President Santokhi wilde in een eventuele tweede termijn, van Paramaribo een “bruisende stad” maken. Met een boulevard aan de rivier, hotels in monumenten, en ministeries ondergebracht in duurzame high-rise gebouwen buiten het centrum. Het klinkt ambitieus. Visionair zelfs. Maar wie voorbij de woorden kijkt, ziet vooral façadepolitiek: groots op papier, leeg in uitvoering.

‘’Er kunnen rare dingen gebeuren in de politiek.‘’ Met deze uitspraak gaf parlementariër Edgar Sampi (ABOP) onlangs een eerlijke, maar ook verontrustende kijk op het politieke landschap van Suriname. Hij verwees naar de mogelijkheid van onverwachte coalitiewissels, zoals een mogelijke samenwerking tussen NDP en VHP – ooit elkaars felste en grootste tegenpolen. We kunnen het hem niet kwalijk nemen en ook geen ongelijk geven.

“Als ik heb gewonnen, dan kan niemand mij weghalen als vicepresident.” De woorden van Ronnie Brunswijk, uitgesproken met een onwrikbare zekerheid, geven een verontrustend inzicht in hoe sommige politici macht ervaren, niet als middel om te dienen, maar als trofee die hun status verheft. De ABOP-voorzitter eist één van de drie hoogste machtsposities in het land en schermt openlijk met een politieke rekensom: zonder de ABOP kunnen de overige partijen geen president kiezen.

De installatie van Ashwin Adhin als voorzitter van De Nationale Assemblee, werd gepresenteerd als een nieuw hoofdstuk voor DNA en het Surinaamse volk. Maar wie goed luistert naar zijn eerste toespraak, hoort vooral bekende klanken. Daadkracht, samenwerking en wezenlijke vertegenwoordiging, dat zijn krachtige woorden, zeker. Maar ook woorden die we al zo vaak gehoord hebben van politici, die zelden hun beloften waarmaakten.

President Chandrikapersad Santokhi toonde zich zondag na de beëdiging van de nieuwe DNA-leden, van zijn sportieve kant. Hij erkende het verkiezingsverlies en benadrukte het belang van respect voor het democratische proces. “Het land ontwikkel je door zowel in de coalitie als in de oppositie te zitten‘’, zei het staatshoofd. Een mooie uitspraak, maar niet bij eenieder komt die geloofwaardig over.

 Suriname staat opnieuw aan de vooravond van een politiek drama. Terwijl het volk hoopvol uitkijkt naar stabiliteit en vernieuwing, wordt achter gesloten deuren een scenario ontvouwd dat als een bekend script leest: een machtsgreep vermomd als nationale samenwerking. De hoofdrolspelers? Oude bekenden, dezelfde die het land decennialang systematisch hebben leeggeroofd en gedegradeerd.

De uitspraken van milieuactivist Erlan Sleur over cyanidegebruik en zware metalen in het stuwmeer, hebben ons opnieuw geconfronteerd met een ongemakkelijke waarheid: Suriname faalt structureel in de bescherming van zijn natuur, zijn water en zijn burgers. Terwijl het stuwmeer levensnoodzakelijk is voor energie, drinkwatervoorziening en ecosystemen, woekert er middenin dit nationale belang een ongecontroleerde goudkoorts met cyanide, arseen en politieke onwil als ingrediënten.

Al enige tijd gaat het gerucht dat bepaalde lieden zich voor onze kust aanhoudend bezighouden met zeeroverspraktijken. Zo zouden schoeners, voornamelijk afkomstig uit Belém, de hoofdstad van de Braziliaanse federale staat, worden geënterd door de ‘piraten’.

De populairste politicus aller tijden in de Surinaamse politiek zet zijn carrière voort in De Nationale Assemblee. Santokhi verklaarde circa een week voor de verkiezingen, geen plaats te zullen nemen in De Nationale Assemblee, als de VHP in de oppositie terecht zou komen. Maar zoals de meeste van zijn beloften die opoffering en nakoming vereisen, heeft ook deze uitspraak tot voorspelbare woordbreuk geleid. Santokhi komt als presumptieve fractieleider van het formaat van zijn fractie in aanmerking voor een salaris dat bijna even hoog is als dat van de president, aangevuld met een aanmerkelijk hoger pensioen en veel meer privileges.

