President Simons benadrukte bij haar toespraak op Srefidensi, de drie pijlers van onafhankelijkheid. Politiek, economisch en psychologisch onafhankelijk worden en blijven is de opdracht. Politieke onafhankelijkheid moet tegen het licht worden gehouden van besluitvorming en onze interafhankelijkheid ten aanzien van landen met wie wij betrekkingen van partnerschap aangaan.

Terwijl het spelletje van ‘catch and release’ doorgaat, omdat het Quick Scan Team met flinterdunne bewijsmiddelen ‘corruptie’ roept, in plaats van een gedegen dossier op de bouwen, slinkt onze nationale veestapel. Als u het idee heeft dat bijvoorbeeld rundvlees taaier, kleiner en duurder geworden is, is dat ook werkelijk zo. Kleinere, magerdere en jongere dieren worden geslacht omdat wij onze veestapel kannibaliseren.

Terwijl Suriname in de roes is van de viering van 50 jaar onafhankelijkheid, staan wij volgens het Internationaal Monetair Fonds (IMF), op een cruciale tweesprong. Jaren van herstel van macro-economische stabiliteit en versterking van economische instituties, hebben het land voorbereid op een periode van groei, maar zonder snelle en consistente hervormingen, dreigen de verwachte olie-inkomsten de economie eerder te destabiliseren, dan te versterken.

De vervolging roept vragen op over de periode, toen Robert van Trikt governor was bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS). Niet in de minste plaats, omdat de feiten zo nauw samenhangen met de korte periode en de reeds uitgebreid behandelde feiten en delicten, waarvoor er reeds een veroordeling is geweest. Een veroordeling die breed uitgemeten en grotendeels uitgezeten is. Ten eerste is de betrokkenheid van anderen bij hetzelfde feitenrelaas, tot nu toe geen aanleiding geweest voor het Openbaar Ministerie om broodkruimels te volgen.

Minister Monorath heeft onlangs aan leden van de pers verteld, dat het terrein van ongeveer 50 hectare dat bij de gevangenis te Santo Boma hoort, al na 150 meter vanaf de gevangenis is uitgegeven. Ondanks zijn beklag bij de president worden er op dit terrein woningen gebouwd, terwijl het oorspronkelijk bedoeld was voor activiteiten ten behoeve van de gedetineerden.

Dat we ons niet schamen voor de teloorgang van onze nationale monumenten, daar hebben we het al ‘tig’ malen over gehad.  Neem nou de historische dodenakker, gelegen tussen de Henck Arronstraat, de Nassylaan en de Swalmbergstraat, de ‘Oranjetuin’, waar veel prominenten uit onze verre en contemporaine geschiedenis, een laatste rustplaats  hebben gevonden.

De verhoogde marineaanwezigheid van de Verenigde Staten en de gewapende acties tegen Venezolaanse schepen, introduceren nog meer spanningen in een regio die al zwaar onder druk staat. De toename van offshore activiteiten in het Guyanaschild, de oplopende spanningen rond grenskwesties tussen Guyana en twee van zijn buurlanden, Venezuela en Suriname, en de aanwezigheid van drugsbendes, smokkelaars en piraten voor de kust van alle drie landen waren al risicovol.

Met vijftig jaar achter ons, klinkt vanuit alle hoeken de oproep tot vooruitblikken. De Srefidensi Conferentie 2025 moet breed gedragen plannen smeden voor de komende vier en de komende vijfentwintig jaar. Het liefst specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden, en zonder al te veel achterom te kijken.

De wittebroodsweken zijn voorbij voor het kabinet Simons-Rusland. In rap tempo hebben de Deviezencommissie-blunder, de Chinalco-blunder en de benoeming van de Surinaamse ambassadeur bij het Koninkrijk der Nederlanden, een periode van kalm en gematigd optimisme verstoord.

Een paarse dinosaurus is beloond. Er is, vanuit welke visie op buitenlandbeleid of relatie met Nederland dan ook, geen enkele andere denkbare reden waarom uitgerekend deze kandidaat, op dit moment, voor de NDP, NPS, ABOP, PL, BEP en de A20-combinatie, de beste beschikbare optie leek. Ervaren diplomaten met serieuze resultaten, waaronder Henry Mac Donald, Gilbert van Lierop of Marc Schalkwijk zijn gepasseerd, terwijl ervaren bestuurders die het land van bestemming en de diasporagemeenschap kennen,

Het regent bij onze redactie wederom aan klachten uit Albina, die betrekking hebben op de beroerde watervoorziening. Volgens bewoners van de grensplaats en de noordelijker gelegen dorpen, komt er dagelijks bijna geen druppel water uit de kraan. En als er op bepaalde momenten wel wat water door de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij, SWM, wordt verpompt, is het water roestig gekleurd en nauwelijks drinkbaar.

