Tweeënhalf jaar lang hield Stichting MONAC vast aan een hoopvol idee: het omvormen van de Waterkant tot een bruisende Kunst- en Cultuurboulevard, een nationaal erfgoedproject van historische waarde. Het had een baken kunnen zijn van inspiratie, toerisme, trots en culturele herwaardering. Wat rest is bitterheid. Niet om wat er niet is gelukt, maar om de manier waarop het project opzettelijk is vertraagd, tegengewerkt en uiteindelijk genegeerd.

De controverse rondom het rehabilitatieproject Van ’t Hogerhuysstraat – Slangenhoutstraat heeft geleid tot stilstand, letterlijk en bestuurlijk. Dat het project tijdelijk is stilgelegd, eerst door de rechter, daarna op instructie van de president, ontslaat de overheid niet van haar fundamentele plicht om het dagelijkse verkeer in goede banen te leiden. Maar juist daarin verzaakt het ministerie van Openbare Werken.

De Nationale Assemblee is nog niet voltallig, of er worden al quorumspelletjes gespeeld. Verrassend is dit niet, want de tegenstellingen tussen partijen zijn groot, de VHP voelt zich in de steek gelaten en verraden en de overname van regeerverantwoordelijkheid lonkt. Een gewone meerderheid is maar negen zetels verwijderd, oftewel twee middelgrote coalitiepartners of één grote en twee kleintjes. Daarmee kunnen de president en vicepresident, al naar huis gestuurd worden.

De recente arrestaties van twee buitenlanders, die betrokken zouden zijn bij de illegale handel in jaguarpasta en lichaamsdelen, maken duidelijk dat stroperij en smokkel van beschermde katachtigen, in Suriname nog altijd onverminderd plaatsvinden. Ondanks de bestaande wetgeving, zoals het Jachtbesluit van 2002, en internationale verdragen als CITES, blijven de jaguar en ocelot kwetsbaar. Dit is een ernstige zorg, gezien hun ecologische rol en de wettelijke bescherming waar ze recht op hebben.

Toen de regering onder leiding van Chandrikapersad Santokhi sprak over de idee van Royalty’s Voor Iedereen, hadden wij al onze twijfels. Nu lijkt het erop dat dit idee dreigt te verworden tot een stille uitverkoop van waardigheid. In totaal hebben 3.318 tachtigplussers tot eind juni hun RVI-certificaten overgedragen aan de Hakrinbank. In ruil daarvoor, ontvingen zij 750 Amerikaanse dollar per certificaat, goed voor een totaalbedrag van bijna 2,5 miljoen dollar.

Kroonprins Akiemboto is de hoogst rangerende politicus die de voorhoede verlaat om in een beleidsrol op het Kabinet van de President te gaan functioneren. Een van zijn eerste taken is het bestuderen van de veelheid aan presidentiële commissies en het functioneren daarvan. Net als zijn voorgangers kiest hij het verkeerde startpunt door ‘de lijst op te vragen’.

Al ruim 40 jaar staat dit pand aan de F.H.R. Lim A Postraat te verpieteren en is een aanfluiting voor alle panden in de omgeving van het Onafhankelijkheidsplein. Het betreft gewoon een ruime en de slopershamer moet hier toegepast worden. De nieuwe regering moet hier slagvaardig optreden en dit rommelhok afbreken.

Het zijn treurige dagen voor de NPS.   Ik zag het voor mijn ogen gebeuren, Ronald Venetiaan die gebroken werd door de manier waarop het partijbestuur zijn adviezen negeerde, uit de coalitie met de VHP stapte om de NDP te joinen.

Niet alleen de Van ‘t Hogerhuysstraat verkeert in een vreselijke, bijna onbegaanbare staat. Ook de Willem Campagnestraat zit vol diepe gaten en ook hier dient ten spoedigste te worden ingegrepen. We beseffen wel dat de overheid krap bij kas is, maar sommige zaken verdienen prioriteit, om te voorkomen dat de schade niet aanzienlijker wordt.

Niet alleen de kwestie rond de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM), maar de luchtvaartsector als geheel, is een zaak die de aandacht van de nieuwe regering Simons/Rusland heeft. In een vroeg stadium zijn er reeds gesprekken gevoerd met de SLM en belanghebbenden uit de luchtvaartsector.

Zoals de NDP-regering vóór haar, vertrekt ook de VHP-regering met het ondertekenen van ditjes en datjes op het allerlaatste moment. Zoals de VHP-regering vóór haar, treedt de NDP aan, zich bejammerend en beklagend over hoe ongehoord dergelijk gedrag in de blessuretijd wel niet is.

