Een jaar en wat kleingeld later, is het duidelijk: dit zijn dus de werkelijke bedoelingen van president Simons. Wij hebben niet te maken met iemand die coalitiepartners tevreden moet houden, partijfacties noodgedwongen aan boord moet houden, opgezadeld is met de begroting van de vorige regering of geketend is aan eerdere afspraken met het buitenland. Hoe en met wie er per 17 juli 2026 geregeerd wordt, is de bewuste keuze, met open ogen van een kandidaat die verandering predikte, van het gehele systeem nota bene. We hebben het niet meer over een verstandshuwelijk met de ABOP, voor rust in de tent, wanneer bij parastatalen en ministeries nepotismehaarden worden gehandhaafd. Het comptabel jaartje dat nodig is, om alle privileges en voordeeltjes in te laten gaan ‘voor later’, het politiek appeltje voor de dorst, waarover een gentlemen’s agreement tussen partijen bestaat, is al rijp aan de boom.

En ging het dus niet om zes DNA-stemmen om de VVV te vermijden, maar om de bewuste keuze voor voortregeren met het meest verrotte gedeelte uit de Santokhi-Brunswijk samenwerking, waar zo op gescholden is.

Wij hebben het ook niet over een noodmaatregel, bedoeld om rust te kopen, als we kijken naar het leen en leen meer beleid, waar de NDP bedreven in is en de NPS, zich nu voor laat misbruiken. Want na de grootste lening in de geschiedenis van onze economie te hebben afgesloten en in recordtempo te hebben verkwanseld, is onze president in hoogst eigen persoon in London voor gesprekken over nog meer commercieel krediet. We hebben het niet over zoethoudertjes in het benoemingsbeleid, wanneer nog steeds prominente partijpolitici zonder enige kennis van zaken, enige vakdeskundigheid relevant voor de functie, ministeries en toezichthoudende lichamen op cruciale strategische posities voor de ontwikkeling van het land, bevolken. Terwijl anderen zelfs weggepromoveerd worden tot adviesfuncties, waarin zij privileges genieten, maar niets aan verplicht actief werk verrichten, voor vele malen een normaal ambtenarenloon. En we hebben het niet over tijdelijke zalf op een wond, wanneer met bewijzen, eigen NDP’ers de laan uitgestuurd zijn, voor zelfverrijking, maar nog geen enkele daarvan opgesloten is, of zelfs uit de partij geroyeerd is, wat ons verder duidelijk maakt dat de hele show rondom de ‘Ethische Gedragscode’ niet meer was dan een politieke show, geheel in lijn met de partijtraditie. Een jaar later, kunnen wij over regering Simons-Rusland vaststellen, wat wij in 2021 over regering Santokhi-Brunswijk vast konden stellen: het gaat niet om beginnersmissers, groeipijnen of kinderziektes. Dit is dus echt haar bedoeling.