Elke nieuwe regering belooft verandering. Elke nieuwe leiding spreekt over transparantie, goed bestuur en een breuk met het verleden. Ook onder de huidige regering van president Jennifer Simons en vicepresident Gregory Rusland, leeft bij de samenleving de verwachting, dat oude patronen definitief tot het verleden behoren. Maar wat zich momenteel afspeelt binnen de stichting Staatsziekenfonds (SZF), roept de pijnlijke vraag op of er werkelijk fundamenteel iets is veranderd.

Nog geen maand geleden werd met de nodige ernst aangekondigd, dat het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening, in samenwerking met het Commissariaat Paramaribo-Midden, was begonnen met het aanpakken van de grasmat op het Onafhankelijkheidsplein. De boodschap was duidelijk: het plein moest worden beschermd, behouden en niet langer worden beschadigd door onoordeelkundig gebruik,

De recente uitspraken van de president, laten een schokkend beeld zien van hoe verantwoording en leiderschap in Suriname, momenteel worden opgevat. Wanneer een president publiekelijk aangeeft, niet wakker te liggen van kritiek uit de samenleving en daarnaast stelt dat zij geen beloftes heeft gedaan, is dat een onthulling over de manier waarop het land wordt bestuurd:

In Suriname laaide het publieke debat over de beloning van de procureur-generaal (PG) opnieuw op, nadat media berichtten over een loonstrook met een totale maandelijkse loonsom voor de staat van SRD 1.415.689,30 en een netto-uitbetaling van SRD 1.028.420,73.

De diepste oorlogsverklaring werd niet op aarde ondertekend, maar in de hemel. Het Bijbelboek Ezechiël onthult de val van een wezen dat ooit het ‘zegel van volmaaktheid’ was, totdat ‘ongerechtigheid’ in hem werd gevonden en hij, gedreven door hoogmoed, werd ‘neergeworpen op de aarde’ [Ezechiël 28:12-17]. Dit is de oorsprong van alle conflicten: een geest die weigert te dienen, maar alleen heersen wil; die harmonie verwerpt voor geweld; die schepping verscheurt in plaats van haar heelheid – shalom – te bewaken.

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft een rapport gepubliceerd, waaruit blijkt dat het fonds bezorgd is over de Surinaamse economie. Met name de overheidsuitgaven en het afwijken van het beleid van de vorige regering kunnen niet op veel sympathie van het IMF rekenen.

Na ruim tien jaar pogingen tot ordening van de goudsector via commissies, zijn wij nog steeds ver van huis. Dusdanig ver dat president Simons heeft laten doorschemeren dat de royalty’s voor kleinschalige gouddelving, met bijna 20 procent zijn verlaagd.

Op dit enorme magazijn aan de Wicherstraat, liggen de zinkplaten al geruime tijd los en bestaat zeker het gevaar dat ze naar beneden kunnen komen, hetgeen groot gevaar inhoudt voor personen en voertuigen, die er voortdurend passeren. De eigenaar van dit magazijn behoort zo spoedig mogelijk hier in te grijpen, om deze gevaarzetting te verwijderen.

Leerlingen lijken slimmer dan ooit. Ze formuleren foutloze zinnen, gebruiken ingewikkelde woorden en leveren keurig gestructureerde opdrachten in. Toch slaan leerkrachten alarm, want achter die ogenschijnlijke slimheid, blijft steeds minder hangen. Wat vandaag een hoog cijfer oplevert, is morgen alweer vergeten. De oorzaak?

Met de aankondiging dat 2120 niet-geregistreerde ambtenaren uit overheidsdienst worden verwijderd, zet minister Marinus Bee van Binnenlandse Zaken (BiZa) een stevige stap in de richting van sanering van het ambtenarenapparaat. Na twee eerdere verplichte registratierondes, bleven 2159 personen weg; in een extra week meldden zich nog maar 39.

De minister van Justitie en Politie heeft zich in felle bewoordingen uitgelaten over de politie en over bewakers. Met scherpe oordelen als corruptie en moreel verval sprak hij zijn afkeuring uit op een manier die meer past bij een oppositieleider dan bij de bewindspersoon die de politieke verantwoordelijkheid en bevoegdheden behoort te dragen.

