April 28, 2019


MIJNBOUWWAAKHOND VEREIST


April 28, 2019

Suriname werd in mei 2017 officieel als lid
van het Extractive Industries Transparency Initiative (EITI) toegelaten. De
voorzitter van EITI, Fredrik Reinfeldt, heeft toen in zijn welkomstwoord
gezegd, dat hij hoopt dat het EITI, Suriname zal helpen ervoor zorg te dragen,
dat zijn natuurlijke hulpbronnen worden gebruikt voor de ontwikkeling van het
land. Voor
degenen die niet weten waarvoor deze organisatie staat: EITI is het initiatief
voor algehele transparantie en efficiënt beheer van de financiële geldstromen
binnen de extractieve industrie, waaronder de mijnbouw- en oliesector vallen.
De bedoeling van dit initiatief is dat de financiële voordelen uit deze
sectoren de totale gemeenschap ten goede moeten komen. Via publicaties zal
informatie beschikbaar gesteld worden met betrekking tot de inkomsten en
uitgaven van de bedrijven binnen deze sector. Ook de overheid zal informatie
over de besteding van de financiële middelen die uit deze sector worden
verkregen, moeten publiceren. Dit rapport werd in oktober 2018 verwacht.
Suriname moest toen een overzicht kunnen geven van de daadwerkelijke inkomsten
die komen uit de mijnbouw- en oliesector. De regering Bouterse werd toentertijd
verplicht zich te houden aan de publicatieplicht die innig verbonden is aan het
lidmaatschap van deze organisatie. Helaas is deze deadline niet gehaald, omdat
het rapport dat aan alle eisen moet voldoen in een bepaald format, nog niet af
was. Het gevolg hiervan is dat Suriname geschorst werd door het EITI. Minister
Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen, wimpelde deze schande af door te
zeggen, dat het helemaal geen ramp is dat Suriname geschorst is. “Wij moeten ons nog helemaal inwerken in
het proces, waarbij elke dollar verantwoord moet zijn. Dit moet ook blijken uit
de rapportage. Als wij door dit proces heen zijn, zullen deadlines gemakkelijker
gehaald worden. Zodra alles in orde is, wordt de schorsing opgeheven”, benadrukte
Dodson twee weken geleden. We zijn inmiddels twee weken verder en met deze
uitspraak gaf Dodson glashelder aan, wat voor rommel de overheidsadministratie is,
want als de onafhankelijke administrator, te weten het kantoor BDO Accountants
& Adviseurs die de audits doet, niet kan beschikken over de juiste gegevens,
dan kan er ook geen rapport worden uitgebracht. Ook de Wereldbank had eind 2017 een bedrag van US-dollar 350.000 aan Suriname
geschonken voor het EITI-proces. De bedoeling van deze schenking was dat
de overheid zou zorgen voor een verantwoorde uitvoering van dit initiatief,
waarbij specifieke expertise noodzakelijk is. Dus Keerpunt is nu benieuwd waaraan deze US-dollar 350.000 is besteed. Keerpunt is van mening dat de regering opzettelijk
onvolledige informatie doorspeelt, omdat zij ook niet elke dollar kan
verantwoorden. De regering Bouterse wordt namelijk al geruime tijd door velen
beschuldigd van niet-transparant en onbehoorlijk bestuur voor wat onder andere het
beleid binnen de mijnbouwsector betreft. Dit werd weer benadrukt toen Bouterse
vorig jaar februari de eerste tranche van 1.041.667 Iamgold-aandelen in
ontvangst nam op een buitenverblijf aan de Raleighvallen. Velen vroegen
zich toen ook gelijk af, waar blijft de beloofde transparantie van de regering?
Wat gebeurt er nu met deze aandelen? Thans wordt de
mogelijkheid steeds groter, dat er op Surinaams grondgebied (offshore) in de
komende jaren een grote olievondst wordt gedaan. De Surinaamse overheid heeft
dan de mogelijkheid om via Staatsolie voor 10 tot 20 procent te participeren na
zo een vondst. Indien Staatsolie meedoet, moet haar inbreng ook ergens vandaan
komen. De Surinaamse overheid verdiende in de
afgelopen paar jaar dik aan de opbrengsten van het oliebedrijf. Maar Keerpunt vraagt zich ook hier af, waar
dit geld aan wordt besteed. De Staat Suriname krijgt conform de wet, 36 procent
winstbelasting over elke dollar die Staatsolie verdient. De nettowinst van het
bedrijf is dan 64 procent op elke dollar, daarvan gaat weer 50 procent aan dividend
naar de staat. Dit betekent dat 32 cent per dollar overblijft voor het
staatsbedrijf om herinvesteringen te plegen. Waarin investeert de regering? Of
wordt dit geld gebruikt om al die buitenlandse leningen af te lossen? Wanneer de aanwezige multinationals in de Atlantische Oceaan op olie
stuiten, zullen de inkomsten van de staat zeker drastisch toenemen. Wat
zal er met deze nieuwe rijkdom gebeuren? Keerpunt
blijft erbij, dat een waakhond vereist is in een land waarbij er zoveel
activiteiten gaande zijn in de mijnbouw- en oliesector en zoveel corrupte
politici en andersoortige dieven op de loer liggen. Want hoe meer grootschalige
projecten op gang komen, hoe groter de kans op meer inkomsten voor de staat en
daarbij loopt men het risico dat er nog meer gestolen wordt.