De eerste ronde aan diplomatieke benoemingen rolde uit de grabbelton met behoorlijk wat politieke goedmakertjes en restant benoemingen, naast hier en daar wat vakkennis en diplomatieke ervaring. Met de tweede, kleinere ronde, maar strategisch belangrijke standplaatsen Guyana en Indonesië, lijken de keuzes serieuzer, strategischer en meer inhoudelijk.

Waarom bestaat een regering eigenlijk? Niet om mooie toespraken te houden, leningen te nemen of om partijbelangen te verdedigen. De echte reden is simpel: mensen veilig houden. Zonder veiligheid is er geen vrijheid, geen economie en geen toekomst. Dat is de kern van de titel. Een regering die faalt in veiligheid, faalt in haar belangrijkste taak.

Er is al zo vaak over geschreven, maar er komt maar geen verandering c.q. verbetering, in. We hebben het nu voor de zoveelste keer over de chaotische taferelen in het verkeer. De stijging van het aantal verkeersdoden spreekt boekdelen. Ons roekeloos en bijna asociaal rijgedrag op de openbare weg, loopt de spuigaten uit. Men rijdt veel te hard op plekken, waar dat geheel onverantwoordelijk is en haalt in, terwijl het duidelijk is dat er een tegenligger is,

Steeds meer Surinamers kijken naar Nederland als een mogelijkheid om hun financiële en professionele toekomst te verbeteren. Dat is begrijpelijk. De verschillen tussen Surinaamse en Nederlandse inkomens kunnen op het eerste gezicht enorm lijken.

De langstzittende minister van Natuurlijke Hulpbronnen, David Abiamofo, heeft blijkbaar het lef om zijn mond open te doen over de problemen bij de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM). ‘’Abiamofo opo mofo abra SWM”. Maar voordat de minister met de vinger naar het waterbedrijf wijst, zou hij misschien eerst in de spiegel moeten kijken. Want wat vertelt Abiamofo ons eigenlijk? Dat de SWM onvoldoende is voorbereid op de extra druk die de ontwikkeling van de olie- en gassector met zich zal meebrengen.

Al jaren vernemen we dezelfde verontrustende berichten uit het binnenland. Illegale goudwinning, illegale houtkap, gewapende overvallen, stroperij tijdens gesloten jachtseizoenen en vooral milieuvervuiling door het gebruik van schadelijke chemicaliën. Het is begrijpelijk en verwachtbaar dat er af en toe controles worden uitgevoerd.

Terwijl politici spreken over economische groei, toekomstige olie- en gasinkomsten en de kansen die voor het land liggen, voltrekt zich ondertussen een stille leegloop. Goed opgeleide Surinamers zoeken hun toekomst steeds vaker buiten de landsgrenzen. Niet omdat zij hun land de rug willen toekeren, maar omdat zij hier onvoldoende zekerheid, waardering en perspectief ervaren.

Politieambtenaren die over de schreef gaan, zullen aangepakt worden. Dat is een goed begin. Sterker nog, het is noodzakelijk. Want een politieagent heeft een andere verantwoordelijkheid dan de gemiddelde burger. Hij of zij wordt juist betaald en opgeleid, om de wet te handhaven en mensen te beschermen.

Minister Wijnerman van Financiën en Planning heeft onlangs meegedeeld, dat de zogeheten pricecap op brandstof, niet gehandhaafd zal kunnen worden. Dat betekent dat de overheid de subsidie, die ze tot nog toe toepast op brandstof, zal opheffen.

Een jongeling maakt een fout, komt in aanraking met justitie en belandt in de cel. De straf wordt uitgezeten en op een bepaald moment gaat de deur weer open. Maar wat gebeurt er daarna? Dat is misschien wél de belangrijkste vraag die wij als samenleving moeten stellen. De discussie over resocialisatie van jongeren krijgt opnieuw aandacht. Het Koela-project wordt voortgezet in een modernere vorm en moet jongeren die uit detentie komen, onder meer begeleiden naar zelfstandigheid.

