Misschien is een van de grootste problemen waarmede onze samenleving wordt geconfronteerd, niet eens dat mensen geïrriteerd en of boos zijn. Het ernstige fenomeen is dat steeds meer mensen nergens meer op rekenen. Ze rekenen niet op een snelle reactie van overheidwege. Niet op een oplossing op korte tijd. Niet op een instantie die uit zichzelf terugbelt. Niet op een belofte, die daadwerkelijk wordt nagekomen.

Wanneer er iets misgaat in Suriname, duurt het meestal niet lang alvorens de vraag wordt opgeworpen: Wie is verantwoordelijk? De regering wijst te vaak naar de vorige regering. De overheid wijst naar de uitvoerende instantie. De instantie wijst naar personeelstekort. De werknemer wijst naar het management. De burger wijst vervolgens weer naar de overheid. Recentelijk nog het geval van de vergiftiging in de Saramaccarivier.

Door de warme banden met Venezuela, haalt Suriname niet alleen een oude vriend binnen, maar ook een geopolitiek vraagstuk van formaat. De Venezolaanse president wordt in Paramaribo ontvangen met militaire eer, met warme woorden over vriendschap en tien nieuwe samenwerkingsovereenkomsten. Het klinkt als een gewone diplomatieke gebeurtenis. Maar wie iets verder kijkt, ziet dat Suriname zich midden in een geopolitiek mijnenveld bevindt. Op 11 september 2026 ondertekenden Suriname en Venezuela negen samenwerkingsovereenkomsten en een gezamenlijke verklaring.

Er is iets vreemds aan de hand in onze samenleving. We klagen voortdurend over hegeen niet naar wens, maar tegelijkertijd schijnen we steeds beter te worden in het accepteren van de heersende toestand. Een lange wachtrij bij een overheidsinstantie? “Zo gaat het hier.” Een dienst die niet op tijd wordt geleverd? “Je moet geduld hebben.” Een probleem dat maanden onopgelost blijft liggen?

De restauratie van het historische Poortgebouw van het Rooms-Katholiek Bisdom in Paramaribo, is goed nieuws voor de stad. Het karakteristieke gebouw, dat deel uitmaakt van de historische binnenstad, wordt de komende periode grondig gerestaureerd en in oude luister hersteld. Bouwbedrijf Kiesel N.V. is als aannemer aangetrokken en zal het gebouw herstellen met behoud van de historische kenmerken.

Wie denkt dat oplichters nog altijd alleen met telefoontjes en mooie praatjes te werk gaan, moet wakker worden. De digitale wereld heeft fraudeurs een arsenaal gegeven waarmee zij steeds professioneler en overtuigender te werk gaan. Nepaccounts, valse trading-aanbiedingen, phishingberichten over verkeersboetes en meldingen over zogenaamde problemen met bankpassen of ATM-transacties:

Waarschijnlijk wel, maar de vraag is vooral of we dat nog zouden willen. AI is in korte tijd doorgedrongen tot bijna ieder onderdeel van ons dagelijks leven. We gebruiken het om informatie te zoeken, teksten te schrijven, beelden te maken, problemen op te lossen en werkzaamheden sneller uit te voeren. De technologie is efficiënt en vaak indrukwekkend. Maar achter dat gemak schuilt een on-gemakkelijke vraag:

De komst van zwaar mijnbouwmaterieel naar het Surinaamse binnenland is geen beeld dat we voor het eerst zien. Surinamers kennen dit soort enorme trucks uit de periode waarin op grote schaal bauxiet werd gezocht en gewonnen. De afgelopen jaren zijn vergelijkbare machines opnieuw in het binnenland verschenen, maar ditmaal voor de zoektocht naar goud. Wie dergelijke zware machines naar Suriname haalt, doet dat niet om een paar klompjes goud uit de grond te halen.

De overeenkomst van Guyana met de Verenigde Staten om tijdelijk door de VS uitgezette buitenlanders op te vangen, onderstreept een ontwikkeling die ook voor Suriname relevant is. Migratie is in het Caribisch gebied en Zuid-Amerika al jaren een belangrijk beleidsvraagstuk. Suriname heeft daarbij zelf te maken met een aanzienlijke instroom van buitenlanders, onder anderen uit Cuba, Venezuela, Haïti en Brazilië.

De financiële verantwoording van staatsbedrijven blijft in Suriname een hardnekkig probleem. Terwijl wet- en regelgeving financiële verslaglegging voorschrijven, kunnen ondernemingen jarenlang zonder actuele jaarrekeningen functioneren en tegelijkertijd rekenen op financiële steun van de overheid. Dat roept niet alleen vragen op over transparantie, maar ook over de manier waarop de staat toezicht houdt op ondernemingen waarvoor uiteindelijk de belastingbetaler opdraait.

