Voor veel Surinamers is de vraag niet langer hoe zij vooruit kunnen komen, maar hoe zij de maand financieel doorkomen. De stijgende kosten van levensonderhoud zetten huishoudens steeds verder onder druk. Of het nu gaat om boodschappen, transport, huishuur, nutsvoorzieningen of schoolkosten, vrijwel alles lijkt duurder te worden. Als je nu een markt bezoekt, merk je direct dat de prijzen van groenten, fruit en andere basisproducten, aanzienlijk hoger liggen dan enkele jaren geleden. Tegelijkertijd zijn de inkomens van veel gezinnen niet in hetzelfde tempo gestegen. Hierdoor wordt een steeds groter deel van het salaris opgeslokt door vaste lasten en dagelijkse uitgaven.
Vooral de middenklasse voelt deze druk. Deze groep komt vaak niet in aanmerking voor sociale ondersteuning, maar beschikt evenmin over voldoende financiële ruimte, om de prijsstijgingen gemakkelijk op te vangen. Sparen wordt moeilijker, investeren in een woning of auto, lijkt voor velen verder weg dan ooit en onverwachte uitgaven kunnen een gezin direct in financiële problemen brengen. Dan hebben we nog geen analyse gemaakt van de situatie, waarbij burgers als gevolg van slechte wegen, zoals nu te merken is, extra uitgaven hebben aan hun voertuigen. De vraag is dan ook, of het leven voor de gewone Surinamer nog betaalbaar is. Hoewel economische indicatoren soms verbetering laten zien, wordt de werkelijkheid uiteindelijk bepaald aan de kassa en de keukentafel, daar waar gezinnen moeten beslissen, welke uitgaven kunnen worden gedaan en welke moeten worden uitgesteld. Een gezonde economie moet niet alleen zichtbaar zijn in statistieken, maar ook voelbaar zijn in het dagelijkse leven van burgers. Zolang een groot deel van de bevolking moeite heeft om de eindjes aan elkaar te knopen, blijft de discussie over betaalbaarheid actueel. De uitdaging voor beleidsmakers is daarom niet alleen economische groei realiseren, maar ervoor te zorgen dat die groei ook terechtkomt bij de mensen die hem het hardst nodig hebben.
Want een economie kan op papier en in cijfers progressie vertonen, terwijl de burger in de praktijk die vooruitging niet ondervindt. De vraag of het leven nog betaalbaar is, verdient meer dan een politiek antwoord. Het verdient een eerlijke blik op de realiteit waarin duizenden Surinamers thans dagelijks leven.