De Anti-Money Laundering Task Force is benoemd. De oppositie is onmiddellijk in de startblokken om de kwestie te politiseren. En niemand hoeft een traan te laten om de coalitie. Toen het hun beurt was in de oppositiebanken, hebben ook zij partijpolitiek garen gesponnen bij het loon van functionarissen, bij het partijpolitiek kleuren van levenslange vakmensen en bij de rapportages en resultaten.

De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, André Misiekaba, heeft eerder tijdens de vergadering van de Raad van Ministers verteld, dat er een groep van ongeveer tien tot vijftien verpleegkundigen in Nederland is, die bereid is terug te keren naar Suriname. Inmiddels is aangegeven, dat er wordt bekeken hoe deze verpleegkundigen kunnen worden teruggehaald, waarbij onder meer werk en huisvesting geregeld zouden worden.

De vraag of passagiers van Surinam Airways (SLM) mogelijk recht hebben op een compensatie van euro 600 na de recente vluchtproblemen, is juridisch interessant. Maar voor de SLM is er een veel belangrijkere vraag: Kan de maatschappij zich deze claims financieel veroorloven? De afgelopen dagen werd de SLM opnieuw geconfronteerd met een opeenstapeling van operationele problemen.

Het loopt dagelijks, en vooral na 18.00 uur in de middag, helemaal uit de hand aan de Waterkant bij het mooie project dat onder de banier van PURP en voorfinanciering van de IDB, kon worden gerealiseerd. Omdat er totaal geen sprake is van handhaving en een goed bemande beheersraad ontbreekt, is het een totale ‘free for all’ geworden.

De opmerkingen van Baitali-CEO Farsi Khudabux tijdens de CEO Talk van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES), verdienen iedere bijval. Hij heeft het beestje bij de naam genoemd: in Suriname betaalt het zich vaak uit om de regels te negeren. Handhaving bestaat in de praktijk vrijwel niet voor partijpolitieke loyalisten. Wie de juiste politieke kleur draagt, geniet een de facto immuniteit en onaantastbaarheid.

Er is weinig dat de afgelopen jaren zoveel verwachtingen heeft opgewekt als de olie- en gassector. Vanaf 2028 worden grote inkomsten uit de offshore productie verwacht en vrijwel iedere sector schijnt inmiddels na te denken, over wat die ontwikkeling voor hem kan betekenen.

Deze president houdt niet van beloftes, zegt zij. Waar zij wel voor te vinden is, is een brede uitspraak, verpakt in beleidstaal, die een drastische afwijking van hoe zaken in het verleden liepen, moet signaleren aan een samenleving die daar meer dan genoeg versies van gehoord heeft van haar voorgangers.

De tijd dat er uitsluitend fysieke kranten gelezen werden, ligt (ver) achter ons. Dat betekent niet dat de krant verdwijnt. Integendeel: nieuwsorganisaties die zich aanpassen aan het veranderende mediagedrag, kunnen juist een veel groter publiek bereiken.

De kennismaking van Suriname met de mennonieten was een charmeoffensief. Albert Ramdin en Chan Santokhi stonden als kooplieden in de frontlinie. Zij prezen de harde werkers en grote oogsten. Zij spraken over voedsel en groei. De boodschap klonk lief en open. Lokale handlangers hielpen mee. Zij strooiden beloften rond. Goede verwachtingen werden gewekt. PR was sterk en glad.

De strijd tegen corruptie begint niet met mooie woorden over transparantie, maar met de bereidheid van degenen die het land besturen, zich aan dezelfde regels te onderwerpen als die zij van anderen verlangen. Daarom dringt zich een eenvoudige, maar belangrijke vraag op: heeft president Jennifer Simons haar Verklaring van Inkomen en Vermogen (VIV) ingediend? Dat is geen beschuldiging.

Suriname heeft een verkeersprobleem, dat allang niet meer als irrelevant kan worden afgedaan, als een paar ongelukken die toevallig hebben plaatsgevonden. Van januari tot en met juli 2026 zijn al 57 mensen omgekomen in het verkeer. In dezelfde periode kwamen 2.259 mensen na een verkeersongeval terecht op de Spoedeisende Hulp. Dat betekent gemiddeld bijna elf verkeersslachtoffers per dag.