Er zijn momenten waarop een samenleving zichzelf een spiegel moet durven voorhouden, niet om te beschuldigen, maar om te begrijpen waar het opnieuw mis dreigt te gaan. Suriname bevindt zich opnieuw op zo’n moment. Niet omdat de problemen nieuw zijn, maar juist omdat ze zo herkenbaar beginnen te worden dat ze nauwelijks nog als probleem worden benoemd.

Wat we vandaag zien in Suriname, is geen oprechte regering, maar een machtsconstructie. Een samenraapsel van partijen zonder ruggengraat en zonder gezamenlijke visie, die na de verkiezingen, bij elkaar zijn geschraapt met één doel en dat is macht. De NDP, aangevuld met een aantal meelopende partijen, probeert zich te presenteren als een bestuur dat het land vooruit gaat brengen.

Vorige week werden veel Surinamers verrast door een bericht, dat zich razendsnel verspreidde via Facebook. Burgers zouden zich kunnen registreren voor het uiteindelijk bemachtigen van een volkswoning. Voor velen klonk het als de verwezenlijking van een droom, misschien zelfs als een sprankje hoop in een moeilijke woningmarkt.

De arrestatie van een Nederlander en drie Surinamers op een vissersboot nabij de Azoren met ongeveer 1,8 ton cocaïne aan boord, laat wederom de omvang en het internationale karakter van de drugshandel zien. In totaal werden acht verdachten aangehouden tijdens een gezamenlijke operatie van de Portugese politie, marine en luchtmacht. Naast de Nederlander en de drie Surinamers, werden ook vier Brazilianen opgepakt.

De samenleving leeft al geruime tijd onder financiële druk. De prijzen blijven stijgen, salarissen blijven achter en voor veel huishoudens is rondkomen geen vanzelfsprekendheid meer. Tegen die achtergrond, presenteert de regering koopkrachtversterking als verlichting. De minister van Sociale Zaken, Diana Pokie, voerde aan, dat de maatregelen die de regering eind maart zal uitvoeren voor verschillende groepen in de samenleving,

Na vandalisme en diefstal vorig jaar, was deze maand weer het standbeeld van Mahatma Gandhi aan de beurt, vermoedelijk voor metaalroof. Eerder waren monumenten van Trefossa en van Simon Bolivar het doelwit. Tijdloos eerbetoon aan helden en voorbeelden is verspild aan een volk dat honger en verslaving de boventoon laat voeren boven respect, discipline en fatsoen.

De verwijten die het Openbaar Ministerie maakt aan het adres van de familie Somohardjo, zijn niet mals. In de vordering aan De Nationale Assemblee om Bronto Somohardjo in staat van beschuldiging te stellen, schetst de staande magistratuur een beeld dat politieke partijen en commentatoren niet onbekend voorkomt. Niet voor de PL, niet voor de familie en evenmin voor andere politieke toppers van alle partijen die in de afgelopen jaren regeerverantwoordelijkheid gedragen hebben.

Minister André Misiekaba van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, zegt dat het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) “staat voor kwaliteit en zorg in Suriname”, en dat het ziekenhuis niet meer weg te denken is. Maar de realiteit in het ziekenhuis staat daar haaks op. Patiënten moeten hun eigen toiletpapier meenemen, linnengoed is aanwezig, maar een deken moet je zelf meebrengen. Wie wordt opgenomen,

De discussie rond het mogelijk in staat van beschuldiging stellen van ex-minister Riad Nurmohamed van Openbare Werken, heeft het politieke debat in Suriname opnieuw op scherp gezet. Het is een ontwikkeling die verder reikt dan één persoon of één ministerie.

De Waterkant is een van de meest herkenbare plekken van Suriname. Het gebied is niet alleen een toeristische trekpleister, maar ook een historisch en cultureel symbool van de hoofdstad. Toch lijkt het er steeds vaker op dat sommige weggebruikers deze plek beschouwen als een racebaan, met alle gevolgen van dien. Vorige week veroorzaakte een dienstvoertuig van een bewakingsbedrijf schade aan het wegmeubilair en de verfraaiingselementen langs de Waterkant.

