Een dienstreis naar Thailand en Nederland in 2024 ten behoeve van de toenmalige president-commissaris van de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS), Harish Monorath, was begroot op € 26.800. De reis stond in het teken van deelname aan de Communications Policy & Regulation Week 2024. De kostenraming laat zien dat vooral de vliegtickets, hotelovernachtingen en dagvergoedingen een aanzienlijk deel van het budget vertegenwoordigden.

Nu deze begroting onder de aandacht komt, is het relevant om stil te staan bij de financiële afwegingen die destijds zijn gemaakt. Van het totale bedrag was € 12.000 bestemd voor retourtickets op de route Paramaribo– Bangkok–Amsterdam en terug. Daarnaast werd € 5.500 begroot voor hotelovernachtingen, waaronder € 400 per nacht in Nederland. Ook de dagvergoeding bedroeg € 400 per dag, wat voor negentien dagen neerkwam op € 7.600. Omdat de hotelkosten afzonderlijk waren opgenomen, verdient vooral de samenstelling en grondslag van deze dagvergoeding een nadere toelichting. De tickets, hotelkosten en daggelden vertegenwoordigden samen ruim 93 procent van het reisbudget, terwijl de conferentiekosten zelf € 1.000 bedroegen. Internationale kennisuitwisseling kan voor een toezichthouder als de TAS van betekenis zijn. Maar welke meerwaarde heeft deze deelname destijds opgeleverd voor de organisatie en de Surinaamse telecomsector? Ook de berekening van de verblijfsduur verdient verduidelijking. Er werd gerekend met negentien dagen aan daggelden, terwijl de begroting zestien hotelovernachtingen vermeldde. Reis- en aankomstdagen kunnen dit verschil verklaren, maar een toelichting zou meer inzicht geven in de berekening. Daarbij moet worden benadrukt dat het om een begroting uit 2024 gaat en niet automatisch om het bedrag dat daadwerkelijk is uitgegeven. Een vergelijking met de uiteindelijke declaraties en een evaluatie van de dienstreis zouden een vollediger beeld geven van de gemaakte kosten en de behaalde resultaten. Nu, twee jaar later, is deze informatie bijzonder interessant en zijn alle ogen opnieuw gericht op Monorath, die destijds president-commissaris van de TAS was. Maar de kwestie moet niet uitsluitend bij één functionaris blijven steken. Het jaar 2024 stond immers ook in het teken van een regering die regelmatig met omvangrijke delegaties op dienstreis ging. Ministers, de president en zelfs diens echtgenote maakten deel uit van reisgezelschappen waarvan de kosten eveneens vragen over noodzaak, samenstelling en verantwoording kunnen oproepen. De begroting van de TAS zou daarom ook aanleiding moeten zijn om breder te kijken naar de wijze waarop onder de vorige regering met dienstreizen en publieke middelen werd omgegaan. Was dit een afzonderlijk geval of slechts één voorbeeld van een veel grotere praktijk? Mogelijk ligt er nog heel wat meer op tafel dan tot nu toe bekend is. De vraag is hoeveel van die uitgaven ooit grondig zijn doorgelicht en publiekelijk verantwoord. Want als deze ene dienstreis al zoveel aandacht trekt, is het niet ondenkbaar dat een bredere beoordeling van de buitenlandse reizen uit die periode nog veel meer inzicht oplevert.