De grensstreek tussen Suriname en Frans-Guyana staat al jaren onder druk. Migratie, gezondheidszorg en veiligheid vormen dagelijks een uitdaging aan beide zijden van de Marowijnerivier. Terwijl de Franse media, zoals Le Figaro, de situatie kritisch belichten vanuit Frans perspectief, is het vanuit Suriname essentieel te kijken naar de effecten voor de lokale gemeenschap.

De gewapende beroving op een adres aan de Sunparklaan te Paramaribo-Noord, op vrijdag 13 juni 2025, heeft wederom het wankelende vertrouwen in de politie en de rechtsstaat blootgelegd. Bij deze ripdeal drongen zwaarbewapende mannen een woning binnen en namen drie kilogram goud, euro 7.000 en een iPhone mee. Later bleek dat het niet ging om goud, maar om drugs. Onder de verdachten bevonden zich twee leden van het Korps Speciale Troepen (KST).

Elk jaar pompt het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme maar liefst SRD 500 miljoen, in het openbaar busvervoer. Dat is bijna de helft van het volledige budget van het voormelde departement. Een bedrag van die omvang zou toch moeten leiden tot betrouwbaar, veilig en ordelijk vervoer voor de samenleving?

Opnieuw moest deze week het Academisch Ziekenhuis Paramaribo operaties uitstellen. Niet door een gebrek aan apparatuur, medicijnen of capaciteit, maar door een gebrek aan gekwalificeerd personeel. Het is een pijnlijk fenomeen dat zich inmiddels zo vaak herhaalt, dat het bijna normaal lijkt. Maar wat normaal lijkt, mag nooit normaal worden geacht. 

In de afgelopen decennia is het Surinaamse onderwijsstelsel blijven steken in structuren en methoden, die niet meer passen in een wereld waarin jongeren op moderne wijze willen opgroeien. De problemen zijn bekend, leerkrachten die worstelen met een salaris, dat nauwelijks aansluit bij hun verantwoordelijkheid laat staan marktconform zijn, scholen die onvoldoende middelen hebben en curricula die achterlopen op de praktijk.

Met de heropening van het tweede deel van de Waterkant binnen het Paramaribo Urban Rehabilitation Program (PURP), neemt Suriname een belangrijke stap in de revitalisering van een van de meest iconische plekken van ons historische stadscentrum. Het vernieuwde gebied, inclusief het nieuwe amfitheater, moet uitgroeien tot een levendig ontmoetingspunt waar erfgoed, recreatie en moderne stadsbeleving samenkomen. Het project weerspiegelt jaren van planning, internationale financiering en nationale ambities om Paramaribo als UNESCO Werelderfgoed zichtbaar te versterken.

Duizenden leerlingen uit het hele land hebben afgelopen zondag deelgenomen aan de nationale gymnaestrada op het Onafhankelijkheidsplein. Het plein kleurde rood, wit, groen en geel en werd een indrukwekkend schouwspel van discipline, creativiteit en nationale trots. Maar wie naar het geheel keek, zag iets dat pijnlijk afstak tegen de feestelijke sfeer: de prachtige Surinaamse vlag wapperde boven een grasmat die eruitzag alsof die al jaren geen zorg had gezien.

In het kader van het PURP-project Waterkant, Mirandastraat en een deel Keizerstraat, zijn er prachtige trottoirs aangelegd, met in het midden een geribbelde loopstrook, speciaal voor blinden. Meer dan logisch is het dat er geen voertuigen meer op dit verhoogde voetpad mogen worden geparkeerd. Maar de asocialen zijn er nog meer dan voldoende in dit land, en die plaatsen hun voertuigen toch nog gewoon op het trottoir.

