“Wij waren al op de hoogte, maar er wordt onderzoek verricht.” Het is een cd die Surinamers de afgelopen jaren, vaker hebben gehoord. Of het nu gaat om problemen binnen een school, achterstallig onderhoud aan overheidsgebouwen, defecte sluizen, slecht onderhouden wegen of financiële onregelmatigheden bij een instelling, achteraf blijkt regelmatig, dat de verantwoordelijke autoriteiten al langer wisten, dat er iets mis was.

Met de behandeling van de ´Plukwet´, wordt er een belangrijke stap gezet in de richting van strijd tegen georganiseerde criminaliteit. Het uitgangspunt van de wet is eenvoudig, met andere woorden mogen mensen niet profiteren van geld of bezittingen die met misdrijf zijn verkregen. Toch is wetgeving slechts een onderdeel van een effectieve aanpak.

In principe kan je na een jaar Simons haar niet beoordelen langs een beleidsplan, want dat is er niet. Dat op zich is een bewijs van onvermogen, een brevet van onvermogen om te mogen besturen. Zelfs een padvindersclub heeft een plan. Maar Simons kwam met veel bravoure binnen en dacht zonder een plan te kunnen. Mislukking op alle fronten.

Met de ratificatie van het protocol van de Verenigde Naties tegen de doodstraf, is dat botte en bloederige instrument nu definitief ten grave gedragen. Het is ongeveer een eeuw geleden sinds de straf voor het laatst uitgevoerd werd hier te lande. De dode letter werd een fatale verwonding toegebracht in 2015 en een paar jaar geleden, formeel afgeschaft.

Het behoort het mooiste en prachtig onderhouden plein van een land te zijn. Vooral als je de staatkundige soevereiniteit van de natie verbindt aan dit oudste en mooiste plein tegenover je Presidentieel Paleis. Maar als je dat niet weet, beseft of zelfs ontkent, dan maak je er een rommel van en ontkracht je de benaming Onafhankelijkheidsplein op een vreselijke wijze.

Rashied Doekhie, voormalig NDP-presidentskandidaat, stelde in een interview, dat hij wel wat budgettips heeft voor Surinamers, om ze te leren met hun geld om te gaan, in plaats van er altijd over te klagen. Het is een vast patroon van zittende regeringspartijen om de indruk te wekken, dat het gejammer van het volk met een korreltje zout genomen moet worden en dat het met de persoonlijke armoede wel meevalt. Iedereen is vanuit de oppositie betrokken, een armoedebestrijder en half activist.

Goud weg. Kwik weg -meer dan 500 kilo uit een politieopslag. Arrestanten weg. En vorige maand nog: tien politiemensen opgepakt in een cocaïnezaak, onder wie zeven leden van het Arrestatieteam. Wie de afgelopen weken het nieuws volgde, ziet een patroon: het Korps Politie Suriname (KPS) worstelt met integriteit.

Vrijwel ieder schooljaar worden dezelfde problemen opnieuw zichtbaar. Scholen kampen met achterstallig onderhoud, lesuitval, een tekort aan leerkrachten, administratieve knelpunten en financiële vraagstukken. En al vele jaren een tekort aan leslokalen. Telkens worden maatregelen aangekondigd, maar structurele oplossingen blijven steeds uit. Een belangrijke oorzaak is dat het onderwijsbeleid vaak reactief is.

De plaatsing van de historische binnenstad van Paramaribo op de Lijst van Bedreigd Werelderfgoed van de UNESCO, moet niet worden gezien als een aanval op ontwikkeling of modernisering. De discussie gaat niet over de vraag óf Paramaribo mag veranderen, maar vooral over de manier waarop die verandering plaatsvindt. Een stad die leeft, moet zich kunnen aanpassen aan nieuwe behoeften. Er moet ruimte zijn voor economische activiteiten, moderne voorzieningen en investeringen.

