebrek aan een daadwerkelijk functioneel burgermechanisme voor controle. Toezicht, maatregelen en beleidsvormen liggen binnen de sfeer van de landelijke politiek, het korps zelf of het justitiele apparaat.

De recente cijfers van de Suriname Economic Oversight Board (SEOB) laten zien dat de economische spanningen in ons land toenemen. Met een inflatie die in juli 2025 opliep naar 10 procent, een stijgende wisselkoers en een groeiende geldhoeveelheid, staan beleidsmakers voor moeilijke keuzes.

Volgens VHP-assembleelid Mahinder Jogi is de huidige coalitie niet op basis van ratio tot stand gekomen, maar op basis van antipathie naar de VHP. Jogi houdt er rekening mee dat men de VHP ‘misschien’ nog ziet als een Hindoestaanse partij. Hij merkte op dat uitsluitend Hindostanen weg worden gehaald van posities.

Hoe lang blijft men nog talmen met de wet en regelgeving voor de zogeheten E-Bikes door te voeren? Minister Amoksi minister van Justitie en Politie onder de regering van Chandrikapersad Santokhi, slaagde er in 2 jaar niet in, wet en regelgeving er doorheen te krijgen voor deze elektrische vervoersmiddelen. En Amoksi is inmiddels vertrokken en opgevolgd door minister Monorath.

Verdraagzaamheid en ‘samen, leven’ heeft ons als een samenleving bij elkaar gehouden. Leiders, daadwerkelijke leiders, zoals op de foto afgebeeld hebben daar historisch een rol in vervuld. Een rol die voortgezet moet worden door degenen die de mantel en verantwoordelijkheid aanvaard hebben het volk te vertegenwoordigen.

Suriname behoort tot de vier CARICOM-landen met de laagste benzineprijzen. In juli van dit jaar betaalden Surinamers minder dan het wereldgemiddelde van USD 1,19 per liter. Voor velen is dat een welkome verlichting in een tijd van stijgende kosten en economische onzekerheid.

OPINIE – De aankondiging in verschillende media dat koning Willem-Alexander in december Suriname zal bezoeken, wordt door velen verwelkomd als een teken van goede bilaterale betrekkingen. Toch roept dit bezoek, zoals zoveel vorige hoogbezoeken uit het voormalige moederland, een ongemakkelijk gevoel op. Een gevoel dat te maken heeft met de bijna reflexmatige onderdanigheid die een deel van ons volk en onze leiders tentoonspreidt zodra er een koninklijke hoogheid of een Nederlandse premier op de tarmac van Zanderij verschijnt.

Etnische spanningen vormen wereldwijd een hardnekkig en gevaarlijk probleem, maar in samenlevingen met een diverse bevolkingssamenstelling, kunnen de gevolgen bijzonder ontwrichtend zijn. Ook in ons parlement zien we dat de politieke arena vaak het toneel wordt van etnische profilering en wij-zij-denken.

De F.H.R. Lim A Postraat werd vanmorgen afgesloten in verband met de opening van het nieuwe zittingsjaar van de rechterlijke macht. Op zich een plechtig moment, maar de gevolgen voor de verkeersdoorstroming waren desastreus. Vanuit het Onafhankelijkheidsplein, het uitgangscentrum en de Kleine Combeweg liep het verkeer volledig vast, mede door de werkzaamheden die tegelijk aan de Waterkant plaatsvinden.

De tweede Amerikaanse militaire aanval, enkele weken geleden in internationale wateren rond Zuid-Amerika, waarbij drie mensen omkwamen, wordt door president Donald Trump gepresenteerd als een overwinning in de oorlog tegen drugs. Het vaartuig zou illegale verdovende middelen vanuit Venezuela richting de Verenigde Staten vervoeren.

De voormalige president en huidig DNA-lid Chandrikapersad Santokhi liet na de jaarrede van president Simons er geen twijfel over bestaan, dat  veel van het beleid dat nu wordt gevoerd, sterk lijkt op dat van zijn eigen regering. Volgens hem wordt er door de huidige coalitie te gemakkelijk kritiek geleverd op het verleden, terwijl ze tegelijkertijd onderdelen van datzelfde beleid opnieuw omarmen.

