September 1, 2019


TWEESPALT IN HET PAARSE HUIS


September 1, 2019

Wij hopen niet dat de politieke verhoudingen in ons land, die al jaren achtereen doorspekt zijn van grote meningsverschillen en vaker overslaan in regelrechte animositeit, zullen leiden tot het onbestuurbaar geraken van het land. De politieke relatie tussen oppositie in coalitie in ons politiek bestel, is de afgelopen jaren flink in negatieve zin aangescherpt en dat maakt dat veel zaken niet gerealiseerd kunnen worden. Dat zowel oppositie als coalitie elkaar nauwelijks kan vinden bij heikele kwesties die het nationaal belang regarderen, komt ook in de Alcoa-kwestie en wel met betrekking tot de beëindiging van de Brokopondo-overeenkomst, tot uiting. De gehele oppositie in De Nationale Assemblee, DNA, heeft bij de behandeling van het zogeheten transactiedocument, duidelijk gemaakt falikant tegen te zijn en heeft amendementen voorgesteld en een aantal moties ingediend om de zaak aan andere c.q. betere wending voor Suriname te bezorgen. Tot misschien wel de grote verrassing van de gehele gemeenschap, heeft het er veel van dat de behandeling van de Alcoa-kwestie en de beëindiging van de Brokopondo-overeenkomst zoals door de regering Bouterse gepresenteerd, geen hamerstuk zal worden waarbij alle coalitieleden zonder tegenstribbelen voor stemmen. Zeker twee leden van de coalitie en Raymond Sapoen van de HVB, hebben laten doorschemeren niet te kunnen meegaan met hetgeen de regering heeft voorgeschoteld en er voor zijn, dat er belangrijke wijzigingen worden doorgevoerd na beoordeling van een bevoegde commissie.  Dit geeft aan dat de regering niet op een meerderheid kan rekenen om hetgeen zij voorstaat en overeengekomen met de Alcoa, door DNA krijgt. Een beginnende breuk binnen de gelederen van dit paarse kabinet manifesteert zich nu overduidelijk in de Alcoa-kwestie. De buitenparlementaire kritiek wordt ook steeds heviger en verschillende maatschappelijke groeperingen komen in de voorste linie om de gemaakte afspraken met de Alcoa te torpederen. Maar vrijdagmorgen werd na het houden van een marathonzitting van DNA die vrijwel de gehele nacht duurde en gepaard ging met verschillende schorsingen, duidelijk dat er tweespalt heerste in de gelederen van paars en dat bijvoorbeeld de voorzitter, Jennifer Geerlings –Simons, zich evenmin kan verenigen met de huidige vorm van het zogeheten transactiedocument. Geerlings –Simons zou DNA boos hebben verlaten nadat vernomen werd dat de regering geenszins van plan is het aan DNA voorgehouden transactiedocument zoals voorgesteld, aan wijzigingen te onderwerpen. Hier komt wederom de dictatoriale instelling vanwege de regering onder leiding van Bouterse nadrukkelijk tot uiting. Het is altijd voor deze president en zijn inner circle, buigen of barsten geweest en dat blijkt nu wederom. Bouterse en zijn directe medestanders binnen de top van de regering, hebben de coalitie binnen het parlement altijd gezien als instrument van de regering en de coalitieleden als trouw en totaal onderworpen. Jaknikkers die elke conceptwet zonder slag of stoot zouden moeten goedkeuren. Nu het gaat om een puur nationaal belang dat het eigen enge belang ver overstijgt, kan Bouterse en zijn directe entourage van belangenbehartigers, lelijk op hun neus kijken. Hopelijk houden deze parlementariërs voet bij stuk en zwichten ze niet voor indirecte en directe bedreigingen, want die kunnen er natuurlijk alsnog komen. Takru Gwenti fu todo na kras krasi. De oppositionele krachten in dit land die tegen het op deze wijze van beëindigen van de Brokopondo-overeenkomst zijn, hebben volkomen gelijk en eisen daarom ook terecht, dat er belangrijke wijzigingen worden aangebracht in het transactiedocument, want zoals de zaak er thans voor staat, is het totaal onacceptabel en schadelijk voor ons land. En waarom de kliek van Bouterse en zijn onderhandelingscommissie niet akkoord gaan met de voorgestelde wijzigingen, weet Joost. Er spelen vermoedelijk andere belangen die totaal indruisen tegen het algehele Surinaams belang. Op zeer korte termijn zal blijken of er in het hoogste college van staat wordt gekozen voor Suriname of voor de belangen van een Amerikaanse multinational die ons na bijkans 100 jaar, met vele nadelen wenst op te zadelen en vertrekken. Inmiddels weet een ieder, dat de coalitie in De Nationale Assemblee, zoals gewoonlijk, weer disciplinair heeft gestemd in het voordeel van hetgeen de regering ter goedkeuring aan het college had voorgelegd. De Surinaamse samenleving is door dit stemgedrag op een afschuwelijke wijze benadeeld. Het moet voor een ieder duidelijk zijn, dat niet het volksbelang hier heeft geprevaleerd.