Met de gang naar de kortgedingrechter van de directeur van de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS), over de uitingen van de Raad van Commissarissen, komt de vuile was bij een toezichthoudend instituut nog meer buiten te wapperen.

Het welgeïnformeerde assembleelid Gajadien, waarschuwt voor nieuwe leningen. Uit zijn bronnen blijken het reisschema en de agenda’s van de president en de minister van Financiën en Planning, gelijkenissen te vertonen met de hoogtijdagen van Hoefdraad. Nu al heeft deze regering meer geleend dan elk van haar voorgangers ooit.

De annulering van SLM-vlucht PY994 van Paramaribo naar Amsterdam op zondagavond 26 juli heeft opnieuw gezorgd voor enorme teleurstelling bij vertrekkende passagiers. De vlucht, die om 21.00 uur zou vertrekken, bleef aanvankelijk aan de grond vanwege een technisch probleem. Nadat technici hadden vastgesteld dat de storing niet op korte termijn kon worden opgelost, werd besloten de vlucht te annuleren.

De verklaring van voormalig kabinetschef van de secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), Xaviera Jessurun, heeft ons aan het denken gezet met betrekking tot de fundamentele beginselen binnen het strafproces. De kern van haar kritiek richt zich op de vraag of een verdachte tijdig en voldoende geïnformeerd wordt over de aard van de verdenking en daarmee in staat wordt gesteld, zich adequaat te verdedigen.

Ik moet een fout herstellen die ik maakte in mijn column in De West van vriidag 10 juli 2026 (“Religie, ras en kraken”). Ik had het daarin over het eerste voetbalWK dat ik me meende te herinneren, dat van 1962 toen Brazilie won van TsechoSlowakije en kampioen werd met Pele en Garrincha.

Prometheus stal met een fakkel, stiekem het vuur van de Griekse goden op de berg Olympus en bracht het naar het gewone volk. De frambo van Grun Dyari heeft een soortgelijk fenomeen meegemaakt, toen eind jaren vijftig de intellectuelen de fakkel zagen verdwijnen in de populistische handen van Pengel.

Bij de ontwikkelingen rond Nieuw-Koffie-kamp, heeft Keerpunt ervoor gewaarschuwd, wat de gevolgen zijn van het met zachte hand proberen te ontmoedigen van wetteloosheid. De lessen van Papatam en van Pikin Saron hadden een waarschuwing moeten zijn.

In Suriname lijkt vrijwel alles te draaien om olie en gas. De verwachtingen rond de toekomstige inkomsten uit deze sector zijn groot. Er wordt gesproken over economische groei, nieuwe kansen, ontwikkeling en financiële ruimte voor toekomstige generaties. Maar terwijl de aandacht vooral uitgaat naar investeringen, contracten en productieplannen,

De discussie over economisch herstel in Suriname wordt vaak gevoerd aan de hand van cijfers: economische groei, inflatie, schuldafbouw en begrotingsresultaten. Deze indicatoren zijn belangrijk, maar zij vertellen slechts een deel van het verhaal. De

De wereld digitaliseert in razend tempo. Waar kunstmatige intelligentie (AI), geautomatiseerde dienstverlening en digitale platforms enkele jaren geleden nog toekomstmuziek waren en leken, zijn ze inmiddels niet meer weg te denken uit het dagelijkse leven.

En wij maakten hen tot leiders, die leiding gaven volgens ons bevel. En wij openbaarden aan hen, goede daden te verrichten en de shalȃt te onderhouden en de zakȃt te geven. En zij waren aanbidders van ons.

De woorden van de Amerikaanse filosoof Ralph Waldo Emerson, “Hij die met honden slaapt, staat met vlooien op,” klinken als een urgente waarschuwing voor de politieke en economische situatie in Suriname vandaag de dag. Ons land ondervindt ernstige uitdagingen die het vertrouwen in democratische instituties en een brede maatschappelijke stabiliteit onder druk zetten.