De Verenigde Staten van Amerika kunnen Suriname helpen bij het oplossen van het kwikprobleem. Dit was gisteravond de rode draad van een activiteit die de Amerikaanse ambassade in het auditorium van Self Reliance hield in verband met World Environment Day. Er werd door de organisatie de documentaire ‘Mercury Contamination: Suriname’s Silent Public Health Menace’ vertoond, hierna was er een paneldiscussie. In de documentaire werd belicht dat in de VS per toeval goud is ontdekt in 1848, en dat in de periode daarna het milieu nabij de goudmijnen erg vernietigd is geworden. De Amerikanen hebben eveneens te maken gehad met grootschalige kwikvervuiling, verontreinigde rivieren, hoge kwikconcentraties in vissen en inheemse gemeenschappen met gezondheidsproblemen. Amerikaanse organisaties als de Natural Ressources Defense Council NRDC hebben met het bijltje gehakt en zijn in dit kader bereid Suriname te helpen. Susan Keane, senior environmental analyst van NRDC in Washington, is onder indruk van de progressieve ideeën en inspanningen van Suriname om kwikgebruik te willen reduceren in kleinschalige goudwinning. Ze onderstreept echter, dat er politieke wil nodig is om de betrokkenheid te tonen, de eerste stap van Suriname zal moeten zijn het ondertekenen van het Minamataverdrag, dat kwikgebruik aan banden legt. De Amerikanen verwelkomen voorts initiatieven als het opzetten van een School of Mining door de Commissie Ordening Goud-sector.
In de documentaire komt naar voren dat onze gouddelvers het gebruik van kwik essentieel achten voor hun speurtocht naar ‘a redi moni’, het pure goud. Als ze in de mijn zijn, voegen ze kwik toe totdat ze ‘a geri moni’ zien en de bodem grijs wordt. Door dergelijke praktijken komen per jaar tientallen tonnen aan kwik in het milieu terecht en vertonen vissen als anjoemara, kati en piren de hoogste kwikconcentraties. Ervan uitgaande dat 95% van de plaatselijke inheemse bevolking elke dag vis eet, is het gezondheidsprobleem aldaar zeer nijpend. Er zijn milieuvriendelijke kwikvrije methoden beschikbaar, echter prefereert men kwik. Als overigens kwikdamp wordt geïnhaleerd, zal 95% ervan in de bloedbaan terechtkomen en is dit veel schadelijker. Als kwik in of nabij de goudopkoop shops in Paramaribo wordt verbrand, zal iedereen in de winkel of in de directe omgeving worden vergiftigd, reeds zijn alarmerend hoge kwikconcentraties in onze atmosfeer gemeten, echter voert een ambivalente houding bij beleidsmakers de boventoon.