Hoe lang zal het nog duren alvorens wet- en regelgeving voor de e-bikes worden doorgevoerd en de controle op de naleving, zal kunnen plaatsvinden? Er wordt al langer dan twee jaar over geleuterd, maar de wet- en regelgeving komen maar niet.

De collegialiteit tussen de jarige Brunswijk, de NDP-delegatie en oud-president Santokhi, was een sociale mediasensatie. Te midden van schijnbare politieke spanningen en coalitieonrust zaten NDP-exponenten in een kringetje rond de jarige, zoals ze decennialang met Bouterse hebben kunnen oefenen. Politiek theater komt met politieke schijnvertoningen en de vraag is, welk gedeelte theater is:

Het Surinaamse onderwijssysteem is opnieuw het middelpunt van discussie. Niet alleen ouders, maar ook onderwijsprofessionals slaan alarm over de richting waarin het onderwijs zich ontwikkelt. Wat voor beleidsmakers wellicht een hervorming of modernisering lijkt,

De discussie over koopkrachtmaatregelen laat opnieuw zien, hoe kwetsbaar veel huishoudens zijn. Terwijl de prijzen van basisproducten blijven stijgen, probeert de overheid de druk te verlichten met tijdelijke sociale maatregelen. Maar lossen deze maatregelen, het probleem radicaal op? De voorzitter van Stichting Wan Okasi, Aniel Koendjbiharie, zei het al, het is vrijwel onmogelijk, om met het huidige bedrag rond te komen.

De aangekondigde sluiting van Stabroek News, een van de oudste particuliere kranten van Guyana, markeert het einde van een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van onafhankelijke journalistiek in de regio. Na bijna vier decennia verschijnt op 14 maart 2026, de laatste gedrukte editie, zo meldde Kaieteur News. De krant, opgericht in 1986 door David en Doreen de Caires, stond decennialang bekend om zijn kritische en onafhankelijke berichtgeving.

De grote drukte bij de Stichting Volkshuisvesting Suriname deze week, laat zien hoe diep de woningcrisis in Suriname werkelijk is. Aanleiding was een nepbericht op sociale media, waarin werd gesteld dat mensen zich konden registreren voor een woning.

De uitspraak van Poetini Atompai, lid van De Nationale Assemblee namens de NPS, dat politici er bewust voor kiezen geen scholen te bouwen, omdat een goed opgeleid volk andere politieke keuzes zal kunnen maken, klinkt op het eerste gezicht schokkend. Toch raakt zijn stelling een ernstige zenuw binnen de Surinaamse samenleving. Maar de kernvraag is misschien nog confronterender, zijn we als samenleving dom, of maken we simpelweg verkeerde politieke keuzes? Het is verleidelijk de schuld volledig bij politici te leggen.

Het imago van het Korps Politie Suriname staat al geruime tijd onder zware druk. Dat werd opnieuw overduidelijk tijdens de recente bevordering van bijna zeshonderd politiefunctionarissen. De voorzitter van de Surinaamse Politiebond zei daarbij dat de burger de politie nog maar nauwelijks als zijn beste kameraad beschouwt.

Tot onze grote verbazing is men na ruim zeven maanden regering Simons-Rusland, bezig op slinkse wijze via een zogeheten accreditatie fromu, de vrije media, die de regering op vermeende wijze onvriendelijk gezind zou zijn, het werk te bemoeilijken of onmogelijk te maken. De accreditatie zou inhouden dat degenen die geen lid zijn van de Vereniging van Journalisten, SVJ, niet als geaccrediteerd mediawerker kunnen worden beschouwd en dus op bepaalde evenementen van de huidige overheid, geen toegang kunnen krijgen.

In de avond van 9 december 1982, kwam de bevelhebber van het Nationaal Leger, Desi Bouterse, op de televisie en gaf zijn verklaring over hetgeen zich de vorige dag had voorgedaan en wel met betrekking tot de dood van veertien Surinamers en een persoon met de Nederlandse nationaliteit.

De huidige president verklaarde onlangs tijdens haar persconferentie, dat zij “signalen” krijgt dat het misschien een beetje beter gaat met de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij. Dat er reden is voor enige hoop. Maar wat die hoopvolle signalen precies zijn, wilde zij niet delen. En dat is precies waar het probleem opnieuw zichtbaar wordt.