Duizenden jongeren tussen 15 en 25 jaar hebben zich aangemeld voor het werkgelegenheidsproject van het ministerie van Jeugdontwikkeling en Sport. Het probleem is dat er maar plaats is voor 750 jongeren. Dat betekent dat een groot deel buiten de boot valt. Het project zelf vinden wij een goed initiatief. Jongeren krijgen tijdens de vakantie de mogelijkheid te werken en verdienen daarbij ongeveer SRD 400 per dag. Dat geld kunnen zij gebruiken voor schoolbenodigdheden, of om hun ouders financieel te helpen. Daarnaast hebben jongeren tijdens de vakantie iets te doen. Dat is alleen maar een positieve ontwikkeling.

Maar juist het grote aantal aanmeldingen, zou ons aan het denken moeten zetten. Want waarom willen duizenden jongeren zo graag werken tijdens de vakantie? Het antwoord is waarschijnlijk niet alleen dat jongeren graag wat extra zakgeld willen verdienen. Voor veel gezinnen zijn de kosten van het dagelijks leven en vooral de kosten voor school, behoorlijk toegenomen en zwaar geworden. Schoolkleding, schoenen, boeken, schriften en andere benodigdheden moeten ieder jaar weer worden aangeschaft. En als een gezin twee of drie schoolgaande kinderen heeft, loopt het bedrag snel op.

Ouders proberen het allemaal te betalen, maar ook zij hebben hun grenzen. Daarom zoeken jongeren zelf naar manieren om bij te dragen. Dat vinden wij mooi. Het laat zien dat jongeren verantwoordelijkheid willen nemen. Maar tegelijkertijd is het ook een signaal, dat we niet moeten negeren. Als duizenden jongeren zich aanmelden voor een tijdelijk baantje dat SRD 400 per dag oplevert, dan hebben we niet alleen te maken met een succesvol werkgelegenheidsproject. We zien ook, dat er een grote behoefte bestaat aan meer inkomen.

En dan blijft de vraag, wat gebeurt er met de jongeren die geen werkplek hebben gevonden? Voor hen blijft de behoefte wel gewoon bestaan. Zij hebben nog steeds schoolspullen nodig en hun ouders hebben nog steeds dezelfde financiële vraagstukken die zij het hoofd moeten bieden. Daarom zou het goed zijn als het ministerie kijkt of er meer plaatsen kunnen worden gecreëerd. Misschien niet meteen voor iedereen, maar wel voor zoveel mogelijk jongeren, die zich hebben aangemeld.

Want als duizenden jongeren bereid zijn om in hun vakantie te werken, moeten we dat niet alleen zien als een probleem van te weinig plaatsen. Het is ook een signaal dat jongeren willen werken, gezinnen financiële druk ervaren en dat er behoefte is aan meer mogelijkheden.