Het begrip ‘schaduwkabinet’ wordt verkeerd gebruikt in commentaar en analyse in de Surinaamse context. Onterecht wordt er een sinister sfeertje toegekend aan het organiseren van oppositie op een wijze die machtsbehoud, machtsovername en het aanbieden van een politiek alternatief aanmoedigen. De vrees daarvoor komt voort uit een tijd waarin de dictatuur de grenzen van regeren zonder legitimiteit, mandaat, publieke en internationale ondersteuning ondervond. En is gerijpt door een tijd dat de democraten de grenzen van regeren zonder ondersteuning van gewapende machten en de superkapitalisten ondervonden.
De dictator heeft het toneel voorgoed verlaten. De democrator heeft een enorme deuk opgelopen bij de stembus en in tomeloze arrogantie iedere mogelijke formatiepartner vervreemd. De regering die is aangetreden, is de regering waar wij voor nu mee opgezadeld zijn.
Binnen de perken van wet en recht is niemand gehouden medewerking in politieke zin te verlenen, een informatienetwerk te verwaarlozen, internationale contacten te verwijzen naar een nieuwe regering of de rode loper uit te rollen voor het nieuwe bestuur. Vooral omdat er weinig sprake is van ‘nieuw’.
De president is ruim dertig jaar politiek actief. De vicepresident is twintig jaar politiek actief. Beiden zijn de pensioengerechtigde leeftijd ver voorbij. Sedert hun aantreden, is niet één wetswijziging aangenomen. En ondanks alle ‘sturm und drang’ in de (sociale) mediaboodschap is niet één functionaris van de ‘gevestigde orde’ achter slot en grendel verdwenen.
Nu dat vastgesteld is, kunnen wij bekijken waar de kritiek op de oppositie precies over gaat.
Het organiseren van evenementen met de oud-president en zijn echtgenote als gasten is niet alleen geoorloofd, het is de dagtaak van een politicus om met zijn achterban in contact te treden en te werken aan zijn draagvlak. Het aanhouden van een diasporarelatie met organisaties in het buitenland is volledig geoorloofd en iets wat kandidaat Simons en kandidaat Adhin zelf ook gedaan hebben tijdens de campagne van 2025. Het refereren aan een oud-president zonder de aanduiding ‘oud’ is een gebruik dat de NDP heeft aangehouden voor zowel Wijdenbosch als Bouterse.
In de Britse politiek organiseert de oppositie zich openlijk aan de hand van schaduwministers, die op beleidsgebieden het gezicht zijn van de oppositiepartij. Ook in Nederland is het een vast gebruik dat een woordvoerder per oppositiepartij over een ministerie het vaste aanspreekpunt is. Dit is onderdeel van een volwassen democratie en een inhoudelijke manier van politiek voeren.
Het negatief afschilderen en het wekken van angst komt ons niet ten goede. Oppositie, georganiseerde oppositie, machtspolitiek, burgerlijke ongehoorzaamheid en confrontatie, zijn onderdeel van het politiek-bestuurlijke speelveld. Het antwoord daarop is een effectieve bestuurscultuur. Resultaten zijn de enige bescherming die een tijdelijke en toevallige coalitie toekomen.
