De toon van tante Inke tijdens een onlangs gehouden ressortmeeting te Kwatta, was zeer dramatisch: ‘’Als de NDP wint, gaan we achter alle gelden aan. Dan gaan we uitzoeken waar alles is gebleven.” Alsof haar partij, die zelf decennialang in de schaduw van ondoorzichtige transacties opereerde, plotseling openheid en zuiverheid hoog in het vaandel draagt.

Opeenvolgende ministers van Financiën en Planning, hebben samen met de minister van Openbare Werken, de president, de Raad van Ministers, de Onderraad voor Aanbesteding en Gunning (ORAG) en een batterij aan juristen, de afgelopen vijf jaar een serieuze inhaalslag gemaakt als het gaat om de aanbesteding van infrastructurele werken.

Over precies een maand zijn de algemene vrije en geheime verkiezingen voor de volksvertegenwoordigers van Suriname. Voor de eerste keer in onze geschiedenis, is echte landelijke evenredigheid het uitgangspunt.

De enorme brand aan de Henck Arronstraat en wederom het verlies van monumentale gebouwen, heeft ons met de neus op de feiten gedrukt: wederom is het bewijs geleverd dat over het gehele land, er niet van een goede en gezonde nationale veiligheid kan worden gesproken. Al tijden schrijven we over de leegsrtaande panden in onze hoofdstad en daarbuiten, monumentaal of niet, die in handen zijn van de overheid en particulieren, er onbewaakt bij staan en in hevig verval verkeren.

Op 25 mei 2025 gaat Suriname naar de stembus voor de landelijke verkiezingen. Dit is een cruciaal moment, niet alleen vanwege de economische uitdagingen waarmee het land kampt, maar ook omdat het kiesstelsel recentelijk is aangepast. Het systeem is veranderd naar een evenrediger vertegenwoordiging, wat betekent dat elke stem een grotere impact heeft op de uiteindelijke zetelverdeling in De Nationale Assemblee (DNA).

De ondervoorzitter van Pertjajah Luhur, Bronto Somohardjo, uit zijn frustratie over vermeende dubbele standaarden binnen de coalitie. Hij wijst erop, dat hij bij het minste gerucht over misstanden op zijn ministerie, direct met verlof werd gestuurd, terwijl ministers van andere etnische of politieke kleur, ondanks geruchten en vermeende beschuldigingen van corruptie en miljoenenverspilling, mogen blijven zitten.

Surinam Airways lijkt de afgelopen week verstrikt geraakt in een vicieuze cirkel van technische pech en gebrekkige communicatie. Op zondag 20 april zou vlucht PY 332 om 09.40 uur lokale tijd, vertrekken vanuit Barbados met een tussenstop in Guyana, maar ruim tien uur later, stond het toestel nog aan de grond, zonder dat de passagiers duidelijkheid kregen over een nieuwe vertrektijd.

Er zijn momenten waarop een eenvoudig ‘KOP DICHT!’, meer zegt dan duizend parlementaire woorden. Dat moment is nu. Want wanneer Melvin Bouva zich plots profileert als pleitbezorger van de brandweer, roept dat geen respect op, maar verontwaardiging. En terecht.

In een vurige toespraak te Kwatta, trok NDP-voorzitster Jennifer Simons, stevig van leer tegen president Santokhi en diens economisch beleid. Volgens haar is het beloofde herstelplan, niets meer dan een ‘friends and family’-operatie, een strategie waarbij slechts een kleine elite, garen spint bij de economische koers van de huidige regering.

De sluiting van het gebouw van de Academie voor Hoger Kunst- en Cultuuronderwijs (AHKCO) aan de Waterkant, is een pijnlijk, maar niet verrassend signaal van een dieperliggend probleem: het structurele gebrek aan zorg voor erfgoed en publieke onderwijsinfrastructuur in Suriname. Het pand verkeert volgens een recente inspectie van het Paramaribo Urban Rehabilitation Program (PURP), in zodanig slechte staat dat instortingsgevaar dreigt.

In een niet vaak voorkomend moment van openheid, erkende president Chandrikapersad Santokhi onlangs, dat zijn regering tekortgeschoten is in de communicatie over het IMF-programma. Hij pakte het meest cruciale moment en maakte daar gebruik van. Het staatshoofd gaf toe, dat de samenleving onvoldoende werd meegenomen in het proces van ingrijpende hervormingen. Deze erkenning kwam niet zomaar, maar nadat burgers al langer geklaagd hadden over gebrekkige informatievoorziening, gebrekkige betrokkenheid en onduidelijke beleidskeuzes.