De brede coalitie leidt tot een behoorlijk aantal nieuwkomers in De Nationale Assemblee. Het begrip ‘verkiesbare plek’ blijkt genuanceerd in de politieke werkelijkheid van vandaag. Het zwaargewicht, de olifant in de zaal, is Chandrikapersad Santokhi. De laatste oud-president die bewilligde en zitting nam in het college, heeft zijn zittingstermijn niet afgemaakt. Santokhi zal naar verwachting, het fractievoorzitterschap overnemen van Asiskumar Gajadien, hetgeen een aderlating zal zijn in de zin van financiën en prestige. Het fractievoorzitterschap voor een fractie van de omvang van de VHP, betaalt bijna net zo goed als het presidentschap.

Het lijkt erop dat wij dezelfde les iedere keer opnieuw moeten leren. Mijnbouw is geen honingpot en net zo min een tovermiddel. Het ontginnen van grondstoffen is een handel van kosten en baten, net zoals ieder ander ambacht. De wereldmarktprijzen en de mogelijkheden qua financiering doen niets af aan het feit dat er een plafond is aan de moeite, investeringen en risico’s die men internationaal bereid is te aanvaarden om binnen jouw landsgrenzen actief te zijn in deze branche.

Het spektakel is voorbij. De vlaggen zijn gestreken, de stoelen van het VIP-podium weggehaald. Suriname keert terug naar de rauwe realiteit van alledag. We hebben een nieuwe regering, een nieuwe coalitie en voor het eerst in onze geschiedenis een vrouwelijke president. Op papier een mijlpaal. Maar de doorsnee burger vraagt zich terecht af: en nu? Wat betekent dit concreet voor mijn toekomst, mijn gezin, mijn land?

De macro-economische cijfers vertellen over de periode Santokhi, een vrij duidelijk verhaal. Het IMF-programma was onmisbaar. Zelfs uit onverwachte richtingen wordt nu erkend, dat een tweede IMF-programma op korte termijn, een noodzaak zou kunnen zijn. Er zijn drie behoeften waarin een dergelijk programma voorziet, terwijl Suriname een periode van herstel, behoud en voorbereidingen doormaakt.

 De recente opzegging van het lidmaatschap van de Nationale Partij Suriname (NPS) door Ivan Fernald heeft geleid tot een overweldigende reactie vanuit diverse hoeken van de samenleving. Fernald heeft in een uitgebreide verklaring onderstreept dat zijn besluit niet slechts een persoonlijke kwestie is, maar een signaal dat de interne problemen van de partij dringend om serieuze aandacht vragen.

Begin dit jaar werd governor Maurice Roemer van de Centrale Bank van Suriname, slechts voor één jaar herbenoemd, hetgeen in strijd is met de wettelijke termijn van zeven jaar volgens de Centrale Bankwet 2022. Dit zette meteen een politiek schaakspel in gang, waarbij de NPS, die volgens de samenwerkingsovereenkomst de voordracht voor deze positie in 2026 zou doen, stevig werd gepositioneerd. In het bijzonder op het gebied van Financiën, monetair beleid en economie.

Regering Simons-Rusland zal het ‘Royalty’s Voor Iedereen’ initiatief, de politieke stunt van Santokhi, evalueren. De geloofwaardigheid van alle betrokkenen in de keten heeft moeten inboeten. Juristen en economen waar het er al roerend over eens, namelijk dat royalty’s niet verdiend worden voorafgaand aan 'First Oil' en dat het verdelen van geld dat er niet is aan de bevolking als geheel, te midden van een schuldencrisis en een begrotingstekort, onverantwoord tot illegaal is.

Op woensdag 16 juli 2025 werden president Simons en vice-president Rusland tijdens een plechtige bijeenkomst met pracht en praal ingezworen.  De afgelopen dagen werden de media, met name de sociale media, overspoeld met berichten van mensen die zeggen zielsgelukkig te zijn.

De feestelijke stemming tijdens de inauguratie van president Jenny Geerlings-Simons, markeerde een belangrijk symbolisch moment voor Suriname. Maar zoals de president zelf terecht opmerkte, na vandaag begint het echte werk. De uitdagingen zijn groot, en het vertrouwen van de samenleving broos. Toch gloort er hoop aan de horizon, als woorden worden omgezet in concrete daden.

