Parlementariër Mahinder Jogi heeft terecht de alarmbel geluid. Burgers worden geconfronteerd met eenzijdig verhoogde bankkosten voor geldopnames en andere transacties, zonder dat zij daar invloed op hebben. Ook Ebu Jones wees op de praktijk waarbij klanten door lage limieten, meerdere keren moeten opnemen en zo telkens opnieuw betalen. De vraag aan de regering om bescherming is legitiem. De beste en meest structurele bescherming ligt echter niet in tijdelijke regels of moreel appèl, maar in sterke, goed functionerende overheidsbanken.

Suriname beschikt over de VCB, de SPSB en diverse andere instellingen die volledig in staatshanden zijn en in beginsel het instrumentarium hebben om burgers een betrouwbaar en betaalbaar alternatief te bieden. Toch is de marktpositie van deze banken al jaren achtergesteld ten opzichte van de DSB, de Hakrinbank en de Finabank. Politieke bemoeienis, zachtaardig toezicht en een chronisch tekort aan middelen en ondersteuning hebben deze instellingen niet robuust genoeg gemaakt. Zij missen de slagkracht, de innovatiekracht en de operationele scherpte die nodig zijn om echt te concurreren.

Juist in dienstverlening en kostenniveau ligt de grootste kans. Overheidsbanken kunnen zich onderscheiden door lagere of transparante tarieven, snellere processen en een klantgerichte houding. Meer dan 50.000 ambtenaren en gelijkgestelden kunnen sneller en gunstiger worden uitbetaald via staatsbanken.

Kredietaanvragen kunnen sneller worden behandeld en er is ruimte voor meer krediet, gericht op productieve doeleinden en huisvesting. Dit is geen theoretische oefening, maar een praktische mogelijkheid die direct koopkracht en vertrouwen kan versterken.

Robuuste overheidsbanken betekenen geen terugkeer naar inefficiëntie of politieke captatie. Integendeel: het vraagt om professioneel management, strak toezicht, adequate kapitalisatie en een duidelijke opdracht om de samenleving te dienen zonder concurrentievervalsing. Wanneer deze banken echt functioneren, ontstaat er een natuurlijke rem op willekeurige kostenverhogingen bij commerciële instellingen. De markt krijgt dan een geloofwaardig alternatief en de burger een echte keuze.

De regering kan de samenleving het beste beschermen door de staatsbanken eindelijk de middelen, de autonomie en de professionele ruimte te geven die zij nodig hebben. Niet door te reguleren wat banken mogen vragen, maar door te zorgen dat er sterke, efficiënte en toegankelijke overheidsbanken bestaan die de concurrentie op kosten en service serieus nemen. Dat is de meest duurzame bescherming tegen hogere bankkosten of onwenselijke marktmacht.