De president heeft in haar eerste jaarrede geen illusies gepresenteerd, maar heeft ons duidelijk gemaakt, dat de komende drie jaren moeilijk worden. President Simons schetste een eerlijk en nuchter beeld van de sociaal-economische situatie waarin Suriname verkeert. Inflatie, koopkrachtverlies en een fragiele economie, blijven ons parten spelen. Natuurlijk is het goed dat de regering maatregelen neemt om de inflatie te beteugelen en de koopkracht van burgers enigszins te ondersteunen.

Gezondheid is geen privilege, maar een recht van elke burger. Deze week presenteerde president Jennifer Simons tijdens haar jaarrede een pakket hervormingen voor de gezondheidszorg. Ze sprak over preventie, digitalisering, betere medicijnenvoorziening, hervorming van het SZF en versterking van de geestelijke zorg.

President Simons benadrukte deze week opnieuw, dat onderwijs de sleutel is tot sociale rechtvaardigheid en vooruitgang. Elk kind moet gelijke kansen krijgen, geen enkel kind mag achterblijven. Inderdaad moet dat zo zijn, maar het is niet de eerste keer dat we deze stellingen horen. Het probleem is dat de praktijk ons telkens iets anders laat zien.

Gregory Rusland heeft nog binnen mensenheugenis geprotesteerd tegen het beleid uit de jaren van Hoefdraad. Zijn volledige campagnes in 2015, 2020 en 2025 gingen over het keurige financiële beleid en de bomvolle schatkist die zijn leermeester en voorganger bij de NPS, oud-president Venetiaan, had achtergelaten, uiteraard met de nodige assistentie van de legendarische Telting en de raadzame Hildenberg.

De nieuwe regering is inmiddels twee maanden aan het werk. De samenleving wacht niet op beloften, maar op daden. Eén daad is al geruime tijd noodzakelijk: de instelling en versterking van het Constitutioneel Hof. Zonder dit Hof mist Suriname een cruciale waarborg. Er is geen instantie die wetten en besluiten toetst aan de Grondwet en internationale verdragen. Burgers blijven daardoor onbeschermd tegen misbruik van de wetgevende en uitvoerende macht. Waar macht niet wordt begrensd, groeit de kans op willekeur.

President Simons heeft onlangs haar maiden speech gegeven bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. In haar keuze de Algemene Vergadering te bezoeken, verschilt Simons op geen enkele wijze van haar illustere voorgangers. Geen van de heren die haar huidige functie bekleedden voor haar, heeft het internationale debutantenbal aan zich voorbij laten gaan.

Het pas geopende deel van de Waterkant had moeten uitgroeien tot een trots symbool van Suriname, een plek waar Surinamers en toeristen kunnen genieten van de rivier, de geschiedenis en het samenzijn. Helaas leert een bezoek, vooral ’s avonds in het weekend, iets verontrustends: een aanzienlijk deel van de bezoekers gedraagt zich alsof normen, fatsoen en verantwoordelijkheid niet voor hen gelden.

De volgende stap in het debuutjaar van President Simons is na een warm onthaal in New York bij de Verenigde Naties haar eerste jaarrede. Van een noot over de breedte van het draagvlak van de geformeerde regering, volgde een dissonant over de erfenis van vijf jaren Santokhi: blacklistings, meervoudige crises en honderden presidentiële commissies.

De geschiedenis rijmt wederom. Santokhi maakte voor het perskorps schone schijn als president-elect toen hij triomfantelijk riep dat er geen first lady was en dat als daar verandering in kwam, men het wel te horen zou krijgen. Bij de start van zijn presidentschap was er niet alleen een first lady en een shotgun marriage, zij werd de meest nadrukkelijk aanwezige, meest met functies overladen en meest vermogende first lady uit onze geschiedenis.