De verontwaardiging over de bezoldiging van de procureur-generaal (PG) is selectief en een mooie gelegenheid om de hypocrisie van politici te laten zien. Bee, Santokhi en Gajadien rennen allemaal de andere kant op, als het gaat om absurde bedragen die uitbetaald worden, maar die zonder een weigerachtige of zelfs oplettende houding van hun kant, niet tot stand zouden zijn gekomen.

Minister Tsang van Openbare Werken en ruimtelijke ordening (OWRO), heeft aandacht gevraagd voor de inzet van grondstoffen en bodemschatten voor de ontwikkeling van de gemeenschap. Niet in abstracte zin, maar specifiek: het ontginnen van eigen grondstoffen voor de aanleg van wegwerken. De minister overweegt zelfs eigen fabrieken voor asfalt en voor straatstenen, met het oog op toekomstige wegaanleg.

Surinamers lijden pijn als gevolg van een uitbraak van chikungunya, dengue en zika. De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, kwam in De Nationale Assemblee in het geweer over dit leed en zei, met woorden van gelijke strekking, geen ‘politiek te bedrijven met de volksgezondheid’. Hij beet dit haast verwijtend toe aan het geachte lid Jogi, die zelf nog nooit een crisis tegengekomen is waar hij geen politiek mee zou bedrijven.

Ik weet niet of ik de A20-voorzitter en parlementariër Steven Reyme, gelijk moet geven. Maar hij stelde dat de staat Suriname nog minstens twee zware jaren tegemoet zal treden, voordat er merkbare economische verbetering optreedt. Dat is een realistische, misschien zelfs eerlijke inschatting.

Solvabiliteit is een toestand dat iemand of een onderneming, in staat is aan al zijn of haar geldelijke verplichtingen, te voldoen. Dat wil zeggen, dat we eigenlijk allemaal in staat zouden moeten zijn, om aan onze maandelijkse verplichtingen te voldoen of kunnen voldoen. Maar de realiteit geeft aan, dat velen daartoe niet in staat zijn. We leven thans in een land en tijd, dat velen zelfs moeite hebben hun maandelijkse geldelijke verplichtingen op een juiste wijze na te komen.

Als je voor elke keer dat Surinaamse beleidsmakers met glimmende ogen over Dubai praten, een emoji mocht plaatsen, hadden we inmiddels een figuurtje met één wenkbrauw omhoog en een licht misselijk gezicht. Het soort blik dat zegt: dit verhaal ken ik al, en het wordt er niet beter van.

Suriname wil moderniseren, en dat geldt ook voor het onderwijs. Met de introductie van STEM-onderwijs (Science, Technology, Engineering, and Mathematics) en digitalisering, lijkt het erop dat onze kinderen klaar worden gestoomd voor een toekomst die sneller verandert dan ooit tevoren.

Als je alleen weet hoe te winnen, weet je niet hoe te verliezen. Zoals topsporters die na een eerste grote teleurstelling door de mand vallen als onsportief en blessuregevoelig, kunnen ook politici die van een hoge piek neerdalen, moeilijk hun draai vinden in de oppositiebanken.

De aankondiging dat 2154 ambtenaren hun salaris verliezen, omdat zij zich niet hebben geregistreerd, klinkt daadkrachtig. Het ministerie van Binnenlandse Zaken stelt dat herhaaldelijke oproepen zijn gedaan en dat wie zich niet heeft gemeld, kennelijk geen band meer heeft met de overheid. Lonen worden, hierdoor stopgezet, ministeries krijgen namenlijsten en waar nodig volgen ontslagprocedures.

Pukusjani en Pakittow, de laatste personen van wie je het zou verwachten, blazen de eigen loftrompet. Heeft hun activismeverleden hun substantiële en noemenswaardige kennis van de scheepvaartsector en het havenwezen opgeleverd? Of vieren we tegenwoordig de aanvang van verantwoordelijkheid als een mijlpaal? Indien dat wel zo is, wat zegt dat over zelfinschatting van de eigen kennis (van bijvoorbeeld binnenvaart, scheepsregistratie en kadeonderhoud). Veel smaken zijn er niet als het op governance en compliance aankomt.