De Surinaamse veesector staat onder druk door een combinatie van gebrekkige vernieuwing, onvoldoende veldbeleid en groeiende onzekerheid onder veehouders. Dat stelt voorzitter Mukesh Ramlagan van de Veehoudersbond in een reactie aan De West. Volgens hem dreigt stagnatie in de sector als er niet op korte termijn gerichte maatregelen worden genomen.

Ramlagan benadrukt dat vooral de verjonging en verbetering van de veestapel achterblijven. Kunstmatige inseminatie (KI) ziet hij als een belangrijke en relatief goedkope oplossing om de kwaliteit van het vee te verhogen, met name voor jonge en beginnende boeren. “Dit is een manier om met beperkte middelen toch betere rassen te krijgen en de productie te verhogen”, zegt hij. Volgens de voorzitter werd KI in het verleden laagdrempelig toegepast, waarbij inseminatoren op aanvraag, bij boeren aan huis kwamen. Die praktijk is volgens hem, grotendeels weggevallen. Hij pleit ervoor om dit systeem opnieuw in te voeren en tegelijkertijd trainingen aan te bieden, zodat veehouders zelfstandig inseminatie kunnen toepassen. Daarbij zou de overheid, met name het ministerie van ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij, een actievere rol moeten spelen.

De kritiek op het huidige beleid is stevig. Ramlagan stelt, dat het ministerie te weinig zichtbaar is op het veld en te traag inspeelt op de noden binnen de sector. Volgens hem is er behoefte aan een structurele aanpak, waarbij ook vertegenwoordigers uit de veesector betrokken worden in beleidscommissies. “De sector moet actief begeleid worden, anders blijft groei uit”, aldus Ramlagan.

Daarnaast wijst hij op problemen binnen de melkproductie. Veehouders zouden te maken hebben met vertraagde betalingen, wat hun motivatie om te produceren, negatief beïnvloedt. Ook de import van melkpoeder zonder duidelijke transparantie, zorgt volgens hem voor oneerlijke concurrentie met lokale melkproducenten.

Verder uit de Veehoudersbond zorgen over een mogelijke toekomstige schaarste aan runderen, schapen en geiten. In verschillende districten is het aantal dieren volgens Ramlagan afgenomen, wat de productiecapaciteit onder druk zet. Hij pleit daarom voor gerichte import van hoogproductieve rassen, zoals de zogenoemde Gyr-koe, die zowel voor melk- als vleesproductie geschikt is. Ook het gebrek aan controle en toezicht op de markt baart zorgen. Volgens Ramlagan moeten instanties zoals de Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) strenger toezien op de kwaliteit en herkomst van ingevoerde producten zoals melkpoeder. Tot slot benadrukt hij dat de sector alleen kan groeien als beleid, uitvoering en ondersteuning beter op elkaar worden afgestemd. “Vlees en melk zullen in Suriname altijd nodig zijn. Maar zonder gerichte investeringen en begeleiding blijft de sector achter”, waarschuwt hij.