January 24, 2015


Van alles te verwachten als ze niet winnen


January 24, 2015

In 2010 hadden ze nog zo een grote mond. Ze waren de koning te rijk. Een riante positie kreeg het kabinet Bouterse met meer dan tweederde meerderheid. Met een samenraapsel van een aantal kleine, niets voorstellende partijen en de AC en PL, werd begonnen aan een reis door het machtscentrum. En toen stak arrogantie, machtsdronkenschap en oneerlijkheid de kop op. Het kabinet beloofde het volk een sociaal akkoord, maar het eerste dat werd gerealiseerd, was de gewijzigde Amnestiewet. Eerst het eigen belang veilig stellen. Toen begonnen de perikelen goed binnen de coalitie. Intern leek men niet zo happy met de wet. In elk geval, om een lang verhaal kort te maken, is de brede coalitie goed uitgedund, want zelfs twee leden van de NDP hebben zich uit de fractie teruggetrokken. Nu wordt er vergaderd bij gratie van de oppositie en die grote mond die ze hadden in 2010, hoor je nergens meer. Nu probeert de Megacombinatie het accent te verschuiven en zegt dat elk assembleelid de verantwoordelijkheid heeft om quorum te verlenen. In 2010 mocht de oppositie maar op het dak gaan zitten. Nu heb je een situatie waar de druiven en de appels zuur voor ze zijn. Er is een onwerkbare situatie in de regering. Men koerst naar de verkiezingen van 25 mei 2015 toe met een nog te formaliseren samenwerkingsverband waar je ook al niet vrolijk van wordt. De NDP weet dat ze wederom hofleverancier wordt voor het vergaren van de zetels. U denkt toch niet een PBO, PDO, NSK, PALU op eigen kracht ook maar één zetel kunnen binnenhalen. Kortom, de NDP weet dat in principe de strijd al is verloren. Om nog enige kans te maken in het machtscentrum terug te keren, zal het naar het zich laat aanzien, de strategie van 1996 gebruiken. Benader elk lid dat fragiel blijkt met een interessant bedrag en je hebt zo de zetel binnen om je meerderheid te halen. Lukt dat ook niet, dan maken we ons wel zorgen over wat een paar idioten en of machtswellustelingen in staat zijn te doen. God behoede ons voor calamiteiten. Vast staat dat een ‘kapitaalcoup’ een reële optie is voor deze mensen die machtsdronken zijn. Wie een zwakke geest heeft, zal bezwijken voor zware tyuku’s. Lukt het de Megacombinatie niet om in de regering te blijven, dan zien wij het al gebeuren. Zoals de Amnestiewet het eerste is die prioriteit genoot, zo zal deze wet op agendapunt 1 staan. En zullen wij de poppen zeer vermoedelijk aan het dansen zien.