Op 25 november viert Suriname 51 jaar staatkundige onafhankelijkheid. Een moment om niet alleen terug te blikken op de afgelopen jaren, maar ook stil te staan bij de toekomst van het land. Waar staat Suriname na 51 jaar, welke kansen zijn onbenut gebleven en waar mogen we als natie trots op zijn? Volgens ABOP-parlementariër Stanley Betterson, had Suriname op verschillende gebieden betere resultaten kunnen boeken. Toch is hij ervan overtuigd, dat er nog volop hoop is voor het land. Betterson stelt dat Suriname, gezien de vele natuurlijke hulpbronnen waarover het beschikt, meer had kunnen bereiken. Hij verwijst daarbij onder meer naar de bauxiet- en aardolie-industrie en vergelijkt de ontwikkeling van Suriname met die van landen als Guyana en Trinidad en Tobago.
Volgens hem heeft Suriname verschillende mogelijkheden gehad, zich sterker te ontwikkelen. Tegelijkertijd benadrukt hij dat de omstandigheden na de onafhankelijkheid, niet altijd gunstig waren. Het land moest eerst leren omgaan met de gevolgen van het koloniale verleden en de uitdagingen van een samenleving met verschillende etnische groepen. Voor Betterson ligt een belangrijke opdracht in het versterken van de nationale eenheid. Hij pleit voor een samenleving waarin verschillen in afkomst en cultuur worden gerespecteerd, maar waarin de Surinaamse identiteit vooropstaat. Volgens hem moet iedere Surinamer zich in de eerste plaats als Surinamer identificeren. Juist de verschillende culturen, tradities en achtergronden, vormen volgens hem de kracht en het unieke karakter van het land. Op de vraag of er na 51 jaar nog hoop is voor Suriname, reageert Betterson positief. Hij noemt Suriname een gezegend land en ziet de ontwikkelingen binnen de olie- en gassector als een nieuwe kans, de economie verder te versterken. Die mogelijkheden moeten volgens hem wel op de juiste manier worden benut. Ook de verbeterde economische vooruitzichten ziet hij als een positief signaal voor de toekomst. Toch zijn er volgens de parlementariër in de afgelopen 51 jaar veel kansen gemist.
Een van de grootste tekortkomingen is naar zijn mening de verregaande politisering van het openbaar bestuur. Hierdoor is de besluitvorming volgens hem vertraagd en verloopt de uitvoering van beleid moeizaam. Betterson vindt dat het bestuurlijk systeem moet worden vereenvoudigd, zodat besluiten sneller en efficiënter kunnen worden genomen en de ontwikkeling van het land, niet langer wordt afgeremd.
Waar Suriname volgens Betterson wel trots op mag zijn, is de manier waarop verschillende bevolkingsgroepen met elkaar samenleven. Ondanks de culturele en etnische verschillen, is het land erin geslaagd, grotendeels vreedzaam samen te leven. Hij noemt dit een belangrijke verworvenheid die gekoesterd en behouden moet worden. Met het oog op de naderende olie- en gasontwikkelingen benadrukt Betterson dat Suriname voor een belangrijke periode staat. De nieuwe kansen moeten worden aangegrepen om eerdere fouten te voorkomen en te bouwen aan een sterker land. Daarbij is vooral eenheid, goed bestuur en een gedeelde nationale identiteit van belang. Volgens hem ligt er een verantwoordelijkheid bij iedere Surinamer, en in het bijzonder bij de jongeren, om mee te bouwen aan de toekomst van het land.