Terwijl de nieuwe ministers aantreden en er teruggeblikt wordt, zullen de rapportcijfers voor het kabinet Santokhi-Brunswijk uiteenlopen. Ook wij hebben regelmatig kritiek geuit op beleidsniveau, op niveau van de functionaris en op persoonlijke keuzes die de werkprestatie beïnvloeden.

President-elect en vicepresident-elect riepen in koor bij hun verkiezing bij acclamatie, dat regeren aanvoelt als een opdracht, niet als een beloning. Dat thema is niet terug te herkennen in de samenstelling van hun kabinet. Het ministerschap is verdeeld als beloning voor allerlei vogels van diverse pluimage, die niet het hoogste vliegen en ook niet het beste zingen.

President Jennifer Geerlings-Simons heeft aantredende regeringsleden gewaarschuwd, niet in haar naam te handelen. Simons heeft hiermee een belangrijk signaal afgegeven aan de nieuwe regering de participerende, politieke partijen in de coalitie en het volk. Het tijdperk van onzichtbare macht en informele opdrachten, moet volgens Simons, tot het verleden behoren.

Volgens Romeo Stienstra, beoogd minister van TCT in het kabinet van Simons, is de benoeming van Raymond Landveld als minister van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) op het eerste gezicht een verstandige keuze. Landveld beschikt over een degelijke academische achtergrond, internationale ervaring, en heeft, voor zover bekend, geen smetten zoals corruptie, cliëntelisme of belangenverstrengeling die in de Surinaamse politiek helaas vaak voorkomen.

Het is een slepende gewoonte in het nadeel van het land geworden, om bij vertrek door politici, zelfs de deurknop weg te dragen. Het moment dat politiek machtsbehoud buiten bereik raakte, begon in het verleden de zelfverrijking nieuwe vormen aan te nemen. De partij van de nieuwe president nam daar het voortouw in. 2020 is nog vers genoeg in het geheugen om te herinneren hoe er huisgehouden is.

 Er worden internationaal allerlei schaduwspelletjes gespeeld, wanneer het gaat om ons geliefd Suriname. Niet alleen de manier waarop de geopolitieke caroussel ronddraait, maar het moment dat de paardjes kiezen om te hobbelen, is interessant. Marco Rubio, de minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten onder president Trump, waarschuwde ons voor de risico’s van China’s invloed.

 Newmont heeft bekendgemaakt dat sinds 2021, de goudproductie van de Merian operaties met 48 procent is afgenomen, terwijl de kosten met 50 procent gestegen zijn. Een beetje rekenwerk leert ons dat qua investering en winstgevendheid, er nog maar een kwart overblijft ten opzichte van het gouden verleden. In de bekendmaking kan het schrappen van banen misschien de aandacht trekken, maar het kenmerkende is eerder het benoemen van de langetermijnduurzaamheid van de mijn.

De waarschuwing van voormalig financiënminister Stanley Raghoebarsing is duidelijk: de regering moet afblijven van de internationale reserves. En terecht. Jaren achtereen heeft Suriname zich uit een financieel moeras moeten werken. Van een negatieve nettoreserve in 2020 van USD 154 miljoen naar een positief saldo van USD 555 miljoen.

De berichten en beelden over de situatie in Huize Ashiana zijn pijnlijk en beschamend. Niet omdat ze nieuw zijn, maar omdat we ze al te lang normaal zijn gaan vinden. Het grootste verzorgingstehuis van Suriname, waar honderden ouderen hun laatste jaren doorbrengen, bevindt zich in een staat die mensonwaardig is. Gebrekkige hygiëne, tekort aan personeel, vervallen infrastructuur en een sfeer die eerder aan verwaarlozing dan aan verzorging doet denken.

Het is 2025, en toch blijft de toegang tot schoon en betrouwbaar drinkwater een dagelijkse onzekerheid voor burgers in de binnenstad van Paramaribo, inclusief strategisch belangrijke overheidsgebouwen zoals die binnen het regeringscentrum. Terwijl de tarieven voor drinkwater vorig jaar zijn verhoogd, lijkt de dienstverlening van de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM) nog altijd ver verwijderd van de basisstandaarden, die van een vitale nutsvoorziening mogen worden verwacht.

