Slachtoffers van geweld, ontvoering en onderdrukking ontwikkelen vreemd genoeg, soms sympathie voor de daders: het Stockholm syndroom. Dat lijkt de relatie te zijn die de kiezer heeft ontwikkeld met de vele gezichten en gedaanten waarin de coupplegers zich keer op keer ten tonele begeven. Van 1980 tot 1987 tot de naweeën van Kerstmis 1990, de kapitaalcoup van 1996, de ‘kruistocht tegen corruptie’ van 2010 en de tien ‘precaire’ jaren die erna volgden.

De SEOGS 2025 lijkt opnieuw een succes in aantallen, aankondigingen en internationale belangstelling. Groots in opkomst, rijk aan beloftes, maar arm aan bindende kaders. Terwijl bedrijven miljoenenprojecten aankondigen en leiders spreken over een “energie-toekomst voor Suriname”, blijft de basisinfrastructuur voor echte nationale meerwaarde pijnlijk achter.

De recente uitbarsting van geweld tussen Israël en Iran vormt een sluimerend conflict dat steeds meer internationale trekken krijgt. Wat begon als een wederzijdse provocatie tussen twee aartsvijanden in het Midden-Oosten, is inmiddels uitgegroeid tot een explosieve confrontatie waarin ook de Verenigde Staten en Europa niet meer langs de zijlijn staan.

“Wij moeten zo snel mogelijk na de bestuursovername, een goed beeld krijgen van waar we daadwerkelijk staan.” Die uitspraak van NPS-voorzitter Gregory Rusland in het programma Q&A, vat de collectieve bezorgdheid van een heel volk, treffend samen. De financiële situatie van Suriname is alarmerend en toch blijft het angstvalig stil.

Een dertienjarig meisje steekt een leeftijdsgenoot neer, niet in een film, geen gerucht, maar een gebeurtenis in onze eigen samenleving. Het is een alarmerend signaal, dat de huidige ontsporing van jeugdigen niet langer iets is dat zich ‘elders’ afspeelt. Het gebeurt hier, vlak onder onze ogen.

De komkommertijd van de politiek, de demissionaire periode, is wanneer de ware aard van de zittende eendjes naar boven komt. De staat mag opdraaien voor volstrekt nutteloze dienstreizen, zoals van de demissionaire minister van Openbare Werken naar China en van de demissionaire minister van Arbeid, MacAndrew, naar Genève.

De brandweer verkeert in een moeilijke situatie, met als gevolg dat het werk moeizaam verloopt. Het werk van brandweerlieden vereist naast vakmanschap, een bepaalde inborst. Een inborst die zich niet verhoudt met klagen, zuchten of uit de school klappen. Wanneer de brandweer dan meermaals de noodklok luidt, moeten we als samenleving daar aandacht aan besteden.

De Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) blijft in zwaar weer verkeren. De benoeming van een nieuwe CEO zou een kans kunnen zijn om het tij te keren, maar volgens oud-piloot Romeo Stienstra, is het slechts een schijnvertoning. Hij noemt het proces “window dressing” en stelt dat de kern van het probleem – structurele politieke bemoeienis – onaangetast blijft. Zijn uitspraken snijden hout

De VHP probeert het geleden verlies te bedekken. De zilveren medaille zou voor haar van grote betekenis zijn, vanwege de dikte van de plak. Het podium zou nagenoeg gelijk zijn qua hoogte. Het volk moet er vooral niet te veel van maken. De enige reden dat de schade nog enigszins bedekt is, is vanwege het geheel nieuwe kiesstelsel.

De Surinaamse dollar verkeert opnieuw in zwaar weer. Sinds de verkiezingen is de koers van de USD ten opzichte van de SRD fors gestegen, met als direct gevolg een nieuwe golf van prijsverhogingen in winkels en op markten. Volgens de officiële koers van de Centrale Bank van Suriname (CBvS, de Bank), is de Amerikaanse dollar momenteel SRD 38,90 bij aankoop en SRD 39,36 bij verkoop.

