Wij hebben van de week de tweede valutaveiling gehad. De koers laat nauwelijks een verschil zien met het resultaat van de veiling van de week daarvoor. Dit bevestigt weer dat men op een subtiele wijze nog een devaluatie heeft doorgevoerd. Het moest, zoals wij al vaker stelden, niet zo open en bloot doorgevoerd worden, maar met een activiteit of handeling. In dit geval werd de veiling van stal gehaald. Nog steeds blijft alles in een waas van geheimzinnigheid gebeuren. Het is ons ook opgevallen, dat sommige mensen voor de volgende veiling al wisten wat de koers zou worden voor een dollar of euro. De Centrale Bank heeft dus minder geld geveild en nog minder mensen hebben de beschikking gehad over de ‘goedkope’ dollars. Dat de import van medicijnen en levensmiddelen voorrang krijgt, begrijpen wij allemaal. Maar men gaat totaal voorbij aan het feit dat er heel wat ondernemers en bedrijven zijn die dringend dollars nodig hebben in het belang van hun bedrijfsvoering. Het is overduidelijk dat de vraag groter is dan het aanbod. Er is laatst dus US$ 7,5 miljoen op de veiling gedaan. Het is nog onduidelijk hoe groot het bedrag bij de derde editie wordt, maar er is een schatting dat de wekelijkse valutabehoefte rond de US$ 25 miljoen ligt. De veiling zit nog steeds ver beneden de behoefte. Dat wil zeggen dat wie geen ‘goedkope’ dalla’s kan vinden, maar elders geld moet zoeken. Dus hoe je het ook draait of keert, er wordt bewust of onbewust een zwarte markt in stand gehouden met een veel hogere koers. Wie geld heeft en deze dure dollars als enige uitweg ziet, heeft geen andere keus.  Zolang de behoefte niet gedekt kan worden, zal er altijd sprake zijn van een druk op de economie. Daarom kan ‘wonderboy’ nooit serieus genomen worden wanneer hij zegt, dat de economie binnen zes maanden weer hersteld zal zijn. De Centrale Bank heeft nauwelijks genoeg geld en de vraag wordt terecht gesteld hoelang men in staat zal zijn om door te gaan met de veiling. Gezegd wordt zes maanden, maar heeft men zes maanden geld. Bovendien wordt er een ernstige denkfout gemaakt als gezegd wordt, dat de veiling weer rust en stabiliteit in het monetaire verkeer gaat brengen. Een veiling zonder ondersteunende maatregelen als productiebevordering en een goed monetair beleid, zal nooit een succes worden. De regering focust zich nu op de veiling als een soort laatste strohalm en dat is het een zekere zin ook, aangezien men geen antwoord meer heeft op de financiële problemen. Dus er wordt een pleister voor het bloeden geplakt, maar de wond wordt niet aangepakt. Op den duur zal het probleem nog groter worden. Wie denkt dat met de veiling de rust is teruggekeerd, heeft het glad mis. Met ‘wonderboy’ en co hoeft je nu eenmaal geen oplossingen te verwachten.