DE EEN NA DE ANDERE

In 2017 kwam Suriname weer vreselijk in opspraak door de vangst van maar liefst 7000 kilo cocaïne zowel binnen de grenzen en dan hoofdzakelijk in landen die tot de Europese Unie behoren. Wat 2017 zeker liet zien, is dat er enorme ladingen in één keer met vrachtschepen en kleinere vaartuigen richting West-Europa werden gebracht. Er volgden bij deze vangsten natuurlijk ook de nodige arrestaties en het aantal aanhoudingen was extern groter dan in ons land. Hierdoor ontstond zeker wel de indruk dat slechts de ‘kleine vissen’ werden gevangen en die wachten deels nog op hun veroordeling. Ook zagen bepaalde mensen die zeker als verdacht zichtbaar waren gemaakt, kans tijdig naar het buitenland uit te wijken. Weer anderen wonen al enige tijd in het buitenland en onderhouden contacten in ons land. Wie had gedacht dat de vangsten minder zouden worden in 2018, heeft zich deerlijk vergist. De drugshandel blijft zeer lucratief en de vraag in het rijke westen is absoluut niet afgenomen. Bovendien wordt er harde valuta met deze drugshandel verdiend en daarmede bedient de informele sector zich weer om te kunnen existeren. Ook dezer dagen kwamen de berichten binnen van vangsten van grote partijen drugs in een gebied dat tot Spanje kan worden gerekend. In juni van dit jaar werd er aan boord van het zeiljacht Wallstreet, 1400 kilo cocaïne aangetroffen. Op 21 juni trof men 1500 kilo cocaïne aan boord van het zeiljacht Oggi, afkomstig uit ons land aan . Op 20 juni werd er aan boord van het zeiljacht Pepper Sauce 1850 kilo door de Spaanse autoriteiten gevangen. Op 13 juni trof de douane in Antwerpen 400 kilo in een stalen vrachtcontainer aan . Op 17 maart van dit jaar kwam de douane in Antwerpen 300 kg op het spoor tussen bacoven uit ons land. Op 28 maart ontdekte men in de Rotterdamse haven, tussen hout in twee containers uit Suriname, 4000 kg cocaïne aan. Het behoeft geen betoog dat wij hard betrokken zijn bij de doorvoerhandel van drugs en dat onze positie in het buitenland als narcostaat en witwasland steeds verder in de belangstelling komt van landen die er alles aan doen deze handel terug te dringen. Wij wijzen er al decennialang op, dat het uiteindelijk zover zal komen dat men verstrekkende maatregelen tegen ons land zal doorvoeren en als dat niet helpt, moeten wij niet vreemd opkijken als onze op 25 november 1975 verkregen nationale soevereiniteit geschonden wordt en het buitenland hier maatregelen komt treffen die wij tot nog toe niet hebben of kunnen nemen tegen deze vorm van criminaliteit.