Wie zoekt naar politieke eenheid, naar bestuurlijke consistentie en naar nakoming van regelgeving strikt conform de wet, hoeft niet verder te kijken dan naar de wetten over geldelijke voorzieningen. Onder een dun laagje vernis van dubbele salarissen, introduceerde lid Gajadien in De Nationale Assemblee wetgeving die de salarissen van de president, vicepresident, ministers en assembleeleden, tezamen met een reeks aan andere voorzieningen, behoorlijk omhoog trok.

Het recente vonnis van kantonrechter Clayton Wallerlei waarin de arbeidsovereenkomst van een vrouwelijke medewerker van de Hakrinbank niet werd ontbonden, markeert een zeldzaam, maar cruciaal kantelpunt in de Surinaamse rechtspraktijk. De vrouw werd erkend als klokkenluider, handelde volgens de rechter terecht, en werd vervolgens onvoldoende beschermd. De rechter kwalificeerde het gedrag van de banktop als intimiderend en verklaarde dat de interne meldprocedure zodanig ondeugdelijk was ingericht, dat bescherming “illusoir” werd.

De nieuwe regering is nog niet begonnen, maar de voornemers stromen al rijkelijk. Er zal worden geëvalueerd. Er moet bezuinigd worden. Er komt een nieuwe koers. Mooie taal, nobele voornemens, maar het leven wacht op niemand. En precies daarin schuilt het gevaar. Want terwijl plannen worden gesmeed, nota’s worden opgesteld en commissies worden gevormd en benoemd, moet het volk gewoon verder zien te komen.

 De onrust die ontstond na berichtgeving over een vermeende plaatsing van de Surinaamse vastgoedsector op een zwarte lijst, verdient reflectie. Niet alleen omdat deze informatie onjuist bleek, zoals bevestigd door de Financial Intelligence Unit (FIU) Suriname, maar vooral omdat het incident blootlegt, hoe kwetsbaar ons maatschappelijk vertrouwen is in tijden van economische en institutionele fragiliteit.

Suriname kondigde met trots aan, dat het erkend is als het eerste malariavrije land van het Amazonegebied. Het is een mijlpaal van jewelste, die decennialang volgehouden inzet, samenwerking en leiderschap bekroont. Wie zich het Suriname van de jaren 2000 herinnert, toen het land piekte met meer dan 15.000 malariagevallen per jaar, beseft hoe ingrijpend deze overwinning is. De erkenning door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is dan ook terecht.

De jongste cijfers van de Suriname Economic Oversight Board (SEOB) bieden stof tot nadenken. Ondanks een ogenschijnlijk stabiele inflatie en een redelijk comfortabele importdekking, is de realiteit dat de economie opnieuw gevaarlijk op drift raakt. Wie voorbij de oppervlakkige indicatoren kijkt, ziet een fundament dat steeds brozer wordt.

Santokhi gaat als president met één termijn de geschiedenis in. Een termijn van co-presidentschap met Brunswijk, die tijdens het recordaantal aan dienstreizen van Santokhi, regelmatig als waarnemend president functioneerde en die nooit het volledig ontzag heeft kunnen opbrengen voor Santokhi in de hiërarchie. Een termijn van het schaduwpresidentschap van Albert Ramdin, die die vijf jaren vooral benut heeft in een campagne om alles te doen om de functie van secretaris-generaal van de OAS veilig te stellen voor zichzelf.

De Vereniging van Economisten in Suriname (VES) stelt, dat het onmogelijk is om de economie los te zien van het bestuur. De scheidslijn tussen beide is flinterdun. Elke economische ontwikkeling is geworteld in een bestuurlijke keuze en elk politiek besluit heeft directe economische gevolgen. In een land als Suriname, waar overheid en economie intens met elkaar verweven zijn, wordt deze realiteit met de dag zichtbaarder.

De wetten voor geldelijke voorzieningen voor respectievelijk assembleeleden, ministers, de president en vicepresident, hebben een forse kluif op het bord van actieve en succesvolle politici gelegd. Zij gaan er financieel en qua voorwaarden, behoorlijk op vooruit. Als keerzijde van die munt zijn er wat zaken in geregeld die de politici tot voltijds politici, zonder dubbele functies of andere belangen, zouden moeten maken, en die bedoeld zijn om hen in het gareel te houden als het gaat om snoepen van de overheid,

In de afgelopen tijd hebben we een zorgwekkende trend geconstateerd, namelijk de vermissing van tienermeisjes. Tiener-meisjes, vaak nog geen zestien, die van de ene op de andere dag spoorloos verdwenen zijn. Soms duiken ze na dagen of we-ken weer op, soms blijven ze onvindbaar. En telkens weer komt de vraag, hoe kon dit gebeuren? De realiteit is pijnlijk, we zijn als samenleving te passief, te verdeeld en te laat.