In een indrukwekkende reportage van Nieuwsuur enkele weken terug, bracht NOS-correspondent Nina Jurna de ontbossing aan het licht die veroorzaakt wordt door mennonitische landbouwkolonies in Latijns-Amerika. De ultraconservatieve geloofsgemeenschap heeft in korte tijd 214 agrarische nederzettingen gesticht en daarbij 4 miljoen hectare tropisch regenwoud omgezet in landbouwgrond.

Weer slaat het slechte nieuws in als een bom: een politiebrigadier betrokken bij een georganiseerde beroving. En alsof dat nog niet genoeg is, blijkt het bij nader onderzoek, om een druggerelateerde zaak te gaan. Terwijl het land vecht tegen de georganiseerde criminaliteit, valt een van haar ‘bewakers van de veiligheid’ nu onder verdenking van medeplichtigheid, aan precies datgene waartegen hij geacht wordt te strijden.

‘Bestendig gebruik’ noemt de missive, getekend ‘Chandrikapersad Santokhi’ . Een missive waarin de gelegenheid geboden wordt aan ministers om het dienstvoertuig over te kopen tegen een kwart van de waarde. De president en vicepresident mogen dat met twee voertuigen doen, volgens deze missive.

 Zoals Hans Breeveld het publiek in herinnering bracht met zijn welkom commentaar via Starnieuws op de recente ontwikkelingen rondom de NPS, heeft Henck Arron nooit aan het kortste eind getrokken bij Surinaamse verkiezingen. Jaren, in de bloei van deze politieke leider, zijn hem ontnomen door wat hij te verduren heeft gehad door het militaire regime.

Instituten en beroepsgroepen zijn compleet overrompeld en ontregeld door de invoering van het Nieuw Burgerlijk Wetboek. Santokhi haalde zijn prestigeproject tijdens zijn campagne-tournee veelvuldig aan als een van zijn verworvenheden. Als zodanig heeft hij met een keukenmes een keizersnee aangebracht in de civiele rechtspleging van dit land, zonder hechtingen aan te brengen.

De presumptieve presidentskandidaat Jennifer Simons, sprak via de zender ATV in een uitzending van vrijdag 6 juni, politieke woorden die zo correct en zo vroom klonken, dat wij er de meetlat van ervaring bij moeten halen.

Kort voor de verkiezingen leek president Santokhi plotseling de redder van het volk. Ambtenaren kregen loonsverhoging, de studietoelage werd verhoogd, en andere sociale maatregelen volgden in rap tempo. Het leek de opleving van betrokken leiderschap, alsof de president eindelijk gehoor gaf aan de noden van de samenleving.

NDP, NPS, PL, A20, BEP en ABOP hebben de kiezer overtuigd van het draagvlak dat nodig was om in een positie te zijn, een coalitie te vormen. Ze hebben dat grotendeels gedaan door Santokhi en de VHP hoorntjes aan te praten. Na al die moeite van stigmatiseren, kan de samenwerking dus moeizaam uitgebreid worden met de VHP als geheel.

Wat ooit een bruisende plek van handel, ontmoeting en cultuur moest worden, is vandaag de dag verworden tot een schamele verzameling van roestige kraampjes en half loshangende zinken platen. De Haïtiaanse markt aan de Drambranders-gracht is niet alleen een doorn in het oog van velen, maar roept ook serieuze vragen op over de menswaardigheid, veiligheid en verantwoordelijkheid.

 In 2020 maakte president Santokhi grotendeels een einde aan de cultuur van reshufflen, die hij overnam van Bouterse. Santokhi werd bij aantreden alom gezien als een man van wet en recht. Iemand die met goed begrip van opsporing, drugsbestrijding en de sociale factoren om criminaliteit heen, Suriname tijdens zijn beleidsperiode als bewindsman, tot een veiliger land had gemaakt na jaren van toenemende gewelddadige criminaliteit.