Zeg over Bouterse wat je wilt – en er is genoeg te zeggen – maar er was een directheid over taboes in de politiek, die je zelden bij andere politici terugziet. Toen bij zijn aantreden als president het begon op te vallen dat de bodem van de pot geschraapt werd om tot de laatste OCER-dweil aan werk te helpen, zei hij doodleuk: “Wij moeten onze mensen accommoderen.” De NDP en haar nieuwe partners, zijn het accommoderen echt niet verleerd, gezien het benoemingenbeleid gegaan is van ‘Friends and Family’ naar een beleid waarbij pour la forme een vacature ronddwarrelt, maar uiteindelijk familiariteit toch zwaarder weegt dan vakkennis. Rest nul na de staartdeling, zo gezegd.

Bij het aantreden van nieuwe regeringen hebben de banken die professioneel gedraaid worden, altijd een sfeertje van ‘geen slapende honden wakker maken’. De realiteit is namelijk dat ondanks wetgeving, die een maximum aandeel van 20 procent in een bank verplicht stelt, direct of indirect, de staat Suriname de invloedrijkste speler is in het landschap. Banken die u kent als onafhankelijk en bedrijfsmatig, hebben via constructies en zijwegen de overheid niet alleen als toezichthouder, concurrerende werkgever en vormende talententuin, maar in de meeste gevallen ook als directe of indirecte aandeelhouder. De met OMO’s gespekte kassen van de banken zijn dan ook een aantrekkelijk spaarpotje voor wolven die zelfverrijking en vriendjespolitiek, ondanks de schapenvacht, nog niet verleerd zijn. Houd een oogje in het zeil als het om het bankwezen gaat, want een hele rits aan pirineki kippen, die nog nooit een ei gelegd hebben, zijn gecharmeerd van de sector en om daar geregeld te worden.

De (niet volledig) nieuwe Raad van Commissarissen van de SLM heeft van zich laten horen en de situatie omschreven als een maatschappij die ‘op de intensive care ligt, met 24-uurs observatie’. Geen bemoedigende woorden voor schuldeisers, gepensioneerden, werknemers en vooral passagiers, die de operaties iets langer dan 24 uur verwijderd, nodig zullen hebben. Als in het voorjaar het hoogseizoen geboekt moet worden voor de Surinaamse middenklasse, die soms een paar jaar spaart voor de reis, zou men graag de garantie willen dat er in september nog wel vluchten mogelijk zijn. Aan een reddingsplan op schrift is men nog niet toegekomen, ondanks het feit dat men al ongeveer een deel van de rit achter zich heeft, die het duo Jessurun en De Haan met hetzelfde verwijt in het beklaagdenbankje liet belanden.

Hoewel ‘Olie en Gas’ een stopwoord en strijdkreet lijkt te zijn geworden, is men ondertussen niet happy met hoeveel Staatsolie kan ophoesten, zonder zelf onder de schuldenlast te bezwijken. Het op papier nog winstgevend bedrijf, is met een stille reorganisatie bezig op bepaalde afdelingen, waarbij personeelsleden er financieel op achteruitgaan. De last-minuteverlenging van het contract van de CEO lijkt in regeringskringen niet op stenen tafelen te zijn gegraveerd. Het accommoderen lijkt nog altijd hoog op de agenda.

Keerpunt verneemt uit meerdere betrouwbare bronnen, dat er opnieuw sprake is van regeldrang binnen de regering. Topfunctionarissen die aantoonbaar bekwaam zijn in hun functie, worden onder druk gezet om zich te schikken naar politieke wensen. Wie weigert mee te werken, loopt het risico te worden weggewerkt of ziet zijn of haar reputatie publiekelijk beschadigd worden. Ondertussen worden RvC-leden zonder de nodige kennis of kunde op een voetstuk geplaatst, terwijl sommigen niet eens over een middelbaar schooldiploma beschikken. Quo vadis?