Surinamers zijn wreed verstoord in hun snurkende hangmat die zij al jaren hebben uitgehangen om vanaf 2028 daarin te kunnen liggen niksen, omdat zij dan al rijk geworden zijn. Zij zijn wreed verstoord door het artikel van mij in Dagblad De West, Nuchtere analyse laat zien dat Suri’s geen cent gaan zien uit Blok 58 in de regeerperiode Simons.

Op 1 juli heb ik verschillende opinies gelezen over herstelgelden en excuses voor historisch onrecht. Sommige daarvan waren scherp, andere emotioneel, maar één bijdrage van een hoofdredacteur van een bekend Surinaams nieuwsblad sprong er voor mij uit, en niet op een positieve manier. Zijn tekst vernauwde het debat tot een etnische claim en activeerde een oude, giftige reflex: het idee dat herstel en erkenning exclusief zouden moeten zijn voor één groep, terwijl andere bevolkingsgroepen die óók onder koloniale uitbuiting hebben geleden, doelbewust worden weggedrukt uit het gesprek.

De Staatsbegroting 2026 is aangenomen. Daarmee heeft de regering het wettelijke mandaat gekregen, haar plannen voor het komende jaar, uit te voeren. Tijdens de behandeling in De Nationale Assemblée werd gesproken over economisch herstel, investeringen in onderwijs, gezondheidszorg, woningbouw en de voorbereiding op de olie- en gasinkomsten. Maar de vraag blijft, is deze begroting een van hoop, of van uitstel? Hoop is belangrijk.

Bij vrijwel iedere maatschappelijke uitdaging in Suriname klinkt dezelfde constatering, problemen worden niet structureel aangepakt, of het nu gaat om onderwijs, gezondheidszorg, wateroverlast, problemen met rijstboeren, infrastructuur of economische ontwikkeling; vaak wordt pas ingegrepen, wanneer de situatie kritiek dreigt te worden. Het gevolg is, dat noodmaatregelen steeds vaker de plaats innemen van duurzaam beleid en of preventie.

De terugkeer van talentenjachten zoals Got Talent, zorgt voor enthousiasme onder veel Surinamers. Muzikanten, dansers, zangers en andere creatieve geesten, krijgen opnieuw een podium, om hun vaardigheden te tonen aan een breed publiek. Dat is positief, talent verdient immers erkenning. Maar zodra de spotlights doven en de camera’s uitgaan, blijft een belangrijke vraag over, wat gebeurt er daarna?

Als Benjamin van een oprukkend Oranjeleger, heeft DNA-lid Ramsukul een comfortabele positie gehad tijdens de vorige regeerperiode. De oranjegolf die hem de assemblee inspoelde, de comfortabele samenwerking met de ABOP en de toenmalige president die altijd wel een babyolifantje wat gunde, waren niet bepaald een vuurdoop in de Surinaamse politiek.

Een doorn in het oog van oud-voorzitter Venetiaan en zijn directe naasten waren de figuren die van meerdere walletjes probeerden te eten. Die altijd lid bleven van de partij, maar ervoor zorgden, nooit aan de frontlinie te staan bij kritiek op Bouterse. Die er vrienden op nahielden in beide kampen en hun zaakjes wel regelden. Figuren die de partij bejubelden bij het avondmaal, maar van wie niet voorspeld kon worden, hoe zij zich zouden gedragen als de haan drie keer zou kraaien.

Zowel de minister van Defensie als de nieuwe bevelhebber van het Nationaal Leger, hebben zonder enige terughoudendheid gezegd, ernstig bezorgd te zijn over de personeelsuitstroom bij onze grootste gewapende macht. Beide hooggeplaatste autoriteiten achtten het moment aangebroken, toch maar te vertellen, hoe het daadwerkelijk zit en om zo de ernst van de situatie aan te geven.

Na maanden van ergernis, oponthoud en dagelijkse frustratie in het verkeer, is het dan eindelijk zover: de Van ’t Hogerhuysstraat wordt aangepakt. Het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) heeft aangekondigd, dat een deel van de belangrijke verkeersader tijdelijk volledig wordt afgesloten voor noodreparatiewerkzaamheden. Het traject tussen de Lenienweg en het Molenpad gaat tot half juli 2026 op slot.