MET TWEE MATEN

De afgelopen week werd de Algemene Vergadering van Aandeelhouders (AvA) van de Hakrinbank gehouden in Hotel Torarica. Op deze vergadering werd als een van de belangrijkste punten naar voren gebracht de nettowinst van de bank van maar liefst 35 miljoen SRD. Gezien de huidige financiële omstandigheden in dit land, toch wel een prestatie binnen het bankwezen om jaloers op te zijn. De bank heeft dus zeker niet slecht gepresteerd onder de goede leiding van de Chief Executive Officer, CEO, drs. Jim Bousaid. Een man die van wanten weet en decennialang zijn schouders onder het werk bij de bank heeft gezet. Bousaid heeft al deze jaren naar eer en geweten zijn werk bij de bank vervuld en zou dus nog enige tijd gehandhaafd kunnen worden. Maar nee hoor, de grootste aandeelhouder van de bank, de staat Suriname met 51 procent, vindt dat Bousaid de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt en nu maar moet ophoepelen. De dienstbetrekking van Bousaid moet dus tegen eind september beëindigd worden, dat is de eis van de huidige minister van Financiën, Gillmore Hoefdraad die al geruime tijd aan het lobbyen is dat Bousaid en de governor van de Centrale Bank van Suriname, drs. Glenn Gersie, het veld moeten ruimen. Maar hier steekt zoals we eerder in deze krant hebben geschreven, veel meer achter. Het vertrek van Bousaid zoals geëist door Hoefdraad, heeft eigenlijk niets te maken met het bereiken van de pensioengerechtige leeftijd van Bousaid, maar heeft wel alles te maken met politieke rancune die vertaald kan worden in de zogeheten flutstelling ‘gewijzigde beleidsinzichten’ die gehanteerd werd vanaf het prille begin na het aantreden van de regering Bouterse I in augustus 2010. Bousaid moet het veld ruimen van Hoefdraad, omdat hij in oktober 2017 niet langer bereid was gelden van spaarders op de Hakrinbank beschikbaar te stellen in de vorm van de zoveelste lening aan de regering Bouterse. Volgens Bousaid was Hoefdraad toen reeds bezig met de zoveelste monetaire financiering, hetgeen de minister in alle toonaarden denkt te kunnen ontkennen. De definities voor monetaire financiering van overheidstekorten door leningen te plegen bij bankinstellingen, spreken echter boekdelen. Bousaid is in het verdomhoekje beland, omdat hij zich niet te allen tijde dienstbaar wenste op te stellen. Dat de man dient te vertrekken met als argument dat hij de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt, betreft een lachertje als we alleen maar kijken naar de sterk bejaarde NDP-loyalisten die steevast gehandhaafd worden en ook nog benoemd in repectievelijk het Kabinet van de President en de Raad van Ministers. Onder hen bevinden zich figuren die de 70 al ruimschoots zijn gepasseerd. Voor deze mensen bestaat er dus totaal geen belemmering om nog op hoge leeftijd aan te blijven voor een buitensporig hoog salaris, terwijl ze tot nog toe niet hebbben bewezen ons uit de huidige bestuurs- , financieel-economische en monetaire crisis te kunnen halen. Je moet voor deze regering een dienstbare loyalist zijn en blijven, dan kan je zelfs tot voorbij de 70 blijven aanzitten. Hopelijk zal de Surinaamse samenleving na 2020 hier bewust verandering in willen brengen.