De president en vicepresident en hun entourages, smijten vanuit de kabinetten met geld. De begrotingen voor hun kabinetten, die grondwettelijk geen enkele plaats in het staatsbestuur kennen, zijn bodemloze putten. Gemeten naar de maatstaven en standaarden van andere essentiële bestuursorganen, vallen wij steil achterover van wat wij lezen over de uitgaven die worden gedaan in naam van de twee coalitieleiders, die tijdens de verkiezingen, nog verandering en zuinigheid predikten.

Voor het Kabinet van de President is SRD 1,2 miljard begroot, en voor het Kabinet van de Vicepresident SRD 425 miljoen. Aan buitenlandse reis- en verblijfkosten alleen, begroot het Kabinet van de President een bedrag van SRD 36 miljoen. Aan geheime uitgaven staat een bedrag van SRD 85 miljoen genoteerd. Voor ‘manifestaties’ een bedrag van meer dan SRD 5 miljoen en voor onderscheidingen hetzelfde bedrag.

Dit is een bedrag dat vergelijkbaar is met wat aan het Atjoni- en Marwina-ziekenhuis uitgegeven wordt, om de prioriteiten in perspectief te plaatsen.  Welke balans binnen de trias politica kan er gevonden worden, wanneer zowel de rechterlijke macht als De Nationale Assemblee het met minder moet doen dan zelfs het Kabinet van de Vicepresident?

Voor ernstige problemen, zoals huiselijk geweld of voor de aanpak van mensenhandel, krijgt het ministerie van Justitie en Politie minder middelen dan het Kabinet van de President voor onderhoud van meubilair en inventaris ontvangt. Overigens ook minder dan hetzelfde kabinet voor werkkleding en schoeisel begroot.

Er wordt gesmeten met geld voor de twee politieke leiders en hun entourages. Ondertussen moet de rest van het apparaat het met afdankertjes en het minimale doen. De overheid is en blijft een steile piramide: de farao’s feesten aan de top, en weten de onderlaag pas weer te vinden wanneer de verkiezingen naderen. President Simons roept graag dat ze geen campagne van beloften gevoerd heeft, maar gaandeweg heeft zij wel toezeggingen gedaan die hol zijn gebleken.

Een belangrijke toezegging was dat de begroting voor 2026 het eerste volledig eigen budget van deze regering zou worden. De visie van geld uitgeven, zoals die bij De Nationale Assemblee ligt voor behandeling, is dus haar visie voor Suriname.