De afgelopen week keken we meesmuilend toen we de krantenkop `Misiekaba lust VHP en PL niet’ in een ochtendblad lazen. Wij vermeldden al daags tevoren dat de NDP niet echt geïnteresseerd is in een samenwerking met de VHP, omdat ze bij een eventueel samengaan met de oranje-rode partij behoorlijk wat concessies zal moeten doen. Daar voelt de paarse partij helemaal niet voor nu ze denkt dat ze met 26 zetels comfortabel zal kunnen regeren in de komende vijf jaar. De VHP zou bij gesprekken die zouden moeten leiden tot een eventuele samenwerking, eisen stellen en ook haar wensen glashard naar voren brengen. En juist met die wensen en of eisen zou de NDP vermoedelijk grote moeite hebben en die niet willen toezeggen. Ook is de voorzitter van de VHP een groot struikelblok voor de NDP, dat is voor een ieder overduidelijk. Bouterse en Santokhi kunnen namelijk heel moeilijk door één deur. Oud zeer speelt daarbij ook een enorme rol. Van de VHP kan natuurlijk ook niet verwacht worden, dat ze haar jewel in the crown zou moeten opgeven om een samewerking met de NDP mogelijk te maken, simpelweg om een aantal figuren binnen de VHP, dat alleen maar aan nyan maken denkt en het eigen belang prevaleert boven het algemeen belang, gelukkig te maken. De visie van de huidige VHP-leiding over hoe het verder zou moeten met Suriname, verschilt hemelsbreed van die van de NDP. Neem nou het buitenlandbeleid van deze regering dat gericht is op het verstevigen van relaties met organisaties en landen waar de VHP op zijn zachtst gezegd niet warm voor loopt. Ook de anti-Nederlandse en anti-Amerikaanse houding van de paarse kliek staat de VHP absoluut niet aan. Er zijn tal van zaken waarin de beide politieke partijen elkaar absoluut niet zouden kunnen vinden en waarbij het risico levensgroot aanwezig zou blijven dat men bij een samenwerking snel weer uit elkaar zou gaan. Misiekaba kan dan wel stellen dat hij de VHP en PL niet lust , wij zijn ervan overtuigd dat hij gewoon de apostel van de NDP is die de boodschap vanuit het hoofdbestuur moest meedelen. De NDP-leiding lust de VHP en PL niet, dat had hij moeten stellen. En dan moet de paarse apostel zich ook afvragen hoeveel mensen in de VHP de NDP wél lusten. De groep zal echt niet groot zijn, heer André. Men is zich er bij de VHP ook levensgroot van bewust dat een samenwerking met de NDP ongetwijfeld zal resulteren in de politieke dood van de partij, omdat men de wurgpraktijken en ondermijning van de NDP bij een samenwerking maar al te goed kent. Vraag het maar aan het BVD-ploegje van Dipo en Atta, nu wijlen. De paarse orga was ook reeds hard bezig PL te ondermijnen, maar daar werd vroegtijdig tegen ingegrepen. Moes werd dan nog wel op het laatste moment gevangen in een poging de zaak te kunnen ontregelen. Maar Moes heeft toch niets bijzonders opgeleverd. De kracht lag dus duidelijk niet bij Moes, maar wel bij Paul en zijn medestanders. André de Apostel moet ook wel begrijpen dat PL niet staat te springen om met zijn partij samen te werken, gezien de ervaring van de afgelopen bijna 5 jaar binnen de coalitie. Dat de paarse partij in de richting kijkt van de Palu, is helemaal geen verrassing. Het zal helemaal geen probleem zijn de lui van Bun Dyari in te lijven. Die zijn toch al 30 jaar onlosmakelijk veroordeeld aan de exponenten van de zogenaamde revo. Palu-exponenten bevinden zich ook op de verdachtenlijst van de zogeheten 8 Decembermoorden 1982. En ach, wat stelt die Palu nou nog eigenlijk voor. Het fundament van de Palu rust nog maar op één Paal en dat is ruim onvoldoende om politiek nog wat in de melk te brokkelen. Het is dan ook geen verrassing te moeten vernemen dat de Palu wenst op te gaan in de NDP. Ze hoorde er toch altijd al thuis en kan dan rustig meegenieten. De Palu zal onmogelijk veel noten op haar zang kunnen hebben en genoegen moeten nemen met een onbeduidend departement. Ook is het voor ons duidelijk dat men belangstelling heeft voor Herr Carl en zijn confessionele organisatie. Of Herr Carl gelijk in de paarse boot wenst te springen, is nog niet duidelijk. Wat wij wel met gezag durven stellen, is dat de dominee als opvarende in een NDP schuit aan zijn laatste en definitieve vaart begint. Een man die het jaren achtereen over corruptiebestrijding heeft gehad zou volgens ons absoluut een vreemde eend in de bijt zijn in een combinatie met NDP. Hoe verkoop je een eventueel samengaan met de NDP aan je achterban die toch wel hoge waarde hecht aan ethiek en moraal. Zaken die je bij de NDP maar heel moeilijk terug kunt vinden. Maar ja, een stuiver kan soms vreemd rollen en op plaatsen belanden waar je hem niet zou gauw zou vermoeden. Dus het is ook in het geval van Herr Carl maar afwachten. Herr Carl moet geen genoegen ne-men met beloften over het nu wel zullen aanpakken van de corruptie, want dat gaat echt niet van de grond komen. Binnen de NDP is het oneigenlijk handelen gewoon cultuur en het nyan maken door een bepaalde kliek zal voortgang blijven vinden. Dus Herr Carl hoeft zich daar geen illusies over te maken. De komende dagen zal de zaak zich verder gaan uitkristalliseren en zal duidelijk worden wie met wie in zee gaat om een regering te kunnen formeren. We moeten ook niet verbijsterd geraken als we ineens horen dat we een andere president voorgeschoteld krijgen om politiek zaken anders te verpakken. Natuurlijk wordt dat een camouflage oplossing en blijft het opperhoofd achter de schermen toch het hoogste woord hebben. Gebeurde toch ook tijdens de revo? We blijven benieuwd wat ons de komende dagen meegedeeld wordt.