Wanneer het gaat om onderwijs, schijnt Suriname nooit een tekort te hebben aan plannen. Er worden congressen georganiseerd, deskundigen uitgenodigd, werkgroepen samengesteld en visiedocumenten gepresenteerd. Er wordt gesproken over vernieuwing, digitalisering, kwaliteitsverbetering en onderwijs dat beter aansluit op de arbeidsmarkt. Op papier klinkt het allemaal indrukwekkend.
Wanneer de discussie over het functioneren van het staatsapparaat op gang komt, duurt het meestal niet lang, voordat iemand zegt dat Suriname te veel ambtenaren heeft. Het is een stelling die zo vaak wordt herhaald, dat velen haar inmiddels als een vaststaand feit beschouwen. Ook wij van Keerpunt, hebben te vaak erop gewezen, dat het ambtenarenapparaat anders moet.
De diefstal van honderden kilo's kwik vanaf het terrein van politiebureau Geyersvlijt, is een schandaal waar niemand tot nu toe behoorlijk antwoord op kan geven. Dat een gevaarlijke stof als kwik, die bovendien als inbeslaggenomen goed onder toezicht van de autoriteiten stond, zomaar kan verdwijnen uit een beveiligde container op een politieterrein, is een zaak die de samenleving ernstig zorgen moet baren.
De bezorgdheid van bewoners over de geplande opslagfaciliteit voor radioactieve bronnen te Houttuin, legt een spanningsveld bloot tussen economische ontwikkeling en milieuveiligheid. De Nationale Milieu Autoriteit (NMA) benadrukt dat het project zich nog in de consultatiefase bevindt en dat er nog geen formele beoordeling of besluit is genomen.
De ontdekking van olie voor de Surinaamse kust wordt door velen gezien, als het begin van een nieuw tijdperk. Politici spreken over economische groei, investeerders zien kansen en burgers hopen op betere tijden. Na jaren van financiële onzekerheid klinkt het vooruitzicht van miljarden aan olie-inkomsten, als muziek in de oren van velen. Maar achter het optimisme schuilt een vraag die steeds luider wordt gesteld, wie gaat er uiteindelijk echt profiteren van de olie?
De NDP heeft economische wetmatigheden nooit gerespecteerd, erkend of in haar beleid betrokken. De NPS maakte economische wetmatigheden tot de basis van haar beleid tijdens het leiderschap van Venetiaan. In de jaren daarna heeft zij de successen van het honoreren van die wetmatigheden tot haar merk gemaakt.
De chaos wordt steeds groter op vele plekken in dit land, zo ook aan de Waterkant. Na de oplevering van het zogeheten PURP-project op Onafhankelijkheidsdag het vorig jaar, is er duidelijk sprake van een free for all. Een beheersraad Waterkant ontbreekt tot op heden en wordt opzettelijk niet benoemd en geïnstalleerd.
Het debat over het ambtenarenapparaat in Suriname is niet nieuw. Het is een terugkerend thema dat al jaren, zo niet decennia, een vaste plaats inneemt in politieke campagnes en regeringsverklaringen. Telkens opnieuw wordt gesteld dat het overheidsapparaat te groot, te log en financieel onhoudbaar is. En telkens opnieuw wordt dezelfde belofte gedaan: na de verkiezingen, zal worden hervormd, afgeslankt en opgeschoond.
