Suriname heeft zeker buitenlandse investeringen nodig, dat is een feit. Het land moet zijn productie versterken, werkgelegenheid creëren en nieuwe economische kansen ontwikkelen. Maar economische ontwikkeling mag nooit betekenen, dat de naleving van wetten en regels ondergeschikt wordt gemaakt aan de verwachtingen, die rond een investeringsproject bestaan. Wie in Suriname wil ondernemen, moet weten dat economische kansen samengaan met wettelijke verplichtingen. De kwestie rond ongeveer zestig mennonieten die de regering wil uitzetten, heeft deze discussie, opnieuw op scherp gezet. De zaak heeft geleid tot juridische procedures en vragen over verblijfsaanvragen, de behandeling van betrokkenen en de bevoegdheden van de overheid. Ook is er discussie ontstaan over de economische mogelijkheden van mennonieten voor de landbouwsector.

Suriname komt daarmee voor een belangrijke afweging te staan. Het land heeft behoefte aan investeerders, die landbouwgrond productief kunnen gebruiken, banen creëren en bijdragen aan de voedselvoorziening. Maar het vooruitzicht van economische voordelen, mag niet automatisch leiden tot de conclusie, dat iedere vorm van vestiging of bedrijfsvoering, wenselijk is. Voordat grootschalige landbouwprojecten worden toegestaan, moet duidelijk zijn, of de betrokkenen aan de wettelijke voorwaarden voldoen. Ook moeten mogelijke gevolgen voor het milieu, de beschikbaarheid van grond, lokale gemeenschappen en de rechten van inheemse en tribale volken, zorgvuldig worden onderzocht. Economische groei die ten koste gaat van rechtszekerheid of kwetsbare gemeenschappen, kan op lange termijn juist nieuwe problemen veroorzaken.

Ook moet de overheid consequent en zorgvuldig handelen. Wanneer mensen een aanvraag indienen of bezwaar maken tegen een besluit, moeten de toepasselijke procedures, worden gevolgd. Dat geldt ongeacht hun nationaliteit, economische positie of de politieke belangstelling voor hun zaak. De rechtsstaat bewijst zijn waarde juist wanneer een kwestie gevoelig ligt en verschillende belangen botsen. Het is evenmin verstandig om de hele discussie uitsluitend te voeren, vanuit voor- of afkeer van de betrokken groep. De centrale vraag moet zijn welke regels gelden, hoe die worden toegepast en of de overheid haar besluiten op een transparante en juridisch houdbare manier neemt.

Wij hebben geen behoefte aan een investeringsklimaat, waarin regels willekeurig worden toegepast. Ondernemers hebben voorspelbaarheid nodig, burgers hebben recht op bescherming en de overheid moet het algemeen belang bewaken. Investeringen zijn welkom, maar mogen geen vrijbrief worden om wettelijke grenzen te negeren. Een land dat duurzame economische ontwikkeling nastreeft, moet laten zien dat het zowel kansen kan bieden als zijn rechtsstaat kan beschermen. Dat is geen tegenstelling, maar de basis voor verantwoord ondernemerschap en vertrouwen in het bestuur.