De Centrale Bank van Suriname (CBvS) zette onlangs een stap die op het eerste gezicht veelbelovend lijkt: het kasreservepercentage in vreemde valuta voor algemene banken wordt tijdelijk verlaagd van 50% naar 45%. Volgens de Surinaamse Bankiersvereniging (SBV) betekent dit extra ruimte voor kredietverlening aan strategische sectoren die de Surinaamse economie toekomstbestendig moeten maken.

Hoewel de situatie rondom Intensive Care Units (ICU) in Suriname al bekend is, verneemt Keerpunt uit betrouwbare bronnen dat toegang tot hartchirurgie niet gegarandeerd is in de komende periode. Deze informatie is nog niet eerder in de media verschenen, maar is zeer zorgwekkend wanneer het gaat om gespecialiseerde gezondheidszorg in het land.

Alsof de wereld nog niet genoeg verdeeld was, heeft de covid-pandemie nieuwe scheidslijnen getrokken, niet alleen tussen landen, maar binnen buurten, families en zelfs vriendschappen. Eén van de felst bevochten breuklijnen ontstond tussen voor- en tegenstanders van vaccinatie.

De recente epidemiologische waarschuwingen van de Pan American Health Organization (PAHO) laten zien, dat landen in de Amerika’s, niet langer kunnen volstaan met halfslachtig toezicht en oppervlakkige preventiemaatregelen tegen arbovirussen. Terwijl chikungunya zich opnieuw verspreidt in Zuid-Amerika en het Caribisch gebied, breidt het oropouche-virus zich gestaag uit naar gebieden die eerder onaangetast waren.

De sociale sector in Suriname voelt de harde klappen van de economische situatie. De meest in het oog springende wantoestanden trekken de aandacht. Soms de aandacht van heel zichtbare, heel invloedrijke en bekende Surinamers, waaronder Surinamers in het buitenland. Maar onbesproken en onderbelicht blijft, dat deze incidentele hulp vaak een pleister op een gapende, bloedende wond is.

Politici en contanten. Inmiddels geen combinatie waar de burger nog van opkijkt. Of het nou een oud-minister is die het nodig vindt om met tientallen duizenden euro's naar Nederland af te reizen, een vakbondsman die een artiest honderden euro’s toebedeelt, een assembleekandidaat die rond middernacht met een artiest in de auto makelaar speelt, of een vicepresident die met geld strooit op de tribune of in kleedkamers na een voetbalwedstrijd, we wuiven het weg en lachen erom.

De benoeming van voormalig minister van Volksgezondheid, Antoine Elias, tot bestuursvoorzitter van het Mungra Medisch Centrum (MMC) in Nickerie, heeft voor veel kritiek gezorgd op de idee van ‘Kenki a systeem’ van de NDP. Nauwelijks enkele dagen na zijn aanstelling op 12 september jongstleden, werd ziekenhuisdirecteur Shaista Abdul  onverwacht opzij geschoven en nam Elias de leiding over het ziekenhuis.

De geschiedenis herhaalt zich niet, maar rijmt soms. En als sommige situaties niet elkaars exacte spiegelbeeld zijn, is er zeker wel iets van symmetrie of congruentie te ontdekken. Geruchten doen de ronde, terwijl de halve monetaire wereld zich in zwijgen hult en niemand wil de eerste zijn om het luidop te zeggen. Maar het VHP-clubje dat zichzelf en elkaar schouderklopjes geeft voor ‘a job well done’, is geen monoliet.

Wereldwijd kennen economen de gevoelige rekensom van pensioenen. Er vanuit gaande dat de waarde van wat opzijgezet wordt hetzelfde blijft, moet een werkend persoon dertig jaar lang één werkdag of één werkweek sparen, om tien jaren pensioen te kunnen betalen. Als de levensverwachting 70 is, kun je dus prima met 60 stoppen, volgens dit plaatje. Natuurlijk brengt de werkelijkheid harde en pijnlijke termieten, die fantasie doorboren, terwijl u werkt. Uw levensverwachting is niet meer 70, maar rond de 75. U zult dus met dertig werkzame jaren niet meer één derde, maar de helft van dat aantal jaren aan pensioen moeten financieren.

