Het notarisambt was vanouds een bedeesd beroep, waarin statig en afstandelijk in de luwte, formaliteiten afgehandeld werden. Een maatschappelijk respectabele positie, waarin een redelijke boterham verdiend kon worden, na lange jaren van studie, werk en vooral geduld. Men hield zich verre van het maatschappelijke debat en als er al wat op te merken viel, deed men dat via de stoffige fora van collegiale bijeenkomsten, de wandelgangen van de wetenschap of in zeer besloten kring. Recente ontwikkelingen hebben de notaris echter in de frontlinie doen belanden.

Een onbezonnen roes aan bureaucratische grensoverschrijding heeft de Deviezencommissie al maanden buiten de oevers van haar wettelijk bedoelde doelstelling doen treden. Het handels- en vastgoedverkeer loopt daardoor op een cruciaal moment van economische ontwikkelingen spaak. Het notariaat heeft keurig de aandacht voor de staatsmachten hiervoor gevraagd en zich met zowel de uitvoerende als de wetgevende macht verstaan op een wijze die wij maatschappelijk, niet eerder gezien hebben. Thans wordt door de beroepsgroep publiekelijk aandacht gevraagd voor het mislukte project van een Surinaams kadaster. Een digitale droom die meer had moeten worden, een heus MANAGEMENT INFORMATIESYSTEEM. De kinderziekten daar, groeiden uit tot een algehele malaise en de oplossing voor meer bureaucratie, meer politieke bemoeienis, meer automatiseringschaos en meer corruptie, waren bijkomende complicerende regeltjes zoals een perceel-ID, welke alleen maar tot meer rompslomp, inefficiëntie en steekpenningen leiden. Ook ten aanzien hiervan, durft het notariaat nu eindelijk het beestje bij de naam te noemen en kan – hopelijk – de broodnodige maatschappelijke discussie eindelijk ter sprake komen. Wie probeert een eenvoudig Kabels- en Leidingonderzoek te doen bij de aanvang van industriële bouw, hoeft niet in de illusie te leven, een register open te trekken en een uittreksel daarvan te vinden. Net zo min als dat van de vele notoire grondsjoemelaars en perceelzwendelaars een behoorlijke persoonsrecherche gedaan kan worden. Ondertussen zijn er stoelendansen en loopgravenoorlogen tussen bewaarders en landmeters, directie en raden, politici en ambtenaren en is de enige gids door de bureaucratische jungle, een lantaarn gemaakt van dikke contante valuta in discrete enveloppes aan overheidsfunctionarissen, die rond rijden in wagenparken die niet verkeerd zouden staan in Monaco, Abu Dhabi of Macau. Een pluim voor dit mondiger, maatschappelijker en zichtbaarder notariaat.