Op vrijdag 27 juni 2025, in de namiddag, brak er brand uit in de Mirandastraat. De brandweer kon voorkomen dat het vuur zich verder verspreidde dan het woonhuis. Op 30 juni 2025 ontstond een beginnende brand in de Kromme Elleboogstraat. De omgeving en de samenleving kampen nog met vrees voor herhaling op de schaal van de brand die op 17 april 2025 woest om zich heen greep in de Henck Arronstraat.

De VHP heeft met een punt van orde tijdens de openingsvergadering van De Nationale Assemblee en in de dagen daarna, zich bejammerd over het zichtbaar tonen van stembriefjes na het invullen en voor het deponeren in de stembus. Het dient geen enkele twijfel en is door de griffie van De Nationale Assemblee met de wetsbepaling toegelicht, dat deze handelwijze toegestaan en conform de regels is. De VHP heeft ook geen enkel bezwaar tegen deze handelswijze geuit, toen in 2010 Brunswijk ditzelfde gedrag vertoonde.

De Nationale Assemblee is in sessie en er zijn dringende items die op de agenda terecht moeten komen. Met de samenstelling van de leiding van het instituut, is er bestuurservaring en politieke verantwoordelijkheid aanwezig. Het besef zou moeten leven, dat ongeacht partijpolitiek en machtsverhoudingen, geheel Suriname de voortvarende behandeling van deze vraagstukken hard nodig heeft.

Het slavernijverleden van het Koninkrijk der Nederlanden komt langzaam aan het licht. Een opeenvolging aan rechtse regeringen in Nederland en een conservatieve, kolonisator loyale regering in Suriname, hebben in de laatste jaren weinig goeds gedaan aan werk dat de juiste richting op leek te gaan.

In de afgelopen dagen vormden de perikelen rond de ondertekening van het regeeraccoord van NDPplus de hoofdmoot van het binnenlands nieuws.  Ronnie Brunswijk, voorzitter van ABOP, weigerde te tekenen omdat hij het kennelijk niet eens was met het aandeel dat ABOP werd toebedeeld.  Twee dagen later kwam het bericht dat hij alsnog getekend heeft. 

Terwijl het dagelijkse leven zijn gangetje gaat, ontstaat er in alle stilte een groeiende financiële crisis achter duizenden voordeuren in Suriname. Steeds meer gezinnen raken ontwricht, door de druk van de stijgende kosten, mentale vermoeidheid en daaruit voortvloeiende sociale spanningen.

We zijn niet ver verwijderd van het punt dat het ministerie van Binnenlandse Zaken moet beginnen aan te kondigen, wanneer er een volledige werkweek op komst is. Het aantal nationale vrije dagen en de redenen daarvoor, zijn steeds moeilijker om serieus te nemen. Vooral voor degenen die iets willen maken van hun studie, hun loopbaan of hun organisatie.

Wat is er misgegaan bij de VHP? De partij lijkt haar grootste doel van deze regeerperiode gehaald te hebben, maar het was er slechts één, en het draaide om de belangen van één man. Terwijl de samenleving de gevolgen van een pijnlijk IMF-programma moest slikken, bleven bezuinigen op de eigen bestuurslast uit.

De honden lusten geen brood van het graaiwerk, dat in de nadagen van Santokhi, naar buiten komt. Het imago van het propere, prudente en professorale, ligt compleet in duigen. Aan de ene kant bedekt de officiële reactie van Santokhi via zijn Facebookpagina over gelekte missives van de Raad van Ministers: “transparantie is de zuurstof van democratisch bestuur”. Hartelijk dank, ChatGPT, prompt.

Het is hard, confronterend zelfs, maar zeker waar: het beroep van leraar is sociaal-economisch en financieel uitgehold. Volgens voormalig onderwijsminister Robert Peneux, zijn onze onderwijsgevenden beland in de bedelgroep van Suriname.

Je hoeft geen expert te zijn om te zien, dat er iets niet klopt in ons binnenland. Skalians, die monsterlijke goudpontons, liggen gewoon pontificaal in het stuwmeer. Niet eentje, niet twee, maar een hele vloot. Ze zijn er omdat er wordt toegestaan, dat ze er zijn. Omdat iemand ergens, op een of meerdere plekken, zijn of haar ogen sluit of misschien zelfs de hand ophoudt.

Voor de zoveelste keer waarschuwt Keerpunt voor het gevaar dat is ontstaan, en wel met betrekking tot de staat waarin de beschadigde koperen koepel op het torengebouw aan de Tamarindelaan verkeert.