De Energie Bedrijven Suriname, EBS, zijn ertoe overgegaan hun tarieven voor geleverde elektriciteit fors te verhogen. Deze verhogingen zijn bij verreweg de meesten in ons land, in het verkeerde keelgat geschoten. Vrijwel eenieder moet nu meer dan 100 procent voor stroom betalen. Bij bedrijven houdt de  verhoging van het tarief zelfs honderden procenten meer in. Hoe dat allemaal betaald zal moeten worden, schijnt het staatsbedrijf totaal niet te interesseren. Bij deze verhogingen is ook een nieuw fenomeen opgetreden, dat van de schattingen.

Keerpunt heeft vele meldingen binnen van bedrijven die te maken hebben gekregen met de schattingen van het stroomverbruik door de EBS. In veel gevallen is de EBS nimmer de meterstanden op komen nemen en in bepaalde gevallen heeft de EBS te maken met defecte meters. Er wordt dan gewoon een verbruik geschat, dat honderden procenten hoger ligt dan de laatste trouw betaalde maandelijkse rekening. Dit is willekeur en oplichterij van een parastatale onderneming, die bovendien ook nog een monopolistische positie binnen de samenleving inneemt. Wanneer er op het geschatte tarief ernstig protest wordt aangetekend, dan stelt de EBS dat er toch nog enkele honderden of duizenden SRD vanaf kan. Dat geeft aan dat men de zaak tracht te flessen en op basis van het eerst geëiste bedrag, wenst voort te gaan in de komende maanden en misschien wel jaren. Om dan te bedenken dat de EBS van plan is nog voor het einde van het jaar nog meer geld te willen voor de stroomleveringen. De EBS en de regering moeten er met nadruk op gewezen worden dat veel afnemers van stroom, deze tarieven niet kunnen betalen. Veel gezinnen zijn nu al zo financieel gemarginaliseerd dat er nog maar nauwelijks geld is om redelijk goed te eten. Op voeding wordt door velen al maanden, zo niet jaren beknot.

Weer anderen komen de maand door door steeds geld te lenen. Een vicieuze cirkel waarin men is beland en er is geen zicht op hieruit te treden. Dan komt men met zulke moordende tarieven, omdat het Internationaal Monetair Fonds, IMF, dat dicteert om financiële hulp te kunnen verlenen. Dat deze tarieven niet door de beugel kunnen en dat er ook nog sprake is van flessentrekkerij vanwege de energiemonopolist, is duidelijk. Dat de samenleving hier niet mede akkoord gaat, wordt nu reeds gedemonstreerd door werkneerleggingen. De regering is in overleg getreden met de vakbeweging, zo wordt gesteld. Maar wanneer je in overleg gaat met de vakbeweging om tot een draaglijk energietarievenstelsel te geraken, dan moet je wel met alle relevante vakbondscentrales praten en niet aan uitsluiting doen in de hoop er zonder kleerscheuren uit te geraken. Zijn we weer bezig met een spel van verdeel en heers? Dat zal naar onze mening, niet helpen, maar voor nog meer spanningen zorgen. De regering en de EBS dienen te begrijpen dat de rek er al geruime tijd uit is en dat salarisverhogingen met een niet goed inflatoir karakter, niet zullen helpen. Dit soort opzeggingen van subsidies en verhaling op de samenleving zullen niet zonder slag of stoot gerealiseerd kunnen worden. Laat dat heel duidelijk zijn voor dit kabinet. De verkiezingen komen eraan en de verzwarende maatregels die nu ook weer worden doorgevoerd, zullen zeer nadelige consequenties hebben, ook voor dit kabinet dat als los zand bij elkaar is.