Met de behandeling van de ´Plukwet´, wordt er een belangrijke stap gezet in de richting van strijd tegen georganiseerde criminaliteit. Het uitgangspunt van de wet is eenvoudig, met andere woorden mogen mensen niet profiteren van geld of bezittingen die met misdrijf zijn verkregen. Toch is wetgeving slechts een onderdeel van een effectieve aanpak.
In principe kan je na een jaar Simons haar niet beoordelen langs een beleidsplan, want dat is er niet. Dat op zich is een bewijs van onvermogen, een brevet van onvermogen om te mogen besturen. Zelfs een padvindersclub heeft een plan. Maar Simons kwam met veel bravoure binnen en dacht zonder een plan te kunnen. Mislukking op alle fronten.
Met de ratificatie van het protocol van de Verenigde Naties tegen de doodstraf, is dat botte en bloederige instrument nu definitief ten grave gedragen. Het is ongeveer een eeuw geleden sinds de straf voor het laatst uitgevoerd werd hier te lande. De dode letter werd een fatale verwonding toegebracht in 2015 en een paar jaar geleden, formeel afgeschaft.
Het behoort het mooiste en prachtig onderhouden plein van een land te zijn. Vooral als je de staatkundige soevereiniteit van de natie verbindt aan dit oudste en mooiste plein tegenover je Presidentieel Paleis. Maar als je dat niet weet, beseft of zelfs ontkent, dan maak je er een rommel van en ontkracht je de benaming Onafhankelijkheidsplein op een vreselijke wijze.
Rashied Doekhie, voormalig NDP-presidentskandidaat, stelde in een interview, dat hij wel wat budgettips heeft voor Surinamers, om ze te leren met hun geld om te gaan, in plaats van er altijd over te klagen. Het is een vast patroon van zittende regeringspartijen om de indruk te wekken, dat het gejammer van het volk met een korreltje zout genomen moet worden en dat het met de persoonlijke armoede wel meevalt. Iedereen is vanuit de oppositie betrokken, een armoedebestrijder en half activist.
Goud weg. Kwik weg -meer dan 500 kilo uit een politieopslag. Arrestanten weg. En vorige maand nog: tien politiemensen opgepakt in een cocaïnezaak, onder wie zeven leden van het Arrestatieteam. Wie de afgelopen weken het nieuws volgde, ziet een patroon: het Korps Politie Suriname (KPS) worstelt met integriteit.
Vrijwel ieder schooljaar worden dezelfde problemen opnieuw zichtbaar. Scholen kampen met achterstallig onderhoud, lesuitval, een tekort aan leerkrachten, administratieve knelpunten en financiële vraagstukken. En al vele jaren een tekort aan leslokalen. Telkens worden maatregelen aangekondigd, maar structurele oplossingen blijven steeds uit. Een belangrijke oorzaak is dat het onderwijsbeleid vaak reactief is.
De plaatsing van de historische binnenstad van Paramaribo op de Lijst van Bedreigd Werelderfgoed van de UNESCO, moet niet worden gezien als een aanval op ontwikkeling of modernisering. De discussie gaat niet over de vraag óf Paramaribo mag veranderen, maar vooral over de manier waarop die verandering plaatsvindt. Een stad die leeft, moet zich kunnen aanpassen aan nieuwe behoeften. Er moet ruimte zijn voor economische activiteiten, moderne voorzieningen en investeringen.
Met de gang naar de kortgedingrechter van de directeur van de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS), over de uitingen van de Raad van Commissarissen, komt de vuile was bij een toezichthoudend instituut nog meer buiten te wapperen.