Een ezel stoot zich in het algemeen, niet tweemaal aan dezelfde steen. Desondanks kiezen ABOP, PL, BEP en DOE, na alles wat zij in hun eerdere samenwerking met de NDP meegemaakt hebben, ervoor om een coalitie te vormen met uitgerekend deze partij. De NPS, A20 en PRO zouden goede nota moeten nemen van de geschiedenis en de werkwijze van de NDP.

Suriname kampt al jaren met een hardnekkig probleem dat het dagelijkse leven van velen beïnvloedt: asociaal rijgedrag, ongeorganiseerd parkeergedrag, het dumpen van afval én het achterlaten van hulpeloze dieren op straat. Het zijn kleine handelingen op zichzelf, maar samen vormen ze een patroon van onverschilligheid dat de samenleving schaadt.

In 2023 kondigde de toenmalige regering onder leiding van Chandrikapersad Santokhi met trots de voltooiing aan van de herstructurering van de Oppenheimer-obligaties. De regering stelde dat de operatie de schuldendienst met USD 972 miljoen over de periode 2020-2026 zou verlichten en ruimte zou creëren voor investeringen in samenleving en economie. Oude Eurobonds met extreem hoge rentetarieven van 9,25 procent en 12,875 procent werden geruild voor een nieuwe obligatie van USD 660 miljoen met een rente van 7,95 procent, aangevuld met een value recovery instrument (VRI) gekoppeld aan olie-royalty-inkomsten uit Blok 58.

Suriname heeft een van de rijkste regenwouden ter wereld, maar benut nog niet volledig het economische en ecologische potentieel van zijn bossen. Buurland Guyana laat zien dat het wél kan: met zijn Low Carbon Development Strategy (LCDS) combineert het land natuurbehoud met economische groei, werkgelegenheid en duurzame ontwikkeling.

De recente beslissing van de Pan-Amerikaanse Gezondheidsorganisatie (PAHO) om de Amerika’s de mazelenvrije status te ontnemen, is een wake-up call voor de hele regio. Het virus circuleert opnieuw langdurig in Canada en veroorzaakt uitbraken in Mexico, de Verenigde Staten, Bolivia, Brazilië, Paraguay en Belize. Zelfs buurland Brazilië kampte eerder met terugkerende mazelenuitbraken, wat laat zien dat geen enkel land immuun is voor herintroductie.

Het moet voor eenieder overduidelijk zijn dat wij over het algemeen en dan wel in het bijzonder bij de overheid, geen kaas gegeten hebben van het onderhoud van zowel roerende als onroerende goederen. Bij de overheid komt dat glashelder tot uiting in het zeer beroerde onderhoud van haar gebouwen en het rollend materieel.

Zoals Nita Ramcharan in haar column in Starnieuws schreef: “Er is veel lof gezwaaid over Ronald Venetiaan, de man die drie keer het presidentschap van Suriname droeg, zonder dat de macht hem naar het hoofd steeg.” Nu hij niet meer onder ons is, klinkt die waardering van alle kanten: van politieke tegenstanders, regionale collega’s en van wie hem van dichtbij meemaakten.

In Suriname groeit een stille, moordende crisis. Hiv-infecties onder jongeren stijgen, vaak onopgemerkt. Naar schatting leven ruim 8.000 mensen met hiv in ons land, maar slechts de helft weet dat ze besmet is. Dit betekent dat duizenden mensen onbewust anderen kunnen besmetten. De tijd van ontkenning en schaamte, moet voorbij zijn. Vooral jongeren tot 25 jaar lopen groot risico. Huisartsen merken dat twintigers vaak pas jaren na besmetting klachten krijgen.

De regering-Santokhi had de ondankbare taak om de financiële puinhoop van de regering-Bouterse op te ruimen. Bouterse en zijn secondant Hoefraad leenden dat het een lieve lust was. Beide heren hadden elk zo hun reden om later op de vlucht te slaan. De regering-Santokhi ging onverdroten aan de slag en zou ervoor zorgen dat schuldeisers tot wel 70 procent van hun vordering op de staat Suriname zouden opgeven. Daar dachten de schuldeisers zelf anders over.

De bevolking van Suriname heeft in de afgelopen jaren veel offers gebracht. Terwijl prijzen stegen, banen verdwenen en koopkracht afnam, bleef de hoop overeind, dat betere tijden zouden komen. Nu er nieuwe economische kansen aan de horizon verschijnen, vooral door de verwachte inkomsten uit de olie- en gassector, is het moment aangebroken om vooruit te kijken en denken.

