In tijden waarin informatie zich razendsnel verspreidt, is het des te belangrijker om feiten scherp te houden, zeker als het gaat om de volksgezondheid. Toch worden infectieziekten nog vaak met elkaar verward, wat kan leiden tot onnodige angst of juist onderschatting van risico’s. Een goed voorbeeld daarvan is de verwarring tussen het hantavirus en de ziekte van Weil.

De stijgende trend van seksueel overdraagbare aandoeningen, en in het bijzonder hiv, is een ontwikkeling waarbij alle alarmbellen zouden moeten afgaan binnen de samenleving en de gezondheidszorg. Dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid samen met zorginstellingen een landelijke hiv-testcampagne organiseert, is daarom niet slechts een medische actie, maar een noodzakelijke maatschappelijke interventie.

Wie in Suriname zijn of haar rijbewijs moet verlengen, weet dat dit proces alles behalve eenvoudig is. In de praktijk komt het erop neer, dat men eerst drie afzonderlijke strookjes moet halen, waarbij elk strookje staat voor één jaar verlenging. Pas na drie jaar, komt men in aanmerking voor een nieuw rijbewijs dat tien jaar geldig is. Hoewel het eindresultaat uiteindelijk een tienjarig rijbewijs is, wordt die geldigheidsduur in feite stap voor stap ‘opgeknipt’ via een omslachtig tussenproces. 

De brief die de International Air Transport Association (IATA) op 11 februari 2025 stuurde aan minister Raymond Landveld van Transport, Communicatie en Toerisme, was geen vrijblijvende waarschuwing. Het was een ernstige internationale vingerwijzing over de staat van de Surinaamse luchtvaartsector. Ruim een jaar later dringt zich echter de vraag op of de minister de inhoud van die brief ooit werkelijk serieus heeft genomen. De waarschuwingen waren immers glashelder.

Na zes jaar stilte lijken de bouwwerkzaamheden naast de Palmentuin opnieuw te zijn hervat. Daarmee keert niet alleen fysiek de activiteit terug op een omstreden locatie, maar ook een fundamentele vraag die Suriname nog altijd onvoldoende heeft beantwoord: van wie is publieke ruimte eigenlijk, en wie waakt over ons nationaal erfgoed?

Een klein jaar na het aantreden van de regering Simons-Rusland, kunnen we optekenen, dat we te maken hebben met de meest stijlloze transitie in de geschiedenis van dit land, staatsgrepen daarbij meegerekend. Deze transitieperiode heeft zich gekenmerkt door kennisvernietiging, kapitaalvernietiging en giftige partijdigheid. Een horde bloeddorstige en rancuneuze figuren die rekeningen te vereffenen hebben,

Van lezerszijde is Keerpunt erop gewezen, dat het goed fout zit met de vuilophaal. Op verschillende plekken in  en buiten onze hoofdstad, blijft vuilnis dagen achtereen liggen en is het geenszins duidelijk, wanneer de ophaal wederom langskomt. Deze foto werd gemaakt op de hoek van de Willem Campagnestraat en de Van ‘t Hogerhuysstraat.

De minister van JusPol meende transparant te handelen, toen hij openlijk toegaf, dat hij een persoon met een bevlekt verleden had aangesteld als adviseur. In zijn optiek was de kwestie daarmee afgedaan als een vorm van openheid. De maatschappelijke en parlementaire reactie liet echter iets anders zien: transparantie is niet alleen het geven van informatie, maar ook het afleggen van verantwoording over keuzes en de onderbouwing daarvan. Wij van Keerpunt kijken niet eens vreemd op van deze gebeurtenis, want het verleden kent genoeg voorbeelden van mensen met een beladen verleden die posities hebben bekleed binnen de regering.

Wat zich de laatste tijd afspeelt rond de raden van commissarissen bij bedrijven waarin de overheid een aandeel heeft, begint zorgwekkende vormen aan te nemen. Wat zou moeten getuigen van zorgvuldig toezicht en stabiel bestuur, ontaardt steeds vaker in een aaneenschakeling van abrupte besluiten, terugtrekkingen en onduidelijke koerswijzigingen.

Ministeries behoren plekken te zijn waar deskundigheid, verantwoordelijkheid en beleidsvorming, centraal staan. Toch ontstaat binnen de samenleving steeds vaker de indruk, dat tegenwoordig bijna iedereen zichzelf adviseur kan noemen of zonder duidelijke structuur of opleiding die kennis en kunde verrijken, toegang kan krijgen tot ministeries. Dat roept terechte vragen op over professionaliteit binnen het staatsbestuur. Een adviseur op ministerieel niveau, vervult immers geen gewone functie. Het gaat niet om simpele administratieve taken of vrijblijvende ondersteuning.

Artikel 19 van de Surinaamse grondwet is helder. Eenieder heeft het recht om door drukpers of andere communicatiemiddelen, gedachten, gevoelens en meningen te uiten, met inachtneming van ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. Op papier is de persvrijheid daarmee verankerd als een fundamenteel grondrecht. Maar in de praktijk blijkt de uitoefening ervan complexer en gevoeliger.

