President Jennifer Simons kondigde deze week aan, dat zij een deel van haar salaris persoonlijk zal investeren in een fonds voor maatschappelijke projecten. Op papier is het een klein gebaar, financieel gezien nauwelijks een druppel op de gloeiende plaat van Surinames structurele uitdagingen.

Opnieuw klinkt vanuit het hoogste politieke ambt, de oproep, dat “het stelen moet stoppen”. Ditmaal is het de president Jennifer Simons, die vier ministeries met name aanwijst, als zorgenkinderen. Het klinkt daadkrachtig, maar laten we eerlijk zijn: hoe vaak hebben wij dit al niet gehoord van opeenvolgende regeringen?

De aankondiging van de Amerikaanse overheid om zware beperkingen op ons zeetransport te leggen, is geen geïsoleerd incident. Het is een alarmsignaal. Een déjà vu, want precies hetzelfde zagen we eerder, toen de EU onze luchtvaart reeds op de zwarte lijst zette. Wat is de gemene deler? Structureel falend beleid. In de luchtvaart betekende de EU-blacklisting dat wij als land niet meer voldeden aan de minimale internationale veiligheids- en kwaliteitsstandaarden.

De recente speculaties over het mogelijke verlies van Paramaribo’s UNESCO werelderfgoedstatus, wekken bij iedereen die zich inzet voor het behoud van de historische binnenstad, terecht zorgen. Het behoud van cultureel erfgoed vraagt om visie, creativiteit en een gezamenlijke inspanning van overheid, maatschappelijke organisaties en burgers.

Surinam Airways, onze nationale luchtvaartmaatschappij, vierde onlangs haar 63-jarig bestaan. Zes decennialang heeft de maatschappij Suriname verbonden met het Caribisch gebied, Zuid-Amerika en Europa. Dit jubileum is een moment van trots en waardering voor het personeel, de passagiers en de partners die hebben bijgedragen aan het voortbestaan van onze ‘National Carrier’. Het is een eerbetoon aan veerkracht, doorzettingsvermogen en nationale trots.

Zijin Rosebel Goldmines introduceerde onlangs zeven elektrisch aangedreven megatrucks op de mijnlocatie in Brokopondo. Een historisch moment, zo verzekerden di-recteuren, topmanagers en de president zelf. Deze trucks, aangedreven door zonne-energie, zouden jaarlijks zo’n 3,4 kiloton CO₂-uitstoot besparen.

De koers is sinds het nieuws van de verkiezingswinst van de NDP, niet gestopt met stijgen. De huidige voorzitter van De Nationale Assemblee, heeft handig geprobeerd de schuld daarvan in de schoenen van de vorige regering te schuiven door te roepen, dat het volk niet moest schrikken van een koers tussen de 50 en 60 SRD per USD. Deze stijging heeft Adhin natuurlijk niet uit zijn duim gezogen. Het is de evolutie en aanvulling, van wat het IMF in meerdere van zijn tussentijdse rapportages gesignaleerd heeft.

Terwijl Suriname uitkijkt naar de belofte van grote inkomsten, waarschuwen economen voor een gevaar dat vaak over het hoofd wordt gezien: de Dutch Disease. Deze economische aandoening doet zich voor wanneer een lucratieve sector, zoals olie en gas, op korte termijn enorme inkomsten genereert, maar tegelijkertijd andere economische sectoren verzwakt.

Onze wetgeving kent een Hinderwet. In heel algemene bewoordingen wordt in de wet uit 1929, omschreven wat wel en niet mag, met name in woonwijken. De laatste aanpassing dateert van de jaren zeventig van de vorige eeuw. Gas, dampen, chemicaliën, het slachten van vlees, houtzagerijen, smeden, alcoholstokerij en voedselverwerking worden onderworpen aan heel algemene regels, zoals een vergunningaanvraag, controle en een buurtonderzoek.

Het begrip ‘schaduwkabinet’ wordt verkeerd gebruikt in commentaar en analyse in de Surinaamse context. Onterecht wordt er een sinister sfeertje toegekend aan het organiseren van oppositie op een wijze die machtsbehoud, machtsovername en het aanbieden van een politiek alternatief aanmoedigen. De vrees daarvoor komt voort uit een tijd waarin de dictatuur de grenzen van regeren zonder legitimiteit, mandaat, publieke en internationale ondersteuning ondervond.

‘Ad verbatim’ waren de woorden van president Simons bij de beëdiging van haar ministersteam anderhalve maand geleden: ‘Er is niemand in het land. Geen persoon op het kabinet van de president; geen persoon die lid is van enige politieke organisatie, die aan u moet komen voorhouden dat de president of de vicepresident of een minister u een opdracht geeft om iets uit te voeren wat niet correct is. Van mij krijgt u een opdracht als minister, onderminister, rechtstreeks.