NDP-parlementariër Ebu Jones riep eerder deze week op tot aanpassing van de wetgeving rond gronduitgifte. Volgens hem moet de wet beter aansluiten bij de aspiraties van de samenleving en moet Suriname eindelijk leren problemen te voorkomen, in plaats van achteraf te corrigeren. Dit raakt eigenlijk een gevoelige snaar, want de verdeling van grond is in Suriname al decennialang een bron van ongelijkheid, wantrouwen en politieke manipulatie.

Het presidentieel duo probeert een loopje te nemen met het verstand van het volk. Waar Simons een fingerspitzengefühl heeft voor wat het volk tegen de haren in strijkt, loopt Rusland, net als Santokhi, rond met een drang naar internationale erkenning en opbouw van een groot zakelijk imago. Zo belandde hij aan tafel met Chinese neo-kolonialisten die Surinaams grondgebied probeerden in te palmen met hun eigen spelregels om flora, fauna en dorpsbewoners aan hun wil te onderwerpen.

Na de vernietigende woorden van de Rekenkamer over de gronduitgiften in 2023, heeft president Simons er een schepje bovenop gedaan. Niet alleen neemt zij het inzicht over dat de uitgiften illegaal waren, voor haar is het logische gevolg daarvan nietigheid, op basis van de Anti-corruptiewet. Juridisch is daar geen speld tussen te krijgen.

Bij de Algemene Politieke Beschouwingen heeft het lid Somohardjo ter sprake gebracht, dat het tijd is de Wet in Staat van Beschuldigingstelling Politieke Ambtsdragers, af te schaffen. Hij merkte terecht op, dat het onderscheid tussen burgers en politici onrechtvaardig is. Politici die de wet overtreden, moeten wij als ordinaire criminelen vervolgen.

Ronald Venetiaan heeft een kunstwerk van zijn leven gemaakt, als best geslaagde student aller tijden van de Algemene Middelbare School, als leraar, als dichter, als family man, echtgenoot en huisvader en als driemalig president, door karakter, creativiteit, doorzettingsvermogen, zijn verdraagzaamheid tegenover dissidenten in de partij (Ruth Wijdenbosch kan daarvan meepraten), zijn onwankelbaarheid betreffende ethische principes (Arti Jessuren en Cor Pigot hebben dat gemerkt).

De afgelopen dagen werd Suriname opnieuw geconfronteerd met gewelddadige taferelen die ogenschijnlijk uit alledaagse conflicten voortkomen. In de vroege ochtend van zondag 2 november, raakten twee mannen gewond bij een kappartij bij het SOL-pompstation op de hoek van de Grandostraat en de Kwattaweg in Wanica. Een soortgelijk geval betrof de escalatie tussen tussen twee buurvrouwen aan de Harpweg, waarbij één van hen werd aangevallen met een kapmes en hete spijsolie.

Er doen hardnekkige misvattingen de ronde over wat opiniemakers zijn en hoe wij ons werk zouden moeten doen. Opmerkelijk genoeg leeft, vooral bij mensen met wat geld of invloed, de overtuiging dat wij eerst netjes contact met hen zouden moeten opnemen, voordat wij een mening mogen hebben over berichtgeving waarin zij voorkomen. Berichtgeving die overigens niet in onze column of in ons commentaar haar oorsprong vindt.

We hebben een nieuwe regering, zo ook een andere minister op Justitie en Politie. Keerpunt verwacht echt van de huidige bewindsman, dat er nu en wel landelijk, hard wordt ingegrepen, want dit kan echt niet langer zo doorgaan. Deze jongen van zeker nog geen tien jaar, werd gisteren aan de Gompertstraat door ons vastgelegd.

Het ambtenarenapparaat blijft maar groeien, ondanks eerdere toezeggingen om het personeelsbestand te verkleinen en hervormen. Een officiële brief van minister Marinus Bee van Binnenlandse Zaken aan zijn collega-ministers maakt duidelijk, dat er dringend inzicht moet komen in het aantal beleidsadviseurs dat per ministerie actief is. Aanleiding is de situatie op zijn eigen ministerie, waar inmiddels meer dan 400 personen als beleidsadviseur zijn benoemd en aangesteld.