Werknemers van de aannemer Baitali zijn momenteel bezig een deel van de Mr. Dr. J.C. de Mirandastraat nog verder te versmallen. Deze straat moet een eenrichtingswerkeer worden. Het jammere is dat de “slimme “ mensen van het zogeheten PURPproject, niet hebben begrepen wat voor desastreuze gevolgen versmallingen en de “eenrichting”in deze straat, voor de doorstroming van het verkeer zullen hebben.

Bouterse heeft mij leren haten.  Ik kan me niet herinneren dat ik haat gevoeld heb in mijn kinderjaren.  Boosheid, ja, vernedering, ja, angst, ja.  Maar de bewuste beleving van haat ken ik sedert de 8 december moorden. Ik voelde een mengsel van machteloosheid en angst vanaf het moment dat ik in februari 1980 vanuit de Phloxstraat in de buurt van de Watertoren stond te kijken naar de opstijgende rookwolken van het in brand geschoten Hoofdbureau van Politie aan de Waterkant. 

Generatieve kunstmatige intelligentie (AI) zoals ChatGPT, neemt steeds meer denkwerk uit handen. Handig, efficiënt, maar is het ook gevaarlijk? Gaan we er mentaal op achteruit als we deze technologie ons werk laten doen? Volgens Aaron French, hoogleraar Informatiesystemen met meer dan twintig jaar ervaring in AI, ligt het antwoord niet in de technologie zelf, maar in hoe wij ermee omgaan.

 We kunnen op onze achterste poten gaan staan in protest tegen mijnbouwgiganten uit alle windstreken en roepen om milieu-impactstudies, maar we laten personen in de hoogste regionen van bestuurlijke invloed toe, die iedere maand tonnen verdienen aan de verdere vervuiling van ons milieu. Loop door een willekeurige buurt in Groot-Paramaribo en de petflessen, blikjes, glasscherven en autowrakken in de bermen, goten en op lege percelen vallen direct op.

Nooit eerder hadden zoveel mensen toegang tot informatie en toch is de verwarring groter dan ooit. Sociale media en traditionele media zijn inmiddels de twee belangrijkste bronnen van nieuws en publieke opinie. Maar tussen beide gaapt een kloof. Een kloof in tempo, in verantwoordelijkheid en vooral in betrouwbaarheid. Het is tijd om dat verschil onder ogen te zien – niet om te kiezen tussen zwart en wit, maar om te begrijpen waarom de nuances ertoe doen.

Met micro kwijtscheldingen heeft China de nieuwe Surinaamse regering op een schuldendieet geplaatst: ‘IMF China Style’. Ambassadeur Faucher van de Verenigde Staten, verwees in diplomatieke bewoordingen naar het fenomeen van dollar diplomacy. Supermachten die invloed kopen met de portemonnee.

Afrocentrisch icoon Brunswijk heeft keihard gevochten voor het recht om aan tafel te zitten bij ondertekening van de Final Investment Decision met de hoge heren uit Frankrijk en de Verenigde Staten. Mondjesmaat druppelen investeerders binnen in de Zuid-Zuid ontwikkelingssfeer, in de offshore olie- en gaswinning. Links en rechts verschijnen wat Chinese voertuigen mondjesmaat in het straatbeeld.

We leven in een wereld vol verhalen, zichtbaar in oude gebouwen, verborgen in rituelen, voelbaar in tradities en tastbaar in landschappen. Alles om ons heen draagt sporen van wie we zijn geweest en welke weg we hebben afgelegd. Erfgoed is niet zomaar iets uit het verleden, het is de grond onder onze voeten, de herinnering die ons verbindt, de spiegel waarin we onszelf en elkaar kunnen herkennen. Toch lijkt het erop alsof een aantal mensen in onze samenleving, deze band met dat erfgoed loslaat.

Er wordt in talloze kringen en wel herhaaldelijk, gesproken over openbaarheid van bestuur en de wens dat vooral de verantwoordelijken binnen de publieke sector, meer openheid dienen te betrachten en het volk zo snel en openlijk mogelijk vertellen, wat er zoal is beslist en hoe men het land op het juiste spoor wenst te houden en welke richting men op een eerlijke wijze, wil opgaan. Zowel oppositie als coalitie heeft het zo vaak gehad over openbaarheid van bestuur.