Gelukkig lijden wij bij deze krant niet aan amnesie en hebben genoeg data opgeslagen om te herleiden, wat zich in de afgelopen vijftig jaar na de staatkundige onafhankelijkheid van dit land, hier in de politiek heeft afgespeeld. Vooral wat zich heeft voorgedaan na februari 1980, december 1982 en ook in de periode van 1991 tot 1996 en daarna 1996 tot 2000. Je moet dan ook van goede huize komen, om ons ‘BS’ voor te houden en trachten, zodanig te verdraaien, dat derden het allemaal aannemelijk zouden kunnen gaan vinden, maar niet bij dit medium.

Dat er maandelijks twintig tot dertig ambtenaren vertrekken bij het Korps Politie Suriname, is een serieus alarmsignaal voor een organisatie, die nu al kampt met onderbemanning. Waarom vertrekken er zoveel mensen? En belangrijker nog, waarom blijven zoveel politiemensen zich ondergewaardeerd voelen? JusPol- minister Monorath zei onlangs, dat maandelijks tientallen leden het korps verlaten.

In een samenleving waar burgers dagelijks geconfronteerd worden met berichten over stijgende criminaliteit, geweld en onrust, rust er een zware verantwoordelijkheid op de schouders van de minister van Justitie en Politie. Niet alleen moet hij beleid voeren, maar hij moet ook vertrouwen uitstralen. Wanneer een minister belast met veiligheid ongeloofwaardig overkomt, ontstaat er méér dan kritiek alleen, er ontstaat onzekerheid binnen de samenleving.

Het Bureau voor de Staatsschuld, ooit in het leven geroepen als een orgaan dat de staatsschuld moest bijhouden en beheersen, na de excessen, de hyperinflatie en de onlusten tijdens de regering Wijdenbosch, heeft zich volkomen laten politiseren. Het dieptepunt werd onlangs bereikt, toen de administrateur-generaal zich ertoe heeft laten bewegen, nota bene via de Communicatie Dienst Suriname, een verkooppraatje te houden over de staatsschuld,

De recente en herhaalde onderscheppingen van grote hoeveelheden drugs met een link naar Suriname, schetsen een patroon dat moeilijk nog als toeval kan worden afgedaan. Van cocaïne verstopt in zeecontainers met houtblokken uit Suriname in de Spaanse haven van Algeciras, tot hasj in een compressor in een container richting Suriname die in Vlissingen werd onderschept, en eerdere gevallen waarin drugs werden aangetroffen in bollen gewikkeld in bamboe en Surinaamse kranten, in insectenwerende middelen, geproduceerd in Suriname,

Wat ooit werd gepresenteerd als een hypermoderne keuken in de Campus Village van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, waarvoor een investering van ruim 300.000 USD is gedaan, is inmiddels in een ernstig verwaarloosde staat aangetroffen en in feite klaar voor de schroot. Een groot deel van de apparatuur is kapot of verdwenen, terwijl verschillende onderdelen inmiddels moeilijk of tegen hoge kosten te vervangen zijn, mede omdat onderhoud en schoonmaak, niet tijdig zijn uitgevoerd.

Naar de mening van Keerpunt, dient er op korte termijn, een zeer uitvoerig onderzoek te worden gepleegd naar het vermeende gezwendel met gascilinders te Albina, en dan voornamelijk bij het verkooppunt te Papatam. Volgens informatie verkregen uit Albina, is er in het centrum van de grensstad, veel te vaak niet één gascilinder te vinden. Het verkooppunt te Papatam wordt regelmatig voorzien van gascilinders, maar is razendsnel uitverkocht. 

Een luchthaven is zo sterk als haar meest kritische systemen. Op Zanderij geldt dat in het bijzonder voor het Instrument Landing System (ILS), dat piloten ondersteunt bij veilige landingen onder beperkte zichtomstandigheden. Juist dit systeem is al jaren onderwerp van aanhoudende zorgen en herhaalde constateringen,

De Van ’t Hogerhuysstraat is allang geen gewone verkeersader meer, maar een dagelijks bewijs van bestuurlijke stilstand en structureel falen in uitvoering. Wat ooit werd voorgesteld als een strategisch moderniseringsproject voor nationale ontwikkeling, is vandaag verworden tot een dossier van vertraging, juridische onzekerheid en tegenstrijdige beleidsbeslissingen. De brug over de Saramaccadoorsteek in de Van ’t Hogerhuysstraat, werd op 28 februari 2024 afgesloten in het kader van het project Improving Transport and Logistics and Competitiveness Suriname (ITLCS).

Voor veel jongeren in Suriname lijkt het pad duidelijk: naar school gaan, studeren, afstuderen en vervolgens een stabiele baan zoeken en vinden. Maar de realiteit na het behalen van een diploma, blijkt vaak een stuk minder rooskleurig. Voor een groeiende groep jongeren, begint de onzekerheid juist op het moment dat zij hun opleiding hebben afgerond.