De start van de huidige minister van Onderwijs Wetenschap en Cultuur is vanaf het prille begin aanleiding geweest voor speculaties. Twijfelachtige antwoorden, lange perioden van afwezigheid en een gebrek aan een concrete beleidsagenda, hebben gezorgd voor speculatie, over wie het werk kan overnemen. Namen circuleren in de wandelgangen, binnen het werkveld van onderwijs en zelfs de media.
Voor zover de NPS het ministerie in beheer blijft behouden, hebben de twee waarnemers, minister Brunings, op dit moment van Olie en Gas en minister Pokie, op dit moment van Sociale Zaken en Volkshuisvesting naar tevredenheid van de beleidsmensen op het ministerie waargenomen, maar is de verwachting, dat Brunings als technocraat, vakminister blijft bij de energiesector. Fernald wordt geacht de meeste inhoud en het meeste gewicht naar de functie mee te dragen, met een werkelijk in vakliteratuur uitgewerkte visie voor onderwijs. De vraag is echter, of hij na een publieke sneer tegen de samenwerking met de huidige coalitiepartner, de NDP, nog het politiek vertrouwen heeft van de president en vice president, als teamspeler op te treden. Beeldsnijder-Van Windt is intern ook onder de besproken kandidaten. En een vlaag aan Venetianisme rond het overlijden van de partij icoon, werkt als affiche voor dochter Shanti, die met schaarse middelen, ADEK draaiende gehouden heeft, ook nadat de partij de Santokhi coalitie verliet.
Bij de NDP zijn de twee zwaargewichten op het vakgebied DNA voorzitter Adhin en oud minister van Onderwijs Robert Peneux. Peneux is als verbindende schakel tussen de instituten die discreet en efficiënt de recente obligatie hebben gerealiseerd, de man van het moment in NDP kringen. Er ontwikkelt zich ook een narratief rondom zijn resultaten qua crisis management in een crisisperiode, als goede voorbeschouwing van wat beleidsmatig mogelijk is wanneer zo iemand vers kapitaal in handen krijgt, om structurele oplossingen te brengen. De NDP heeft als coalitiepartner echter het nodige goed te maken. De bruidschat van de Centrale Bank Governor functie, is nog niet aan de NPS voldaan. Om nu ook nog het grootste ministerie toe te eigenen, zou het geduld van de NPS’ers, verder op de proef stellen. Laten wij niet vergeten dat de NDP op de dunste hoeveelheid eigen zetels leunt, sedert het kabinet Wijdenbosch.
Het zou een coalitie coulance kunnen zijn om de A20 combinatie het ministerie enige tijd te laten leiden. De ambitie bij zowel DOE mastodont Breeveld als bij A20 voorzitter en huidig DNA lid Reyme om hun visie op volksontwikkeling via het grootste ministerie tot stand te brengen, is aanwezig en bekend. Het zou met doorstroom van PRO voorzitter Sewcharan naar De Nationale Assemblee ook betekenen, dat het gemopper over de kleinere partijen in de samenwerking, voorlopig zou verminderen.
De keuze voor Currie had een zaad van oprechtheid. De NPS liet partijpolitiek varen, voor professioneel management, een internationale blik en de potentie op een netwerk met het bedrijfsleven, als eindbestemming voor een goed deel van de leerlingen. Gezondheidsperikelen en de leeftijd, lijken een volledige termijn als minister, te belemmeren. De vraag over wie op welk moment kennis daarvan droeg, waart rond met een vleugje negativiteit, dat overbodig is. Politici zijn geen artsen en evenmin waarzeggers en een beetje optimisme, vertrouwen en zelfs privacy, zijn op de plaats in de fase van formeren. Bij de keuze van de volgende minister van Onderwijs, is het wel verstandig breder met persoonlijke omstandigheden rekening te houden.