 De keuze van het Hof van Justitie om een blijk van waardering toe te kennen aan een reeks politici binnen de wetgevende en uitvoerende macht, valt niet bij eenieder in goede aarde. De rand van het toelaatbare binnen de scheiding der machten wordt opgezocht, bovendien op een politiek kritiek moment.

Op 17 april van dit jaar gingen zeker vier woningen, waaronder wederom een deel van ons cultureel erfgoed, door een grote brand aan de Henck Arronstraat, verloren. Het had een haartje gescheeld of het historische pand van de Hendrikschool voor mulo-onderwijs, was ook in vlammen opgegaan.

Suriname staat op een belangrijk kruispunt. Met de oprichting van de Raad Internationale Sancties (RIS), wil Suriname zich scharen onder de staten die internationale verplichtingen serieus nemen. De RIS coördineert en voert het beleid uit rond sancties die voortvloeien uit resoluties van de Verenigde Naties, de Europese Unie en andere multilaterale instellingen.

Cubaanse arbeiders en hun werkgevers verkeren al geruime tijd in onzekerheid over een betere regeling met betrekking tot de verlenging en snellere verstrekking van verblijfs- en werkvergunningen in Suriname. Vanuit verschillende districten komen meldingen dat aanvragen voor de voormelde vergunningen al geruime tijd blijven liggen, zonder dat betrokkenen duidelijkheid krijgen over een snellere en betere afhandeling.

Al vijftig jaar onafhankelijk en nog steeds moeten de oorspronkelijke bewoners van Suriname om erkenning smeken. Vrijwel alle inheemse dorpshoofden hebben onlangs hun grieven wederom kenbaar gemaakt en gebundeld in een resolutie en aangeboden aan parlementsvoorzitter Michael Adhin. Donderdagochtend hebben zij ook een petitie ingediend bij president Simons. Hun boodschap is helder, er zijn tot nu toe geen fundamentele verbeteringen gerealiseerd.

Minister David Abiamofo heeft gesteld dat de prijzen voor water, stroom en kookgas nog niet marktconform zijn, zij moeten dat nog worden. Als die niet marktconform worden gemaakt, kunnen de nutsbedrijven niet gezond en efficiënt draaien. Een redenering die misschien klopt voor de boekhouding van de nutsbedrijven, maar desastreus uitpakt voor de bevolking. Want laten we eerlijk zijn: wie praat er over de salarissen, die zelf allang niet marktconform zijn gemaakt?

Het Quick Scan Team heeft van de verdwijning van zwaar materieel en boten ter waarde van SRD 18 miljoen, aangifte gedaan. Eerder kwam al aan het licht dat de staat door oud-ministers benadeeld is bij het overnemen van voertuigen, tot bedragen die in het geval van sommige ministers, oplopen tot USD 80.000 De oud-president dirigeerde het gebruik van een vloot van meer dan twintig voertuigen die ter beschikking stonden. Voor duizenden SRD’s aan brandstof voor politici, werd na de verkiezingen op de bon gegooid bij Openbare Werken.

Wij van Keerpunt, vonden het een vreemde situatie, toen de assembleeleden Parmessar en Sapoen te midden van de begrotingsbehandeling en in de nadagen van het vergaderjaar, om een themavergadering vroegen over het bedrijf Staatsolie: onze nationale trots en baken van hoop voor een toekomst van voorspoed.
De ingestudeerde hoekschop van Justitie en de korpschef, lijkt naar tevredenheid te hebben gewerkt.

Verschillende gepensioneerden staan voor een harde realiteit. De hoge vaste lasten, vastgelegd toen het salaris meer was dan het pensioen, vormen de eerste klap. Het pensioen, dat niet waardevast is en maar mondjesmaat wordt verhoogd, daalt in koopkracht en is de tweede klap. De derde klap is dat we als werkgevers de zorgverzekering en andere secundaire voorwaarden, niet langer blijven bieden, juist op het moment dat gezond blijven meer gaat kosten.

De bussen van het Nationale Vervoerbedrijf (NVB) stonden bijkans een week stil. De reden was eigenlijk al te raden, bushouders hebben al acht maanden geen betaling ontvangen. Het is de zoveelste keer, dat chauffeurs hun werk neerleggen, omdat de overheid haar betalingsverplichtingen niet is nagekomen. Als het ware, moeten ze met deze daad een reminder geven, dat ze de middelen waarvoor zij keihard gewerkt hebben, nog niet hebben ontvangen.