In het tv-programma ‘De Tafel’, kwam het NDP-assembleelid op herverkiezingstour aan het woord, tijdens een debat met twee andere DNA-kandidaten. Ameerani Jarbandhan, DNA-kandidaat namens de VHP, bracht ter sprake dat de VHP de belofte van 200 dagen herstel niet heeft kunnen realiseren, omdat wat overgenomen werd van de NDP-regering, erger dan verwacht was.

Het kaartenhuis dreigt op het verkeerde moment in te storten voor Chandrikapersad Santokhi. Hij en zijn knappe koppen hadden het allemaal zo goed voorbereid: het verhaal dat aan het volk voorgehouden zou worden. De legitimiteit uit alle windstreken. De zachte passaat van een stabiele wisselkoers. De promotie van BIBIS naar een prestigieuze internationale functie.

Naar aanleiding van het artikel van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB) ‘Toewijzing primair bos en bosgebied aan Chinalco zorgt voor onherstelbare schade’, verschenen in De West op maandag 7 april, wenst de Commissie West-Suriname Bak-huis bauxiet met klem te verklaren, dat dit suggestieve artikel volkomen bezijden de waarheid is.

In tijden van economische crisis, grijpt de overheid vaak naar sociale uitkeringen als een soort vangnet voor de meest kwetsbaren in de samenleving. Maar laten we één ding duidelijk stellen: deze uitkeringen zijn geen gunst. Ze zijn het minimale wat een samenleving haar burgers verschuldigd is.

De regering Santokhi-Brunswijk heeft de keel van de middeninkomens volledig dichtgedrukt. De werkende klasse heeft het oppervlakkige succes van schonere cijfertjes waar de regering mee pronkt, moeten betalen. Vrijwel iedere bestaande vorm van belasting is verhoogd. Ieder nutstarief is minstens drie keer hoger dan sinds het aantreden van deze regering. Kleine ondernemers houden met het verder verhoogde minimumloon nauwelijks meer het hoofd boven water, als het gaat om personeel.

De NDP is de kluts kwijt. De vijftig namen op de lijst zijn niet capabel genoeg om die huidige dertien (nieuwe kiesregeling) zetels te garanderen. De partij zoekt nu haar toevlucht tot overledenen. Panka, het hoofd van het Informatie en Propaganda Instituut (IPI), roept kiezers op, alsnog op wijlen Edward Belfort te stemmen. Panka wil de overledene misbruiken voor stemmen. De drang om in de regering te komen is zo groot, dat zij zelfs de hulp van doden inroepen.

Suriname beschikt over een schat natuurlijke hulpbronnen: goud, hout, landbouwgrond, een overvloed aan biodiversiteit en aardolie. Toch blijft de economische situatie onvoorspelbaar, met een overheid die kampt met structurele tekorten en een bevolking die gebukt gaat onder financiële druk. Het probleem is duidelijk: een land met rijkdommen, maar zonder er voordeel van hebben. Wat is de oorzaak hiervan?

De positie van lijstduwer heeft bij de NDP een bewogen geschiedenis. Met het heengaan van nr. 50 op de kieslijst, gewezen minister, gewezen DNA-lid, recente nieuwkomer en DNA-kandidaat Edward Belfort, zien de autoriteiten graag een doorstroom van lijstduwer Ingrid Bouterse naar de opengevallen plaats. De NDP verzet zich hiertegen en noemt de positie als lijstduwer een ‘strategische en weloverwogen keuze’ van de partij. Het Centraal Hoofdstembu-reau (CHS) heeft zich inmiddels erin berust de lijstvolgorde niet te wijzigen.

Sinds 2021 zijn er meerdere meldingen gedaan van seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer – van ministeries tot banken, van het SZF tot de krijgsmacht. De wijze waarop autoriteiten hiermee omgaan, legt een pijnlijke zwakte bloot in onze rechtsstaat: slachtoffers worden aan hun lot overgelaten, daders worden zelden vervolgd en instellingen beschermen hun reputatie vaker dan hun medewerkers. Mei 2021 markeert een onthutsend dieptepunt.

In de media verscheen recent een opmerkelijk bericht: uitgerekend Jenny Simons, de nieuwe voorzitster van NDP, is op campagnebezoek in Nederland. Op zich al bijzonder. Maar wanneer men bedenkt dat het juist haar partij was die onder leiding van Desi Bouterse, jarenlang Nederland beschouwde als de vijand, is deze stap ronduit hypocriet. Is dit niet hetzelfde Nederland dat werd verweten ‘postkoloniaal bevoogdend’ te zijn?