Geluidsoverlast in woonwijken is geen nieuw probleem, maar de dagelijkse stroom aan klachten die de politie ontvangt, toont aan, dat het fenomeen verontrustend groeit. Wat ooit als incidentele ergernis werd gezien, ontwikkelt zich steeds vaker tot wat het Korps Politie Suriname (KPS) terecht aanduidt als ‘overlastcriminaliteit’.

Het ontsnappen, vluchten en via corruptie op vrije voet komen van bekende en onbekende criminelen is dusdanig alledaags geworden, dat het nauwelijks meer voorpaginanieuws betreft. Laten we niet vergeten dat na een bijna twintig jaar durend strafproces en jaren na een veroordeling in eerste aanleg, Bouterse is toegestaan te vluchten na overleg over een ‘zachte landing’, dat Bordo voortvluchtig was tot zijn arrestatie in Brazilië, en dat Hoefdraad tot op de dag van vandaag, in luxe en rust de Surinaamse autoriteiten uitlacht.

Zowel EBS- als SWM-abonnees zijn dit jaar opgeschrikt door ongebruikelijk hoge rekeningen, die soms een veelvoud bedragen van wat in voorgaande maanden werd gefactureerd. Dit gebeurt, terwijl er geen tariefverhoging is aangekondigd in de tussenliggende periode. In gebieden waar de waterdruk te wensen overlaat en de opvang van regenwater soms de enige uitkomst is, worden rekeningen die in de duizenden SRD’s belopen, zonder pardon doorbelast.

Een simpele rekensom leert dat met de gang naar de internationale kapitaalmarkten, de regering Simons in luttele da-gen tijd, meer geld opgehaald heeft dan Suriname tijdens Santokhi van het IMF heeft kunnen lenen, zonder de restricties en de voorwaarde van roofbouw op het huishoudboekje van de Surinaamse huishoudens.

Het Korps Politie Suriname (KPS) heeft onlangs een historische stap gezet met de invoering van het langverwachte formatiehuis. Voor het eerst beschikt het korps over een volledig overzicht van posities, bevoegdheden en rangen, ontwikkeld in samenwerking met de korpsleiding, het managementteam en de Surinaamse Politiebond.

De regering van Suriname gebruikt reeds jaren schatkistpapier om financiering te verkrijgen via de binnenlandse markt, vooral bij banken en institutionele beleggers. Dit gebeurt via veilingen, vergelijkbaar met die voor valuta, om beleidsuitvoering en overheidsactiviteiten te bekostigen, en tegelijk de afhankelijkheid van financiering via de Centrale Bank, te verminderen. In de praktijk draagt deze methode bij aan de stijging van zowel de binnenlandse schuld als de totale staatsschuld. Via de zogenaamde ‘debt rollover’ krijgen institutionele beleggers, vaak in plaats van rente en aflossing, meer schatkistpapier terug van een overheid.

In plaats van maatschappelijke noden te verlichten, koos de Hakrinbank N.V. ervoor, SRD 2 miljoen te doneren aan de Commissie 50 jaar Staatkundige Onafhankelijkheid. De symbolische cheque werd op 31 oktober jongstleden overhandigd door de directie aan de voorzitter van de commissie Srefidensi-jubileum en symboliseert de “sterke band” van de bank met Suriname.

Minister Harish Monorath van Justitie en Politie, kondigt een harde lijn aan tegen misstanden binnen het Korps Politie Suriname (KPS). Volgens hem moeten politiemedewerkers die zich schuldig maken aan ernstig plichtsverzuim of strafbare feiten, definitief uit de organisatie worden verwijderd. Hij distantieert zich van het bestaande systeem, waarin gesanctioneerde agenten na verloop van tijd weer in dienst worden genomen.

Parkeren hoe het hoort, dat schijnt men maar niet te willen respecteren, noch accepteren. Aan de Waterkant nabij de Centrale Bank, is er een parkeerstrook aangelegd om bezoekers en personeel van de Moederbank te kunnen accommoderen.

“25 november Sranan kis wan pikin. Fa nen? Fa nen? Srefidensi now” zo zong Lieve Hugo, King of Kaseko, voor de komende onafhankelijkheid van Suriname. Hij heeft het moment niet meegemaakt. Hij overleed op 15 november 1975 in Amsterdam. Het was de bedoeling dat hij zou zingen de eerste keer dat de Surinaamse vlag gehesen zou worden. Dat ging niet door. Hij werd een week voor Srefidensi in Suriname begraven.