 De drugshandel in onze regio is geen ver-van-ons-bed-show. Ze is verankerd in onze samenleving, sluimert door onze grenzen, corrumpeert instellingen en berooft jonge generaties van hun toekomst. Suriname, Guyana, Frans-Guyana en de omliggende Caribische landen, vormen al jaren een strategisch doorvoergebied voor cocaïne uit Zuid-Amerika naar Europa en Noord-Amerika. Maar wat begon als een georganiseerde smokkelroute, is uitgegroeid tot een diepgeworteld veiligheidsprobleem met economische, sociale en politieke gevolgen.

De NDP heeft haar regeringsdeelname onder leiding van president Jennifer Simons en vicepresident Gregory Rusland van de NPS, uitgeroepen tot een ‘historische mijlpaal’. Zestig dagen zonder corruptieschandalen. Maar laten we eerlijk zijn, zestig dagen zonder corruptie is nog geen prestatie, het is een norm die altijd zou moeten gelden. Dat we het überhaupt opmerkelijk vinden, zegt veel over hoe diep het vertrouwen in de politiek is aangetast. De lat wordt momenteel zo laag gelegd, dat normaal gedrag inmiddels als een heldendaad wordt gevierd.

Het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC) heeft onlangs een oproep gedaan aan gepensioneerde leerkrachten en docenten, evenals aan onderwijsgevenden die nu in een bureaufunctie werken, tijdelijk terug voor de klas te komen. Met deze maatregel wil het ministerie het nijpende lerarentekort tegengaan en zo de continuïteit en kwaliteit van het onderwijs waarborgen. Dat klinkt op het eerste gezicht als een nobele poging.

Minister Marinus Bee van Binnenlandse Zaken sloeg onlangs de spijker op de kop. Hij onderstreepte duidelijk, dat de functie van beleidsadviseur nooit langer mag worden vertrekt als beloning voor politieke loyaliteit. ‘’Wat in het verleden is gebeurd, is moeilijk terug te draaien, maar het is de hoogste tijd dat we erkennen, dat deze praktijk de overheid en de samenleving ernstige schade toebrengt’’, zei hij.

In Suriname is er een waarheid die velen kennen, maar weinigen hardop durven te zeggen: de Cubanen behoren tot de meest hardwerkende burgers van dit land. Ze zijn actief in de bouw, handel, de dienstverlening, in kleine ondernemingen, en met hun dagelijkse inzet dragen ze bij aan de economische ontwikkeling van Suriname.

De VES waarschuwt voor ‘Dutch disease’. Het is de moeite waard om stil te staan bij wat hiermee bedoeld wordt en waarom we de waarschuwing serieus moeten nemen. Dutch disease is de term die gebruikt wordt om te beschrijven, hoe een economie zich erg eenzijdig ontwikkelt als gevolg van de snelle ontwikkelingen in één sector.

De nieuwe klas van districtcscommissarissen (dc’s) is benoemd. De basis van de Wet Regionale Organen is echter breder dan de commissaris, zoals wij die tot op heden kennen. Huidige dc’s functioneren vaak in zekere zin als burgervader, vertegenwoordiger van de nationale uitvoerende macht en afgevaardigde namens de regering. Dat is niet de rol die de wet voor ogen heeft, althans, niet in volledigheid.

Grofweg 30.000 Latijns-Amerikaanse migranten reisden de afgelopen vijf jaar Suriname binnen en maar grofweg 20.000 verlieten het land weer voor vestiging in andere landen. Van de grofweg 10.000 achterblijvers, zijn minder dan 1000 genaturaliseerd tot Surinamer. Vergelijk dat met het aantal Surinamers dat geboren wordt en ieder jaar komt er voor iedere vier Srananmans, één migrant bij. Als bevolkingsgroep met stemrecht zou men vier zetels bijdragen aan de verkiezingen in 2030.