Met een verhaal over tweelingen en borstvoeding, probeerde Bravo zich een weg te banen naar het vicepresidentschap. Leef lang genoeg en je maakt alles mee. De kardinaal in de kerk van zetels probeerde zich na twintig jaar parlementair opportunisme, uiteindelijk te bedienen van een evenredigheidsargument. Het meeste aantal stemmen, dat voor hem in vier verkiezingen een bijzaak was, was nu plotseling het leidende principe.

 Vicepresident-elect Gregory Rusland zegt dat als we samenleving “een inhaalslag willen maken” iedereen zal moeten bezuinigen”. Mooie woorden, die we vaker hebben gehoord. Maar de bittere waarheid is: de samenleving heeft al jarenlang alleen maar ingeleverd. Dus als deze nieuwe regering opnieuw inzet op bezuinigingen, moet men eerst eerlijk en gedetailleerd uitleggen, wat dat concreet zal betekenen en voor wie.

‘’Als je een grote NDP’er bent, maar je hebt staatsgeld gestolen, ga ik niet naar je kijken. Naar de procureur-generaal zal je gaan.” Deze woorden van president-elect Jennifer Geerlings-Simons, snijden hout. Het is het soort duidelijke, principiële taal, waar het volk al jaren op wacht. Geen gedraal, geen politieke loyaliteit boven gerechtigheid. 

De olie- en gassector in Suriname staat op een kruispunt. Terwijl de wereld zich langzaam opmaakt voor de energietransitie, komt ons land juist in een stroomversnelling terecht. De ontdekking van offshore olie brengt ongekende economische perspectieven, maar stelt ons ook voor een dringende vraag: wie gaat dit allemaal doen? Het is een ongemakkelijke waarheid die Staatsolie-topman Annand Jagesar on-langs onder woorden bracht: Suriname heeft een ernstig tekort aan technisch ge-schoold personeel.

87.000 stemmen, dat is wat de VHP kreeg. En toch staat de partij buiten het machtscentrum. Dit betekent niet dat de partij is weggestemd, maar ze eindigde op de tweede plaats. Parlementariër Asiskumar Gajadien lichtte toe: “We hebben onszelf buitenspel gezet.”

De Van ’t Hogerhuysstraat is vandaag de dag meer dan een verkeersader. Ze is een metafoor geworden voor de stagnatie in het infrastructuurbeleid. Deze strategisch gelegen straat, die dagelijks meer dan 50.000 voertuigen verwerkt vanuit het oosten en zuiden van Paramaribo, ligt er zodanig bij dat zij niet alleen voertuigen beschadigt, maar ook het vertrouwen ondermijnt in planning, bestuur en economische vooruitgang.

De controverse rondom het rehabilitatieproject Van ’t Hogerhuysstraat – Slangenhoutstraat heeft geleid tot stilstand, letterlijk én bestuurlijk. Dat het project tijdelijk is stilgelegd, eerst door de rechter, daarna op instructie van de president, ontslaat de overheid niet van haar fundamentele plicht om het dagelijkse verkeer in goede banen te leiden.

Op 9 juli 2025 vond op het Presidentieel Paleis een ceremonie plaats, waarbij president Chan Santokhi zijn eigen regeerteam onderscheidde met de hoogste staatsdecoraties. Ministers, parlementariërs en andere politieke kopstukken, werden beloond met titels als Commandeur, Groot Officier en Drager van het Grootlint in de Ereorde van de Palm.

Onze historische binnenstad is een openluchtmuseum van ruïnes aan het worden. Een spookstad van een vervlogen tijd. Bevolkt door verslaafden en daklozen. Het smalle netwerk aan één verkeersweg stimuleert geen vestiging van grote bedrijven en trekt geen bewoners aan. De doorn in het oog is het gebouw van het ministerie van Financiën en Planning.

De nieuwe regering heeft keuzes te maken op het gebied van buitenlands beleid en internationale samenwerking. De regio verandert met de robuuste groei van de Guyanese economie. De Latijns-Amerikaanse migratie in de regio neemt toe, vanwege het migratiebeleid van Trump. Oorlog in Gaza en in Oekraïne, en oplopende spanningen in de Zuid-Chinese Zee, verscherpen de relaties tussen grootmachten. Die verhogen op hun beurt de druk die zij plaatsen op hun samenwerkingspartners.