De schaduw overheid aan commissies blijft verder uitdijen. De grondwet kent dit verschijnsel niet. Er is ook geen wet over dit fenomeen. Het is simpelweg een instrument waarmee politici tunnels graven onder het bestuur, dat geordend is volgens departementen (ministeries) en directoraten. Vanouds was de minister een politieke benoeming. Directeuren, onderdirecteuren en zelfs hoofdambtenaren worden door de jaren heen steeds meer op basis van partijpolitiek benoemd en bevorderd. Santokhi en Bouterse gebruikten commissies om hun partijpolitieke invloed onder die benoemingen door te laten graven.

Het lijkt erop dat de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) inderdaad te kampen heeft gehad met operationele problemen, wat heeft geleid tot vertragingen en annuleringen van vluchten, zoals in het geval van vlucht PY993 van Amsterdam naar Paramaribo onlangs en tevens op de route Paramaribo-Miami van afgelopen dinsdag 30 april. Het is zeer frustrerend voor passagiers wanneer vluchten niet volgens schema vertrekken of worden geannuleerd, vooral als het om internationale reizen gaat. Onlangs liep de vlucht PY422 vanuit Miami wederom een vertraging op van ruim vijf uur. Op zich is een vertraging niet een groot probleem, mits er tijdig wordt gecommuniceerd.

De PALU geeft bij iedere gelegenheid Nederland de schuld van alles. Ook voor hun eigen misdaden in de 80’er jaren geeft PALU de schuld aan Nederland. Volgens de PALU en de zogenaamde nationalisten, moeten we economisch onafhankelijk worden. Maar is dat wel mogelijk? Eind 50’er jaren begon het dekolonisatieproces van de voormalige koloniën in Afrika, Azië en het Caribische gebied. De landen werden economisch nooit onafhankelijk, omdat die landen grondstoffen moesten blijven exporteren naar de EU en de VS om deviezen te verdienen. Met die deviezen moesten producten worden geïmporteerd die hun eigen economie niet produceerden, zoals olie, medicijnen, voeding en voertuigen. Dus die afhankelijkheid bleef. Je hebt elkaar nodig als producent of als markt. In de jaren ‘90 begon het proces van globalisatie waarbij economieën nog sterker aan elkaar werden verbonden. Dit gebeurde met het vrij verkeer van goederen, personen, diensten en financiën. En als je economisch met elkaar verbonden bent, dan volgen de politieke lijnen. Dus de PALU zal blijven praten over de kolonisator, terwijl je economisch nooit los van elkaar kan zijn. Een totaal achterhaald verhaal. De PALU schitterde in NDP-regeringen die met hun linkse inborst liever met Cuba en Venezuela zaken wilden doen. Landen die sancties hebben en waar je geen deviezen mee kunt verdienen. Bovendien heeft de PALU geen staat van dienst. De PALU- exponenten die het brein waren achter de militairen in 1980, hebben het West-Suriname plan stopgezet. Een miljoeneninvestering is daarbij verloren gegaan, terwijl er lokale kennis aanwezig was voor de bauxietindustrie. Suralco en Billiton waren al 70 jaar in Suriname en voldoende Surinamers hebben daar gewerkt. Dus de lokale kennis was er. Meteen na de Decembermoorden werd Errol Alibux van de PALU, premier van Suriname. Tegen 1985 waren alle winkels leeg in Suriname en schaarste werd een realiteit voor de doorsnee man van de straat. Kinderen gingen zonder brood naar school, want ook meel was schaars. Dit is de prijs die het Surinaamse volk heeft betaald voor de ideologie van de PALU.

Er zijn figuren waar je als media mee wacht, totdat het rieten mandje waarin ze hun gouden eieren ronddragen, genoeg verrot is, dat eigenaar en eieren er samen doorheen vallen. Niets is zo tijdrovend en demotiverend om een zelfverrijkende figuur op slinkse maniertjes te zien ontkennen, wat heel Suriname weet, in een rechtszaal. En dan als beloning voor leugenachtigheid en doofpot tactieken, een rechter te horen zeggen dat zo een ellendeling verontschuldigingen verdient. Omdat de boef niet voldoende sporen achter heeft gelaten heeft dat bewijs genoemd.

De vakbeweging was toch de organisatie die de met de regering om de tafel had gezeten en had ingestemd, om de energietarieven, te verhogen? Volgens een vakbondsleider betaalde de regering te veel aan subsidie. Op grond daarvan zou dus een koopkrachtversterking worden gegeven. Afgelopen week kondigde C-47, die toen had ingestemd met de verhogingen, aan dat zij acties zou voeren tegen de regering, omdat de werkenden de verhogingen niet meer konden dragen.

De minister van Natuurlijke hulpbronnen heeft de afgelopen week in het parlement gezegd, dat naar alle waarschijnlijkheid er eind mei niet genoeg water is om stroom uit de Afobaka krachtcentrale op te wekken. De minister zei dat het waterniveau in het stuwmeer nog steeds laag is, ondanks de regen van de afgelopen periode in het kustgebied.

De Energie Bedrijven Suriname, EBS, zijn ertoe overgegaan hun tarieven voor geleverde elektriciteit fors te verhogen. Deze verhogingen zijn bij verreweg de meesten in ons land, in het verkeerde keelgat geschoten. Vrijwel eenieder moet nu meer dan 100 procent voor stroom betalen. Bij bedrijven houdt de  verhoging van het tarief zelfs honderden procenten meer in. Hoe dat allemaal betaald zal moeten worden, schijnt het staatsbedrijf totaal niet te interesseren. Bij deze verhogingen is ook een nieuw fenomeen opgetreden, dat van de schattingen.

Het standpunt van minister Stanley Raghoebarsing over de staatsbedrijven, is terecht kritisch, gezien de problemen met inefficiëntie en financiële wanorde. Het is belangrijk dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt en actie onderneemt om deze situatie te verbeteren. Al heel lang is het een feit dat de aanpak binnen bepaalde staatsbedrijven zou moeten zijn: pompen of verzuipen. En niemand kan ons iets anders wijsmaken, want bepaalde verzuipen al jaren in hun eigen rommel.

Keerpunt heeft onlangs het 118 pagina tellende rapport van de UNESCO/ICOMOS over de voorgestelde locatie en het ontwerp van de nieuwe vergaderzaal van De Nationale Assemblee in onze historische binnenstad gelezen, en dat roept naar onze mening belangrijke vragen op over de toekomstige ontwikkeling van het historische centrum. De bevindingen van ICOMOS wijzen op aanzienlijke uitdagingen met betrekking tot de voorgestelde bouwplaats achter de gerenoveerde gebouwen aan de Henck Arronstraat 2-4 en 6, samen met de hoek van Grote Combéweg.

Het uitstel van de definitieve investeringsbeslissing (FID) voor Blok 58 voor de kust van Suriname door TotalEnergies en APA, heeft aanzienlijke repercussies voor de Surinaamse economie en haar ambities op het gebied van olieproductie. Dit uitstel van de FID, dat aanvankelijk verwacht werd in 2022, dreigt niet alleen de economische ontwikkeling van het land te vertragen, maar werpt ook twijfels op over de levensvatbaarheid van het project. TotalEnergies' beslissing om de FID uit te stellen, gebaseerd op problemen zoals de hoge gas-olieverhouding en teleurstellende exploitatieresultaten, is een teken van toenemende onzekerheid in de regio.