February 7, 2019


ONRUST VERHOOGT DRUK OP DOLLAR


February 7, 2019

Ofschoon Gillmore Hoefdraad, minister van Financiën, ontkent dat de regering het voornemen heeft drs. Glenn Gersie, de huidige governor van de Centrale Bank van Suriname, CBvS, te vervangen, zijn naar de mening van ingewijden, de eerste schreden door de regering daartoe, wél gezet. Het toevoegen van Robert van Trikt en Siegmund Proeve tot de Raad van Commissarissen, is naar verluidt gedaan om Gersie zelf te doen bedanken. Na het aantreden van de regering Wijdenbosch in 1996, werd Henk Goedschalk als regeringscommissaris op de Centrale Bank geplaatst met de bedoeling de toen fungerende governor André Telting, het werken onmogelijk te maken. Telting bedankte kort daarop als governor van de moederbank om in 2000, toen het tweede kabinet Venetiaan aantrad, terug te keren als governor van de Centrale Bank. Het is niet uitgesloten dat Van Trikt en Proeve, twee vertrouwelingen van Hoefdraad, tot de Raad zijn toegevoegd om Gersie zover te krijgen zelf op te stappen. De huidige verwikkelingen op de Centrale Bank en het opvoeren van de bemoeienis van de regering binnen het gehele bankwezen, hebben wel voor grote onrust binnen het bedrijfsleven, de Vereniging van Economisten, VES, en het algehele bankwezen gezorgd. Er zijn overduidelijke aanwijzingen, dat deze overheid het voornemen heeft binnen de raden van commissarissen van de verschillende grote Surinaamse banken te infiltreren en politieke loyalisten van de NDP zitting te doen nemen. Stap voor stap wenst de overheid een ruimere toegang tot het bankwezen te krijgen en daarmede natuurlijk ook toegang tot meer geld. Een overheid die in grote financiële problemen verkeert en op een dergelijke wijze in het bankwezen wenst binnen te dringen, wekt groot wantrouwen op. Bij haar optreden schijnt ze niet geïnteresseerd te zijn in het minderheidsbelang van de overige aandeelhouders in de financiële instellingen waar ze dan toevallig een meerderheidsaandeel heeft of heeft verworven. Bij minstens één bank heeft een groep van groot aandeelhouders recentelijk haar greep binnen de Raad van Commissarissen verloren en is een andere binnengekomen, die vermoedelijk wel ontvankelijk is voor een grotere invloed van de regering binnen het Surinaamse bankwezen. Naar wij vernemen, was het in 1998 juist de bedoeling de Surinaamse economie te liberaliseren en de invloed van de staat binnen de financiële sector te minimaliseren. De staat zou toentertijd hebben besloten, dat de invloed van de regering binnen het financiële gebeuren, teruggedrongen diende te worden. Anno 2019 wenst men de rollen totaal om te keren en wenst de staat zijn tentakels diep in het bankwezen te steken. Waar het op neerkomt, is dat de regering met in haar voorhoede de minister van Financiën binnen het Surinaamse bankwezen, denkt te kunnen maken of breken. Het is naar wij vernemen thans al zover, dat men binnen een grote bank een CEO wenst op te schuiven en een andere CEO uit het buitenland, horizontaal wenst te laten instromen. Een die wel op het klappen van de zweep van de overheid zal willen reageren. En terwijl dit alles plaatsvindt, neemt zoals voormeld, de onrust binnen het bedrijfsleven, de Vereniging van Economisten in Suriname en het totale bankwezen en niet in het minst de spaarders, toe. Bij onrust heb je namelijk ook dat men een toevlucht zal nemen in de aanschaf van vreemde valuta (de euro en de US-dollar) en ook goud. De vraag naar vreemde valuta zal enorm toenemen en natuurlijk zal de koers verder de lucht inschieten. Het is daarom onbegrijpelijk dat een regering die al jaren in enorme financiële problemen verkeert, in de aanloop naar de verkiezingen van 2020, het risico van grote onrust op de financiële markt, wenst te nemen. Dat ze nu ook de onafhankelijke positie van de Centrale Bank van Suriname te niet wil doen met als doel daar geld te gaan lenen en vermoedelijk voor de zoveelste keer ook de monetaire reserves aan te spreken, zal zeer veel wantrouwen tot gevolg hebben en de onrust, zoals voormeld, aanwakkeren. Wij spreken dan ook de hoop uit dat de president ingrijpt en deze dwaze plannen een halt toeroept.