De snelle groei van de oliesector in Guyana laat zien dat hoge olie-inkomsten niet automatisch leiden tot een evenwichtige economie. Voor Suriname, dat aan de vooravond staat van grootschalige offshore-olieproductie, is dit een relevant aandachtspunt. De vraag is niet alleen hoeveel inkomsten de olie zal opleveren, maar vooral hoe deze in-komsten worden ingezet zonder dat andere economische sectoren worden verdrongen.

De klok tikt voor Suriname en ons bankverkeer. Het stroperige tempo waarop wij met anti-witwassen zijn omgegaan, houden we niet langer vol. Het doek zal vallen en een bureaucratisch betaalverkeer van ‘centrale bank tot centrale bank’ en ‘overheid tot overheid’ staat ons te wachten, waarbij ondernemerschap en dienstenverkeer, in een coma terecht zullen komen. Het is tijd om te stoppen met de naïviteit dat de belangen van alle partijen daarin gelijk liggen. Vrij handelsverkeer is goed voor de samenleving, goed voor ondernemerschap en goed voor de gewone Surinamer.

Er worden opnieuw honderden miljoenen Surinaamse dollars in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) gepompt. Ruim SRD 635 miljoen voor renovaties en verbeteringen van verschillende afdelingen. Mooie bedragen, indrukwekkende plannen en ongetwijfeld ook broodnodige werkzaamheden. Maar ondertussen ontbreekt op de werkvloer materiaal om patiënten daadwerkelijk te behandelen.

Eindelijk lijkt er beweging te komen in een probleem, waar Surinamers al jaren dagelijks mee worden geconfronteerd: afval. Het wordt langs de weg gedumpt, percelen veranderen in vuilstortplaatsen en bermen worden nauwelijks onderhouden. Met boetes die kunnen oplopen tot SRD 10.000, wordt er nu een duidelijk signaal gegeven, dat vervuiling niet langer zonder gevolgen blijft.

De doorsnee burger hoort al enige tijd dat hij of zij, de riem strakker moeten aanhalen. Voor veel Surinamers begint elke dag met dezelfde rekensom: wat moet er deze maand betaald worden, en wat blijft er daarna nog over? Boodschappen, vervoer, elektriciteit, huur, schoolkosten en medische uitgaven, drukken steeds zwaarder op het huishoudbudget. Zelfs wanneer het inkomen stijgt, betekent dat nog niet automatisch, dat een gezin ook meer kan besteden.In juli van dit jaar werd nog een jaar-op-jaar inflatie van 8,9 procent geregistreerd.

We kunnen protesteren tegen buitenlandse mijnbouwbedrijven, eisen dat milieu-effectrapportages worden uitgevoerd en waarschuwen voor de gevolgen van grootschalige landbouw. Maar ondertussen wordt ons milieu niet alleen door grote bedrijven aangetast. De vernietiging vindt ook dagelijks dichtbij huis plaats en wordt vaak mogelijk gemaakt door Surinamers zelf.

De cijfers van de N.V. Energie Bedrijven Suriname (EBS) lijken een regeertermijn achter te lopen. Dat is geen detail dat met een voetnoot kan worden afgedaan. Het is een ernstig bestuurlijk probleem. Een jaarrekening en een jaarverslag zijn er om verantwoording af te leggen over een bepaalde periode.

Parlementariër Mahinder Jogi heeft terecht de alarmbel geluid. Burgers worden geconfronteerd met eenzijdig verhoogde bankkosten voor geldopnames en andere transacties, zonder dat zij daar invloed op hebben. Ook Ebu Jones wees op de praktijk waarbij klanten door lage limieten, meerdere keren moeten opnemen en zo telkens opnieuw betalen. De vraag aan de regering om bescherming is legitiem.

Wilde aantijgingen over het Staatsziekenfonds (SZF) raken nu de directeur. De president koos hem voor die functie. Het gaat om Rudrakanth Oemraw. Hij stond al onder druk. Minister André Misiekaba zou al plannen hebben gemaakt. Dat zegt Oemraw zelf. Gelekte documenten op sociale media speelden daarbij een grote rol. Oude ruzies kwamen weer boven. Sfeer maken deed de rest.

Na een hevige strijd een ondubbelzinnige overwinning voor het zittende bestuur van de EBS-vakbond OWOS en Marciano Hellings, die de afgelopen jaren het gezicht van het bestuur naar buiten toe was. Kortgedingen, perikelen rond de inschrijving, kogelregens en een bemoeizuchtige werkgever konden de herverkiezing niet in de weg staan.